1878 resultaten.
Roodkoper in het ondergaan
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
513 heb de hitte gedragen
van lange dagen
zonder schaduwwind
nog ploert de zon
roodkoper in het ondergaan
hangt warmte nachten aan
pas in schemerkenteren
is er het ogenblik dat hitte
zwicht voor de nieuwe dag
de eerste frisse lach
van het ontwaken
de ramen open maken
tot de explosie licht
intenser wordt het zonnevuur
je lijf en lendenen…
IJstijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
498 moge iedereen ontwaken
uit sneeuwbedekt slapen
ongerept heeft geen kennis
ongeschreven wetten
alleen wit, zo wit
dat zwart voor ogensneeuw
bevlogen taal zoals woorden
sporen in maagdelijk
van letters geen weten
taal maar niet woordelijk
verblindende factoren
vlieg je aan als jij alleen, onbeschermd
op overzeese tochten
van smeltend…
Zomerse tinten...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
675 Hemels blauwe lucht
stilte mag ontwaken
vanuit het hart
een blij verzucht.
Uit de verborgen cocon
ingetogen smart
vleugels zichtbaar
hernieuwde krachtbron.
Zonnestralen gloed
verwarmt elk wezen
een nieuwe start
ongekende invloed.
De vlinder pracht
grootse verandering
perfecte spiegel
subtiel bedacht.…
Torent tot de dagenraad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
542 van de kraters uitgediept
je schijnt me
maandenlang vertrouwen toe
kent mijn ondergaan
ik zag je opkomst in het
kwijnen van de nacht na
het bleken van de sterren
je torent tot de dagenraad
het licht verhaalt hoe flets
de zon je dan weerkaatst
je trekt je terug in bodemloze
slapen de nacht is nog altijd
voor jou opnieuw ontwaken…
lief
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
475 als ik ontwaak met jouw handen
op mijn buik, je lippen aan mijn hals
het verlangen zichtbaar aan je borsten
weet dan dat ik mijn ogen weer sluit
en de hemel verleg aan de akker van je hart
de warmte van onze huid
zal het gemis bewenen
in elke porie waar een herinnering
in staat te lezen
lief, jij bent de zee op wie ik vaar
het water dat…
de scheve schaatser
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
483 nooit had hij durven denken
na een nacht van zwoele pret
't begon met champagne in te schenken
en te ontwaken in een vreemd bed
spijtgevoelens kwamen dra
zijn gedachten aan het dwalen,
wakker worden met een kater,
zijn stommiteiten achterhalen
struikelend over woorden…
wegdraaiende ogen…
in een hoekje gekropen…
bang van wat moet komen…
Woorden
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
584 Wat kunnen woorden meer doen
dan verrassen met wat schoonheid
verwonderen met een lichte lach
verbazen door een onverwachte vondst
een verborgen gevoel aanraken
de realiteit even relativeren
een lichtje ontsteken in het donker
een zakdoek bieden voor tranen
boosheid weer doen ontwaken
bevestigen wat je al voorvoelde
ja wat meer eigenlijk…
Altijd weg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Ik ontwaak niet
Pas als ik merk
Dat zij mij ziet, ben ik wakker
Zij ziet mij niet met haar ogen
Maar omdat ik haar aanschouwd heb
geloof ik dat ze mij bekijkt
Een onalledaags patroon bezet mijn hoofd
leidt mij omhoog
De illusie van haar bestaan
is voor mij zelfverwezenlijking
Als ik de moed innerlijk vasthoud
en de kracht vastleg
die zij…
Jouw aura
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 ik zie
de stukjes
vroege lente
uit de lange
winterslaap
van jouw aura
ontwaken
waar het
voorjaar zijn
specifieke
kleuren
bewaart
in speelse
frequenties
maken
gelegenheids-
combinaties
zich los uit
winterkoude
patronen
vermeerderen
fluctuaties
tot een
creatief palet
dat langzaam
samenvloeit
in de nieuwe
prilheid van…
Fata Morgana
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
579 De horizon lonkt, o sluimerend zicht,
de dromen ontwaken in het ochtendlijk licht.…
Bang
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.557 Bang, dat ik morgen ontwaak en jij er niet meer bent
bang voor wat de toekomst ons brengen zal.
