31745 resultaten.
de zonnebloem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
730 och, ranke stengel
omringt door
groene schilden
je groeit en bloeit
zo recht omhoog.
zoekend naar licht
wijst je bloem
met gele kroon,
bereidwillig
naar het oosten.
een hart van goud
met duizend draden,
gesponnen echt ragfijn,
kunstwerk van jewelste,
je mag er best wel zijn.
zelfs krom gebekte vogels
maken ruzie om je vruchten…
sterven op zwart gruis
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
631 veel lichter als veder
dwarrelend in blauwe lucht
een losgekomen pluisje
geniet van zweven
speurt naar goede aarde
op zijn eenzame vlucht
door speelse wind
wat verder afgedreven...
strandt op rotsgrond
in de luwte
het voelt meteen,
dit is niet mijn thuis
beseft zijn lot,
maakt een kruis
mijn leven is sterven
op het zwarte gruis...!…
de zandkorrel
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
733 een klein fijn korreltje van zand
verloor zijn hechte band
toen de wind hem even meenam
en hij zo in woelige zee terecht kwam…
verzwolgen door klotsend water,
aangezogen met veel kracht,
naar bodemloze diepte gebracht,
waar een schelp zich wel ontfermde
over het verloop van zijn verdere lot…
de oester besefte waarde, gaf al zijn liefde…
herboren mens
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
693 ergens langs de waterkant
tussen het hoge riet
kun je vredig wegdromen
helemaal in het niets
ik sluit gewoon mijn ogen
en voel aan mijn gezicht
de zachte helende warmte
van een vroege lentezon
ik luister naar het lied
van een naarstige leeuwerik
die volop druk bezig is
met het bouwen van een nest
ik laat me even meenemen
met de richting…
de bloemetjes en de bij
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
672 opgesloten… vind ik niets voor mij
dus laat me los, maak me vrij
ik wil stoeien op de groene wei
met mijn soortgenootjes: de honingbij
ik ruik de planten en de bloemen
maar zit gevangen in mijn korf
mijn vriendjes hoor ik heerlijk zoemen
och, wat vind ik dit ellendig grof
want alle bloemen wil ik kussen
ik wil vliegen, ik wil brommen
zie…
Het beeld schudt en schuift en straalt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
548 De meerkoeten waren wederom aanwezig en niet
om het een of ander de plek verander je niet zomaar,
ze kwamen er al jarenlang als een soort zwanenpaar.
Vaak inderdaad op een en dezelfde plek als je oplet.
Wat kan ik verzinnen als ik over hen wil beginnen.
Ik kan je bijna de eierleider zelf nog laten zien,
waar ik uit voortkwam bovendien.
Ja…
Als de avond is gevallen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
638 De dag is te ruste gegaan op het talud vandaag
het zijn de mooie herinneringen die ik meedraag.
Het naambordje siert nog steeds de muur
glinstert na in de zon in dit avonduur.
Wie hier allemaal zijn geweest en door de deur zijn gegaan
het zijn na vandaag herinneringen die ook weer vergaan.…
herfst
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
634 bossen en velden
stellen ten toon
de overgang
van een seizoen
goudbruine kleuren
bedekken in vorm
van vallende bladeren
wat paadjes en wegen
deze stomme film
schept sferen en geuren
met als ondertiteling:
“de herfst ligt op de grond”!…
Ons
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
806 Ik zou je graag dit geven, dit wat ik niet kan,
Door schemerluchten omgeven
Als de zuurgraad van mijn behang,
Door de tochtigheid van dwazen
En de vochtigheid van glazen,
Meestal na die drang
Ik zou graag met je delen, dat wat ik niet kan
De waarheid in vele facetten
Als de zoete muren van mijn gevang,
Samen verblijven in een gouden kooi…
MEER, het
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
503 Zittend aan het meer
voel ik 'meer' als minder
Zo zittend zijn
maakt het meer
zoveel minder zijn
laat staan hebben
dat laat ik wegebben
Laat het 'meer'
vooral van anderen zijn
ik kan zoveel
'meer' met minder
voelde ik
dacht ik
schreef ik
aan dit meer
dat dit meer
ook mag worden
van vele anderen!…
Natuur
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
863 Natuur
een postzegel
achter je huis
onkruid in hoofden
En dan:
Wat is natuur nog in dit land?…
Natuur
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.044 een geasfalteerde autosnelweg
met een berm ernaast, de waterkant
eenden lopen langs de brede rijweg
en een nijlgans aan de overkant
bomen in een rij voorbij de rondweg
kale weiden aan de schaduwkant
de konijnen hollen langs de sluipweg
vogels zichtbaar van de onderkant
in mijn auto zie ik de natuur
als een film gewoonweg paraderen
tot…
De natuur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.014 somtijds leef je
hemels
omdat het herfstblad
dood de aardkern raakt
geniet maar
de heerschappij straalt feller
door de openheid…
Natuur .....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
707 't Bos, de duinen en heide
het gaat hard achteruit
pas op voor slechtere tijden
wanneer er géén vogel meer fluit
Beschouw natuur niet als gewoon
aanschouw en voel het leven
geniet en ga er puur mee om
misschien is 't nog maar voor even ...…
natuur
hartenkreet
1.8 met 8 stemmen
917 Stel dat de sterren niet meer zouden stralen,
En de zon eens niet meer scheen.
