9511 resultaten.
Basisgod
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.011 aan Jan de Bas
Heeft niemand je dat raadsel ooit verteld?
En is er niemand die vandaag nog weet
dat wat een hooiberg scheidt van 'n naald of speld
geen wonder is maar de kracht van een magneet?
Dus is de eerste kunst die van het scheiden:
kaf van het koren, fictie van het feit
Daardoor verandert lijden zich in leiden
want orde maakt van…
Alles slaapt
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.370 Een lange dag baart de nacht.
De donkere duisternis dwaalt dadelijk
door de straten en over de velden.
Alles slaapt, niemand schijnt wakker te zijn.
Stille slapende mensen in de zwarte duisternis
doodse rust, stilte en leegte bevestigen
de duistere nachtelijke aanwezigheid.
Alles slaapt, en toch iemand die wakker is.
Alles slaapt, maar…
Gevoel
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
605 Je kunt me zien en voelen
toch doorgronden lukt je niet
ik lach, ik huil
maar het waarom
is niet te begrijpen.
Werkelijkheid is anders
toch is gevoel mijn medicijn
ik trek van buiten
diep naar binnen
en laat het nooit meer los.…
Tijd (loos)
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
594 De dagen gaan zo snel
wanneer het winter is
en je je thuis vermaken kan.
De tijd gaat zo traag
wanneer je werkt
of je niet weet wat je doen moet.
Het is eigenlijk maar relatief
je hoort het tikken van de klok
soms wel, en soms ook niet.…
het levensspel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
916 net zo veel als het delen
geeft men om het even
en maakt men onbewust
scherven in een ander leven
de pijn die dan wordt gedragen
is niet voelbaar voor de dader
en evenzeer zal het leiden
tot een wijze les van vader
het punt van gevoel is bitter
want je kan niet leven zonder pijn
en als ik je dan de ogen uitsteek
hoe zou dan de wereld…
vrije liefde
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.643 wegen die leiden tot geluk
laat ze niet verwaaien
geef elkaar die warmte
een lach, een hart zo rood
we hebben elkaar niet nodig
maar zijn wel blij, samen
blijer dan dat je alleen kunt zijn
we geven elkaar graag bloot…
30 maart 2044
gedicht
2.5 met 334 stemmen
118.718 Onder mijn voeten krimpen honderd jaar:
Niets dan een halte in een wandeling
Van pool naar pool, via de evenaar,
En weer terug, een eendere handeling.
Ik kijk opzij, ik zie mijn trouwe hond.
Er zit geen wollen vacht meer om zijn romp en
Een beslagen tong hangt uit zijn mond.
Zijn oog is dof. Maar hij is niet gekrompen.
Hij kan niet krimpen…
Er zijn van die momenten
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
6.088 Er zijn van die momenten
dat je weet dat het voorbij is
soms duren zij wat te lang
maar dat is nu geen gemis.
Je wordt dom gehouden
en groeien is niet toegestaan
het is duidelijke taal
dat je werkt aan een andere baan.
Je zoekt uitdagingen, projecten
alles dat je hersens zal laten kraken
maar ook de mensen om je heen
moeten zorgen dat…
Verledenspiegel
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
988 Ik trek niet langer
aan de sleutel van het slot
het beheerst niet langer mijn leven
ik ga er niet aan kapot.
Je had het zover kunnen krijgen
en je was al een eind op weg
door liefde werd ik gevangen
en dat was voor jou de grote pech.
Het verleden heeft mij groot gemaakt
en buiten dat veel geleerd
nu weet ik immers ook beter van vroeger…
Zelfkennis
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
1.060 Ik studeer mezelf.
Ieder jaar wordt het examen uitgesteld.
Een kale man met een pet
vraagt naar mijn cijferlijst.
Ik toon hem een onvoldoende
voor er zijn.…
Tussen hart en ziel
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
936 Ik denk, dus ik ben
aanwezig in de tijd
van een lichaam dat verbrokkelt
in de kringloop van schepping.
