1564 resultaten.
Voor eeuwig
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
965 Dump me, zei de minnaar
Want ik heb je niets te geven
Dump me, om het even waar
Kom, gooi me uit je leven
Laat me stikken, laat me rotten
Laat me hoe ook gaan
Want ik kan geen deel uitmaken
Van jouw aards bestaan
Ongeschikt verklaar ik mij
Voor een nieuw liefdesleven
'k Heb mijn kruit verschoten
Al mijn kusjes weggegeven
Er zijn er geen…
De moeder
gedicht
5.0 met 2 stemmen
11.488 Ik ben niet, ik ben niet dan in uw aarde.
Toen gij schreeuwde en uw vel beefde
Vatten mijn beenderen vuur.
(Mijn moeder, gevangen in haar vel,
Verandert naar de maat der jaren.
Haar oog is licht, ontsnapt aan de drift
Der jaren door mij aan te zien en mij
Haar blijde zoon te noemen.
Zij was geen stenen bed, geen dierenkoorts,
Haar gewrichten…
Konijnenvoer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
694 Ooit had ik
Een iel vriendinnetje
Van amper 100 pond
Ze vrat haast niks
En snoepte nooit
Was mager maar gezond
Een slablad hier
Een wortel daar
Ik kon het niet meer aan
Nooit meer gebak
Of zakken chips
Nee, zelfs niet een banaan
Ik werd het zat
Naam haar toen mee
Naar Scheveningen
Naar de Pier
Vertelde dat ik dankzij haar
Ontdaan…
Jaren later
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.500 Omdat ik nooit één vers verzonnen heb
dat zich om jouw schouders leggen liet
als een warme arm of als een sjaal,
maar je pover in mijn taal onthaalde,
waar het altijd tochtig was,
omdat ik door de eerzucht werd verteerd
om 't plechtige verdriet van dikke kinderen
of 't sjofele gesjacher van een meisjeslijf
te spellen met een overspel van…
Voel je diepte niet
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
905 ogen zoeken naar een uitweg
je mond wil spreken maar je zwijgt
je lichaam seint haar eigen woorden
het is alsof je kleiner lijkt
je praat en kijkt me aan
ik luister hoor je verder gaan
voel je diepte niet van binnen
wel een steeds opnieuw beginnen
we lopen hand in hand
ieder op de eigen weg
tot we leren elkaar weer
te accepteren en nu…
Stuk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 Ik leef vooruit in de tijd
Zie mijn verleden soms met spijt
Ik heb alles wat ik in me had weggegeven
Nu voel ik me leeg, op en verdreven
Uit mijn eigen levensgeluk
Vallen velen brokken stuk
Het incasseren lukt niet meer
Elke dag doet mij nu zeer
Veel kon ik niet anders doen
Ik verlang naar liefde armen een zoen
Misschien nu wel zonder…
Schapten daar op planken
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
851 was in de schuur
de boel voor eens
en altijd mesten
herinneringen
vielen zomaar uit de muur
en zeker niet de beste
ze schapten daar op planken
maakten mij aan het janken
om ieder zinloos uur
heb ze weg gedaan
hun leven werd mijn dood als
het ooit verder was gegaan
alleen de dagelijkse dingen
komen nu mijn berging binnen
verleden…
laatste handen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
586 je nam je schaduw en verdween
tussen bladerloze bomen
geduldig maar tevergeefs
bleef ik wachten op nieuw groen
maar
het donker bleef stil
toen de tijd het ook niet meer wist
besloot ik op zoek naar andere kleuren
nieuw licht te zagen
het zwart aan jou te laten
niettemin
mocht het ooit nog eens tot een ontmoeting komen
dan…
Je ogen zijn nu hard
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
854 je ogen zijn nu hard je houding fier
je ooit zo zachte lijf is onbenaderbaar
de gevolgen van de ruzie waren onberekenbaar
gelaten wachtte ik op je vertrek van hier
jaren waren wij geschapen voor elkaar
harmonieus de liefde nam geen einde
iedere dag was feest als een gedicht dat rijmde
wij waren echt het mooiste paar
ik regelde voor jou de…
Gebruikssporen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
685 De tijd heelt alle wonden
Dat wordt altijd gezegd
Nooit is uitgelegd
Wat daar meer aan is verbonden
Al de pijn, diepe gedachten
Gepieker, open vragen
Wanhoop, angst en slechte dagen
Eenzaamheid in lange nachten
Functioneert het weer nadien
Beter voelend en soms sterk
Deed de tijd zijn goede werk
De sporen blijf je altijd zien…
GEWOON
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
575 Laten we maar gewoon
lief zijn voor elkaar
en bij dat harde woord
- dat zelden valt -
eens glimlachen
om de tijdelijkheid ervan.
