13844 resultaten.
mamma Afrika
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
863 meanderende lokroep van rode aarde
ontsproten uit jouw schoot
land van wanhoop en van hoop
onder medogenloze zon
ben ik de mankepoot
die struikelend en dansend
naar ebbenhouten heupvleiende geoliede vrouwen
haar melkwitte stijfgeslagen lichaam
in stinkende stoffige stad de ruimte laat
terwijl sabar en djembee onbehouwen
opzwepend ritme…
Tel de jaren.
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.276 omhuld
door het donker
van de nacht,
het koude licht
van de maan,
een toedekkende
verzilvering.
Dit is een nacht
vol vragen,
een nacht van
bekennen ook.
Wat deed het
leven ons?
Weten wat
niet is,
maar had
moeten zijn.
Tel de jaren
die niet tellen
maar wel
aan ons
voorbij gingen.…
Het leven...
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.802 het leven is je soms
meer tot last
voel je de wereld op
schouders rusten
hoop heeft je verlaten
alsof alles
wegspoelt in het zand
maar je probeert te overleven
al doet je trots nog zo'n pijn
til jezelf op uit de schaduw
in nieuwe kansen
om verder te gaan
het tij zal zich eens
weer keren…
Tussen droom en werkelijkheid
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.064 In mijn zoektocht
tussen dromen en werkelijkheid
pluk ik sterren
die mijn pad verlichten
in het duister
raap ik maangedachten
en nestel mijn zilveren lijf
tussen dons en lakens
deze nacht
sterf ik mijn duizendste dood
voelt mijn ziel niet langer de strijd
voorbij eenzaamheid
geef ik mij over
aan het grote lege niets…
Kleuren in beelden
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.054 het zijn herinneringen
die mij verlichten in mijn verdriet
mijn glimlachen, streelt het verleden
in de maan, de sterren
de wolken, de straatverlichting
laat mijn gedachten
in herinneringen herleven
het raakte mij aan
in kleuren van prachtige beelden
die na de nacht
het zonlicht mij schenkt
in een nieuwe dag...…
Gefilterd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.192 winden voelen koud
herbergen schaduwen in mijn ogen
in de luchtstroom van adem
inhaleer ik krachtig en diep tot in de tenen
mijn lippen en ogen worden vochtig
wanneer ik langs de zee loop
een meeuw strekt zijn vleugels
en zweeft over de vloedlijn
ik kijk en vlucht met hem mee
over het zilte water
mijn gedachten vliegen uit mijn vingers…
alert
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
791 wanneer wanhopige
alles verterende angst
mij bekruipt in die gestolen seconden
van onachtzaamheid
hak ik mij los in camouflagekleuren
sluip vermomd door het traliewoud
effen een pad dat leidt
naar een vrijheid
een denken
oplettendheid…
zomerdroom
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.253 ze draagt een zomer in zich
door de lente heen
ontspringt haar nieuwe bron
de kracht om de strijd aan te durven
met mensenmassa’s en gezelligheid
ze sleept haar stilte achter zich aan
als een troetelbeest
een verweven stilte tussen
de aarzelende vingers
van een handdruk
de nakende zomer
stapt langzaam op haar af
het zal de eerste worden…
Ga...
