1861 resultaten.
Lettermoord
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
636 Letter maakt ’t woord
’t Woord maakt spoor
Echo van ’t woord
Ons hoofd ervandoor
Robuuste letter zijdezacht
De letter zaaien
‘t Woord oogsten
Reden omgebracht
Dieper de vondst
Dieper wij graven
Van kei tot klei tot
klei geen klei mag zijn
Ik lijk het te snappen
De letter kent geen graf.…
Vloek van het boek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
684 De vlek van de pen
Gesticht in ‘t zwart
Met de leugen in de wind
Overtuiging vanuit het hart
Schreeuwen zal de leugen
Uit de passage van ‘t boek
De wind laait op
De letters vormen ’t aanzoek
Driftig schrijft de pen door
Met zwart over het wit
De inkt droogt op
Met de leugen, geen exit
Volgeschreven vol overgave
De leugen een souvenir…
De ware
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
619 Allermooiste woorden
waar te vinden
Zal ik ophouden tot
woorden mijn ziel aanboren
Vlijend zijn de woorden
mooi zijn deze niet
Diep in de nacht
in het schrijvershonk
Opzoek naar de allermooiste
Om de mooiste te kunnen schrijven…
Slagschaduw
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
700 Ik vroeg alleen maar
of mevroi veel pijn had,
het leek alsof de oorlog
haar bevroor.
Ze keek me aan of ze
een doodsslang zag.
Ze heeft toch niets te klagen
dacht ik nog.
De lacherige kinderen,
ze komen elke dag,
weten zij iets van oorlogspijn,
wat zegt hun overlevingsstrijd?
Hun moeder droeg haar zwijgen
tot aan de grafrand toe,
dat…
De oude koning in zijn rijk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
623 Als Koningszoon weet je het al
en je wacht rustig af,
geniet van de bezoekjes,
de gesprekken,
je onverwachte handgebaar
toont me je zachtste kant.
We wandelen
en groeten de bejaarden,
je lijkt gelukkig
in je zieke staat.
Je leven legt
een kantlijn in mijn tekst
waarlangs ik meer
en meer ontdek
’t belang van deze fase.
Ik ben ontroerd…
poetica
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
480 zeg alles
of het niets is
maar zeg wel
het onverwachte
ergens verborgen
in die regels
een paar lippen
die jouw lippen raken…
wacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 open je scherm
en wacht af
er komt iets
een paar woorden
zeker nu het herfst is en
je elk moment dood kunt gaan
althans dat zou kunnen
zie de meisjes in de regen
en praat over eskimo's
zoveel woorden sneeuw
wij zoveel regen en water
blijf wachten
de rook die van je sigaret
omhoog kringelt
lost op in miezer nevel…
gedichten.nl
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
565 natuurlijk zal ook ik wel weer
een gedichtje plaatsen
maar of het ook daadwerkelijk
gelezen gaat worden
staat nog maar te bezien
er is een overvloed aan dichtzucht
een teveel aan dichters
en zo'n hoeveelheid aan verzen
zo zeer zelfs dat we dreigen
onder te gaan in een enorme zee
aan veel te grote woorden...…
EIGENZINNIG SONNET
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
660 In een moment van innige stilte
kreeg ik met Petrarca even contact
mijn ontwerp werd niet direct omgehakt
toch voelde ik wat ijzige kilte
met zijn sonnetten valt niet te stoeien
dwangmatig geschrijf is zijn uitgangspunt
eigen werk is aan een ieder gegund
ik heb geen zin op zinnen te broeien
wilde graag weten wat hij van mij vond
mijn suggestie…
EMILY DICKINSON 486
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
701 Thuis was ik onbetekenend
Ik had het kleinste kamertje
’s Nachts had ik er mijn lamp
Mijn boek en één geranium
Zo ingericht ving ik de geur
Van kruizemunt die nooit verdween
En slechts mijn mand
Eens denken, nee dat was het
Zeker weten
Ik zei geen woord, tenzij verzocht
Dan nog klonk het bedroefd en mat
Ik kon niet luidkeels…
De meiden en de vogels
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
726 de meiden waren jong
en tippelden
maar vaak konden ze niet
scoren en dan
eindigden ze
op mijn hotel-
kamer
met z’n
3en of 4en
lurkend
aan de wijn,
met haar voor hun gezicht,
ladders in
kousen,
vloekend, vol
verhalen…
ergens
waren dat
vredige
avonden
maar eigenlijk
deden ze me denken
aan lang
geleden
toen ik een
jochie was…
De regenachtige dag.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
729 De dag is koud, en donker, en somber;
Het regent, en de wind is nooit moe;
De wijnstok klampt zich vast aan de beschimmelde muur,
maar bij elke windvlaag vallen de dode bladeren,
en de dag is donker en somber.