Daar kenmerken gedachten zich
tussen op en ondergaan, ik vlieg op
en ik daal neer als een schommel
in en uit de slaap. Een droom
van dag en nacht, bewust van zon
onbewust van schijn.
Tussen hart en ziel
ligt een wereld van eigenwijsheid…
het Reservaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
681 Gegeseld in tijd
gevangen in ruimte
gegijzeld onder de zon
en vastgelegd in wetten
pretendeer ik vrijheid
in een ongelijke strijd.…
Bloemen langs de weg
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
1.725 Rustig voortbewegend rij ik op de weg
niets vermoedend en onwetend.
In mijn ooghoek zie ik bloemen langs de weg,
waar een leven is gelaten
zie je aan de bloemen het verdriet.
De vraag of het schuld of onschuld was
doet niet zo zeer ter sprake
Het gemis is schijnbaar groot
soms voor velen
soms voor een enkeling.
Die bloemen langs de weg…
De lach in je sproetjes
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.777 Zoals je met je sproeten glimlacht
zie ik het geluk
in de kuiltjes van je wangen.
Die groene gloed in je ogen
-pas op!-
ik word weggezogen...
Die blonde haartjes
die wapperen in de wind
-wil je nog een kusje?-
ach, wat heb ik toch een geluk
dat jij naast mij slaapt
dan kan ik de hele nacht kijken
naar de lach in je sproetjes…
Eikeldichtje
gedicht
3.4 met 20 stemmen
5.532 Een klein alpinopetje
op een gaafgladgezichtje
groenglanzend naar bruin, netjes
verankerd
aan in grondgeworteld
hout
Morgen
valt het gelijk de zijnen
in het aardse slijk
als voer voor de zwijnen
of vergaat tot stof
onder dicht kreupelhout
Maar, misschien
heel misschien dat
dit éne eikelwichtje niet
zal plezieren
tot levensonderhoud…
Element
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
786 Het lekt en likt
ternauwernood
de onbeschermde schenen
Legt blarend billen bloot
en vindt zijn krachtig element
in pijlen als in stenen
Is in verlichten van de zee
waar vóór het vallen van de nacht
de Asunción zijn zeilen bolt
in ademloze kleurenpracht
We spelen er gevaarlijk mee
Gebald rolt het
de hemel uit
met orenpijnigend geluid…
Onsterfelijk
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.413 Ik vlucht in wegen
die doordrongen zijn van angst
en hou mij vast aan dat
wat onbeschreven lijkt te zijn.
Toch is alles al beschreven
en al is dat niet het geval
dan is het vaak al wel bedacht
in hersenspinsels.
Fantasie is een groot woord
het gaat verder in dimensie
verder dan de derde
want met gevoel kom je er niet.…
Leven
hartenkreet
4.7 met 51 stemmen
8.293 De sterren en het heelal
Zijn allemaal een feit
Ontstaan door een knal
Ik sta nog steeds te kijken
Loop nog steeds te twisten
Zit dingen te vergelijken
Over wat we nou daadwerkelijk zeker wisten
Misschien is de mensheid nog een lang verhaal
En gaat het met snelheid gepaard
Net als de weg naar de aarde van een zonnestraal
Blijven sterren…
Woelig Leven
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
779 Woelig leven
Zeilend over een zee met golven
gelijk het leven van een mens .
Doorploegend ieder storm van zorgen
zonder te verliezen wie je bent.
De mens zijn geest geënterd door piraten
steeds beïnvloed door een onvoorspelbaar tij.
Doorsnijdend steeds die enterhaken
zo blijft zijn ziel een beetje vrij.
Vindt hij dan een veilig haven…
Begrip
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.066 Woorden die je niet kunt horen
zijn als een gebed zonder einde
waarde kun je er niet aan hechten
omdat je het gevoel niet kunt vertalen.
