7765 resultaten.
Rivieren
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
783 Linten van zilver
versieren groene velden
verdrinken in zee…
zee (1)
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
575 de wind jaagt
wolk tot
over het duin
de stad er achter
wacht mij voor later
voor nu voegt
zand mij
een nieuwe huid
eten meeuwen krijsend
schuim uit jouw schoot
en adem ik
water…
adem mij de zee
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.030 bleef geloven
jonge meeuwen en het licht
werden opgetild
tussen handen
en je mond, zo mooi
om te zien
-slaap maar, liefje-
ik wilde blijven
om alles te begrijpen
huilde en lachte
om blauwe gedichten
zoals ‘in morgen’
het woord werd wind en vogels
wisten wolken
-slaap maar, liefje-
want jij kwam los
van zee…
het contrast
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
666 Je voeten
In brandend zand
Zoekend naar verkoeling
Je voeten
In de koude zee
Omhuld door een wazige sluier
Je voeten
Visueel verdwenen
Kunnen daar niet eeuwig staan
Het contrast
Van verkoeling zoeken
Maar toch weer naar het brandend zand moeten gaan…
Pure hemel
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
700 zittend op het zandtapijt
gestreeld door de branding
snuif ik adembenemend diep
machtig zuiverend zout
de ruimende wind blaast
stormen uit mijn hoofd
polijst mijn gekerfde
ziel met zilte hand
eeuwig dansende zee voert
mij in zoete bekoring mee
op het zangerig ritme
van haar zwalpend geruis
op aarde in deze hemel
ligt mijn dierbaar…
nostalgie : haiku /senryu
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
655 zee bron van leven
zij die alles deed ontstaan
wordt soms moordenaar
------------------------------
3.
water zo helder
dat het de hemel weerkaatst
of is het de hel
------------------------------
4.
's woensdags met je oor
tegen de radio aan
voor het luisterspel
-------------------------------
5.…
jij en de zee
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.056 het is nog licht
aan het einde van de dag
en het heen en weer waaien
van je schateren drijft verder weg
in kleine bootjes
uitgestald
op het vernis van zomeraccenten
de lijn van oost naar west
kom je morgen terug, roep ik
om zo de zee te vergroten
en mijn armen in
omhelzing
tot waar zal je gaan, fluister ik
met nevelbloemen…
Verlopend tij
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
623 Van op vloedlijn rende ik naar je toe.
Stormachtig ging ik in je
op, maar ook in jou
ten onder, bereikte weer vaste grond
op een uitdeinende golf.
Nu loop ik naast de vloedlijn
en wacht op kerend tij.
Ik ruik vertrouwde geuren,
proef het zilte op mijn lippen
als de wind weer gunstig waait.
Morgen wacht ik
op de vloedlijn
en zie…
funest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 uit water voortgekomen
vocht zij zich eeuwen vrij
bedacht het vaartuig
dreef af op golven
spelend kind
zich ver gewaagd
in onderstroom
't laatste ademhalen
het kraambed
werd tot deinend graf
gegeven heeft de zee
en ook genomen
uit "De Zee en Ommelanden" (tweede reeks)…
Winterdag aan zee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
819 Aanrollende golven
met schuimende koppen
de strandtent kraakt
Koffie en schrijfblok
achter door zilte wind
gestraald vensterglas
Zilveren meeuwen
leven zich uit tegen
staalblauwe hemel
Contrast tussen toorn
der zee en m'n lichaam
scherpt 't bewustzijn
Gewoon gelukkig
op 'n koude winterdag
aan de Noordzee…
oversteek
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
753 waterstromen
mij van eeuwige eb
een gegijzelde maakte
uit "De Zee en Ommelanden" (tweede reeks)…
opkomende vloed
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
678 en land
uit “De Zee en Ommelanden” (tweede reeks)…
weerschijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
691 waarin zeevogels wieken
door golvende wolken
uit "De Zee en Ommelanden" (tweede reeks)…
de avond valt aan zee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
566 warmkleurige slingers
schildert de zeewind
langs de vroege avondhemel
met een laatste vleugelslag
bezweren vogels
de ruisende geluiden
en ik droom weg
over zachtdeinend water
uit "De Zee en Ommelanden"
(tweede reeks) Eli Stater…
water music
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
788 al was het voor zijn suites
voor een boottocht
op de Theems
stroomafwaarts.. richting zee
uit “De Zee en Ommelanden”
(tweede reeks)
© Eli Stater…
Schelpjes
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
891 vleugeltjes keurig glad gestreken op de rug
staartje fier omhoog
Een vriendje scheert rakelings over de golven
vleugels uitdagend stoer gespreid
vrolijk klapwiekend land hij in het water
en dobbert op de zachte golven mee
Hemelsblauwe lucht, wolkenstraten wuiven schaduwen op het strand