Mijn leven is koud, en donker en somber;
Het regent, en de wind is nooit moe;
Mijn gedachten klampen zich nog steeds…
WILDERS, de musical, rond 2020
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
636 Hij, Wilders, had z'n kruis gedragen
neen
Hij, Geert, had het kruis gedragen
Hij had zich als Christus gevoeld:
opgejaagd, bespot, geslagen
en uiteindelijk
in de steek gelaten
ook door zijn discipelen
Ze hadden zelfs geen uurtje
meer met hem willen waken
toen hij in zijn ziel werd geraakt
Toen brak zijn hart;
zijn hart begaf het…
Basho !
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
578 loop alle paden af
terwijl bladeren vallen
zie een heel lage zon
aankondiging van winter
denk aan je vader
die dood is gegaan
aan de mist zo dicht
het moet wel herfst zijn
luister en je hoort
de kikker in de vijver springen
Basho! Ik ken je niet
maar ik denk altijd aan die kikker
die je ooit beschreef
zij bestaat door jou…
Over dichten.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
517 Specialiseren is je met dichten
Op één dichtvorm richten,
Het unieke belichten.
Je taalkundige wonderen
Meer verbijzonderen.
Ik dicht, naar mag ik hopen,
Voor mijn lezers, toegankelijk en open.…
half twee na christus
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.572 in de buien voor en na
de dolstdriest denkbre dronkenschap
schiep de dichter
de meest onvergankelijke verzen
en eenieder zal er zich terecht over verbazen
hoe ook hier weer het hoogst verhevene
met het laagst gezonkene
hand in hand gaat
als twee glazen aan een bril…
Spons
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.842 Maak deuren open waardin, laat ze komen de doden
vraag wat je wilt.
Vluchten de levenden, ga ze
achterna, slacht ze, je krijgt
wat je wilt, vang hun bloed in een zak, steek een spons
op de plaats van hun hart, zeg de spreuk:
'Onverzadigbaar hart, ga niet over rivieren!'
Geen van hen zal de Lethe*) oversteken.
Pis op wie tegenwerkt,…
EENHOORN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 Jonge maagd
Veilig in omheinde tuin
Jij temt met je handen, streelt
De woestheid uit mij weg
Mijn hoofd leg ik in je schoot
God duwt al de ziel van Zijn
Zoon richting conceptie
Ik stond slechts symbool voor
Zijn latere Lijden
Men noemt mij fabeldier
Mythologisch, fallisch wel
Men is vergeten dat ik echt
Bestond, nog steeds besta…
GEEN FABELTJE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 Zelfs bij Ikea ben ik nog te vinden
Al staat mijn hoofd er op een lange stok
Met wieltjes onderaan, het was een schok
Mij zo verbeeld te zien tussen de hinden
Slangen en draken, ergens toch ook vrinden
Ik ben een edel dier; geen geitenbok
Maar goed, als ik een klant een kreet ontlok
Wil ik mijn scheve schaats wel onderbinden
Ze trok mijn…
De muze
gedicht
4.5 met 2 stemmen
3.001 Vóór het nieuw ritme vloeit, bereidt U voor
op de benauwenis der eenzaamheden.
Slechts wie de donkre uren heeft doorleden
vindt bij zijn Muze eindelijk gehoor.
