10134 resultaten.
De pijn van verlies koesteren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
571 Wanneer pijn voelbaar is,
aanwezig zeg maar
wanneer pijn zichtbaar is
te zien zeg maar,
wanneer pijn onhoudbaar is,
niet meer te onderdrukken zeg maar,
dan is de pijn aan de winnende hand
en dus de grote winnaar.
Wanneer pijn net als verlies
ondraaglijk lijden wordt
is elk lijntje hoe mooi ook
altijd te kort!…
Buma & Wilders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 Buma was ff op tv,
het zat die man totaal niet mee,
niet alleen zeverde hij weer over Geert,
wat ie deed was zo verkeerd.
Nee, Buma was even op tv, snel uitgezet want;
zielen winnen op zondag........…
We lopen met een masker
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
724 Soms of soms ook niet,
is het juist datgene wat je niet ziet.
Soms, of vaak of niet,
is een lach iets anders,
dan waar je hem voor aan ziet.
Soms is een traan een uitweg,
een uitlaadklep,
een emotie van liefde, vreugde
of verdriet, het is maar net,
hoe je die traan op DAT moment ziet.
Soms, of vaak of: helemaal niet,
is het datgene…
Mens- machine- reparatie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
649 Soms denk ik, wanneer ik een garage zie,
waarom kan dat bij een mens nou niet,
een simpele doorsmeerbeurt,
zonder dat je ervan kleurt,
een klein mankementje, zo verholpen
een rare ratel, moertje vervangen
maar nee, bij ons mensen, moet het
In 't ziekenhuis belanden.
Een wasbeurt op een bed,
is warempel bijna net alsof:
Je de bloemetjes…
Opti- pessi- wat voor mist
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
468 Vandaag was het ' misme' dag
een dag die je best missen mag
een beetje pessimisme
een beetje optimisme
vandaag was het misme dag
dat het maar snel morgen is
zonder mis- me maar niet dag.…
Eiwitarm voor
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Schouten vindt dat: de koeien eiwitarm voer moeten hebben,
wat een mazzel dat ze alleen over de dieren gaat!
Stel je voor dat het haar lukt ‘t erdoor te drukken,
hoelang genieten we dan nog van kalveren?…
Gezien
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
675 Ze had- 't kunnen weten
ze heeft 't ook gezien.
Ze merkte 't bij opstaan
bij 't vallen ook misschien.
Ze weet nu wat 't inhoudt
maakte 't zelf mee
Al is de wereld nog zo boud
je knikkert, zelden met z'n twee.
Ze had 't kunnen weten
maar merkte 't te laat.
Vandaar dat vanaf nu voortaan
haar deur niet meer open staat.…
Kattenbeest
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
532 Slaapdronken op blote voeten living in
Lieflijk opent zij piepkleine oogjes
Dan zo tevreden kronklend, spinnend en krabbend in mijn oude pull.
Snel overeind me voor de voeten lopend.
Het zachte wollen poezelige spul gaat met mijn hart aan de haal
Verleidt me heerlijk, wat een feestelijk onthaal.
Likjes, streeltjes kortom weer grote liefde…
Regen regen en o ja regen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
683 De ganse dag heeft het gegoten
ofwel geregend, net wat je wilt.
De hele dag was afwachten
of je nat zou worden, of gegrild.
Verzuipen dat deden er veel
zwemmen op straat eveneens.
Dakpannen vlogen door de lucht
er werd eveneens heel wat gezucht.
Maar dan ineens, breekt de zon door
de buien zijn achter de rug
Wat komt is warme dagen,
geheid…
eb en vloed
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
517 jouw voetafdruk
in het
nat zand
Liet me weten
dat je hier
ergens was
maar uren later
waste het
spoelend zeewater
die waarnemeing
volledig
van het strand!…
de visarend
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
646 sierlijke vleugelslagen
maken hevige wind
een bruinwitte schicht
raast
sneller dan het
licht
Om dan even te zweven,
beter dan
een vliegtuig
enkel wat wolken
belemmeren zijn
zicht
als jager geboren,
hangt hij hoog in
de lucht
Om plots dan
in zee te vallen
echt doelgericht
na weinige tellen
schiet hij omhoog
met tussen zijn…
Goede raad kost niets
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
668 Wat moet ik nou, vraagt hij
zij zegt: volg je hart.
