Alle inzendingen over wonen

2053 resultaten.

Sorteren op:

Een huis vol mooie mensen

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 752
'Een huis vol zieke mensen Waar is de ziekte? In ons hoofd! In ons hoofd!' Aan het plafond Tussen de muren In de gordijnen Op de vloer Op elke plek Waar je net nog stond Altijd en overal Ligt er ziekte op de loer Bijna als de ‘Gouden Kooi’ Een beetje als de ‘Truman Show’ Net als dat ‘Big Brother’ toen Maar dan zonder dat geklooi…
Jeroen Zwaal22 augustus 2008Lees meer >

GIJ ZULT NIET KRAKEN

snelsonnet
4.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.944
“Nee, woningnood breekt ook voor ú geen wet. Of het nou een kantoorpand of een stal is, zoals dat hier bij jullie het geval is, u wordt er zonder omzien uitgezet. Want ook voor jullie geldt dat kraakverbod dus Jozef en Maria, opgerot !”…

aqui vive en poeta

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 637
(op een tegeltje) hier woont de dichter ook hij zal ergens moeten wonen... welnu achter deze gevel komen woorden tot leven zoals destijds bij de bouw de metselaar dit huis liet groeien steen voor steen zo maakt de dichter met zorg de juiste keuze woord voor woord…

Uittegratie

snelsonnet
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.180
Stop de bejaarden in bejaardenflats Laat de mongolen weer in bossen wonen Chinezen zich in Chinatown vertonen De Turken bij de Turken, ouderwets De overheid zegt: hé, dit gaat verkeerd Hoe kan dat nou toch, niemand integreert…

den trap... afgedaan

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 675
zo schots als rots natuurgeweld in handen van een stielman zonder waterpas met treden uit bomen met hun namen onuitspreekbaar hangt de trap uitdagend aan haar muren ankers trede voor trede een eigenzinnig verhaal voor iemand nieuw telkens weer gecharmeerd door de aanblik van een kasteel en niet zozeer het gebrek aan middel en vakmanschap…

In krijt verkleurt de kop

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 710
de straat verloopt langs gevels en in stoep kaatst voetstappen om spoorloos anoniem te blijven breuken potten knikkers op in krijt verkleurt de kop in tekening heel nonchalant op het trottoir gedropt bomen werken zoetjesaan de tegels uit de stoep je struikelt als je ze niet ziet of trapt in hondenpoep blikken dromen aan de kant gepoetst…

Soms woon ik nergens

netgedicht
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.035
Soms woon ik nergens en hoor plots heel zacht een vogel fluiten. De rozen staan alweer in bloei, hoe klein ook nog en teer de tinten. De zonnebloemen spreken van vertrouwen dat geel groeit en dagelijks de zon verbleken doet. Ik groet de nieuwe morgen en je stille lach omdat alweer een dag ik nergens woon en toch echt thuis ben.…

augustus

hartenkreet
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 985
een maand lang zonder in huis wordt dat genieten of mis ik het genot van genoten…
Sara11 juli 2009Lees meer >

Muren zwijgen niet langer

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.105
Het steen vertelt vertelt er zijn verhalen Gevoegd in geschiedenis het nu verbintenis met toentertijd en ooit... ...van horen zeggen en wat de ronde deed Het maakt puzzels compleet steen zwijgt niet langer in alle talen Verleden door heden ...verlicht.…

De verwaarlozing van toen

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 601
weer overgroeit het lentegroen de verwaarlozing van toen het roestig hek een plastic pop verloren op een staak gezet spijlen kromgebogen de voordeur lucht verrotting van het dak dat lekt een wilde kat vlucht van het plat voor egels is het er te nat maar in borders bloeit de lente uitbundiger dan vorig jaar of lijkt dat maar…

Op dwars gelegde latten

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
geven een grote tuin vol leven vloeren blinken van generaties stappen op dwars gelegde latten in lichte plekken op behang groeit de familiestamboom al zo lang de trap is sleets kreunt en steunt de tijd uit het verleden op zolder galmt nog steeds plezier na kinderlijke nachtgebeden heb het huis gezien is er nog ruimte om te wonen…

Gebreid tot vinexwijk

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 485
weer gaan de mussen dood sterft landschappelijk schoon in de klauwen van de stad beschermd natuurgezicht werpt nog een laatste blik voordat de ogen worden uitgestoken eeuwenoude kavels zijn door bulldozers ontrafeld opnieuw gebreid tot vinexwijk van wol en losse draadjes maar geen gaatjes voor een nest weer zijn de mussen weggepest…

De borders van jaren

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 544
wij hebben bloemen geplukt uit borders van vele jaren zijn het pad gegaan ondanks obstakels die ons vertraagden het uitzicht genoten op knieën gekropen als de doorgang stagneerde leerden elkaar en onszelf waarderen in steeds weer proberen maar nog is de plaats niet bepaald waar onze bloemen worden gevaasd…
wil melker8 november 2010Lees meer >

Huizen

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 757
Huizen ademen begrip, koesteren geheimen en dragen vrede en rust of worden wild van verlangen: woon in me, wees geborgen, ik draag je, voed je tot morgen.…
Adeleyd22 januari 2011Lees meer >

Mijn Huis

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 895
staan Buiten gaan de lantaarns branden paard en wagen komen voorbij Het haardvuur begint te branden een zware werkdag is weer voorbij Dan komen jaren van de wrede oorlog verborgen joden tijdens het verzet Het weer veilig voelen hier in huis nadat de bevrijding is ingezet En zo is het al minstens drie eeuwen in het huis waar ik nu woon…
car23 juli 2011Lees meer >

