6988 resultaten.
ik wil
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
765 het laat die zondagochtend toen ik thuis kwam
en niet meer wist waarvan of wat ik gedaan had
de sleur bepaalt m'n dagindeling
m'n gevoel is weer geknapt
zo is toch elke dag een marteling
waarom kijk je niet om
in spiegels die de waarheid zien
is jouw verdriet dan zo verstoord
wil je nog meer misschien
ik wil zon ik wil zee ik wil strand…
Volbloed
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
517 De winterkim haalt haar
– zoals men met vliegers doet -
onder grote voorzichtigheid binnen
Nog dansen de schaduwkegels
over het zandloze strand
tot ze achter de stammen wegsterven
Het oude land geeft de stralen door
aan het teruggewonnen prille polderland
dat achter de dijk rijpt in de tijd
Water sluimert in de laatste winterstand
de…
Het glooiend duin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
588 een vroege zon
boven het glooiend duin
de zee zo onvoorstelbaar ruim
een handdoek
op het zand
nog maagdelijk het strand
wat kinderstemmen
dwalen in
grijsgroen geluid
jouw hand
die me raakt
van twee weer samen maakt
wil melker
03/08/2011
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
vandaag en morgen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
536 vandaag en morgen
golven hier de golven
regelmatig uit
allen buigen het hoofd
allen geven de geest…
Niemand deed mee
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
547 ik wilde spelen
zoals vroeger met
emmertje schepje en zand
was op het strand
het rook en voelde
weer net zo als toen
maar mijn hand
was te groot
of de emmer te klein
het zand
wilde niet bakken
de vormpjes te fijn
ging later naar zee
maar de golven
waren verdwenen
wilde springen
hollen en zingen
maar niemand deed mee
pas…
Zon boven zee
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
992 Onmogelijk zijn aangezicht
te zien
Oogverblindend licht
behalve aan de randen
van zijn dag
Zijn spiegelbeeld
flonkerend in zee
versplinterd, uiteen gerafeld
in duizend glitterstukjes
Zijn blik slechts te weerstaan
getemperd door wimpers
Hunkerend naar warmte,
zoekend zijn bron,
te fel, te wit,
te veel voor mijn ogen -
geloken om…
zweven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
520 zweven
onder een parapente
boven de zeereep
is voor even maar zweven
oefening in dalen al…
rapper
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
510 rapper dan rap
als een wekker gaat ie af
drieteenstrandloper…
Leven.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
673 Liep te dwalen langs het warme strand,
m'n slippers in mijn rechterhand,
stap voor stap door het mulle zand (zomerzongedachtengang)
Dit is pas leven,
ik hoef niets te geven,
want het is pure pracht,
voor gratis en niets,
Zou zomaar door kunnen lopen,
bijna mijn ziel verkopen,
maar dat is iets wat zinloos is..........…
Het magnifieke vergezicht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
584 ik wist het vlakke land
zee en openheid
polders en het eindeloze strand
ontdekte heuvels
en rustieke dalen op mijn
levensloop in jaren
botste tegen rotsen
bergen die met scherpe kammen
wolken snijden aan de horizon
zag ravijnen die het kleine
van de mens vergrootten door
de angst van het begraven zijn
ken het magnifieke vergezicht…
Britse weelde
snelsonnet
2.6 met 11 stemmen
782 De Britten hebben forse achterwerken
De stoeltjes op het strand zijn vaak te klein
Gelukkig dat er nog tweezitters zijn
Zo houden ze het vet binnen de perken
Zo’n dikke reet komt door de “common wealth”
Dus met wat “common sense” naar “common health”…
Spelen in zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
658 jij wilde spelen in zee
met emmertje en schepje
schelpen en zand
maar op het strand
woelde het water
in golven en schuim
jij werd bang
alles bewoog
nam mijn hand als enige troost
heb je terug gezet
aan de voet van de duinen
in de zon en het warme zand
water en schelpen gehaald
schepje en emmertje
jij wilde alleen die troostende…
In een pikante styling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
886 door een overvloed
aan zon
zijn de kleren uitgegaan
het wit
staat aangedaan
onwennig in het volle licht
niet bloot
maar in bedekte termen
zijn borst en schoot verhuld
opgeleukt
in een pikante styling
lacht het laatste restje deugd
zand schuurt met textiel
de tere rode huid en eindelijk
gaat ook het één na laatste bolwerk uit…
Ansichtkaart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 licht verdween
Eén gat daar gluurde ik doorheen
Ik zag het zand dat stoof in de wind
Ik zag hoe de zon in het water scheen
Half in het donker maar ongedoofd
Kaatst het licht van wand tot wand door mijn hoofd
Flitst en stuitert van hier naar daar
Gedachten vinden, verliezen elkaar
En half in het licht: de ansichtkaart
Van het blanke strand…
Zee
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.199 Het doffe strand was rood als leme, antieke vazen,
Beklompt met stenen, grijs, als schaalgedierte donker,
De lange leking straalde en droop met grot-geflonker,
Tot ze onderdompten in het witte waterrazen.…
Bultrug
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 De bij Texel aangespoelde bultrug Johannes is gestorven. Het laatste levensteken was het knipperen met de ogen.
De bultrug die bij Texel is gestrand
Neemt met een knipoog afscheid van het leven,
Alsof zij op de valreep aan wil geven:
“Mentaal is er met mij niks aan de hand”.
