Alle inzendingen over bouwman

112 resultaten.

Sorteren op:

de haarlok

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 952
de haarlok als dichter al sinds lang gedoemd tot démentie verdroogd, verdord, háást uit de tijd denk ik zo soms met wel wat spijt aan mijn al eeuwen terug vervluchtigde esprit mijn hart dat klopte voor zo menig jonge vrouw natuurkracht die zich niet liet ringeloren waarbij ik fluisterend mocht horen dát wat ik graag vernemen wou ooit…

de Republikein

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 732
Een Oranje-hater te Utrecht Kreeg een kater waartegen je U zegt Hij sloopte paleizen Om zichzelf te bewijzen Want 't bitter Oranje beviel hem maar slecht…

Het verliefde Renpaard

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 760
Een renpaard te Heerhugowaard Was onlangs vreeslijk van de kaart Toen hij de merrie van zijn dromen Vol in galop voorbij zag komen En haar slechts stom had nagestaard…

De glurende sidderaal

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 872
Een sidderaal te Siddeburen Moest van zijn kwaal dwangmatig gluren Verscholen achter alg en wier Bespiedde hij voor zijn vertier Een slak die naakt was van nature…

De Krijgsman uit Veere

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 844
Een krijgsman uit het Zeeuwse Veere Had zich getraind in schuins marcheren Gelegerd in de stad Maastricht Verleidde hij daar menig wicht Tot excercitie zonder kleren…

Vestaalse Maagd

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 688
Een Keizer in het antieke Rome Heeft een Vestaalse schaars geklede Maagd Onlangs laat na het middaguur behaagd Maar had haar liever nog bij nacht genómen Nadat hij Venus had geconsulteerd Heeft hij de Maagd bij maneschijn geconsumeerd…

De aangeslagen republikein

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 811
Een republikein van allure Doorstaat dapper duizenden vuren Maar het stralende franje Van een gloeiend Oranje Doet hem geleidelijk verzuren…

Met vlag en rimpel

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 735
Ík kies ervoor tot bouwval te vervallen Gestut door looprek en een houten poot. Geen wondermiddel tegen jicht en wallen. Alleen Viagra voor de allerhoogste nood. Jíj kiest ervoor je smoeltje te verbouwen Terwijl de tijd geen vat heeft op je lijf. Je achterkant en gevel zijn om van te houwen En menig man vindt jou een zalig tijdverdrijf.…

De Sidderaal te Oldenzaal

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.287
Een Sidderaal te Oldenzaal Zat aan het Laatste Avondmaal En schreef toen over deze Cène*) Aan zijn zuster Madeleine Die woont in Wamel aan de Waal ------------------------------------------------------------ Het Laatste Avondmaal wordt in het Frans "La Cène" genoemd.…

Aftakeling

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 957
Dit is míjn verre kust. Mijn krakend schip, met altijd stinkend drab in ’t ruim. Koppig bonkend tegen de kaai en van alles wat draaien kan ontdaan. We worden weggesleept. Een korte reis over het IJ brengt ons voorbij de laatste kranen, naar mannen met roest in hun baarden. Zij tekenen met krijt de zwakke plekken. Ik zal het aan mijn…

Na het Poseren, Richard Bergh 1884

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 954
Met lijfgoed achteloos langszij Het donkerkrullend haar wat slordig opgestoken De blik vást koel verlangend, licht geloken Voelt zij zich in haar simpel kleed vereerd en vrij Hij heeft haar net met vaardig hand geportretteerd Bespeelt nu met zijn snaren al haar zinnen Het voorspel om tot slot háár te beminnen Die hij bij iedre streek reeds…

Geen toegang

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 909
Ze bloeide open. De liefde ging door merg en been. Toen sloot ze heel haar hart af, als een steen.…