Een vale kleur

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
hij kon het fluisteren van stenen niet verstaan de echo’s van muren liet hij langs zich gaan kende niet de knusheid van de trap die bij elke stap zijn meebeleven krakend gaf voor hem was het behang geen dagboek vol herinnering een vale kleur die kamers scheidde van de gang hij leefde hier zonder te wonen kende slechts het huis…
wil melker14 november 2011Lees meer >

Leefklimaat

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
In Emmen vindt men rust en woongenot. Een veilig toevluchtsoord voor zenuwpezen, Die in de Randstad voor hun leven vrezen. In Emmen vreest men god nog én gebod. Men is daar streng, al komt de burgerij In veel gevallen met de doodsschrik vrij. ------------------------------------------ De gemeente Emmen heeft onlangs een controle gehouden…

GROND

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 659
verwondden en een broze vrede brachten proef hier mijn vrijheid in een woordeloos verbond de sawa's tonen zich in wondere patronen van ver 't gebulder van een kolkende rivier hoog in de bomen dansen lauwerkronen in schemer komt de koelte zich weer tonen 'k ga voort en weet mij weer vertrouwd want hier draagt mij de warme grond waar ik wil wonen…
Joke Kruid27 september 2012Lees meer >

het dorp waar hij is geboren

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
hij is hier geboren en kent iedereen zoals iedereen hem kent. het dorpje achter de dijk…waar de tijd stil staat, nooit iets gebeurt de wereld is er klein en ons kent ons hij wil de steden verkennen want het benauwt hem soms zo hij wil wel eens echte vrouwen zien in snelle auto’s rijden met hen en warme nachten beleven in een stad. want…
Fairouz7 januari 2013Lees meer >

Utopie

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 630
Als jij huilt voel ik jouw stilte. Jouw eeuwige rust rondom mij zweven. Als jij lacht voel ik jouw euforie. Mijn nachtegaal zingend als het leven. Jouw stilte omhelst de omgang van benaderen. Je praat zoals de wind suist door de bomen. Zo zacht en evenwichtig ritselen door bladeren. Jouw stijl bevat elegantie die niemand kan tonen. Als…

Momentum

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
Als een heremietkreeft op zoek naar een schuilplaats heb ik deze woning betrokken. Hem ondoordacht ingericht; geen subtiele kleuren, meubels uit een ander leven, een koude kille vloer die warmte suggereert. Ik ben een reiziger op een station waar de tijd stilstaat, een maaltijd in een doorgeefluik. Geen tijd om achterover te hangen, voor…

Broos..., fragiel..., licht...

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
En bij elke ademhaling beluister ik haar kwetsbaarheid die zich ontrimpelt in de warmte van ons wonen...!…
katty27 augustus 2014Lees meer >

Omtrent huizen

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.195
Huizen zijn om in te wonen (liefst knus). Soms is een huis ondergebracht in een flat (wat mensen leuk, eng of duf vinden, bijvoorbeeld). Huizen gaan lang mee (opmerkelijk lang voor het vele dat ze moeten doorstaan; binnenin leven mensen liefst graag).…

Vleermuis

snelsonnet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 921
Een vleermuis had men er nog nooit gezien, In theorie zou die er kunnen wonen: “We geven ze de kans zich te vertonen, We slopen dit nog in geen jaar of tien”. Zo ‘n arme vleermuis doet men wel wat aan: Wie biedt een vleermuis nou zo’n woning aan ?…

Haar aanraking

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 557
Zij spiegelt mijn ziel, verwatert ogen. De bocht vlakbij mijn huis is leeg een hoek belicht in de wind. De herinnering beweegt continu door dat zij mij ook nu bemint. Vindingrijk door onze kracht met aanraking. Maar wegen splitsten, tegen het licht in. Stralende ogen, verlaten met een kuch. Haar silhouet wijst, als een bliksemschicht.…

WEERSPIEGELING....

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 599
Amsterdam weerspiegelt in het water van gracht en vaart van het IJ van Herengracht Ik zing zacht en fluister met Ramses mee: 'het is stil in Amsterdam' Ik denk WIJ hebben gedacht dat water spiegel is van bouwlust en bouwnijverheid de tijd spint zijn cocon en wij schuilen als onder een dak weerspiegeling wordt afspiegeling…

'Op visite'.....

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
Klaar zat hij met thee en glazen Snoeperij zelfs en een vriendelijk woord Op een bergtop had hij zich genesteld ons zien klimmen gelijk.... een berggeit opgaand in 'n leeg landschap Knap,'t heeft mij -toerist hier- doen.... verbazen Gastvrijheid als vanzelfsprekend.…

Scheefwonen

snelsonnet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 731
Mijn overbuurman woont ontzettend scheef Terwijl hij daarenboven schuins marcheert Hij schrijft cursief, dat is hem zo geleerd en rücksichtsloos passeert hij dan de schreef Maar ’t allerergste is: hij heeft twee broers Gedrieën trommen zij als schuintamboers…

Het familiehuis

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 563
er is een stukje horizon langzaam verdwenen dat deel uitmaakte van mijn jeugd en leven nog zijn er muren dak en schuren buren waren al gegaan welig onkruid bleef hoog op de paden staan het familiehuis van meerdere generaties bewoond met werk en deugd het spelen van de kinderen in een toch zorgeloze jeugd die horizon van vele…
wil melker1 december 2016Lees meer >