112 resultaten.
de haarlok
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
952 de haarlok
als dichter al sinds lang gedoemd tot démentie
verdroogd, verdord, háást uit de tijd
denk ik zo soms met wel wat spijt
aan mijn al eeuwen terug vervluchtigde esprit
mijn hart dat klopte voor zo menig jonge vrouw
natuurkracht die zich niet liet ringeloren
waarbij ik fluisterend mocht horen
dát wat ik graag vernemen wou
ooit…
de Republikein
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
732 Een Oranje-hater te Utrecht
Kreeg een kater waartegen je U zegt
Hij sloopte paleizen
Om zichzelf te bewijzen
Want 't bitter Oranje beviel hem maar slecht…
Het verliefde Renpaard
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
760 Een renpaard te Heerhugowaard
Was onlangs vreeslijk van de kaart
Toen hij de merrie van zijn dromen
Vol in galop voorbij zag komen
En haar slechts stom had nagestaard…
De glurende sidderaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
872 Een sidderaal te Siddeburen
Moest van zijn kwaal dwangmatig gluren
Verscholen achter alg en wier
Bespiedde hij voor zijn vertier
Een slak die naakt was van nature…
De Krijgsman uit Veere
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
844 Een krijgsman uit het Zeeuwse Veere
Had zich getraind in schuins marcheren
Gelegerd in de stad Maastricht
Verleidde hij daar menig wicht
Tot excercitie zonder kleren…
Vestaalse Maagd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
688 Een Keizer in het antieke Rome
Heeft een Vestaalse schaars geklede Maagd
Onlangs laat na het middaguur behaagd
Maar had haar liever nog bij nacht genómen
Nadat hij Venus had geconsulteerd
Heeft hij de Maagd bij maneschijn geconsumeerd…
De aangeslagen republikein
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
811 Een republikein van allure
Doorstaat dapper duizenden vuren
Maar het stralende franje
Van een gloeiend Oranje
Doet hem geleidelijk verzuren…
Met vlag en rimpel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
735 Ík kies ervoor tot bouwval te vervallen
Gestut door looprek en een houten poot.
Geen wondermiddel tegen jicht en wallen.
Alleen Viagra voor de allerhoogste nood.
Jíj kiest ervoor je smoeltje te verbouwen
Terwijl de tijd geen vat heeft op je lijf.
Je achterkant en gevel zijn om van te houwen
En menig man vindt jou een zalig tijdverdrijf.…
De Sidderaal te Oldenzaal
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.287 Een Sidderaal te Oldenzaal
Zat aan het Laatste Avondmaal
En schreef toen over deze Cène*)
Aan zijn zuster Madeleine
Die woont in Wamel aan de Waal
------------------------------------------------------------
Het Laatste Avondmaal wordt in het Frans "La Cène" genoemd.…
Aftakeling
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
957 Dit is míjn verre kust.
Mijn krakend schip, met altijd
stinkend drab in ’t ruim.
Koppig bonkend tegen de kaai en
van alles wat draaien
kan ontdaan.
We worden weggesleept. Een korte reis
over het IJ brengt ons voorbij
de laatste kranen, naar mannen
met roest in hun baarden.
Zij tekenen met krijt de zwakke
plekken. Ik zal het aan mijn…
Na het Poseren, Richard Bergh 1884
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
954 Met lijfgoed achteloos langszij
Het donkerkrullend haar wat slordig opgestoken
De blik vást koel verlangend, licht geloken
Voelt zij zich in haar simpel kleed vereerd en vrij
Hij heeft haar net met vaardig hand geportretteerd
Bespeelt nu met zijn snaren al haar zinnen
Het voorspel om tot slot háár te beminnen
Die hij bij iedre streek reeds…
Geen toegang
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
909 Ze bloeide open.
De liefde ging
door merg en been.
Toen sloot ze
heel haar hart af,
als een steen.…
Najaar Normandië
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
721 Basalt boven de troosteloze zee,
die mompelt achter haar nevel.
De grijze koeienlijven drijven
zonder poten boven de rivier.