Is dat niet hard vraagt hij?
nee, antwoord zij.
Wanneer je 't hart laat spreken
kan 't nooit verkeerd zijn.
En als je niemand benadeelt
moet 't wel de juiste keuze zijn.…
Zand en water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
721 'k ben de druppel in
de oceaan
'k ben de zandkorrel
in de woestijn
'k ben onzichtbaar
voor wie me niet wil
maar druppel of
zandkorrel, ik blijf:
van m'n leven
niet stil.…
Weemoed in de herfst
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
643 Wanneer de blaadjes vallen
worden mensen lankmoedig
het rood-groene tapijt
wat geurt naar herfst
roept weemoed op
maakt mensen depressief
Wanneer de blaadjes
allemaal gevallen zijn,
zijn er vele mensen, die
niet meer " onder ons zijn"
door de herfst, sloeg de
weemoed en depressie toe
Genadeloos.…
kindjes en diertjes.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
567 Je beluisterd, bemind ook kleurvol heftig intens zielig bemind
Was verblind, nog dat kind, integer lief ook zo onschuldig.
Kind laat men best in haar/zijn waarde
Mogelijk het allermooiste op ganse aarde.
Zieltjes omgekocht vernederd of heftig misbruikt
Dat stinkt en roept om straf,'t is vies en het ruikt.
Nooit voorzichtig genoeg met onze…
Wind, storm en muizenissen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
552 Het waait stevig er komt een storm aan
laat maar waaien, laat maar gaan.
Hoofd vol zorgen die zich niet weg laten slaan
laat maar waaien, laat maar gaan.
Er is een remedie, voor muizenissen
zeer zeker wanneer het goed waait
pak je jas en loop in de wind,
gegarandeerd dat je na je loopje ondervindt:
Als je thuiskomt met uitgewaaid hoofd…
Wind- en tranen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
607 Ze kuste m'n hoofd, neus en wangen
blies wat door m'n haar
kreeg een stil verlangen
m'n hoofd niet te bewegen.
De tranen die zich een weg baanden
langs m'n kin en verder neer
droogden onderweg zodat ik
telkens weer
dankbaar omhoog keek.
Ze kuste m'n hoofd, wangen en kin
't was de wind, die: de tranen opving.…
Ver-trouw-en.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
503 Het lijkt ver,
maar is dichtbij,
het lijkt trouw,
honds, zeg maar.
En "en" eraan vast
Is het mooiste woord
gemaakt wat er
op de wereld
bestaat!…
Haat, geflambeerd met een laagje nijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
605 Haat: opgediend in een porseleinen terrine,
daarvan wordt gegeten, tot ze vol zijn.
Ze hoeven er niet echt van te genieten
dat doen ze immers van 't venijn?
Haat, opgediend in een grote pan,
iedereen lust er wel een soepkom van
Ook al zou er niks van worden gegeten
iedereen wil best wel weten:
Van haat- geflambeerd met nijd,
en al heb je…
Bede
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.015 Streel en deel mijn ziel en zin,
God des wijns en god der min,
Wie ik offers wijde!
Deel me uw zoete gunsten mee
En vereen u op mijn beê
En verhoor me om strijde.
Lyeus! les mijn ingewand
Als de liefde ’t blaakt en brandt
Door ontgloeide flitsen;
Eros! Laat uw vuur mijn dorst,
Als mijn hart zwemt in mijn borst,
Vlammend weder hitsen…
Door een wond omsloten hart geopend
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
2.507 Dwalend baarde het gehoor zijn bloei in extase
toen de paradijselijke klanken van haar naam,
door het hart gekoesterd en behaagd
en gekleed in de schoonheid van hun aard, ertoe kwamen.