Laten we maar gewoon
lief zijn voor elkaar
en in woelige tijden
van neerslag en tegenwind
omkijken naar de zon achter ons
die morgen alweer vóór ons oprijst.
Laten we maar inzien
dat ook alledaagsheid
bijzonder…
nieuwe start
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
2.001 sloop alle muren om je heen
laat de zon weer in je hart
geen plaats voor tranen of geween
een blij gevoel, een nieuwe start
laat me nu toch niet alleen
neem me nog eens stevig vast
laat me voelen dat je leeft
kom naar buiten,uit die kast
reik me toch jouw hand
laat me terug in je leven komen
ik neem je mee naar een wit strand
vol muziek…
Doorgewinterd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Condens in het web
winter op de achtergrond
weer zonnig gestrand.…
Knak
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
598 De knak van mijn hart
Onhoorbaar
Door de klap van je voet
In mijn zij
Ik verdring wat je deed
Elleboog beurs
Kinderen erbij
Radeloos pijn
Nu druppelt mijn hart
Spanning te groot
Ik zie het
Ik voel het
Kan niet meer nu
Alles kapot
Dat was de tijd
Nu voorbij…
Aas
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.238 Poëzie kan nooit over mij gaan,
noch ik over poëzie.
Ik ben alleen, het gedicht is alleen,
en de rest is van wormen.
Ik stond aan de straten waar de woorden wonen,
boeken, brieven, berichten,
en wachtte.
Ik heb altijd gewacht.
De woorden, in lichte of duistere vormen,
veranderden mij in een duister of lichter iemand.
Gedichten passeerden…
Meer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
511 Als een meer,
Sprong ik in je.
Warm water,
De kant dichtbij.
Dreef ik verder,
Steeds dieper.
Niet meer staan,
Zwemmend.
De kant uit zicht.
Onrustig draaiend,
Buik of rug.
Het water.
Kouder aan
mijn benen.
Reddeloos.
Drijvend naar
De waterval.
Stroming,
Afgrond.…
Groen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
542 Is het de arts niet die de wonden heelt,
Dan is de tijd een hele goede tweede.
Een wond had ik, zo ’n halve eeuw geleden,
Die door de tijd veranderd is in eelt.
Eenzijdige verliefdheid was het toen,
Je bent maar éénmaal groener nog dan groen….…
Liefde, Seeds Of Love
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
621 Zij zal naast hem staan,
Hij kan van haar op aan
Als ze de deur uit gaat,
vertelt dat ze er wezen mag
En er voor hem zijn na een klotedag
Lekker tegen hem aan zitten, ook al zit hij dan te pitten
Elkaar soms strelen, zachtjes knijpen
Elkaar aanvoelen, willen begrijpen
En ook al is die hard, elkaar
soms de waarheid zeggen
en ruzie durven…
Watertaxi
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.632 De Maas was rustig om ons heen,
Wolkenkrabbers stonden niets te doen,
Terwijl Hotel New York uit zicht verdween,
Leek zij te verlangen naar een volle zoen.
Een vrouw in de herfst van haar leven,
Knap maar met een rimpel hier en daar.
Haar man was met zijn camera in de weer,
Hij keek alleen maar door zijn lens naar haar.
Ze had zich zelfs…
Overbruggen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 Hoeveel bruggen
zijn we
overgestoken?
Hoeveel wateren
in ons leven
hebben we doorwaad?
