1602 resultaten.
tweede kerstdag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 moeiteloos schoof de tweede
dag voor bij de eerste, het
sprookje uit het sprookjesboek
vertaalt en herhaalt telkens weer
het geschrevene van oude seniele
lieden die wat krasten op het
perkament zonder oorsprong
zo werd de bijbel een statuut
met veel allure, A Course in
Miracles zette eens dat boek
in een optiek van een waarachtig…
Anonyma
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
561 Het moet wel van na twintig dertien zijn
er staat - en ik citeer, als dat ook mag -
geen koninginne-, maar een koningsdag
de dag van Alex, volgens het refrein
Toen waren de 3 A's nog
poppetjes
en moeder Máxima Oranjes'
ster
nu zijn ze alle 4 best
populair
met lange manen, frisse
koppetjes
Had Máx dan niet naar Rome moeten reizen…
Bad race
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
989 Onze wil om te redden moet zijn
Top of Mind
Er is 1 Moeder Gaia: she's one
of a kind!…
Liprozen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
296 Geïnspireerd op een bizar gedicht van A. Vegter, potsierlijke dwaas, dat ik hedenochtend abusievelijk in mijn mailbox ontving...…
hotel california
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
625 Op een donkere snelweg
's nachts door de woestijn
de koele wind in mijn haar
en de warme geur van colita's
zie ik vaag in de verte wat licht
ik was moe, hield m'n ogen amper open
kon haast niet verder, moest naar de kant
Daar stond ze, in de deuropening,
ik hoorde klokken luiden
en dacht, is dit de hemel
of toch de hel
Toen stak…
mijnspin
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.185 huivert voor de-speciaal-op-jou-spin
ontspant bij de doodgewone mijnspin
die zelden boven de grond komt
maar dan gaan ze er ook voor
zo'n beurt duurt de hele dag door
je herkent ze aan wat niet kromt
mijn zeldzaam flamboyant rechtkakigen
tussen alle normaal krommetangkakigen
al lijken die nog zo interessant
met namen als viool- of hangmatspin…
Het regent in de Beethovenstraat
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
693 in Amsterdam-Zuid las een erudiet
op tram lijn vijf halte Beethoven
in De Valstrik van Emmanuel Bove
toen hij zijn ogen vrij uit liet
de man zocht door beslagen ruiten
naar stapels zo wankel en topzwaar
dat vaste klanten gewaar van gevaar
pas buiten de winkel neuzen snuiten
dat is Van Rossum's handel in boeken
ooit kwam je na ruil uit…
Eimert krijgt huiswerk
snelsonnet
2.6 met 10 stemmen
1.204 Zeg nooit wanneer je ophoudt met de strijd
Middelkoop gaf Taliban dat toch cadeau
Die denken wacht we winnen straks sowieso
Al voert Maxime nu oorlog met de tijd
Hij bromt Mon Dieu Eimert brekebeen
Blijf thuis ik stuur mijn Clausewitz te leen…
Het Tolhuis in Noord
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
802 De inkijk op Centrum Amsterdam
verdween met de noorderzon
bij Cuyper’s Centraal Station
lange tijd ging het heel alleen
bij alle gezindten voor uitspanning door
met een fraaie tuin er omheen
aan het water een koepeltje ervoor
binnen thee en uitzicht bij elk getij
op dat landtongetje in het brede IJ
Er moet voor worden overgestoken
sinds…
De Zwanenridder van Kleef
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
666 Eens, lang, lang, heel lang geleden,
in een grijs en ver verleden,
stierf Diederik, de graaf van Kleef.
De dochter die toen achterbleef,
Beatrix, de nieuwe gravin,
is van dit verhaal de heldin.
Ze regeerde het Kleverland
met een zachte en gouden hand
waar Kleef wel bij voer, rijk van werd.