Als door de glans van hun pracht belaagd,
trachtend hun strelingen te bedaren,
viel het oor ten prooi aan het pralen
van de zang die zong tot wat het raakt.…
Alle hoop in eclips
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.046 Bleek licht,
aanschouwer van de pijn,
vallend tot aan het oog
dat opkijkt
naar de tralies van zijn onvermogen.
Bleek licht,
omgeven door het donkerste zwart,
dat de geest van een gevallene bloedt
en haar mistige ziel laat dolen
op de gronden waar het haar leed heeft genoten.…
voorbij de horizon
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
623 met ogen die dromend staren
naar die horizontale vlakke lijn
stellen veel mensen zich vragen
wat zou er daar achter zijn…
misschien een andere wereld
helemaal niets of een mysterie
mijn gedachten worden echt gegeseld
door deze ingewikkelde materie
maar mijn vaststelling is nu compleet
want door al die drukte en gewemel
stel ik vast dat…
vogel
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.333 De bomen kregen een betekenis
die zij nog zacht gebarend wilden weren,
maar 't noodlot was niet meer te keren;
een vogel streek klapwiekend in de wildernis
van takken neer en nu hij roerloos zit
(het licht wordt zo benauwend wit),
denk ik aan dood, verrotte geur van blaren,
hetzelfde zijn op steeds dezelfde plaats...
Hoe komt wie vliegt ooit…
Vork, mes en lepel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
551 Een voledige set
Als er een vermist raakt
Moet hij wel worden terug gezet
Dus toen jij wegliep
Zat ik huilend in mijn stapelbed
Maar toen zag ik haar
Brandend in vuur en vlam
Dat ene wat ik nodig had
Daar stond ze mijn super mam…
Struise vogelaar
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 Een struise vogelaar
tuurt uren naar een tureluur
duinpanschuilend hutverscholen
waant zij zich nochtans bespied
bloed kruipt zienderogen weg
als adders glijdend onder gras
het zegel der betovering verbreken
en haar kleur verschiet
de tureluur was puur natuur
door de glazen van 't montuur
nu zelfs het eekhoornkleurig
notensplijtend…
De herfst van ons leven?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
801 Aangekomen in de herfst van ons bestaan
vraag ik me soms af
hebben we genoeg gedaan?
Aangekomen en de laatste jaren van ons leven
vraag ik me af:
waar zijn al die jaren toch gebleven?
Aanbeland in de laatste weken, maanden van ons bestaan
vraag ik me af,
hoe zijn we hier toch aangekomen?
Aanbeland in de herfst, lopend naar de winter…
Regen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
636 Geef mij de regen
een zomerregen
waar ik nat kan worden
liggend in het gras
Laat mij wachten
op de regen
van de ochtend tot de avond
Ik zal wachten
als de bladeren van bloemen
waarin ik de samenhang
kan zijn met alles
een ontkiemen
een belofte
voor de volgende dag
Dan zal ik drinken
van het water
Dan zal ik dichter bij
de aarde…
Mijn levenslied
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
611 Mijn oude huiseik knoest belerend,
verplicht me tot eerlijk mediteren
over de liefde, hoop en leven.
Hij knobbelt als mijn levenslied,
klanken als geslagen gedachten.
Een snoer van emoties, met refrein,
een melodie van eenzaamheid.…
Mijn bloed kruipt van waar het thuis hoort
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.112 Op het oog een aandoenlijk tafereel
twee ranken die samenkomen
hun onderlinge oorsprong één geheel,
te vroeg nog om al te delen
gelukkig zijn heeft meerdere kanten
jonge loten groeien verbazend snel
met snoeien even een pijnlijk moment
om bij stil te moeten staan, terwijl hun
wortels aansporen verder te gaan
veel jaarwisselingen…