Najaar Normandië

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 721
Basalt boven de troosteloze zee, die mompelt achter haar nevel. De grijze koeienlijven drijven zonder poten boven de rivier. De geur van vis, die tussen vangst en slacht hier gebleven is. De boten hangen op hoge poten, gevangen in de haven van laagtij. Het cirkelen van schreeuwende meeuwen, die elkaar verjagen. Hij zet…

Doorkomst dodendorp

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 645
De laatste drinkbus in de berm gesmeten. De hete teer kleeft aan mijn dunne banden, of de duvel met een brandglas zit te branden. Dit oord is met zijn lege huizen godvergeten. Als ik hier doorkom, zal ik die god nog danken. Die stomme stilte, die niet wordt verstoord, elk geluid wordt hier in alle rust gesmoord. Alleen een hond die net nog…

Gerrie Knekelman

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 720
Maar als eerste dan de finish gepasseerd, maakt zich een enge vent aan je bekend. ‘Ik ben official hier. Ik zweer dat u mijn man bent. Wees niet bevreesd. Ik ben immers zelf gedrogeerd. Ik heb u afgeklokt. Het was een mooie tijd. Nu wordt het laat.’ Dit met de stem van een castraat. Je merkt hoe een knieschijf aan het trillen slaat en vreest…

De hand

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.303
De kamer en de kast zijn vreemd en leeg. Een vetvlek op de bank zegt waar je jaren zat. Toch geef ik jou de hand. Ik voel het grove van de grond. Jouw kas met druiven, het hoekje met de pruimenbomen, die onder stenen zijn verdwenen. Ik voel de tuindersknoken, die nog ergens moeten zijn. Jij zegt met moeie longen: ‘Zo, ben je…

Het ree

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
Voor Marius & Lucas We fietsten door een donker bos met open plekken. En plots stond daar een breekbaar jong met lichte vlekken. We hielden stil. Het keek ons aan. Het leek een korte eeuwigheid te duren. Totdat een tak brak of een blad viel. En even plots was het verdwenen – op vlugge, tere benen. Alsof je uit een droom ontwaakt…

Allerzielen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 403
Regen knaagt weer aan het raam. Het onbenoembaar late blauw kwam vroeg vandaag. En bedolf de straat met duister. Windloos weer, ik luister bij de zwakke lamp. En hoor de kluiten op jouw kist. Toch ritselt hoop in dit gemis. Ik zag een late aster op je graf. Straks wordt het geruimd. Maar liefde is nooit af.…

Oud en eenzaam

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
‘De eenzaamheid in Amsterdam is groot.’ Het is zorgbarend, zegt de plaatselijke krant. Ouderen verkommeren, opgesloten in hun pand. Maar liever eenzaam binnen mijn kleine koninkrijk dan buiten te worden doodgereden door een fatbike.…

Zegt men het weifelachtige te vaak ?

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 469
Toegegeven, ons oordeel is gekleurd. Het dragen van neerslachtige grauwe buien, is in eenzaamheid zo vruchteloos enorm moeizaam ontwaken uit illusies. Terecht stel je echter dat 't heel lastig is. Het intense wensen, het echt heerlijke niet meer weten , het domweg zijn vergeten komt ongetwijfeld voort uit koudwatervrees. Vergeten dat buiten…

HET EILAND MELOS.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.125
Waar zich de stromende vlieten een uitweg baanden, verrezen Beemden met krokos en eppe, die 't nijvere werk van de bouwman, Zuivrend en ploegend, de vrucht deed dragen der blonde Demeter. Doch waar Helios rijst en zijn zongloed koestert de helling, Werden op staken en tralies de ranken geleid van de wijndruif.…

KLEIN REQUIEM VOOR RETROHELD

snelsonnet
2.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.142
Oud-Sinterklaas Van Oorschot is niet meer Al blijft men onze jeugdtv-iconen Remaken, hypen en her-hervertonen Hun stoffelijke eind komt toch ’n keer Zo wordt de tijd ook elke Sint de baas Maar goddank nooit de géést van Sinterklaas…