4156 resultaten.
Een duizend harder
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
635 de weg waar iemand liep
loopt nog steeds
op de diepste stilte op aard
de lucht was zo blauw
vanaf de bovenkant
alles werd anders
met de rook naar de hemel
vlinderde dood een duizend harder van de torens
op volle snelheid
we zullen herinneren
geliefd, herinnerd, gekoesterd
altijd in ons geheugen
vandaag, morgen
we zullen altijd…
Zeg werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
668 zeg werkelijkheid
waarom verdrijf je mijn dromen
wis je het handschrift
van de hoopvolle zon
leg je een schaduw
over mijn vlinderminnend voorjaar
mijn schildering
van roze en witte bloesembomen
zeg werkelijkheid
waarom ben je soms zo subiet
zo duidelijk daar, kruis je
mijn gedachten, mijn verwachten
verbreek je zo vaak de betovering…
Doen denken in een luister
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
673 ik vlocht herinneringen
in woorden
zocht een bron
zonder erin te verdrinken
ik zag dat de zon zich keerde
naar de verlatenheid
een glans
tekende zich een lange tijd
op een kerkraam
hoe kleurig toch weerkaatste dat glas
en ik voelde en wist
dat dit liefde was
een missen
is niet uit te wissen
gedachten zullen in strofes…
Voor in het missen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
655 ik ben de letter
aan het begin
van jouw naam
de zucht, de adem
langs de vleugels
het puntje van je neus
ja heus, ik ben het blad
dat door de winden
in het alleen zijn zwerft
het allerkleinste vogeltje
dat tinkelliedjes fluit
als een zomerdroom sterft
ik ben de hand
die telkens liefde
naar je zal schrijven
door de spelende…
Is dat wie ik ben...
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
625 zo breekbaar ben ik
als het licht dat kaatst
op een winterblad
glanzend, maar bros
zodat de vorst het
makkelijk, vinnig krakt
zo kwetsbaar ben ik
als de merelvleugels
ondergesneeuwd
wachtend in een tuin
onder de liguster
op de bekoring van de zon
zo frêle zachtjes
luisterend naar een lied
de boventoon
van vreemde vogels…
Zou ik kunnen zijn als..
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
681 een zwaan op een meer
parmantig in het wit
dansend, deinend
de sprekende lijsterbes
haar takken door guirlandes
van bessen gebogen
het licht naast de schaduw
die zonneklaar haar glans
laat zien, weloverwogen
zou ik kunnen zijn als..
een lentemadeliefje bloeiend
tussen het gras
dat enkel maar groener lijkt
het winterkoninkje…
Een ongeoefend refrein
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 er zal geen leegte blijven
in de stilte zal er hoop te vinden zijn
rond het aller-diepst verlangen
zal misschien een twijfel hangen
schaduwen zullen dansen
met het overwonnen licht
boomtakken zullen kraken
toch, de rustende vogel zingt
hij zal niet in verwarring raken
maar kent de storm die zwicht
voor de zon, die zonder schroom…
Hachelijk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
519 ingebroken uitgebroken
aan jouw spullen gezeten
rotzooi op de grond
foto's van overleden dierbaren
zijn stille getuigen van wie
hier ongevraagd binnen is geweest
golf van onveiligheid giert door
jouw lijf dat extra alert is
ondanks de vermoeidheid
tevergeefs probeer je de slaap te vinden…
Ik wil zijn..