de zon blinkt een verlichte spiegel in de gladgestreken zee…
zomerzee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
569 Doorschijnend helder zoekend licht
breekt door een donkergrijze wolkenlucht
en raakt de ondoorgrondelijk diepe zee
een levend aquarel rijkt naar de horizon
Witte driehoekjes als willekeurig verspreidde vlekjes
bewegen wiegend over het water
koersen naar de oneindige einder
en verdwijnen langzaam uit het zicht
Een stevige bries verjaagt…
de golf
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 Ik was in rust en kabbelde voort
Voelde me gedreven worden
Naar warme stromen
Ik wilde spelen en bewegen
Klimmen en dalen
Naar grote hoogten
Ik werd omhoog getild
En boog nederig voor de zon
Stortte bruisend naar beneden
Terug in de eigen schoot…
Het water van de Schelde
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
709 hemelgewelf rijkt ze verlangend naar een verre horizon
Ze stroomt me tegemoet met haar wijsheid, haar kracht omhelst me
Dankbaar dat ik bij haar mag vertoeven groet ik haar en ze rolt zachtjes tegen de dijken aan
In sprakeloze stilte voor dit levende schilderij schenk ik mijn hart aan het water en als ik terugwandel naar het dorp neem ik de zee…
Onvoorspelbare zee
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
826 zoals zij lieflijk een rotskust wast
met schuimwitte wanten
zijn weerbarstige groeven betast
onverhoeds vaste grond verwoest
wanneer zij grimmig
en bulderend haar gal ophoest
zich verheft in haar bruidsgewaad
en als een withete furie
gestroomlijnde duinen wegslaat
verslingerd aan haar witte kant
trekt zij zich drachtig terug
haar adem…
Wonen in de zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
566 Kon je maar wonen in de zee
Gekoesterd door het water
Je deinde met de golven mee
Geen begin, geen eind, geen later
En je verstond de taal van de schelpen
Die zachtjes fluisterden: “Ga met me mee”
Zij zouden je op weg helpen
Je de weg wijzen door de zee…
Meditatie aan zee
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
622 Aan zee in luwte van de duinen
raak ik in vervoering door 't
ruisen der branding, tijdloze
dans der golven in ritme van
de zee en het oneindige zicht.
Ik stel mij open, ga op in 't
geheel van blauw en wit en
als de zon in zee verzinkt in
vele tinten oranje-licht.…
wachtende stilte
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
711 vanaf de valreep wuivend
je laatste roep, verwaaid,
iets over spoedige berichten
rakelings langs de waterlijn
turensmoe m'n ogen
slenter ik door regennacht
in een kring van waternevel
flonkert een toplicht naderbij
maar blijft in z'n koers volharden
laat havenhoofden liggen
brengt geen bericht
van overzee…
Zeevlucht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
836 een gat in de lucht
zeemeeuwen vlogen naar de nacht
gezonken in een golvend dromen
sprak ik jouw naam in stilte
en je vloekte niet, bij het behang
waar ik een skelet had weggetekend
liepen de dagen als zombies
langs het strand, beminde ik je
tussen de bliksems uitte ik
in het donker ademde jij hartslag
gooide jij mijn hart weer terug in zee…
Lente aan zee
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
791 Lente aan zee
grens tussen water en land
hagelwit strand
te midden van elementen
Dichter bij de oorsprong
van het leven kom ik niet
lentewarmte jaagt grauwe kou
de zee over naar ‘t noorden
In de luwte
aan de voet van de duinen
bij ruisen der branding
zink ik weg in ‘t geheel
Los mediterend op
in blauwe weidsheid
de…
Leesbaar
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
622 De omgekeerde bladzijde
tracht de stilte voor te blijven
nu niemand, zelfs jij niet
mijn gedachten kan verstoren
breng ik mijn ziel terug naar zee
en kijk ik naar de schepen
waarvan zestien van papier.
*…
Getij-delijk
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
661 Woeste zee
Bron van al het leven
We bewegen mee
Al is het maar heel even…
De zomerdag
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.174 De zomerdag, onder zijn dak
van licht, en met zijne uren,
die onafzienbaar diep en strak
in de uitgestrektheid duren,
staat hoog over de kalme zee,
over die koele, zilte
bezonkenheid, van ree tot ree
vol zonneschijn, vol stilte.…
De zee wenkt
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
493 maar veel scheelde het niet
of we waren in zee gegleden
zoals menig ander zoogdier…
tussen mij en de zee
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
665 de hele nacht was ik dicht bij je
en in het bewegen van de golven
verbeeldde ik me
twee vleugels in mijn adem
onze liefde werd een vogel
sierlijk en vol witte veren
meeuw, zei ik zacht
en jij verlengde het landschap
aan de toppen van je vingers, zoals een horizon
glinsterend
geheel en al zee
met de branding waarin ik naar…