10226 resultaten.
Haar stilte wit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
869 nog zijn
konijnen traag
maar in een vlaagje
lentezon ontwaakt hun
eerste voorjaarssprong
zien ze het
prille groen van
lichtend mos dat
in warmte weer ontkiemen
mocht na winterslapen
struin door duinen
naar het strand
waar golvend grijs
haar stilte wit
in een opkomend tij
in variaties blauw
leg ik de schelpen
in jouw hand…
In het wit gewaad
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
946 bloed aan de
steen die ik raapte
ze rotste aan
verkeerde kant
heb haar herinnering
nog altijd in mijn hand
ze liep langs wegen
die gevrijwaard leken
daar bleven mensen
komen die geloofden
in het wit gewaad en macht
van kabbala’s dromen
zag de aanslag
op het steen
jouw bloed in herwaarderen
ook zij beleefden hun bestaan
waarom…
In een wit gezicht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
793 een laatst bericht
verschrikte ogen
in een wit gezicht
toch schrijven
letters door in zinnen
vol wanhopige gevoelens
maar het uitroepteken
blijft nog steeds
in dikke mist…
Levend wit
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
850 de toekomst draagt een neveljas
waarin ze langs de einder scheert
zij schaduwt het heelal en schildert
met vaste hand, alles wat nog komen zal
maar de dageraad, nog groen, ademt licht
en kleurt het wit van nu voor wie 't heden leeft…
Wit damast
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.312 Wit damast
met vouwen vast
je lijn ontvouwd
op kreupelhout
Voor wie je morst
met dorst of zout
kauwt de korst
van kippenbout
Zuren kringen
jaren oud
wringen zich
in stof benauwd
Totdat sonoor
gebleekt ivoor
zijn nukken lalt
in stukken valt
Wit damast
men scheurt je vast
tot repen bloed
en luiergoed…
Het wit van je gezicht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
932 zag een vlag
in het wit
van je gezicht
geen overgave
de loopgraven en pantsering
nu eindelijk voorbij
ik neem je hand
de vredesduiven vliegen
landen gelukkig aan jouw kant…
Witte vos
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.509 Langs de uitgeholde wegen
vol van varens en van mos
kwam ik wilde bloemen tegen
en een sluwe witte vos
die mij meenam in de regen
naar een driesprong in het bos
Waar ik stond met al mijn vragen
en een vos die mij verliet
voor een nacht die was gaan dagen
en een veldmuis in het riet
die zijn leven zag vervagen
want de sprong verkoos hij…
Onbeschrijflijk wit
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
852 ’s nachts als ze me kuste
legde ze woorden op mijn lippen
die ik ’s morgens als ontbijt genoot
en met liefde toevertrouwde aan
mijn maagdelijk witte servet
nee, ik had nooit honger
mijn enige trek werd gevoed
door de zinnen van een
vrijgevige muzische schone
die mijn lakens deelde
en daarna vernevelde
om de volgende nacht
weer verfrissend…
Witte dwerg
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.819 Langzaam gleed zij uit mijn hand
mijn koningin van licht
die onttroond in haar laatste uur
de vuige vuurzee nader kwam
om zich tenslotte
leeggezogen
over te geven
aan een kleine witte dwerg
die niemand ooit zou zien
de nacht was nog nooit zo koud geweest…
Een witte dood
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
647 zag de
mieren vliegen
meeuwen zeilen
hemelhoog
een snelle wenk
onzichtbaar
vond gevleugeld
zwart een witte dood
waar warmte
eindelijk expansie gaf
en vrijheid los
van aarde was
gingen zij
met duizenden op
laatste vlucht de meeuwen
hebben dagenlang gerust…
Wit tot korenblauw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
696 ik tipte
vlindervleugels
wit tot korenblauw
zij kozen kleuren
van de hemel wolkten
speels en trouw
ik palette vele
combinaties schilderde
met dunste kwast
toch heb ik nooit
het echte fladderen
op linnen vastgelegd…
Nog is het laken wit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
669 nog is
het laken wit
de handen aan
mijn bed zijn bruin
zie zon in
lach en woorden zij
dansen rustig zomer
in bezig zijn met mij
maar als ik
wakker word zijn
vele bladeren gevallen
gestorven in hun herfstpijn
mag dan na al
dat gaan de eerste
sneeuw weer even smetteloos
als mijn laken zijn…
DE WITTE RAAF
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
913 Wij hoorden om het overschot geschaard
dat onder de bloemen op daalbanden deinde:
mijn tranen hebt G' in Uwe fles vergaard,
we zijn wel stof, maar dit is niet het einde
alsof een Paradijzenaar mij seinde
op een aftandse wijzertelegraaf
dat niets uiteindelijk meer schrijnde
dank zij de wiekslag van de witte raaf.…
De witte sneeuw
poëzie
2.8 met 9 stemmen
3.947 De witte sneeuw, in zachte val
Gestoven heinde en verre
Uit onafzienbre hemelhal
Als kleine sterre aan sterre,
Heeft stadig dalend toegespreid
Al de onbegaanbre wegen,
‘k Wist niet dat mij was toegezeid
Zo’n schone winterzegen.…
Je togaat wit
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.947 je togaat wit
sopraant de
nachtelijke mis
als uitverkoren stem
rees als ster in
stil geboren worden
warmde stro en dieren
in de stal van Bethlehem
bassen donkerden het