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
656 als een natuurlijk blad
vlinderen op de wind
in de zwaarste storm
het sneeuwklokje
dat zich een weg weet te banen
door de ondoordringbare aarde
als de merel, de klanken,
de reikwijdte van haar toverfluit
verstaanbaar, vol van waarde
de sierlijke schelp
een symbool van vertrouwen
voor wie haar treft
als de rietkragen
wuivend in…
Als de dichter ontwaakt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
694 als warmte het hart verlicht
de geest zijn heugelijke ronden danst
de pauwenveer op het bed betoverend glanst
dan schrijft de poëet zijn lentedicht
bloesemzinnen schakeren
bij het ontwaken de dageraad
schetsen de hemel in goudbrokaat
een weerschijn laat de aarde floreren
de pauw waaiert haar kleuren rond
als een weelderige vlag
de dichter…
Gedachten schikken
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
761 ik houd zo van de stilte
het ruisen van de wind
langs het blad dat zachtjes
bijna onmerkbaar trilt
de sereniteit
die mij raakt, maakt
dat ik mij moet bezinnen
mijn gedachten schik
toekom aan mijn eigen
de vertrouwde ik
ik houd zo van de rust
in de geboren morgen
wanneer alles onaangeroerd
voorzichtig adem haalt
de pracht
na de…
mij in mei
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
637 ik droom mij in mei
zet gedachten opzij
en wordt niet moe
ik heb vleugels op z’n plek
heerlijk, dat ik mij droom in mei
op één oor
wat is het heerlijk buiten
wie liefheeft
wow, ik voel me goed
’t vast een ander
dat mag je mazzel noemen
ik begrijp nu eindelijk
hoe het zit
onder de gele maan
droom ik mij in mei
op één oor
mm, mm, alles…
Zij
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
575 zij reisde naar ver
om woorden te vinden voor
al die woordlozen
met elan betrad zij
de grond die nog voelbaar
is aangedaan
absorbeerde hetgeen
er geschiedde
en gaf haar pen aan de wolken…
In het hart geplant
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
900 blijven gaan
naar het onbekende
nog onbereisde land
op blote voeten
de aarde groeten
in het mulle zand
het water vinden
de stralende schelpen
ze laten rusten op een hand
zo bemoedigend
tekent een vuurbal
een blosje langs de einderrand
als op vleugels van liefde
wordt ver dichtbij gedragen
tot een vergeten afstand
de zee van…
Schrijf, schrijf dit zeegezicht
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
707 een scheepje dobbert
op de stroming van het water
het licht speelt aan de kim
een vuurbal van warmte
schetst herinneringen
in smetteloze wolken
hoor de muze roept:
“Schrijf, schrijf dit zeegezicht,
als een herinnerend gedicht”
een scheepje laveert
zeilen manoeuvreren
bollen op door de wind
meeuwen vergezellen
naar daar, waar de…
Ik leef, ik mens
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
588 en ik denk
ik schrijf
ik droom
schep mijn wereld
zonder vragen
dicht ik het licht
door het lommer
de kruin van de bomen
want, er wonen vogels
in geweven nesten
van gevonden resten
tal van takken
ik teken de zon
in 't hemelsblauw
en als het donker is
laat ik de maan
een stukje zakken
ik dans mee
op de golven
van mijn kostbare…
Bij de traan
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
597 zo de schaduw speelt met de zon
zo speelt de traan met mijn lach
ik dicht me dicht, zo dicht
bij de vraag van elke dag
kan ik dromen onder bomen
als een zeilboot meestromen
op een woordenzee van gedachten
of dein ik in slapeloze nachten
ik teken ademkringetjes in de lucht
ze dansen rond in een verlangen
rond een diepe zucht
blijven ze…
Overbuurvrouw
netgedicht
0.0 met 3 stemmen
536 Hoe kon je het weten,
zoals ze daar liep?
Hoe kon je het weten,
zoals ze daar schreed?
Zo majestueus.
Zo de laatste keer.
Hoe kon je het weten?…
Gedragen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
579 woorden
vullen de ruimte
pijn snijdt
door ons heen
daar
waar wij
alle maskers
laten zakken
treffen
onze zielen
elkaar naakter
dan ooit
zien
met andere ogen
het lichaam
spreekt
voelen ons alleen
lijden verlaten
dragen tezamen
delen affectie
krijgen respons
op vragen
die wij
niet hadden
vuisten gebald
het leven gevierd…
Hartenbloem
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
550 een bloem weerspiegelt
in het water
gracieuze blaadjes
dansen in de luwte
op de stroming
ze kent geen tijd
enkel de jaargetijden
waarin ze droomt
van een lange lente
een bloeiende zonneglans
in het nu
ze verbergt, spaart
wat harmonieuze kleuren
want, ze wil er nog zijn
bij de mens, de zomer
waarin vlinders elkaar ontmoeten…
Dorstig dromen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
550 ik aanschouw de vleugels van vrijheid
en voel, proef het pure leven
in het speelse manoeuvreren
op het zuchten van de wind
ervaar de schoonheid
van de bewegende ruimte
tussen het blauw, de wolkenpracht
het sluimerlicht zo zacht
waardig fluister ik:
“Mag ik mee, zweven, beleven?”
