Alle inzendingen over liefde

Tactisch is de liefde niet Want zo bloeit ze niet open Ze is er vrij en havenloos En leeft er van het hopen Als je haar zoekt je vindt ze niet En lijkt écht niet te vatten Pas als je denkt ach laat het maar Dan trapt ze op je hakken…

Ik was de gróte Minnaar zonder ruste, Die ging hoog-heerlijk in triomf door 't Leven, Jeugdig omklemmend in een stórm van beven Al zielen, gróte en kleine, naar het lustte Dit Hoog Hart, dat toch nóoit zijn droefheid suste, Droefheid om Liéfde's wil, die géén kon geven: Nu weêr om Zélf's wil, wijl ik zelf moest sneven, Dán wijl ik…

Jouw wit en jouw kleuren zijn geurig en maken me blij: ik hoor zachte violen, snuif zachtzoete geuren ‘k zie velden met roosjes erbij Soms echter dan kan het zomaar gebeuren: zwart neemt de overhand, het donkere duister brengt tranen en pijn en verdriet. Laat mij je toch leiden, ik wijs je de weg: sluit gerust maar je ogen grijp gerust…

Popel de popel ik kom er geslopen De smile op mijn smikkelke kan je niet zien Mijn wangetjes groeien het idee van het stoeien En 't geluid van mijn hikje dat stopt bovendien Mijn vleugelkes trillen de kerk ik wil zingen ! Héél teder héél zachtjes een lofdicht om jou En al dat oprechte dat wil ik nu vlechten Al begrijp ik nog steeds niet…

Ik zoek de woorden, de woorden waarmee ik kan omschrijven, wat ik voor je voel. Ik zoek de woorden, waarmee ik kan vertellen hoe ik over jou denk, waar ik al die tijd mee zit. Ik zocht de woorden maar toen ik ze had gevonden, viel er niets te zeggen want jij en ik horen niet bij elkaar.…

al wordt de liefde vaak verguist toch zal het licht waarin zij huist tot in alle eeuwigheid bestaan…

het is geen vragen maar uitdagen jij laat me dansen op een koord zonder net trekt aan de touwtjes ben jouw harlekijn armen en benen gelijk de lach is mijn pijn als de teerling is geworpen en mijn geluk is op zullen jouw armen mij niet langer vangen dan breekt het touw de harlekijn ligt stil verlaten in de hoek een stukgelezen…

Het kan raar lopen. Gisteren nog droomde ik dat ik door het sleutelgat mijn huis uit stapte zonder kleren aan om me te baden in de plassen langs de straatkant eerst zonder door te hebben dat men zich verzamelde om mij en naar me keek. Raar lopen kan het. Gisternacht van schrik ontwaakt en schaamte, en zoiets geks nog en vannacht…

Ik zal je schrijven Als ik voel dat je er bent Ver weg Maar tegelijkertijd zo dichtbij. Mijn woorden zou je lezen En weten Dat ik tijdens dat moment Zoveel liefde voel Terwijl je naar dezelfde maan kijkt.…

Wil je aan het wolkje aan de blauwe hemel vertellen dat je mijn vurig verlangende hart met grote verwondering hebt gezien? En vertel ook dat mijn gloeiend verlangen is verdwenen in een grote wolk van vredige stilte.…

ik plet niet wat mij ongevallig is maar smeed liefdevol het rond de smidse is het atelier waar ik met balg en vuur mijn passie vond met lederen voorschoot hamers en mijn tangen een volle waterbak waarin de ijzers sissend hangen mijn kunst kan alle tijd trotseren oud roest is de perfecte laag tegen verder oxideren…

Lees,... lees het nog eens en word stil... je bent op weg naar de kern los van alle woorden en draag mijn gedicht de hele dag met je mee Laat het spreken tot je hart Elena en niet tot je verstand... Dan pas wordt Jehovah nabij en niet veraf een bron van "VREUGDE"…

waar vale lucht zich buigt het koufront dwingend onder warme lagen kruipt tasten winter en de lente naar elkaar valt sneeuw in harten van narcissen en krokust blauw de zon toch wordt het spel snel door de warmste adem overheerst gewonnen door het licht de winter zwicht en lente triomfeert…

keer op keer roep ik je op zolang de harteklop mijn handen stuurt met mijn muziek lukt het je uit de winterslaap te wekken te laten nestelen in ongesproken taal mijn adem, maar vooral ook het verhaal, waarvan de tekst voor eeuwen is geschreven je te verleiden met de klanken intonatie, passie, dynamiek voor luttele minuten even samen…

jouw aard van natuur voedt als liefdespriemgetal geheel mijn wezen…

Als twee hartjes zeker zijn van elkaar... Zoet en zeker is de glimlach thuis...…

“Uw operatie verliep helaas niet goed Het linkerbeen was hevig geïnfecteerd Nadien bleek het rechterbeen geamputeerd Waardoor u dus zonder benen verder moet“ “Uw aanklacht maak ik nu dus ongedaan omdat u geen been hebt om op te staan“ --------------------------------------- …Peruaanse doktoren hebben per ongeluk het gezonde been van een…