slapen van de schapen in het
balken van de ezel naast de os
warmden alten zacht hun trots
als herdertjes
bij nachten zongen kinderen
het blij verwachten
nog…
Had een wit gezicht
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
705 je wintert warmer dan gedacht
valt in regen naar beneden
daar waar sneeuw is verwacht
je vorst nog voor
geen ogenblik slechts een
enkele ochtend had een wit gezicht
want jij kunt niet vriezen
in een warm hart door alle
lieve lentebloemen die ik bracht
open het seizoen en weet
dat vorst is afgelopen samen
breken we een nieuwe lente…
Witte dwerg
netgedicht
4.1 met 33 stemmen
820 Als telescopen zingen konden
en als ze dan ook
eensgezind
hun doelgerichtheid
met elkaar verbonden
dan zongen ze een sterrenkind…
Zwart/wit
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
2.912 die zwart/wit foto
die voor mij opeens een kleurenfoto was.…
Het wit nog slapend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
700 geen maan
kale takken doden
herfst en zomer
nog warmt de grond
met oogsttapijt
de winter komend
je vorstte
uit het donker
het wit nog slapend
lichtte op
in winterlicht
de zon ontwakend
mijn koning winter
kom zacht naderbij
ik heb je sporen al gezien
en neem de macht
het is zo lang geleden
verover dit jaar dan misschien…
Witte druppels
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.103 zijn ogen tintelen
maar achter die tinteling
sluimeren de schaduwen
die zijn aanzien bedreigen
als uitgestelde regen
elke vertraagde bui
grift nieuwe rimpels
in zijn verweerde gezicht
toch blijft zijn mond
meestal luchtig gebogen
schildert hij de zwartste letters
nog altijd zo licht mogelijk
talloze grijze nuances
weven zijn verhaal…
Een witte roos
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.327 De ober dekt
een tafel voor twee
aan het raam
met uitzicht op zee
Een oudere heer
schuift stilletjes bij
legt een witte roos
op het bord aan de overzij
Hij heft het glas
alsof hij wil klinken
en leegt zijn hoofd
door dubbel te drinken
Telkens weer reikt
zijn getaande hand
naar de witte roos
aan de overkant…
De witte roos
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.215 Haar handen beroeren de witte roos
die hij haar aanreikt
ze kust de druppels dauw
van het tere bloemblad
haar glimlach weerkaatst
in zijn ogen
als hij met zijn vinger
haar lippen streelt
ik ook van jou
echoot zijn hart…
Afgedekt met wit
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
960 groen
had geel en rood
als bodemtooi gekozen
nu grijst het bruin
en komen alle kleuren zich
in winters zwart verschonen
nog afgedekt met wit
de lente al op zicht wanneer
zal zon dit schilderij voltooien…
Wat die witte dan wel
gedicht
2.8 met 25 stemmen
11.774 Wat die witte dan wel
zeggen wou?
wat zegt vuurwerk
hoogtevrees
een hartaanval?
Als zaaier zaait ze
maanzaad
in u uit.
Als beker lest ze dorst
met ongewone wijn.
Als brandglas steekt ze
kaarsen aan die
onvoorzien
in andere gaan
ontbranden.
----------------------------------------------
Uit: 'Boze Wolven', 2002.…
een glimlach in wit
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.650 hij kwam in de nacht op
kousevoeten naar binnen
zijn boodschap verpakt
in de kleur van een lach
gebaarde naar mij
wilde anderen niet storen
dempte zijn stem maar
was toch duidelijk te horen
een glimlach in wit
tegen zwart van het weten
hij gaat mij leren het leven
voorgoed te vergeten
nu komen de bloemen
nog steeds in de knop…
de zee is wit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
968 de zee is wit de zee is rood
likt en liefkoost duinen
en gedachten witte vloed
golft over me heen
schuim op de lippen
andersgeaard slijm
uit het slijk van haar bekken
ik begeef…
Witte vergezichten
netgedicht
2.1 met 15 stemmen
1.515 laten we gaan slapen
de wind die langs de ramen raast
brengt witte vergezichten
in vroege uren zal het tuinpad
spoorloos zijn en moeten ogen
wennen aan een ander licht
een smetteloze droom
(gedempt)
ligt morgen voor het rapen…
Witte trots..
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.996 In sneeuwwit gekleed
Zweeft de koning over de aarde
Trots siert zijn koude gezicht
Zacht strelen zijn witte handen
Over de witte deken van sneeuw
In sneeuwwit gekleed
Strekt de koning zijn armen uit
Om zijn koude vuur van sneeuw te geven
Trots kijkt hij naar de witte aarde
Ondeugende pretlichtjes in zijn ogen
In sneeuwwit gekleed
Plaagt…
Zwart op wit
netgedicht
3.3 met 22 stemmen
2.998 mag ik u mijn inkt aansmeren
hele luxe bovendien
het gaat gelukkig nooit uit de kleren
en je kunt er de mooiste patronen in zien
het spettert, vlekt en druipt
waar ze je maar raken kan
met als bonus: je verzuipt!
’t vreet papier en kraakt de hersenpan
ik gebruik het zelf al jaren
mijn verslaving is niet meer te stoppen
smeer het dagelijks…
wit satijn
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.558 in het diepst van haar hart
ligt ongrijpbaar verlangen
verdriet van een leven
tranen gehuild
geluk ontglipt
haar gesloten handen
dat ene moment
in liefde gekend
waar zacht gefluister
troostende woorden
haar nachten kleurden
in wit satijn…