Een oude wereld gaat in 't hart teloor
en haar verschijning, jarenlang beleden,
wordt, schoon gekoesterd, tegelijk gemeden,
voordat het licht der nieuwe dageraad gloor'.…
Poging
gedicht
3.4 met 8 stemmen
9.087 Misschien heb ik nog 't meest geprobeerd
woorden doorzichtiger te maken,
waarbij dan juist extra opvallen
de donkere plekken, verdichtingen
van wat iemand denkt, meent, voelt,
desondanks met de bedoeling
meer het licht zichtbaar te maken
dan wie dit schrijft en zichzelf
ten slotte ook niet veel anders
dan stof gegeven is.
------…
Geheimschrift (III)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
413 In jaren
is ons leven
een lengte van
goed en slecht
mooi, lelijk
gealterneerd
maar wat als de
waarheid haar
gram komt halen...?…
Geheimschrift (IV)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
429 De lengte
van mijn leven
sleep ik achter
de toorts voor
mij, brandend
Vol van leven
vuurt de fakkel
Het getij
staat op stormvloed…
een fragment in beweging
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
772 alsof de gesprekken
die ik hoor
zich uit boeken losmaken
ik kijk haar aan
vanop een afstandje
soms is er geen verband
en toch hangt alles samen
- meisjes en vrouwen
uit andere seizoenen, een schoolblad -
het zijn flarden die een weg vinden
aaibaar zoals rood fluweel
iedereen praat
in de warmte van haar licht
een gedachte komt…
En ik herken haar! De Geest der Poëzie
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.067 En ik herken haar! De Geest der Poëzie,
Die altijd was', der Mensheid hoogst Genie,
't Streven der Mensheid naar oneindge Vrijheid
En daardoor ook haar oneindige Blijheid.
Ik ken haar. Zij is mijn gouden Geliefde
Uit de Poëten der wereld, gouden vreugd.
Ik ken haar. Zij was in mijn gouden jeugd,
Van mijn geboorte af, mijn één'ge Liefde…
VERANDERING, PERSOONLIJKE
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
672 De kans om in je leven
intrinsiek te veranderen is flinterdun
Maar heb je zelfs
met afgekloven nageltjes
een strohalmpje vast:
bijt dan door
zet dan door
zet alles opzij
wis het verhinderen
negeer het hinderen
Voel je als herboren
met de ervaring van een leven
en wellicht zelf eerdere levens
leef je, jouw nog gegeven leven
zo dicht…
Mythe van de maagd met gulden vlies
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
795 Ik verdien een maagd met gulden vlies verkondigde de argonaut
wanneer ik drie heldendaden verricht.
Daarom zoek ik vuurvretende stieren met ballen als kokosnoten.
Nog voor de regen valt zal ik ze temmen en mijn land laten ploegen.
Dan zoek ik een draak wiens tanden ik uit z’n bek zal slaan
waarna ik ze in de aarde stamp.
Na al mijn zwoegen…
Perzisch rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 (Stad zonder rivier*)
Deze stad staat droog
spoelt niet schoon als de
stenen in een rivier die
uiteindelijk gevormd van de
aarde rollen, terwijl de zon
zich spaarzaam laat zien
Deze stad danst niet
Door trauma van op-
gelopen oorlogswonden
zuigt misschien wel laatste adem
door katoenen lappendeken
over haar mooie huid
Haar liefde…
voor hen die schreven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
594 (en toch niet bleven)
'wie schrijft die blijft'
zei men vroeger dikwijls
maar jaren later weet ik beter
denk ik aan de oude dichters
die van ons zijn heengegaan
natuurlijk zijn er nog de bundels
die getuigen van hun bestaan
maar blijvend zijn ze niet
vraag uw buurman bijvoorbeeld maar
eens naar de dichter C.Buddingh'
wedden dat hij…
Spreekuur met mezelf
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.372 die ander
uit de waagschaal
van mijn
evenwicht
is dat mijn
helft die
hem tot
woorden dicht…