inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

laatste handen

je nam je schaduw en verdween
tussen bladerloze bomen

geduldig maar tevergeefs
bleef ik wachten op nieuw groen

maar

het donker bleef stil

toen de tijd het ook niet meer wist
besloot ik op zoek naar andere kleuren
nieuw licht te zagen

het zwart aan jou te laten

niettemin

mocht het ooit nog eens tot een ontmoeting komen
dan zal het een verstrooiing zijn, en wel

daar

waar dood laatste handen schudt

Schrijver: Martien Montanus, 28 mei. 2016


Geplaatst in de categorie: emoties

3,8 met 4 stemmen 180

Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:
geeraardt
Datum:
2 jun. 2016
prachtige beelden in woorden...
Naam:
Corry Broer
Datum:
2 jun. 2016
Een emotievol gedicht Martien. Ook mooi verwoord m.n. je eerste strofes!
Naam:
Hilly Nicolay
Datum:
29 mei. 2016
Emotievol en zo mooi geschreven Martien.
Naam:
Walter Tack
Datum:
28 mei. 2016
Meesterlijk vertolkt u wat afscheid had kunnen
betekenen.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)