Alle inzendingen over ex-liefde

Ik heb je los gelaten Niet meer aan je gedacht Ik wou niet met je praten Tot deze woensdagnacht Wist niet meer wat te doen Nadat ik erachter kwam Het streepje dat bleek groen Ik word nu opeens mam Wat gaat er nu gebeuren Waarvoor moet ik nu kiezen Ook jij zult dit afkeuren Maar ik wil mezelf niet verliezen Ik heb een keus gemaakt…

Zij sluit de deur achter zich sluipt de trap af naar beneden waar de buitendeur wacht wil op het nachtslot gezet De sleutel in de brievenbus tinkelt een afscheidslied in haar klinkt een lentegedicht Het is mooi geweest, het is mooi geweest maar nu trekt het groen haar weer aan zij moet ver van hem vandaan Het was niet goed, het was niet slecht…

Hij schreef het voorwoord: zij lag stil, haar ogen keken hem voorbij, gebroken licht zonder menselijke activiteit; toch lag ze ijselijk mooi; ver te zoeken vers van onalledaagsheid, een compositie met flarden eigenzinnigheid. Deze oneindigheid van het eindige, met haar uitwaaierende vleugels, was het signaal om grip te krijgen op zijn…

Alles had ik haar gegeven Mijn grenzeloze liefde mateloos Tot dat zij verkoos te verkassen En voor die andere ingang koos…

Toen ik besloot niet meer na te denken Werd ik overladen door mijn gedachten Alleen zijnde braakte ik jouw venijn Leeggelopen rolde ik mij op En mijn liefde stierf…

Mijn lijf herbergt een galerij met gezichten vol ogen gevuld met het gelijk van toen die strak staan gericht op mij. Ook je portret hangt er. Het is een wankel immer kantelend schilderij van jou zoals je was toen ik voor het laatst iets tegen je zei Op jouw gelaat altijd die traan omlaag, langs je wang. Tot de plaat kantelt.…

bedrog is naar een ander gaan het verborgene tonen onze intimiteit doorbreken alsof ik mee in bed lig jullie mijn domein betreden mijn kleine geheimen de schaamte ontbloten mijn intieme plekjes bij haar gaan zoeken…

Ik zag het mooie sterven Als een stervende zwaan Begaan, opgaan in een ander bestaan Door mijn verdriet heen Bleef de liefde voor het menselijke Voortbestaan De treurnis is gestorven. Er is niets meer...... Het bestaansrecht van oprechtheid, Genegenheid en de liefde voor de menselijke vriendschap Heb jij afgezworen Alle banden verbroken…

Herfst Na augustus en september 21 Op mijn wang een kus Verder een bries Kerst Na de warme kleuren, de koude winterkant en november 21 Samen hand in hand Verder een blos Valentijn Na veel liefde en sneeuw in het haar en januari 21 woordloze stiltes tussen elkaar verder niets Na je weet dat ik het meest van jou hou…

Was jij maar in het hiernamaals Dan had je ook geen invloed meer De dromen die ik van je heb Zijn sociaal nep Je wilt me een zoen geven Ik weer het weer af En schrik dan even Boos, wil het niet geven Ik wil van je af Al de liefde die ik heb gegeven Waar ik voor leefde Is bewust de grond in geboord Is dit wel zoals het hoort In tijden…

Elke keer als ik je loslaat vlieg je zo ver weg dat je niet terug komt wanneer ik naar je toevlieg kunnen we geen afscheid nemen is alles weer heel dichtbij zodat ik niet los kan laten het is steeds moeilijker om achter je aan te komen om samen te zijn om los te laten om te zijn wat we kunnen zijn…

Bizarre vorm van zelfkastijding wanhopige, late inspanning om alsnog tot vereffening te komen. Vrucht van het alsmaar niet kunnen kiezen tussen geloof en bijgeloof, tussen liefde en wantrouwen. Gevat in kleinburgerlijke mededelingen, angstig en stiekem tussen regels ingeklemd. Rancuneuze woorden, slechts voor één persoon…

vandaag is weinig te vermelden de boiler in de keuken is kapot mijn vrouw heeft mij verlaten maar dat was niet onverwacht mijn zoon heeft de verwantschap opgezegd mijn hond zeikt alles onder dus die moet weg maar aan die boiler moet nu wel snel worden gewerkt hendrik…

Ik ben jouw schaduw niet, ‘k begreep toen ik jou verliet, ‘k heb teveel van mezelf gegeven, nu heb ik weer mijn eigen leven. Ik ben jouw schaduw niet, jij bracht me veel verdriet, liefde had mij onteigend, teveel had ik me weggecijferd. Ik ben jouw schaduw niet, niets dat ik achterliet, het zonlicht ging verdwijnen, nu zie ik hem weer…

We waren toen nog jong en ik zag je, voor het eerst daar aan het strand, je hebt nog steeds hetzelfde lachje, ik gaf je al mijn liefde, we liepen hand in hand. Je sloeg je ogen neer, en kon nog blozen, dat lukt je nu helaas niet meer, en ik, ik plukte voor jou veel rode rozen. En nu, na zoveel vervlogen jaren, zie ik je weer en herken je…