Maar ook haar buurman, heel alert,
zag de Kleefse…
Wachtend
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
488 Ik ben de vrouw die alleen
werd gelaten,
die altijd werd verlaten
maar toch wacht want
ze verwachtte immer.…
Ochtendgloren
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.664 Onverwacht, terwijl de eerste zonnestralen
de horizon behoedzaam streelden,
voerde de zuidenwind je laatste adem mee
langs de zoute Zeeuwse kust.
Jouw laatste adem was,
zoals zo vaak je woorden waren:
zachter dan fluweel.
We huilen gaten in de dag,
en storten tranen in het Zwin.
Gedeelde woorden brengen troost.
En morgen, na een zware…
Het aardse tranendal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
889 Wie het aardse tranendal heeft verlaten
Zal best nog een traantje laten in de hemel
Want wie je zeker verwacht te zien, die zie je niet
wie je wel ziet, daarvan had je het niet verwacht
Vrede hebben bij het verlaten, bij het sterven
Is de beste garantie voor mogelijk geluk
In datgene wat een mens niet kan bevatten
Omdat noch het leven, noch…
Waar jij was
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Het duurt nog even
voor het over zal zijn
en er plaats is voor een ander
Nu is het nog te leeg
waar jij altijd was
Mensen vergeten dat snel
wanneer ze een praatje maken
en we lachen om iets kleins
Jouw moeder is geweldig
Ze doet wat ze kan
zo zonder man
Je weet hoe het gaat
de buurman maait het gazon
Hij is echt al oud
steeds weer…
[ Engelen vliegen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Engelen vliegen
toe, hier moet de hemel zijn --
waar het orgel klinkt.…
EMILY DICKINSON 465
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
580 Dat vast te leggen was mijn plicht
Toen mij een bromvlieg onderbrak
Met droef, onzeker, hortend zoemen
Stond hij tussen mij en het licht
Toen men het raam niet open kreeg
Verdween ik uit het zicht, het zicht
EMILY DICKINSON 465
I heard a Fly buzz - when I died -
The Stillness in the Room
Was like the Stillness in the Air -
Between…
't L A A T S T E
poëzie
3.4 met 22 stemmen
4.688 AAN DE ONBEKENDE LEZER
Hoe zoet is ‘t om te peizen dat,
terwijl ik rust misschien,
een ander, ver van hier, mij on-
bekend en nooit gezien,
u lezen kan, mijn dichten, mijn
geliefde, en niet en weet
van al de droeve falen van
uw vader de Poëet!
Hoe blij en is ‘t gedacht niet, als
ik neerzitte ende peis,
u volgend waar gij loopt op uw
gezwinde…
[ Wees vrijgevig, geef ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Wees vrijgevig, geef
een 'like' om een 'like', pers het --
de drukke poort door.…
[ Het hart als trommel ]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
344 Het hart als trommel
en de mond als een trompet:
een mensenleven.…
Weemoed en Hope
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.095 Op den bodem van het leven,
In de diepte van het hart
Rust de Weemoed
En de smart;
Maar de hope rijst er neven,
In 't geslingerd mensenhart.
Tussen weemoed, strijd en hope
Vliedt het leven snel voorbij:
Waakzaam, werkzaam
Wachten wij
Dat het Raadsel zich ontknoope
Wat ons korte leven zij.…
Een oudt liedeken
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.083 Naar Jean Richepin
Tsagh eens een cnape stervensgeern
een valsche, vreede, boose deern.
Sei totten cnape: 'hael mi terstont
din moeders herte voor minen hont.'
Hi ging en sloech sin moeder doot
en vluchtte mettet herte root.
Mer twyl hi loopt, stuict oppen steen
en valt, - dat erme hert meteen.
Al botsen op de harde baen,
vingh…
Van een dichter
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.029 Er is een dichter gestorven: hij had een goede naam;
nu komen de andre poëten luid jammerend tezaam;
zij strooien as op hun hoofden en zijn in rouw gehuld,
hun oog is met zilte tranen, met weemoed hun hart gevuld.