Een bultrug om een voorbeeld aan te nemen,
zo af en toe een knipoog…
Aan jouw graf
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.033 Ik heb wat
voor je meegebracht
wat dingen van
het Noordzeestrand
die ik vond
in het mulle zand
of aan de vloedlijn
half nat
rond geschuurde
stukjes baksteen
betekenden voor ons
een schat
meerschuim,mesheft
slakkenhuis
alles ging toen mee
naar huis
we bukten en
we zochten voort
als kinderen
zo ongestoord
ik zag ons weer
in een…
Met mate bloot
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
463 meeuw
zijn rug en slaat in
regelmaat de vleugels uit
op warm zand
krioelt de mierenhoop
geeft winters wit
met mate bloot en
smeert tegen verschraling
in herhaling
kuiven golven wit
van rollers in de branding
bij een door wind
gestuurde landing
zon en zee
een meeuw en blauwe lucht
ingrediënten van de zomer
waar is de rust van strand…
In het zicht van kasteelridders
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
813 waar kinderen spelen in het moment
golven de gedachten op en neer
aanwijsbaar naar verloren zaken,
aan het op-zee-herwonnen strand
overspoeld door zilte tranen
van eb naar vloed gedreven,
bruist het leven, almaar hoger
een onverwoestbare schat
van haar zandkastelen troon.…
Een zilt woordje
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
473 ik voel in het zand
weer de warme hand
van een eindeloze zomer
zacht kabbelt zee
licht gekuifd door de wind
een zilt woordje mee
nog scherpt de zon
in donker contrast
het ronden van aarde
maar met het verglijden
van uren lijken schepen
door wolken te sturen
zijn kleuren gevlucht
naar een vervloeiend landschap
van water en lucht…
Een blakerende kust
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
449 een waaier wit
golft de groenblauwe zee
het verre schip zweeft mee
caleidoscopisch krioelt
leven zonder rust
op een blakerende kust
flaneerders
bang voor plakkend zand
kiezen charmant de boulevard
pas avonds laat
verdringt de wind met zilt
de stank van frites en bitterbal
zakt de zon in zee
keert stilte terug met op
het strand…
Potvis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 Een potvis op Terschelling overleden,
Het beest was er gestrand, dus zwaar de klos.
Daar laten we een protocol op los
Vanwege houdbaarheid, een goede reden.
Gelukkig is de pot vis in mijn kelder
(Een fles met zure haring) nog wel helder.…
TYPISCH ENGELS
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
699 hun brandpunt
ligt veel te hoog
voor eilandbewoners
je zou toch zeggen dat
ze extra beschermd zijn
geen punt hoor
voorbehoedsmiddelen
genoeg
ze houden alles bedekt
logisch toch?
er is geen kerel te zien
die spelen onder één
hoedje
op het extravagentestrand…
Breekt de lucht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
426 grijsgroen antwoordt zee
haar golven slaan kapot
in een aanhoudend ja en nee
wind geeft ook geen krimp
waait langs de kust
in een strakke lange zucht
opening komt
eindelijk van boven
wolken gaan de zon gedogen
zijn oplossende vermogen
breekt de lucht en brengt
de zomer op het strand weer terug…
Wandeling
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
634 Wandelen met jou is het einde
weer naar het begin brengen
praten over kwaliteit van leven
wat zo heerlijk is
op een Noordzee strand
tijdens een regenachtige zomerdag
terwijl wij maar
geen afscheid kunnen nemen
nog eens terug gaan naar toen
we in bomen konden klimmen
en zandkastelen maakten
we naderen het einde van het verhaal
en komen…
De elementen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
481 Wind in vol element zweept wilde golven
die met hun witte haar woest in de war
zich storten op het weerloos strand
dat wegvlucht met veel stuivend zand
maar steeds meer wordt verzwolgen
ik loop langzaam
sluit mijn ogen
luister naar
het grof gebulder
lik het zilt
van mijn lippen
en voel me
slechts heel nietig…
Zo voor het rapen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
534 jij had de rust
zo voor het rapen
maar je sporen
in het zand
lijnden vaste koers
geen twijfel
of moment van
overweging tekenden
hun speelsheid
op het strand
in het spel van
wind en wolken
ging je volledig mee
toch bleef je tred
steeds parallel aan zee
de verte focuste
in eindeloos herhalen
maar op een eiland
vertellen einde…
In maagdelijk betreden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
453 de passen
op strand
ik heb ze geteld
meter voor meter
pas later
kwam dan je hand
verstrooid in
bijna vergeten
we stopten
bekeken de sporen
zo close omdat
niets ons kon storen
blikten vooruit
in maagdelijk betreden
ik in gebed
jij heel tevreden…
Overgave
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
880 Zo terneergeslagen voeten wroeten in zand
zo'n dag met ergens in je
iets aan de hand
Pijnlijk vuur vanbinnen dieper dan het hart
waar geen geest kan reiken
maakt het verward
Verdwaald zijn in nevels nog amper denken kan
willoos overgeleverd
geheel in de ban
Muziek onverdraaglijk schoonheid doet pijn
herinnert met smart aan
wat nooit was…
Een herinnering
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.819 Een herinnering
voert mij terug naar de plaats
waar de nacht vlamde.…