De geur van vis, die tussen vangst
en slacht hier gebleven is.
De boten hangen op hoge poten,
gevangen in de haven van laagtij.
Het cirkelen van schreeuwende
meeuwen, die elkaar verjagen.
Hij zet…
Doorkomst dodendorp
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
645 De laatste drinkbus in de berm gesmeten.
De hete teer kleeft aan mijn dunne banden,
of de duvel met een brandglas zit te branden.
Dit oord is met zijn lege huizen godvergeten.
Als ik hier doorkom, zal ik die god nog danken.
Die stomme stilte, die niet wordt verstoord,
elk geluid wordt hier in alle rust gesmoord.
Alleen een hond die net nog…
Gerrie Knekelman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
720 Maar als eerste dan de finish gepasseerd,
maakt zich een enge vent aan je bekend.
‘Ik ben official hier. Ik zweer dat u mijn man bent.
Wees niet bevreesd. Ik ben immers zelf gedrogeerd.
Ik heb u afgeklokt. Het was een mooie tijd.
Nu wordt het laat.’ Dit met de stem van een castraat.
Je merkt hoe een knieschijf aan het trillen slaat
en vreest…
De hand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.303 De kamer en de kast zijn
vreemd en leeg. Een vetvlek op
de bank zegt waar je jaren zat.
Toch geef ik jou de hand.
Ik voel het grove van de grond.
Jouw kas met druiven,
het hoekje met de pruimenbomen,
die onder stenen zijn verdwenen.
Ik voel de tuindersknoken,
die nog ergens moeten zijn.
Jij zegt met moeie longen:
‘Zo, ben je…
Het ree
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
537 Voor Marius & Lucas
We fietsten door een donker bos
met open plekken. En plots stond daar
een breekbaar jong met lichte vlekken.
We hielden stil. Het keek ons aan.
Het leek een korte eeuwigheid
te duren. Totdat een tak brak
of een blad viel.
En even plots was het verdwenen –
op vlugge, tere benen.
Alsof je uit een droom ontwaakt…
Allerzielen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
403 Regen knaagt weer aan het raam.
Het onbenoembaar late blauw
kwam vroeg vandaag. En bedolf
de straat met duister.
Windloos weer, ik luister
bij de zwakke lamp.
En hoor de kluiten op jouw kist.
Toch ritselt hoop in dit gemis.
Ik zag een late aster op je graf.
Straks wordt het geruimd.
Maar liefde is nooit af.…
Oud en eenzaam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 ‘De eenzaamheid in Amsterdam is groot.’
Het is zorgbarend, zegt de plaatselijke krant.
Ouderen verkommeren, opgesloten in hun pand.
Maar liever eenzaam binnen mijn kleine koninkrijk
dan buiten te worden doodgereden door een fatbike.…
Zegt men het weifelachtige te vaak ?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Toegegeven, ons oordeel is gekleurd.
Het dragen van neerslachtige grauwe
buien, is in eenzaamheid zo vruchteloos
enorm moeizaam ontwaken uit illusies.
Terecht stel je echter dat 't heel lastig is.
Het intense wensen, het echt heerlijke niet
meer weten , het domweg zijn vergeten
komt ongetwijfeld voort uit koudwatervrees.
Vergeten dat buiten…
HET EILAND MELOS.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.125 Waar zich de stromende vlieten een uitweg baanden, verrezen
Beemden met krokos en eppe, die 't nijvere werk van de bouwman,
Zuivrend en ploegend, de vrucht deed dragen der blonde Demeter.
Doch waar Helios rijst en zijn zongloed koestert de helling,
Werden op staken en tralies de ranken geleid van de wijndruif.…
KLEIN REQUIEM VOOR RETROHELD
snelsonnet
2.9 met 20 stemmen
4.142 Oud-Sinterklaas Van Oorschot is niet meer
Al blijft men onze jeugdtv-iconen
Remaken, hypen en her-hervertonen
Hun stoffelijke eind komt toch ’n keer
Zo wordt de tijd ook elke Sint de baas
Maar goddank nooit de géést van Sinterklaas…