Of als de maan nu eens voor altijd,
Achter de horizon verdween.
Hoe zou de wereld er dan uitzien,
Verdord en doods misschien?
Wees zuinig op wat ons is gegeven
Laat alles wat leeft leven.…
Natuur
hartenkreet
2.8 met 23 stemmen
2.282 Tot in de lengte van ons aller dagen,
Blijft de natuur een gift van God.
Ook daarom zou ik met klem willen vragen:
Maak het niet kapot.…
natuurlijk
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
1.928 als adem
witte wolken waait
langs lusteloze luchten
dan dampt
prachtig przewalski paard
van vogelvrije vluchten
als aarde
groene grassen geeft
met machtig mooie mossen
dan drinkt de
vliegensvlugge vink
bij bont beboomde bossen
als avond
rode ruikers ruilt
voor vederlichte veren
dan danst de
zomerzotte zwaan
met maanverlichte meren…
Natuurlijk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.294 Natuurlijk ging ik wandelen
in de lentezon...
liep tegen mijn docente op
met wie ik iets begon
van haar - die ik bij naam hier noem -
heb ik een hoop geleerd
vol overgave mij bekeerd
bij hoofddocente Bloem
zij gaf me in haar eigen tijd
zelf les in niet-verbleken
zij sprak na elke hemelbreuk
het hart te laten spreken…
natuur
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.045 We groeven in de aarde
met onze handen, tastend
door talloze lagen
naar de oorsprong.
Onze vingers bloedden,
nagels scheurden,
sneden zich een weg
door het puin
van ons menselijk gemak;
konden niet bevroedden
dat de bron van leven
reeds lang was opgedroogd.…
Natuur
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.185 Zo heeft de natuur nimmer rust
Haar energie wordt nooit uitgeblust
Van jaar tot jaar, al eeuwen lang
Zingt zij haar onvolprezen scheppingszang!…
De Natuur
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
863 In een prachtig bos
geniet ik van de natuur
liggend op het zachte mos
kom ik tot rust, hier is het puur
Ik hoor de vogels fluiten
neem de geluiden in me op
de bladeren die zachtjes ruisen
hiervan geniet ik volop
De natuur het mooiste wat er is
om eindeloos in te dwalen
voor mij van grote betekenis
ik voel hier positieve signalen…
de natuur
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
951 groen
puur
levend
duur
‘t mooiste
op aarde
de natuur…
Natuur
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
764 Ik zie tranen als druppels
vallend op bladeren van
stil verdriet
Vinden hun weg langs paden
gebaand door emoties
overmand
Stromend langs gedachten die
zich laten meevoeren
naar een nieuw begin
Waar de zon weer schijnt
en de donkere hemel
opdroogt in het licht
Met wortels stevig in
de grond vol vertrouwen
opkijkend…
Natuur
hartenkreet
4.8 met 34 stemmen
1.150 De dauw parelt,
op verdorde bladeren.
De bleke ochtendzon,
wil je sterken.
De wortels zijn verdroogd,
je takken hebben,
hun kracht verloren.
De imposante fierheid,
is verdwenen.
Je hebt de nacht,
niet overleefd.
Keer terug naar de aarde,
voedt de bodem.
Leef voort,
in een nieuwe,
generatie...…
Natuur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
637 wat is natuur nog
in dit land vroeg de dichter
Bloem. What's in a name?…
natuurlijk
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.276 natuurlijk was hij elke avond zat
in drank verzonk het opgelegde leven
de linkervuist was steevast hooggeheven
hij schoor zich niet, verweekte niet in bad
natuurlijk ging hij wonen in die stad
waar strijd met kapitalen werd geschreven
er werd in open wonden zout gewreven
hij was te slim voor galg, te snel voor rad
natuurlijk kwam hij op…
natuurlijk
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.111 De wind leek te huilen
om wat was geweest
grote vrienden met het blad
dat meeging
niet meer terug, maar hoog
de lucht in
als een langverwachte zucht
de wind en het blad
samen sterk en toch zo zwak
stralen geel kwamen door
waar wolken snel verdwenen
in het niets, op de vlucht
en met een laatste zucht
blies de wind z'n laatste adem
te zacht…
de natuur
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.280 de natuur
voel
vlagen
van hetzelfde
alsof hoop
altijd terugkomt
angst altijd afsluit
helaas mijn gevoel
haalt alle logica eruit
hier is niets te begrijpen
juist daarom misschien
jaagde deze man
mijn natuur in
precies de juiste prooi
prachtige mooie bomen
perfecte verhaaltjes
zonder afwijkingen
raak was de kogel
geen ontkomen…
De natuur
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
668 De natuur
heeft geen
verf nodig
om te kleuren
zij is mooi
van zichzelf…
de natuur
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
976 Hangende roze bottels,
veelkleurige asters
weelderig gras,
allen zoeken ze nog wat warmte.
De ene leunt tegen de andere,
hun stengels zijn te zwak.
Heesters en struiken verliezen
hun blad.
Sommigen wroeten om te blijven bestaan.
Hun leven hangt aan een zijden draadje.
Dood zullen ze gaan,
eenjarigen hebben nu eenmaal
een kort bestaan…