Pijnlijk simpel spreken zinnen
doorkruisen tevens je hart
omdat je niet kunt bedenken
wat er toch eigenlijk wordt bedoeld.…
Een vermoeden van begrip
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.838 met twaalven
waren wij
bevuilden het nest
op verraden dagen
die speels de opstand getuigden
het verlies is nooit
uit de lucht geweest
kwam met elke ademtocht
dichter
zo ook de doden
onder ons
zij werden van alle franje
bevrijd uitgekleed
tot op het bot
ecce homo
wat wist hij
op den duur
in de verte
een vaag vermoeden
van…
Als ik God was!
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
620 Als ik God was
hoe kan ik dan vertalen
dat mensen steeds
te pas en te onpas
denken dat er bij mij
wel iets valt te halen!
Hoe functioneel moet ik zijn
voor de partij, de kerk,
of sociaal verband?
Hoe zal ik uitgeperst worden
in het beeld van het huwelijk,
de sleur van werk?
Ik zou een God zijn
die gemaakt is…
Onder hen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.025 Onder hen die belijden
Het Licht te hebben gezien
Zijn er twee soorten goden misschien:
Zij die krijgen en zij die zwijgen
Hulde aan de schrijver op het brede pad
Die zijn geweten zelf niet heeft bedacht…
De dichtheid bepaald
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
551 onwrikbaar blijf je trouw
maar aan de andere kant
breek je door
verdiep jij je in theorieën
wat mensen beweegt
waaronder een gelijksvloer ligt
is er ruimte
deze minor te verbreden
niet alleen
vanuit het boek des levens
maak je tijd vrij
het is passen en meten
de dichtheid bepaald
wat weegt het zwaarst
waarop men kan vertrouwen…
Terug naar de rust
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
858 Sterren leiden mij
de weg van mijn wensen
de weg van mijn geluk.
Nergens was ik zo van bewust
dan dat het allemaal wel komt
ik las en dacht.
Het gevoel gaat verder
dan driedimensionaal
en ook dan onsterfelijkheid.
Toeval is slechts voor de dommen
al mag ik dat niet zeggen
want oordelen
is niet goed.
Sterren vertellen mij
te…
Godskennis
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
469 Onze Godskennis
bestaat uit voorlopigheid.
Onderweg zijn we.
Zoekend, naar een ontmoeting
blijft God meer dan ons kennen…
Natuurschoon
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
442 Met de vleugels dichtgeslagen
aanschouw ik in stilte
verstopt achter bladeren
de bloesem van jouw bloem.
Al ben je nog niet volle bloei
en lijk je angst te hebben;
toch geniet je van de zon
en van de kleuren om je heen.
Er ontschiet mij een glimlach
bij het zien van zoiets fragiels
zo puur, lief en meer dan dat je ziet
toch blijf…
gewoon voor willem
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
501 in mijn spiegel kom ik je tegen
in vlijmscherp schorpioenen vuur
herken ik mijzelf
en ik besef
zo ver en zo nabij
was jij al meer dan honderd jaar
mijn alter ego
en ik denk jouw gedachten
terwijl in schaduwspel
ieder zich in eigen dans
synchroon en vloeiend
voortbeweegt
zijn vragen overbodig…
Gevallen ster
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
455 Op roze getekend
is een wolk niet meer
dan een stuk boek
dat woorden herbergt
ik kan wel zeggen
dat ik van je hou
maar wat heeft het
voor waarde
als jij dat niet voelt?
Ik teken anders
voel mij betrokken
om wat je hart verteld
het klinkt wat zwaar
en wellicht ingebroken
maar zo bedoel
ik het niet.
De deur staat open
wagenwijd…
lof der traagheid (voor H.H.)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
671 rode raamluiken schemeren door de kale bomen
een hond blaft achter de deur
door de hoge ramen valt het licht
op twee rode uien en een kruik
met een mesje krabt hij een laagje van de verf weg
de poes op een keukenstoel tilt traag één ooglid op
hij struint wat door de tuin en kijkt
naar een boom, de gevel, de lucht
de zintuigen geopend…