Netgedichten over humor

Met een sponde aan tijd lag hij haar tegenwicht te wimpelen (tegen de haren in) de heldendaden tilde hij naar haar ledenen op het lemma in het splijten van een paar seconden en een weinig stuurmanskunst zij telde zijn paar gespleten borstharen getuige van wat speelgoedgeluk hier in zijn moestuin het oeverloze emmeren de glunder op zijn…

Met een sponde aan tijd lag hij haar tegenwicht te wimpelen (tegen de haren in) de heldendaden tilde hij naar haar ledenen op het lemma in het splijten van een paar seconden en een weinig stuurmanskunst zij telde zijn paar gespleten borstharen getuige van wat speelgoedgeluk hier in zijn moestuin het oeverloze emmeren de glunder op zijn…

tot stilzitten gemaand een grote handdoek omgeslagen en daar kwam het gevaar al gauw kwam mama aangelopen met in haar ene hand een kam en in de andere een schaar die blonde lokken zijn toch van mij mama begon te kammen mijn gezicht op sip ik keek opzij, en mama knipte mis boze woorden uitgesproken trillend nu mijn pruillip kwam daar…

Ik heb het zo-even nog geweten, 'k zei het al meer dan duizend keer, hoe kan ik dat nu vergeten, wat was dat woord nu ook al weer? 't Heeft met 'ik weet het weer' te maken, oh, wat kan dat nu toch zijn, 'k ga het schreeuwen van de daken als het terug komt in m'n brein. 'k Probeer met allerhande zinnen, ik pieker mezelf half dood, ja! daar…

Kakkerlak Een kakkerlak met luxe bak stak zich strak in driedelig pak. Zijn bruid had lak aan kak en was in strapless tijgervel met stras. Gestrest zei hij, die labbekak, terwijl de ambtenaar al sprak: Jij zet me wel in vuur en vlam maar ik prefereer een kakmadam! Waarop zij in woede ontstak en wreed het hart van haar ex brak. Want in haar…

Niet voor niets - zo hoopte ik was ik die avond uitgeweken om te horen van Zijn woord dat zoveel hemeldraden spon want ook al was ik dan profaan toch zocht ik iets nog van Zijn wezen als een kind dat spoken vreesde na een ondergaande zon Verwonderd keek ik om me heen zag honderd oudjes neergestreken in het zaaltje waar ik zijn moest en…

Met weerzin borg de violiste haar instrument in het foedraal; in haar oren nog wat vals gekerm, niet wat Bach 'es had gecomponeerd. Haar publiek onrustig van de krasse dissonanten beloonde afgemeten met applaus voor wat Bach 'es had bedoeld. Haar ogen spetterden verwijt in de richting van de pianist die onbewust van de commotie nog bijkwam…

apekool toch wel ik heb moeite met de tussen-n behalve bij siliconenborsten aan elkaar geschreven natuurlijk denk ik dan aan lekkende spellingkwesties nochtans bij de uitspraak leg ik nooit de klem- toon op borsten…

vandaag plak ik al het loof weer aan verlaten takken ik hoor ze kraken, ben niet doof ze zijn te stijf om ze op te pakken de lijm is het slijm uit mijn mond immers dat heeft zijn dienst bewezen te samen met mijn charme als lont zal het bos in wondervolle glorie herrijzen de stramme stammen zeggen dank voor mijn geste maar de bekommernis…

je wordt toch niet goed van die lijzige lolbroek van een dijkshoorn door de weeks nooit woensdag bij matthijs altijd grijze stoppels vers bijgeknipt in de neusgaten om met zijn vleugels niet mee te trillen steeds eerst viesvuil kijken bij smeets 'mag ik even wat zeggen' dan geile pretoogjes richting ria visser waar mart even ooit…

Laatst fietste ik achter billen. Het waren er wel twee. Ik zag ze zachtjes trillen en trapte trillend mee. Het fietspad zat vol gaten. De winter was voorbij. En waar de gaten zaten, daar hotsebotsten wij. De lichaamsdelen voor me deelden zich aan mij mee. En dit is wat ik hoorde: deinend decolleté. Eendrachtig ging het voort, maar…

Hij valt te paard met woedend strijdgekletter open poorten binnen en de vijand aan slaat zijn slag veegt ieder van de baan zijn trouwe dienaar volgt hem met trompetter ten aanval trekt hij moedig onverschrokken geharnast en gezeten op een vurig ros vijanden die niet vluchten zijn de klos heeft geen tijd te eten of jagen achter rokken de…

Scheuren door polders en over boerenwegen van dorpen naar steden dan steeds heen en weer of de zon nu scheen, of in zware slagregen dat kon me niet schelen, ik zat toch in het leer steeds sneller en sneller schoot ik alles voorbij elk maximum overschreed zo die brommer met de wind om je kop voel je, je pas echt vrij niet verstandig, maar niet…