We zijn
bekend met
oever en wal
met gras begroeid
beschoeid
met palen of hout
De waterloop
driftig
soms ijskoud
We nemen onszelf
in de tussentijd
.....de maat
Het overbruggen
in ons
als 'n voetveer verankerd.…
versmelt mijn naakt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
753 tussen drog en droom
rijdt werkelijkheid
haar scheve schaats
ik wil niet dat
mijn hunkering
in helderheid op gaat
ik neem je hand
steel je vingers
maar geef jou geen kans
kus je lippen
roze rood en bijt
de smaak van bloed
pel mijn sluiers
één voor één
ontdek de warme vloed
door vuur
versmelt mijn naakt
met jou en dan voorgoed…
Laat het regenen (dizaine)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 Soms wens ik mij in druppels een regen
die woordeloos wist wat aan stof is geland.
Dan kom ik jou in hun stilte tegen,
strijk jij heel zacht langs de huid van mijn hand.
Dan glinstert vocht van de levende band
die telkens weer aanzet tot ander spel,
golft er van diep uit de buik heel fel
de moed en kracht van een samen bestaan
Dan laaf ik mij…
Pragma
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
507 Een jarenlange liefde die mag zijn
Van broekzak, hoed en rand, haver tot gort
Waar je spitsvondig, kalm en wijs in wordt
Met rozengeur, zonne- en maneschijn
Een goed beveiligd, warm privé domein
Waar helemaal niets aan mankeert of schort
Een jarenlange liefde die mag zijn
Die voedsel is, verjongend medicijn
Er is genoeg en je komt niets tekort…
Wij.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
653 Naast jouw hart, raast het mijne
Jij voelt mijn warmte, ik hou je stevig vast
In onze ogen lezen we het reine
Waarom komt dan het moment
Van onbegrip en ogen koud
Een eenheid niet erkend
Hoe komen wij er toch samen uit
Dat waar twee zielen samensmelten
Dit immer op weerstand stuit…
Zin
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.300 Mocht ik de woorden
kunnen vinden
waarmee ik jou zeggen kan
dat het licht van de sterren
me niet meer opvalt.
Dat ik geen mensen meer zie
als ik door de stad loop.
Dat er geen stip is
aan de horizon, maar een lijn
waarachter jij, met de zon,
verdwijnt.
Mocht ik de zin
kunnen vinden
waarmee ik jou vertellen kan
dat er meer is
dan…
Nabij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Ze zakte in de bank van het café
Hij nam de verse jus d' orange mee.
Grote glazen had hij voor hen genomen.
Haar geïrriteerde blik had hij niet voorkomen.
Ze pakte haar telefoon in de hand.
Hij schoof op zijn stoel aan de andere kant.
Ik als toeschouwer, het einde was nabij.
Zelfs de taartjes lagen er ongemakkelijk bij.…
Rijzend naar het zenit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
585 Met zeer hoge felle golven stroom jij
net als een zee met bestormende kracht
daarna verzacht, want dan komt je wat bij
Je keert je om en ontremd in de nacht
stoot je naar daar waar het zenit jou wacht,
waar dromen die jij steeds meevoert leven,
het perfecte is, dat nooit wordt gegeven,
alles en niets heb jij daar in jouw macht.
Telkens…
In fases gestremd I
gedicht
3.0 met 2 stemmen
2.619 vraag ik mijzelf liefste
wat doen we vandaag als
de gordijnen opengaan
klinkt er muziek van verpozingsaard
dat ik van pure denkkracht braken wou de weg
naar mijn bedluchtgemoed
slaap ik in als het meisje uit het sprookje
met de beren slaap ik in
jouw niet schone bed dat hevig naar jou ruikt
wat gek is want zo goed ken ik je niet
maar…
Haast
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
936 Ze keek om naar hem,
haar zenuwachtige blik
deed hem duidelijk niets.
De trein was gestopt.
Maar met het aankomen,
was het haasten gestart.
Hij had een taak,
die zij hem toevertrouwde.
In een plastic tas.
Zij wist nog niet,
wat ik daar zag:
Dit was niet haar man.
Misschien kon ze het voelen,
toen haar ogen de mijne raakte
in de…
Hoeveel herfsten?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Hoeveel herfsten
zullen we nog
samen wandelen
over het bladgoud
op de paden -verstrooid-
door onze voeten
betreden, belopen
die de weg zoeken
in tunnels
van spetterend
groen en spattend geel
...als 'n omarmen
Niet oud
voelen we ons
als we samen
....wandelen
We 'lezen'
de bladzijden
van de natuur
...als boeken
We…