Het is nacht en buiten is het stil ik heb het koud en alles lijkt zo kil. Door mijn raam zie ik de sterren aan de hemel staan waarom heb ik ons dit aangedaan? Nu weet ik wat er met een gebroken hart wordt bedoeld nooit eerder heb ik zoveel pijn gevoeld. Slapeloze uren, hoelang gaat dat nog duren? Slapeloze nachten, dat had ik toch kunnen verwachten…

weer schijnt maan zijn bleke blikken vol in het gezicht donkers gangbaar wordt nu opgelicht duister flipt in overvloedig argwaan waar stilte loerde dreigen ongemoduleerde klanken met een naderend paniek het volle maanslied klinkt en op het scherpst van de snede vieren jager en de prooi het lichtend heden…

Hoe stil is het ontwaken de wereld wit en ongerept traag komt mijn geest tot leven treuzelend kom ik uit mijn bed. Gedachteloos wil ik zweven in luiheid en in rust zo wil ik de dag beleven tot de maan de avond kust. door de stilte komen kind,ren klein lachend, ze hebben dolle pret de droom die ik even had die....heb ik uit mijn hoofd…

De roos van mijn hart is volledig opengebloeid één en al verwachting... Toen kwam U Elena raakte me aan en alle angst verdween... Ik dankte U zoveel ik kon met betraande ogen... De lucht blauwde stralend open Het omhelzende morgenlicht deelde onze grenzeloze vreugde... Toen riep ik onbevreesd "ELENA"... Kom mee naar buiten…

je wolkte wit in gure lucht vertolkte mijn gevoel de warmte van gedachten sloeg aan tegen het donkere vrieskoude raam je legde uit in bloementaal en kleurde op in duizenden kristallen je vingers schikten het boeket toen jij je hart ontdooiend om de bloemen had gelegd…

Steeds vaker denk ik aan jou. Steeds vaker droom ik over jou. Steeds vaker besef ik dat ik steeds meer van je hou... Door mijn hartje te volgen kwam ik bij jou, ik vergat alleen iets mee terug te nemen. Mijn gedachte is namelijk nog steeds bij jou. Sidderen & beven en passioneel gedreven is hoe ik zweef met jou in mijn leven!…

Samen één door woorden van trouw 't wordt passen en meten op paden die elkaar kruisen zo groeit de liefde zichzelf voorbij en vind je elkaar.…

Jij huilt, ik voel de pijn en weet niet waarom als je lacht weet ik het zo net nog niet praat liever dan zie ik tenminste je lippen nog bewegen.…

Schimmig is het heden duister het kort verleden mijn liefde beukt de gladde helling dromend likkend aan de top van het eens gewenste heden De verdorde rozen met gekromde doornen rollen in zilte tranen ongevraagd door de kille vallei van wat eens was liefde Het kan niet zo zijn…

Liefde wie wil dat niet Met één woord of blik elkaar snappen Alleen jij en ik geen wereld om ons heen Jij en ik samen zijn Lust waarvan je samen geniet Zweet beweging en sappen Passie verlangen een borst en een been God wat is dat fijn Liefde en lust die hand in hand lopen verliezen in elkaar tegen jou aan gekropen Naar je verlangen ik…

met het noorderlicht in aanschouw vliegt het voorbije leven langs mij heen zo dierbaar en voor altijd in mijn hart zoete herinneringen suizen langs mijn oren om voor immer op mijn vleugels mee te dragen met mijn ogen gericht naar de horizon trekt de ijskou aan mij voorbij zie ik aan de evenaar de zon weer schijnen…

Bespaar me zorgeloos gepraat ik weet het gaat niet goed Of spreek niet van wat er niet meer kan zoals je zo vaak doet Vandaag es zus morgen es zo en dat duurt al zoveel weken Ik ben niet gek ik zie het wel hoe 't vel er gaat verbleken Misschien dat dit een bidden is een héél diep ademhalen Voor het laatste restje hoop er dolend gaat verdwalen…

jij profileerde als de bloem het enig blauw tussen het koren geboren als bijzonder kind het tegendraadse groeien in steeds gewraakte tegenwind jouw wereld was geen paradijs altijd een hoofd vol spoken het ijs is nooit gebroken nog ga je over lijken want warmte en gevoel zijn er zelden komen kijken jij hebt de wegen niet bereid…