Alle inzendingen over liefde

“De kilometerheffing geeft mij hoofdpijn En ze zien liever dat ik direct opstap Dus sla ik liever twee vliegen in één klap Misschien geven ze mij dan nog een termijn” “Van het dierenasiel kreeg ik deze tip Implanteer bij alle burgers een oor-chip” ------------------------------------------------------------ …De overheid is woedend om een…

Ik kijk uit het raam en denk aan jou. Ik sluit mijn ogen en zie jou. Ik ben een dromer en jij mijn droom. Ik reageer sloom, verdronken in de droom. Door jouw lieve woorden verward. Dit gevoel is niet te beschrijven, zo apart. Vlinders en tintelingen in mijn maag. Jij en ik, dat is de vraag.…

Ik wil graag een 'hoekje hemel', een heel klein stukje paradijs. Maar heeft een ticketje naar Eden, door wat wij hier op aarde deden, niet een veel te hoge prijs? Is hemel slechts voor heiligen en kwezels van dees' aard, wordt voor ons, gewone zondaars, voor mensen zoals u en ik er geen klein plaatsje bewaard? De hemel zit vast barstensvol…

Zoals rododendrons in bloei staan staat mijn hart in bloei voor jou. Voor jou zou ik door het vuur gaan omdat ik zoveel van je hou. liefde betekent heel erg veel voor mij, maar ook voor jou, omdat ik weet dat jij ook heel veel van mij houdt. maar het vertellen durf ik niet, dan ga ik mij toch schamen. Ik hoop dat je na een tijdje mijn…

soms als ik naar je kijk als ik alleen maar naar je kijk je straalt en dan valt alles weg wat aan me hangt trekt duwt en meer en zweef ik in de tijd, verstild en straal ik met je mee…

Gisteren meende ik thuis kleine voetstapjes te horen. Nieuwsgierig keek ik rond en zag daar heel bedeesd een elfenkind; het had zijn weg naar huis verloren. De oogjes vol met tranen vroeg het angstig en heel zacht: "Ik zoek een klein warm plekje, mag ik hier zijn voor de nacht? Ik ben verdwaald en heb uren in de regen rondgevlogen…

Het zuchtje wind onder je vleugels verlost mij van het slapen uit de stilte in de schaduw van je lief'lijk warme hart. Ik treuzel, maar ben vol besef je laten gaan is geen optie meer 'n glimlach omdat ik weet dat mijn liefde je niet langer meer verwart.…

Je gaf me een droom, waarin een onbekend gevoel werd onthuld, gevuld met aangename bedoelingen. Een ongekende kracht, een hogere macht, welke ons samenbracht, om te leren en te gaan. Tot we weer tegenover elkaar staan. Je raakte mijn ziel, waardoor mijn hart viel, in een onmeetbare diepte. Een aangename val, maar we wisten al,…

nooit zal je lach een gave huid weerspiegelen of de kleine schaduw komt maskerend weer in beeld je eerste oogopslag toont alle vertes in een openheid van kleur die grenzen overschrijdt je weer verlaat als zielsdiep is bereikt waar licht verdonkert en je gaafheid met littekens is verrijkt je hebt geen muren opgetrokken maar je huid…

Zoals jij en zoals alles wat ik voor jou voel, wat ik je zeg, wat ik bedoel, vernieuwt de taal zich met de woorden, zoals deze die ik waarlijk aan jou schrijf mijn lief, want zoals jij de hoogte kent, de diepte van het duister en daarna het licht, schrijf ik je dit gedicht. Ik ken het ook, mijn intuïtie laat het me zien en voelen…

pluk zachte witte wolken uit een mooie najaarslucht knoop ze tot een deken met warme zonnestralen samen overwinteren in een donzen hemelbed omarmd door de liefde tot lente ons komt halen…

is de brug over de Boezem van Crooswijk naar het Oude Noorden. Vroeger woonde je in twee kamers aan de overkant een om in te dansen een om van het dansen moe te zijn. Er waren nog geen woorden waarmee ik je liefhad. Toen nog niet.…

Oh lieverd, wat zie je er goed uit Je bent zo mooi je karakter zo lekker gekruid Mijn hart is het jouwe Elke dag weer zie ik je gezicht Je loopt op mij af, zo doelgericht Kust me, op mijn voorhoofd En ik denk, mijn hart is het jouwe Ook al geloof ik het nog niet Dat ik naast jou loop, hand in hand En iedereen kijkt hoe mooi je er uitziet…

In de schaduw van je hart leef ik in stil geluk omdat ik niet echt besta maar er wel altijd ben. Heel soms krijg ik zonlicht en bloei ik even op maar hoe eerlijk stil ben ik in de schaduw van je hart?…

jij en ik niet langer meer door donker omknelt maar wild en ongerept in breedbeeld onderweg waar wij door licht en helder liefde als groeiende bron van inspiratie leren kennen…

nog had je het pad niet afgelegd maar je schaduw was al binnen de wind droeg je geluid maar je woorden vormden geen zinnen je keek me aan maar je ogen hechtten niet lieten me zonder interesse gaan ik wilde je omarmen heb je slechts een hand gegeven daarbij is het tussen ons gebleven…