Bang dat je onze liefde niet erkent
bang, dat dit mooie sprookje eindigt in een waar tranendal.
Maar wat indien jij mijn yang bent en ik jouw ying
dan wil ik voor je strijden
en vergeet ik al die onzin.…
Maagdelijk wit
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.022 Hoor bellen rinkelen
zilver twinkelen
valt de sneeuw
in een donkere nacht
bekleedt de zwarte aarde
als een deken zo zacht
Snijden ijsbloemen
hun weg door het raam
bij het ontwaken
zucht de adem kilte
hoor het ruizen van wind
tegen de doodse stilte
Kijk naar buiten
zie het maagdelijk festijn
fantasieën spelen
tussen witte vlokken…
Vandaag
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.111 wanneer de maan
haar ogen sluit
en de sterren
hun uitbundigheid verbergen
dan begint de dag te geeuwen
en brengt ze mijn gedachten tot leven
aarzelend hoor ik
de wereld ontwaken
verwarrende woorden
die mij versuft aanraken
ik strek mijn luie armen uit
en geniet nog even
van de warme geur
van het nachtgeluid
langzaam snuif ik…
mijn zon
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
2.148 In de stilte na stormen
Fluistert wind je naam
Spoelt regen weg mijn zorgen
Vond ik reden van bestaan
ontwakende zon
jij lacht in de morgen
laat mijn wereld stralen
elke nieuwe dag
jij werd licht
in mijn donkerste dagen
schonk rust in mijn onrust
bracht storm tot bedaren
verjaag de wolken
die mij omknellen
doorbreek de twijfels…
in een zucht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
778 verdwijnen als zachte gloed
verdriet gaat schuilen voor donkere nachten
verborgen tranen in stilte wachten
zal een hart op zoek naar liefde
hoopvol zuchten in het verlangen
dat in geborgenheid van dromen
de nacht haar kleuren verliest
zodat hoop in het ochtendgloren
verdriet in zachtheid omhelst
en het ontluiken van prille liefde
je laat ontwaken…
in een zucht
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
1.083 verdwijnen als zachte gloed
verdriet gaat schuilen voor donkere nachten
verborgen tranen in stilte wachten
zal een hart op zoek naar liefde
hoopvol zuchten in het verlangen
dat in geborgenheid van dromen
de nacht haar kleuren verliest
zodat hoop in het ochtendgloren
verdriet in zachtheid omhelst
en het ontluiken van prille liefde
je laat ontwaken…
dromend verlangen
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
1.341 mag ik
dromen in een wereld
waar elke dag
zonovergoten
schittering weerkaatst
in parelende ogen
mij in liefde laat verlangen
naar de warmte van een lach
die tranen overheersen
verdriet verdrijven mag
als sluiers in de morgen
gespreid op het gras
waar ontluikende bloemen
grijs in schoonheid hult
en zo de wereld laat ontwaken…
Gevangen in een droom
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.053 Ik begin te ontwaken,
Waardoor ik mijn droom moet staken.
Met een glimlach loop ik die dag rond,
Terwijl mijn tong speelt in mijn mond.…
Lentegevoel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.086 Als een schaduw uit het verleden
Huisde je in verre herinneringen
Als de vergeten geest in een fles
Huisde je er tot de eerste lentenacht
Als zachte regen op het malse gras
Ontwakende jonge bloesems
De eerste bloempjes nog schuchter
Langzaam openend tot hun volste glorie
Verre herinneringen brachten jou
Na een bittere winter ontluikende…
Lentekind
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.051 Haar schoentjes van rag
gesponnen goud
gul gegeven door
de morgenstond
trippen speels over
slapende grond
in een poging hem
te doen ontwaken
Helder als een klokje
klinken kan
zuiver als een
sneeuwwit laken
zingt haar stem
een lied over leven
om de natuur het
ontluiken te geven
Als dan…
Nachtelijke visioenen
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
698 ik strek mijn ogen
naar sprankelende sterren
gedachten in mijn hoofd vervlogen
laten emoties niet versperren
genietend van het maanlicht
laat ik mijn hart ontwaken
met een prachtig aangezicht
doet het naar meer smaken
in verbazing verweven
begint een onnatuurlijk schouwspel
engelen die boven mij zweven
zo mooi als een model
met liefde…
Pijn
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.964 Wil niet denken, maar kan niet slapen en wakker betekent pijn,
Heb constant geleefd in een roes, zag dingen niet zoals ze zijn
Bij het ontwaken spoken je woorden door mijn hoofd
“ik ben verliefd” “heb iemand anders”, ik ben nog steeds verdoofd
Shit, wat zal ik je missen....…
Moeder
poëzie
3.8 met 30 stemmen
5.093 Zult gij mij aanstonds als uw kind begroeten,
Als ik ontwaken zal uit mijn dood?
