2053 resultaten.
Een huis vol mooie mensen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
752 'Een huis vol zieke mensen
Waar is de ziekte?
In ons hoofd! In ons hoofd!'
Aan het plafond
Tussen de muren
In de gordijnen
Op de vloer
Op elke plek
Waar je net nog stond
Altijd en overal
Ligt er ziekte op de loer
Bijna als de ‘Gouden Kooi’
Een beetje als de ‘Truman Show’
Net als dat ‘Big Brother’ toen
Maar dan zonder dat geklooi…
GIJ ZULT NIET KRAKEN
snelsonnet
4.4 met 17 stemmen
1.944 “Nee, woningnood breekt ook voor ú geen wet.
Of het nou een kantoorpand of een stal is,
zoals dat hier bij jullie het geval is,
u wordt er zonder omzien uitgezet.
Want ook voor jullie geldt dat kraakverbod
dus Jozef en Maria, opgerot !”…
aqui vive en poeta
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
637 (op een tegeltje)
hier woont de dichter
ook hij zal ergens
moeten wonen...
welnu achter deze gevel
komen woorden tot leven
zoals destijds bij de bouw
de metselaar dit huis
liet groeien steen voor steen
zo maakt de dichter
met zorg de juiste keuze
woord voor woord…
Uittegratie
snelsonnet
3.0 met 10 stemmen
1.180 Stop de bejaarden in bejaardenflats
Laat de mongolen weer in bossen wonen
Chinezen zich in Chinatown vertonen
De Turken bij de Turken, ouderwets
De overheid zegt: hé, dit gaat verkeerd
Hoe kan dat nou toch, niemand integreert…
den trap... afgedaan
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
675 zo schots als rots
natuurgeweld in handen van
een stielman zonder waterpas
met treden uit bomen met
hun namen onuitspreekbaar
hangt de trap uitdagend
aan haar muren ankers
trede voor trede een
eigenzinnig verhaal
voor iemand nieuw
telkens weer gecharmeerd
door de aanblik van een kasteel
en niet zozeer het gebrek
aan middel en vakmanschap…
In krijt verkleurt de kop
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
710 de straat verloopt
langs gevels en in stoep
kaatst voetstappen om
spoorloos anoniem te blijven
breuken potten knikkers op
in krijt verkleurt de kop
in tekening heel nonchalant
op het trottoir gedropt
bomen werken zoetjesaan
de tegels uit de stoep
je struikelt als je ze niet ziet
of trapt in hondenpoep
blikken dromen aan de kant
gepoetst…
Soms woon ik nergens
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.035 Soms woon ik nergens en hoor plots
heel zacht een vogel fluiten.
De rozen staan alweer in bloei, hoe klein
ook nog en teer de tinten.
De zonnebloemen spreken
van vertrouwen dat geel groeit
en dagelijks de zon verbleken doet.
Ik groet
de nieuwe morgen en je stille lach
omdat alweer een dag
ik nergens woon en toch echt thuis ben.…
augustus
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
985 een maand lang zonder
in huis
wordt dat genieten
of mis ik het genot
van genoten…
Muren zwijgen niet langer
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.105 Het steen
vertelt
vertelt er
zijn verhalen
Gevoegd in
geschiedenis
het nu
verbintenis
met toentertijd
en ooit...
...van horen zeggen
en wat de ronde deed
Het maakt puzzels
compleet
steen zwijgt niet
langer in alle talen
Verleden
door heden
...verlicht.…
Verlangen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
713 mijn verlangen woont
in een lief buitenhuisje
en verder niemand
(senryu)…
De verwaarlozing van toen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
601 weer overgroeit
het lentegroen
de verwaarlozing van toen
het roestig hek
een plastic pop
verloren op een staak gezet
spijlen kromgebogen
de voordeur lucht
verrotting van het dak dat lekt
een wilde kat
vlucht van het plat
voor egels is het er te nat
maar in borders
bloeit de lente uitbundiger
dan vorig jaar of lijkt dat maar…
Op dwars gelegde latten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 geven
een grote tuin vol leven
vloeren blinken
van generaties stappen
op dwars gelegde latten
in lichte plekken
op behang groeit de
familiestamboom al zo lang
de trap is sleets
kreunt en steunt
de tijd uit het verleden
op zolder galmt
nog steeds plezier na
kinderlijke nachtgebeden
heb het huis gezien
is er nog ruimte
om te wonen…
Gebreid tot vinexwijk
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
485 weer gaan de mussen dood
sterft landschappelijk schoon
in de klauwen van de stad
beschermd natuurgezicht
werpt nog een laatste blik
voordat de ogen worden uitgestoken
eeuwenoude kavels zijn
door bulldozers ontrafeld
opnieuw gebreid tot vinexwijk
van wol en losse draadjes
maar geen gaatjes voor een nest
weer zijn de mussen weggepest…
De borders van jaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
544 wij hebben
bloemen geplukt uit
borders van vele jaren
zijn het pad gegaan
ondanks obstakels
die ons vertraagden
het uitzicht genoten
op knieën gekropen als
de doorgang stagneerde
leerden elkaar en
onszelf waarderen in
steeds weer proberen
maar nog is de plaats
niet bepaald waar onze
bloemen worden gevaasd…
Huizen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
757 Huizen ademen begrip,
koesteren geheimen en
dragen vrede en rust
of worden wild van verlangen:
woon in me, wees geborgen,
ik draag je, voed je tot morgen.…
Mijn Huis
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
895 staan
Buiten gaan de lantaarns branden
paard en wagen komen voorbij
Het haardvuur begint te branden
een zware werkdag is weer voorbij
Dan komen jaren van de wrede oorlog
verborgen joden tijdens het verzet
Het weer veilig voelen hier in huis
nadat de bevrijding is ingezet
En zo is het al minstens drie eeuwen
in het huis waar ik nu woon…
Een vale kleur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 hij kon het fluisteren
van stenen niet verstaan
de echo’s van muren
liet hij langs zich gaan
kende niet
de knusheid van de trap
die bij elke stap zijn
meebeleven krakend gaf
voor hem was het behang
geen dagboek vol herinnering
een vale kleur die
kamers scheidde van de gang
hij leefde hier
zonder te wonen
kende slechts het huis…
Leefklimaat
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
531 In Emmen vindt men rust en woongenot.
Een veilig toevluchtsoord voor zenuwpezen,
Die in de Randstad voor hun leven vrezen.