De wijdsheid, het water, de trein op de brug. Ik voel je hier naast me en rij naar je terug. Nabijheid en verte, verbonden door staal met jou als geen ander in de klanken van taal.…

langverwacht toch snel verkleurt onze wereld eens waren we zo pril en loom in de lentezon dartel in zachte regen wij blozen in de tijd als de roodgouden lanen en plafonds onder weidse luchten in 'n feest'lijk najaar jij zo mooi en onvergetelijk met ‘t goud van jouw herfst op je gezicht en in je hart versierd door goede jaren…

hij stond op pakte zijn jas met de kleur van de dag telde de knopen op rij sloot ze met zorg de middag en avond voorbij hij knelde werd krap de naden legden het leven van maanden en jaren steeds vast vandaag heeft hij de jas van moet laten hangen treedt onbevreesd de dag tegemoet…

Ben jij nog... of ben je verdwenen in het niet? Daar waar mensendenken niet bestaande is en gedachten wegsijpelen door het vergiet. Ben je nog... of ben je verholen en verscholen, weg van dweperij, weg van oppervlakkigheid, toch genietend de eenvoud van een witte margariet? Waar ben je als ik zoek in de kolkende versnelling van…

Soms dan tolde jij om dingen die wij ongezegd verzwegen bloosde jij dieprode nerven van november op mijn pad zocht jij in wolkenwit gestaag verlegen land in noorderwind vocht jij als weerhaan op de spits het jonge roest - verloren regen Soms dan wist jij als geen ander wat voorbij ging in de stad zag jij er meer nog van mijn hart dan ik…

Vlammen die aan mijn vingers likken. Mijn vel dat langzaam verbrandt. Mijn tijd begint te tikken. Mijn bloed sijpelt langs mijn hand. Korstige wonden springen open. Mijn lichaam dat bijna verstart. Mijn tranen beginnen te lopen ze druppelen langzaam op mijn hart Ik voel geen pijn, geen berouw. Het voelt juist fijn, ik doe het…

Zoveel jaren waren ze al samen. Toen ging hij steeds meer vragen, zijn gedachten werden vager. Haar hoorde je nooit klagen, als ze weer kwamen, steeds maar weer diezelfde vragen. Al werd ze wel eens moe, als hij niet meer wist van wat en hoe. Met veel liefde heeft ze hem begeleid en nam ze voor hem alle tijd. Toch moest ze hem laten gaan…

je hebt me het boek gegeven met de grote letters ik geen plaatsjes slechts woorden veel pagina’s nog wit stukjes onbeschreven alsof het leven op dat moment geen zinnen wist de jaren hebben zich aaneengeregen in anekdotes en details maar om jou goed te lezen kijk ik je aan en zie de echte woorden in je ogen staan…

soms heb ik van die momenten, dat het even niet meer gaat. zelfs de zon die stopt met schijnen, alsof 't geluk mijn hart verlaat. maar telkens voor het echt te laat is, en 't drijfzand me omsluit dan pak jij m'n hand en maakt me vrij, en jij laat me zien wat geluk moet zijn..…

Door het enorme hoge vliegtarief Heeft mijn zoon zijn werkweek dicht bij de deur Maar om af te komen van zijn gezeur Bood ik mijn zoon nog een alternatief Doe lekker asociaal, maar toon wel berouw Dan mag je naar New York, traditiegetrouw …Het voorstel om twaalf Amsterdamse jongeren op kosten van de belastingbetaler (25.000 euro) naar New…

Betonnen ding wat nooit bewoog nooit ging je omhoog een brugwachter zag je daar niet staan je kon gewoon er onderdoorvaren of overheen gaan iedereen sprak er af prille liefdesparen ook relaties waarvan men sprak in zoveel roddeltalen achterklap en staren stelen van een kus even vlug dat betonnen ding wat nooit bewoog altijd was…

Het liefdesvuurtje smeult soms dan wakkert het weer aan. Een blaasbalg is soms nodig om aan liefde te werken. Want vanzelfsprekendheid is taboe in liefde en oorlog Dus is een blaasbalg soms hard nodig om het vuur te doen oplaaien.…

heb stenen gestapeld rond je navel en draag olieschalen aan de korte lont ontvlambaar door het eerste licht van morgenstond ze balanceren op de zachte ondergrond van borst en buik tussen heuvels en vallei spelen wij het passiespel van langzaamaan naar snel de volle maan zwiept op tot halen en weer brengen om de climax te verlengen…

Een ballon in de storm Een luchtgevecht tussen de liefde en een hart dat in brand staat Mijn hart, mijn ik Ga kapot! Ik kan niet met mezelf leven maar alleen uit liefde…