Zal ik nederknielen mogen voor uw voeten
Met mijn hoofd in uwe schoot?...
Maar wat dan? Wat zult gij tot mij zeggen,
Bij het ver gegons van de engelenschaar,
Als ge uw jonge, blanke hand zult leggen
Op dit oude, grijze haar?…
Samensmelten
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.015 meedogenloze variaties
het verhaal wordt verteld
over het schijnbaar gewin
van het zo geschonden hart
Daar kiemen onzichtbaar
voor het verbogen licht
de trillenden handen
van verloren gezichten
bij iedere moeizame tred
verheldert het zicht
op versnipperde wolken
van verscheurde doodsberichten
Als ik inslaap over de dunne lijn
ontwaken…
Lelie, lavendel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.699 Te nauwe doorgang
onder te lage wolken,
waar vinden dromen de kans
gedachten te worden,
het ontwaken van een klokje,
een lelie, lavendel,
de Venus van Velazquez,
en hoe ze zich naar mij keert,
week die huid en
donker die vlok haar.
Waar vind ik doorgang?
Doorgang waarheen?
Naast mij ligt afgrond,
een deuk in de peluw.…
Lentelied
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.100 De vogels zingen hun eerste melodie
hoog gezeten in een kale boom
omringd door ontwakende natuur.
Bekleed met voorjaarszon die
een einde maakt aan de winterdroom
en steeds warmer wordt met het uur.
Blad ontspringt uit de knop,
wind buigt de takken in de top
van het nieuw ontstane leven.…
Vederlicht evenwicht
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
791 hart slechts tijdelijk neemt
maar je wezen onberoerd laat
terwijl ik in gedachten meelijd
als vervreemding daarna toeslaat
Vermeng me niet met jaloezie
dat zwaar explosieve mengsel
slaat een gat in ons schilderij
dat treurig zijn verf laat vallen
naakt zonder inhoud achterblijft
Vederlicht evenwicht
verstoord door zware droom
ontwakend…
De onzin van moraal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.143 ingeving
een lichtend baken
tot gedachten verworden
en meningen ontwaken
uitingen
van meningen bewaren
de levende historie
van wat altijd is ervaren
lessen
van het ervarene leven
voort in de gedachten
die als waarheid zijn gebleven
wijsheid
als waarheid genoten
niets dan zelfreflectie
in ijzeren moraal gegoten
ijdelheid
door…
Innig kus ik de droom
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
719 Drapeer jouw lover als een schijn
op beide slapen
waartussen ik mij heb verliefd
Geef mij de tijd om te ontwaken
Heeft jouw beeld mij nu verlaten?
Dan -lieverd- wees één met mij en
wordt opnieuw mijn hartendief...
Kunstwerk: ' Droomgestalte ', 2012
Kunstenaar: Irmlinda de Vries…
Bevroren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
856 Sprak jij nog twijfel
terwijl warme armen
de bevroren nacht
weer deed ontwaken
lege koude handen
morgen ontdooiden
getekend in een
schaduw van later
laat jij gisteren
gaan nadat de mist
zelfs jouw sporen
wist en nu verdrijft
langs pijn afgedrukt
in tijd is loslaten
anders dan dat jij
de andere jou mist
koud
door en door…