In Emmen vreest men god nog én gebod.
Men is daar streng, al komt de burgerij
In veel gevallen met de doodsschrik vrij.
------------------------------------------
De gemeente Emmen heeft onlangs een controle gehouden…
GROND
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
659 verwondden en een broze vrede brachten
proef hier mijn vrijheid in een woordeloos verbond
de sawa's tonen zich in wondere patronen
van ver 't gebulder van een kolkende rivier
hoog in de bomen dansen lauwerkronen
in schemer komt de koelte zich weer tonen
'k ga voort en weet mij weer vertrouwd want hier
draagt mij de warme grond waar ik wil wonen…
het dorp waar hij is geboren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
574 hij is hier geboren en kent iedereen
zoals iedereen hem kent.
het dorpje achter de dijk…waar de
tijd stil staat, nooit iets gebeurt
de wereld is er klein en ons kent ons
hij wil de steden verkennen want het
benauwt hem soms zo
hij wil wel eens echte vrouwen zien
in snelle auto’s rijden met hen en warme
nachten beleven in een stad.
want…
Utopie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
630 Als jij huilt voel ik jouw stilte.
Jouw eeuwige rust rondom mij zweven.
Als jij lacht voel ik jouw euforie.
Mijn nachtegaal zingend als het leven.
Jouw stilte omhelst de omgang van benaderen.
Je praat zoals de wind suist door de bomen.
Zo zacht en evenwichtig ritselen door bladeren.
Jouw stijl bevat elegantie die niemand kan tonen.
Als…
Momentum
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
571 Als een heremietkreeft op zoek naar een schuilplaats
heb ik deze woning betrokken.
Hem ondoordacht ingericht;
geen subtiele kleuren,
meubels uit een ander leven,
een koude kille vloer die warmte suggereert.
Ik ben een reiziger op een station waar de tijd stilstaat,
een maaltijd in een doorgeefluik.
Geen tijd om achterover te hangen,
voor…
Broos..., fragiel..., licht...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 En bij elke ademhaling
beluister ik haar kwetsbaarheid
die zich ontrimpelt
in de warmte
van ons wonen...!…
Omtrent huizen
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.195 Huizen zijn om in te wonen (liefst knus).
Soms is een huis ondergebracht in een flat (wat mensen
leuk, eng of duf vinden,
bijvoorbeeld).
Huizen gaan lang mee (opmerkelijk lang voor het vele
dat ze moeten doorstaan; binnenin leven mensen
liefst graag).…
Vleermuis
snelsonnet
3.7 met 6 stemmen
921 Een vleermuis had men er nog nooit gezien,
In theorie zou die er kunnen wonen:
“We geven ze de kans zich te vertonen,
We slopen dit nog in geen jaar of tien”.
Zo ‘n arme vleermuis doet men wel wat aan:
Wie biedt een vleermuis nou zo’n woning aan ?…
Haar aanraking
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
557 Zij spiegelt mijn ziel, verwatert ogen.
De bocht vlakbij mijn huis is leeg
een hoek belicht in de wind.
De herinnering beweegt continu door
dat zij mij ook nu bemint.
Vindingrijk door onze kracht met aanraking.
Maar wegen splitsten, tegen het licht in.
Stralende ogen, verlaten met een kuch.
Haar silhouet wijst, als een bliksemschicht.…
WEERSPIEGELING....
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
599 Amsterdam
weerspiegelt in het water
van gracht en vaart
van het IJ
van Herengracht
Ik zing
zacht en fluister
met Ramses mee:
'het is stil
in Amsterdam'
Ik denk
WIJ hebben gedacht
dat water
spiegel is
van bouwlust en
bouwnijverheid
de tijd spint
zijn cocon
en wij schuilen
als onder een dak
weerspiegeling wordt afspiegeling…
'Op visite'.....
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
536 Klaar
zat hij
met thee
en glazen
Snoeperij
zelfs
en
een vriendelijk woord
Op een bergtop
had hij zich
genesteld
ons zien klimmen
gelijk....
een berggeit
opgaand
in 'n leeg landschap
Knap,'t heeft
mij -toerist hier-
doen....
verbazen
Gastvrijheid
als
vanzelfsprekend.…
Scheefwonen
snelsonnet
4.2 met 8 stemmen
731 Mijn overbuurman woont ontzettend scheef
Terwijl hij daarenboven schuins marcheert
Hij schrijft cursief, dat is hem zo geleerd
en rücksichtsloos passeert hij dan de schreef
Maar ’t allerergste is: hij heeft twee broers
Gedrieën trommen zij als schuintamboers…
Het familiehuis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
563 er is een
stukje horizon
langzaam verdwenen
dat deel uitmaakte
van mijn jeugd en leven
nog zijn er
muren dak en schuren
buren waren al gegaan
welig onkruid bleef
hoog op de paden staan
het familiehuis van
meerdere generaties
bewoond met werk en deugd
het spelen van de kinderen
in een toch zorgeloze jeugd
die horizon van vele…