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
769 Verdwijn in de leegte
Waar niemand jou zal vinden
Verberg je niet in
De krochten van mijn geest
Maar vertrek,
Vertrek uit mijn gedachten
Overmand door kristallen tranen
Die mijn vrijbrief kunnen betalen…
na de gouden uren (voor Paul)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 in een witgeschilderde bus
achter geblindeerde ramen
wordt hij binnengereden
hij kijkt me aan
ik kijk terug
en zie zijn geschokte kop
ik schraap mijn keel
zijn metalen kunstbenen
zuchten en slurpen
alles zucht en slurpt
in de ruïne
hij aait de hond
en tast naar emotie
hij verween in een
zoekgeraakt dossier
zonder benen treedt…
Toevluchtsoord
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
625 Koude stralen
Doorboren de duisternis
Van mijn geest
Rennend zoek ik
Een plek die kan dienen
Als mijn toevluchtsoord
Eeuwig bang
Voor dat kleine beetje licht
Dat mij op de hielen zit
Zoveel verloren
Doch is het niet voorbij
Het wordt alleen maar erger
Red mij, bevrijd mij
Van dat laatste sprankje hoop
Dat mij nog niet wil laten…
Mieren op oorlogspad
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
924 Haar handschrift
Was hard en kil
Frustratie sprak
Uit elke letter
De liefste woorden
Waren zelfs vervuld
Van een wijzende vinger
Op alle onrecht van de maatschappij
Woorden teder en schoon
Vervuld van passie
Bereikten vol overgave
Het diepste van mijn ziel
Ik las haar brief
Vol zwarte vlekjes
Het deed mij denken
Aan mieren vertrokken…
Druppelsgewijs
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
617 zilveren regen
streelt kussenzacht mijn wangen
vliegen wolkjes lief
als oproep in hart gevoel
stil gevouwen verleden…
Gestorven engel
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.507 Haar vleugel gescheurd
Door etterende wonden
Die van binnenuit
Hun weg naar haar fysiek toe vonden
Oneindige duikeling
Van utopie naar een hol leven
Ze koos voor haar hart
Waardoor ze uit de hemel werd verdreven
De moeilijkste weg
Naar het grootste geluk
De kans veel groter
Dat alles mislukt
Vertrouwend op het lot
En een toekomst…
ik noem je naam
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.291 als ik je naam noem
met andere woorden jou noem
en praat over wat we deden
en nooit gedaan zouden hebben
dan weet jij weer wie ik ben
en was en wie jij wilde zijn
en ik met jou
lang voordat
toen wisten we allebei weer
van weinig woorden
wat muziek
gewoon we wisten het
en hadden we handen
om elkaar vast te houden
door de tijden…
Groen als gras...
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.290 Dat wat ik ooit was
ben ik niet meer
Tijd veranderde mij met harde slagen
Moed om het te verdragen
sloeg me neer
omdat ik mezelf kwijt was.
Zoeken in het diepst van mijn ziel…
Veranderingen accepteren,
van mijn fouten leren.
Terug kijken waar ik over viel;
die drempels overwinnen.
Helemaal opnieuw beginnen……
geen etiquette
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 geen etiquette
in de gaten van stilte
huilt het kind van morgen
in gerafelde eenzaamheid
de stukken uit de middag
maar vanmiddag vielen
snippers eierschaal omlaag
gras kleurde tot kunst
geboorte werd begrafenis
de zon doofde in de asbak
de thee met chloor
smaakte naar bestoven tantes
ik voelde me gevangen achter tralies…
Leven - Leven
hartenkreet
4.2 met 32 stemmen
1.990 Ik wil weer leven
mezelf ruimte geven
Eindelijk rust creëren
gevoelens evalueren
Ik wil goed denken
even flink bijtanken
Voelen wat ik nu wil
af die gekleurde bril
Ik wil gelukkig zijn
geen stress geen pijn
Geen onnodige tranen
niet hopen in wanen
Ik wil nu ontspannen
alle onrust verbannen
Energie niet meer verspillen
aan hoe anderen…
stilte
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
879 ik hoor het weer
die akelige stilte in mijn hoofd
ik hoor het weer
niks is gedoofd
ik hoor het weer
ik word echt heel bang
ook van die enge schaduwen op het behang…
Geen enkel punt
hartenkreet
4.5 met 21 stemmen
1.352 Een mening een vooroordeel
wat schreeuwen interpreteren
Ideevorming van de bovenste plank
geen open communicatie respecteren
Geen vragen geen antwoorden
het dialoog niet meer te vinden
Respectloos leeg en ongrijpbaar
als woorden niet meer verbinden
Geen oren die nog willen horen
Flink kwetsen is geen enkel punt
Niet je hart maar hardheid…
Eenzaam
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.589 Soms sta ik tussen een hele massa mensen,
het liefst zou ik ze dan allemaal weg willen wensen.