's nachts verwekt en 's anderendaags geboren wordt verteld aan ieder die 't wil horen zie wat hier thans voor u ligt 't lijkt op rijm en 't is gedicht…

kras op beest! maar hij luistert niet hij fluit me uit klote vogel.…

het betongrijs kwam na het kantoorgrijs wou hij wegvliegen op reis had hij nergens naar toe te vliegen in dit bureaucratenland zijn aktetasje in de hand zijn paraplu met straalmotor openklappen als om te stuntvliegen wou hij vliegen en ijl in de lucht zonder promotor of vluchtsimulator steeg hij op naar de maan een masker opzettend in de…

ik hoed me voor de druk van buiten en voor een zware last geef ik mijzelf niet thuis het reiken naar het hoogste ga ik toch niet halen het stijgen en het dalen, ook de rek die is er uit het vermannen gaat me slechter af als vrouwtje stond ik vroeger al paraat als stijfkop ga ik nu door 't leven mijn poot gerecht maar zwak van graat…

ik spaar lampen heb ik voor later ook nog watt…

Soms ben ik breder dan het probleem 'zijn' mijn naam alleen al is lichtvaardig langer dan enige belichaming waarvan akte 'te zijn of niet te zijn' het futiele buigen het niet zijn is geen optie dan ben ik het werkwoord 'buigende' mijn voorhoofd zwellende en soms eet ik meer op dan het woord lang is maar nog eens kauwen want met…

gooi nooit een strike op de bowlingbaan want mijn kegel blijft altijd steevast staan…

de glazenwasser is er weer hij klimt omhoog op weg naar een hogere sfeer houdt hij het droog zo hoog het is een man net als ik windt me op zo'n hijger op een trap zweet breekt mij uit zal hij mijn bovenraam ook gaan doen alsof ik er in stik de spanning maakt mijn denken krap kom, wees koen vraag hem voor een bakkie en geef…

die schuld is al lang prehistorie…

met een fakkel rende ik over het maanlandschap in een donker trainingspak ik was werkelijk verlicht! En om mij heen rende mensen met vlaggen in hun hand te zwaaien, heftig de stokken heen en weer. Met de an- dere hand maakten we knijp- bewegingen richting de aarde, zo van: 'wij zijn lekker hier en jullie zijn lekker daar!' ik had…

'k Bezocht vannacht in een droom het meest bizarre boerenfeest. En al was ik niet uitgenodigd, dat verwondert mij nog het meest, ben 'k er toch naartoe geweest. Het feestvarken en de sloddervos waren al een tijdje dronken toen de stropdas binnenkwam, zich een glas had ingeschonken en de bakvis overnam. De WC-eend en de luistervink trokken…

Eerwaarde vader, ik heb gezondigd, ik heb aan de wereld iets verkondigd dat helemaal niet de waarheid was want ik ben een liegende lorejas. - Wat verzuurt toch zo je leven, - welke zonde heb jij bedreven, - waarom spreek je op zulke toon? - Zeg het mij eens gauw, mijn zoon. Je hebt me zeker al herkend, eens was ik je president. Mijn macht…

Van vakantie terug wilde ik haar spontaan kussen zo gingen we met elkaar om maar nu kwam er iets tussen ze kuste liever niet en ik dacht vlug o ja natuurlijk wat dom op mijn werk kwam ik een collega tegen ik stak spontaan mijn hand toe maar hij schudde nee verlegen ik dacht waar is die warme hartelijkheid toch gebleven had je veel zon…

De heer is mijn herder Hij waakt over mij Geeft mij elke dag hoop en zegen Wanneer ik slaap Voel ik zijn aanwezigheid nabij Ik weet dat hij er altijd is Hij leidt mij langs het goede pad Zijn stok is mijn straf Hij spreekt tot mij in vreemde talen Ik onderwerp mij aan zijn gezag In ’t hart van mijn hoeve Zal ik hem gehoorzamen en laven…

Hij kneep de kat in het donker, was beter ook Zo stond hij niet in de duisternis en als iemand hem nu mist, kneep hij niet op tijd.…

Misschien is het uit medelij dat ze de ramen zo grondig heeft gepoetst dat je je bijna bedrogen voelt als je ziet dat buiten bomen buigen voor de herfst en binnen alles windstil blijft. En je ziet dat ze de brief waarin je haar al je wensen en verlangens hebt opgebiecht maar op tafel heeft laten liggen met handenvol munten eromheen…

Ik was er eerst, kakelde de kip, die grote eer behoort aan mij want ik ben zoals ze zeggen er altijd als de kippen bij. Trouwens, ik moest jou nog leggen dus zonder kip is er geen ei! 't Is niet waar, gij dom kieken, ik was eerst en geef je deze tip: stop je dwaze kippendromen, met jouw verhaal maak ik schoon schip. Trouwens, jij bent toch…