Gelaten laat ik je gelaat gaan Verdwijnende beelden Uit mijn geheugen vandaan Wat we kwijnend deelden Vervaagt langzaam aan Als een hartendief in de nacht Die oordeelde Dat nu, Met al je deuren op slot Hij geen recht heeft van bestaan Gebogen buig ik voor het oog Kritische veroordelende blikken Duale beoordelende dialoog Verandert in…

hij componeerde mooie walsen en veel nocturnes zo huid-dicht schreef in een heimwee-stemming dit largo met een triest gezicht als ik het speel dan ga ik mee in klaaglijk steeds herhalen van ondertonen die verhalen van liefde die verloren is en door de melodie klinkt al maar meer de roep van kom toch weer o kom toch weer van hoop naar…

Vertwijfeld staar ik naar de einder Waar jij verdween Ik ruik je geur die hangt aan mijn jas Omhelsing, voor het laatst bijeen Ik keer me om en recht mijn hoofd Mijn lijf en mijn leven Je bent weg nu maar verward denk ik Waarom je niet gewoon bij mij bent gebleven…

Voelde ergens die vrees in samen gewortelde zinnen een verstrengeling verbroken behouden vorm van zelfzucht steeds bang voor heimwee weggezonken in de natuur met bewondering geleefd een aaneenschakeling van keuzen makend nam ik afscheid van jouw voelen mijn voeten te klein voor de deur en jij met jouw onzekerheid vaak magisch in…

Na scheiding onzer wegen kwam ik je vannacht zoals dat met eenlingen gaat genadeloos weer tegen verzonken in stiltespagaat op de Martelaarsgracht Alleen ik nam je handen waar zwart gekromd in diepe vouwen van de zakken in je winterjas grijs behaarde berenklauwen tussen je wijsvinger en duim een zaag fijn strak omklemd Vannacht op…

De steen is gelegd Het water volgt een ander spoor Ik hunker naar je liefde Maar weet het is voorbij Wennen zal het nimmer Het missen van je geur Je hoofd op mijn schouder Gevangen in jouw blik Voort schrijdt de tijd Nietsontziend en monotoon Bladerend door mijn gedachten De liefde langs mijn geestesoog In mijn hart zit je Dwaal je…

Alleen de wind kan horen Het roepen van je naam Vol hartstocht en verlangen Achter een verwasemd raam Opgezogen in mijn leven Ogen branden in mijn hoofd Passie is geheel verdwenen Zo totaal in jou geloofd ‘Waar ben je! wil ik schreeuwen Met de wanhoop haast nabij Denk ik tegen beter weten Liefste, maak jezelf nu vrij Bid voor jou…

Niemand vraagt waarom ik naar de Makelaarsloop in Uithoorn ga terwijl ik daar toch echt mijn eerste blauwtje heb gelopen Zou het zijn uit zekere hoop haar terug te zien en onderweg aan een touwtje op te knopen Nu u het vraagt u brengt me echt op een puik idee in mijn running short zit een lang koord daar kan het mee dat zit…

Langzaam trek ik de deken van mijn benen Jij ademt zwaar en slaapt nog diep Ik weet het nu zo goed als zeker Ik zet mijn voeten op de grond Met moeite wrijf ik alle slaap uit mijn gezicht Met een droge keel loop ik langzaam naar beneden Ik heb geen zin om ook maar iets te eten Elke hap is er één te veel En in een vieze keuken bedenk ik mij…

Getuige van het moment jezelf besef dat alles in dit leven meetelt ook als je niet omkijkt of vooruit ik liet je lopen ondanks ik al zolang zat te hopen maar jij stond dan ook zo strak als een snaar hoe moet ik dan met je praten via gebarentaal ja die kus deed niet veel goed heb ik je eindelijk weer gezien dacht nog jij bent het mischien…

Ik was aan boord op je schip Geweldige koersen gevaren Maar opeens had je besloten Om me achter te laten Ik dreef op zee Bedwelmend in je golven Tranen niet zichtbaar Door zeewater bedolven Al happend naar adem Spoelde ik aan op land Jij was de horizon al voorbij Al in een andere haven gestrand…

Hij was succesvol in zijn leven, geld verdienen was zijn streven, hij deed het met hart en ziel, het ontging hem dat ‘t haar niet beviel. Zij voelden zich eenzaam en verlaten, hij had het druk en niet in de gaten, zijn kinderen zag hij soms bij het eten, aandacht van hem konden ze wel vergeten. De kinderen groeiden op, hij had geen weet,…

Hij was succesvol in zijn leven, geld verdienen was zijn streven, hij deed het met hart en ziel, het ontging hem dat ‘t haar niet beviel. Zij voelden zich eenzaam en verlaten, hij had het druk en niet in de gaten, zijn kinderen zag hij soms bij het eten, aandacht van hem konden ze wel vergeten. De kinderen groeiden op, hij had geen weet,…

ik hou van jou ik mis je ik wil met jou verder ik wil bij je zijn voor de rest mijn m'n leven ik wil je mijn liefde voor jou bewijzen mijn liefde voor jou is nog zo sterk ik denk zo vaak aan je, als ik aan je denk doet m'n hart zo'n pijn... jij betekent zoveel voor me je bent mijn nr 1 m'n hart hoort bij jou wat moet ik zonder jou?…

Leven werd voor hem leven, toen haar mond de zijne snoerde, hij van verliefdheid alles wilde geven, en zij hem elke dag ontroerde. Toen na korte tijd, zijn verliefdheid doofde, begreep hij te laat en met spijt, dat zij niet was wat zij beloofde. Nu wil hij haar de mond wel snoeren, niet van verliefdheid, maar van spijt, maar zij laat zich…