Maar heel af en toe voel ik me heel erg alleen,
en dan wens ik juist weer mensen om me heen.
Tegenstrijdige gevoelens zijn een heel raar iets,
Het komt van uit jezelf zo uit het niets.
Je moet je leven maar gewoon verder leven,
Soms met iets nemen soms…
Storm
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.245 In mij woekert een enorme storm,
De verschillende emoties zijn enorm.
Verdriet, eenzaamheid en woede alles waait door elkaar
Wat is goed of fout of wat is nu nog waar.
Waar is het einde en wat is het begin,
Moet ik huilen of heeft dat geen zin?
Alles komt tegelijkertijd omhoog,
O jee ook nog buien en niet droog.…
Strak omlijnd
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
575 op Franse ramen
bleef jij tegen mij praten
en ik luisterde
de oude pendule aan de muur
tikte zijn seconden
strak omlijnd
zijn het momenten uit je leven
van heden en verleden
waar stilte zwijgt
in alle talen
bied poëzie troost
uit licht en schaduw
waarover je niet schrijven kan
het blijft zich hullen in nevels
van stilzwijgen……
Slingers in mijn tranen
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
750 Het gemis aan een week
zonder jouw fysieke aanwezigheid
ik kan er goed mee leven
toch doet er iets pijn.
Mijn hart wil niets liever
dan vrijelijk kloppen
waar ik dans in zonlicht
met tranen in mijn blik.
Je huid is wat ik mij wens
dicht tegen mij aan
verborgen, geborgen
stil tegen mij aan.
Doelen zijn er niet
alleen zijn bij…
Hoed
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
900 Hij loopt kaarsrecht
Zijn - veel te grote- hoed wat scheef gezakt
De hoed waarin hij schuilt,
Die al zijn gedachten omvat
En die hem behoedt voor invallend licht en koude
Als een cocon om zijn hoofd gesponnen
Onaanspreekbaar, onaantastbaar,
Als een filter
slechts binnenlatend wie en wat hem lief is,
een firewall, anti-spam en anti-phishing…
Verlopen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
559 Het wit dat aan je lippen zit
lijkt het blad dat je leven vormt
onbekommert en in schaduwzijde
met of zonder water en licht.
Gevogeld opwaarts keer ik
met vleugels stijf
vanuit een onmogelijke hoek
mijn snavel op je dan rode lippen.…
Meesterlijk meeslepend
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
1.373 al luisterend en genietend
hoor je uit de radio
liedjes van de jaren tachtig
en daarvoor
ik glimlachte ontspannend
op het geluid van child in time
maar daarna die prachtige melodie van
het dorp
oké, het is misschien heel cliché
zijn twee echte topnummers
meesterlijk meeslepend
het ontroert me nog steeds
wordt vermengd met vleugjes…
Ontroering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
495 Al zou ik willen
dan kan ik niet
je gedachten
zo maar veranderen.
Woorden krijgen
andere waarden
nu zij in jouw
aders gaan leven.
Pijnloos verder
daar ieder hart
zijn eigen
kuil graaft.…
Angst
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
629 Op hol geslagen;
als je weer thuiskomt,
is je vertrouwde omgeving
vreemd geworden, na dagelijks
heen en weer geslingerd
geworden in een prettige sfeer.
Het leek erop, dat je in een
aparte wereld was gaan leven.
Bezield van een grote afstand,
de kunst om met weinig woorden
veel te zeggen: een geestverwant;
een fragment van angst.…
Levendig
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
575 Er liggen nieuwe mogelijkheden
open voorbij de zonsondergang:
ik hou mijn wereld klein, het
hoeft van mij niet groter.
Soms stel ik mij voor; men
sterft met wie men lief heeft,
een bevrijdende gedachte, als je
ergens naar streeft, gebeurt het ook.
Overal hoor ik dezelfde geluiden
van een moeilijk te doorbreken stilte:
de onoverbrugbare…