De dode heette een stumperd en machtloos nog voor één uur,
nu wordt hij opeens bevorderd tot stralend dichterfiguur;
nu wordt hij…
Zomernamiddag
poëzie
3.2 met 8 stemmen
1.856 Mijn lieveke, zeg, herinnert ge ‘t u?
Het was een zonnige zomernamiddag:
geen windje dat ruiste, geen blad dat bewoog;
een hemel zo blauw als ‘t azuur van uw oog, -
o zonnige zomernamiddag.
En velden en weiden, en ‘t eindloos verschiet,
o heerlijke, zonnige zomernamiddag, -
ze lagen in diepe, gezegende vree,
die vrede, wij leefden betoverd…
IK DENK SOMTIJDS...
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.163 Ik denk somtijds, als ‘t avond wordt,
hoe wij ‘t geluk met voeten
vertraden om een nietig woord,
en hoe we daarvoor boeten.
Ik denk me een huizeke klein en rein
met bloemen in alle hoeken,
een gouden zonnestraal op de vloer,
en hier en daar wat boeken.
Daar midden, geurend en fleurend in,
uw schoonheid, de schalke, de blonde:
Och neen,…
HET HAARDVUUR WIERP ZIJN RODE SCHIJN...
poëzie
3.9 met 9 stemmen
1.950 Het haardvuur wierp zijn rode schijn
door ‘t kleine, geurige kamerkijn,
op uw bleek gezichtje mede:
waar vond men zoeter vrede?
Maar, plagend staakt ge naar de vlam
het kleine voetje... en ik nam
het bevend, staamlend tussen
mijn handen in en dekte ‘t toen met kussen.
Dan vielt ge minziek aan mijn hals:
en is een vrouwenhart zo vals?
Wie…
DE TAVEERNE
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.471 Een echte oudduitse taveerne,
zingende Burschen ter lindebank,
op de drempel een blonde deerne,
om ‘t houten geveltje wingerdrank;
van binnen gerookte balken,
een krachtig bruine schemertint,
en een zonnestraal, de schalke,
die dartelt over kroes en pint.
De tabakswolken blauwen.
Poes spint er bij de koele haard;
en van de wanden schouwen…
Op de hoeve
poëzie
3.0 met 8 stemmen
3.019 Het Angelus klept in de verte
in tonen zilverhel,
Grootmoeder knielt op de drempel,
de kinderen staken hun spel.
Grootmoeder bidt: 'Onze Vader...'
De kinderen zeggen 't haar na: -
een zonnestraal glijdt door het lover
een lichtstraal van Godes genâ.
--------------------------------
uit: Gedichten (1907)…
Och! kon ik u vergeten
poëzie
2.9 met 9 stemmen
2.644 Och! kon ik u vergeten,
mijn lief, mijn aangebeden;
Maar, ijdle wens en ijdle hoop:
Ik heb te veel geleden.
Niet dat ik in uw armen,
op uwe rode monde,
geluk, te veel voor ‘t mensenhart,
gezocht heb, - en gevonden.
Maar dat ik om u geleden heb,
geweend in doodsangstbeven
al wat een hart aan tranen heeft:
dat bindt me aan u voor ‘t leven…
Andere tijden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
703 Doffe dreunen in de nacht
Getuigen van verre kanonnen
Die vuurspuwend hun braaksel afleveren
Op de eindeloze kust
Schreeuwende mannen
Gehaast door het zand
Ontwijkend de fluitende kogels
Uit een rode vuurmond
In de bunkers rijst het stof
Het zicht onttrekkend
En klinken schoenen door het duister
Op weg naar de dood
Dorpen vieren…
'k Heb zoete liefde verdreven
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.434 ‘k Heb zoete liefde verdreven
uit het ontloverd nest;
en als een slot omgeven
mijn hart met wal en vest.
De burchtpoort is gesloten,
de hangbrug is gelicht;
‘t geheel is overgoten
met mystisch treurig licht.
Of in de voegen schijnen
te bloeien bloemetjes blauw,
zij zullen, zij moeten verkwijnen:
zij derven zonglans en dauw.
Nog zingt…