ik zal de rust van de wieken
nippen, bewaren onder mijn…
Eeuwig Nedal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 Nedal
je bent nooit geboren
enkel in vrijheid
van dromen onstaan
jouw gestalte
in pijn verloren
nimmer uit mijn gedachten
gegaan
strijdlustig als jouw naam
zal jij er altijd zijn
in onwezenlijke tastbaarheid
een eeuwig bestaan…
Bij spiegellichten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 te blijven dromen
onder bloeiende kastanjebomen
bij spiegellichten dichten
op het bankje, op het plein
waar morgen kinderen spelen
dansend als de zomer zelf
in passen vluchtig als de wind
rond een welriekende bloem
te kunnen dromen
bij het groen, het ligusterblad
waar een merelpaartje
een goddelijk nestje had
fonteinen sproeien
vloeien…
Waar is jouw naam
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
810 Je kan mij toch zo niet achter laten
en verder gaan
hopend dat wind, regen
zon en maan
zich zal bekommeren om mijn bestaan
gaf jij dan niets om mijn zijn
voorbij de herinnering van pijn
schrijf voor mij
jouw oorsprong in naam
zodat ik kan bestaan…
Zingen op een rustplaats...
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
564 ik dicht dit dicht
op een stille plek
liefde toont zich
tussen het ijzer
rond de berken
het aangelegde groen
waar tal van vogels
letters omringen
in openheid durven zingen
ik overpeins
zou ik als mens
dat ook kunnen doen
in zomertonen
jouw mooie naam
door ’t lover
mijn genegenheid
vertalen in een liedje
een gedenkwaardig…
Eeuwig verlangen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 Dansend
in fluisterwind
meegedreven
in kolkend vuur
van eindeloos
sterven
sluimert liefde
in de ziel
eeuwig brandend
van verlangen…
Wrang en weeïg
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
632 orgelakkoorden smelten
in gesproken woorden
warmend rond een spil
het kerkhaantje glanst
klokken beieren
de tijd staat even stil
een smalle lichtstraal
strijkt zich troostend neer
over de waan van de dag
op het wrange, weeë
het gewemel van vragen
over de gestorven lach…
Naast jouw schaduw staan
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
681 ik probeer in de schaduw
jouw donker te kruipen
uit het licht van de sterren
om iets te kunnen ontrafelen
van de woorden, dat te voelen
waarin jij gevangen zit
*
ik wil in jouw wereld wonen
de plekjes leren kennen
waar de zon de diepte raakt
samen ademhalen in het blauw
vechten tegen het zwart
zuchten onder de maan
naast jouw…
Trieste oude man
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
773 uw wandeling in het winterlicht
ik kan er niet omheen
de triestheid raakt me
gaat me door merg en been
een zilveren weerschijn
zie ik op uw haardos landen
het spreken van de jaren
plooit zich op nijvere handen
rond schuifeltraagheid
de diep gebogen rug
uitzien naar is er niet
komt niet meer terug
uw oude jas hangt zwaar
doordrenkt…
Vorsen bij de zee
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
643 nog altijd zoek je bij de zee
vertroosting van de wind
naar de reddende geur
van de bruisende branding
om weer te zijn
als het ongekunstelde kind
dat karrensporen volgt
het vertrouwde in het zand
van de jutter die in de harde kern
een zachtheid blootlegt
in het strelen van schatten
zijn vondst op het strand
*
blijvend vorsen bij…