13844 resultaten.
Opstanding
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
612 wachten
rond de stilte
op het leven
een moment
willen horen
willen zien
dat de dood
uit de doeken
wegdrijft
versagen…
vragen…
nee…
een gewiekst
kostelijk vogeltje
versiert een steen
verwachting
verzoening
puur geluk
schikt zich
om hem heen…
en telkens keren ze weer...
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
624 Elk jaar opnieuw schieten
ze als pijlen omhoog
de hosta's met de ziel
van mijn vader en moeder
Ik groef ze uit hun aarde
en plantte ze in de mijne
en elk jaar opnieuw
als ze hoog genoeg
ontrollen zij langzaam
generfde en gekerfde
krachtige prachtige bladeren
en dan op de dertiende mei
de verjaardag van mijn vader
zullen…
Traan
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
512 Je hebt prachtig metselwerk geleverd
niemand kan bij je hart
daarachter schuilt een oneindige leegte
je beweegt er heel tevreden mee
je lacht zelfs
je dromen liggen in diggelen
hier ziet niemand iets van je gezicht af
je zwijgt als het graf
maar soms dwingt zich een traan naar buiten.…
Afvragen
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
976 toen
zag ik het droeve
door uw dagen
het zware slepen
van uw voetstappen
op het spoor
het broze levenspad
het benarde worstelen
eindeloze tobben
ik zag, luisterde
wat kon u nog vragen…
wat bleef er
van uw bewondering
over de vrije natuur
de zonbeschenen bomen
van dauwdruppels
op het ontwakende veld
spiegelend water
een…
Onverbloemd
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
623 rond de volle maan
las ik mijn dichtverzen
schrijfletters uit mijn
diepe innerlijke lagen
in ogenblikken van verstaan
zag ik dezelfde vragen
het muurbloempje
bloeide nog wat verder open
de wereld stond een beetje stil
waar benen doorlopend trilden
het ingetogen middelpunt
in een bijna schuchtere nacht
heeft links en rechts
wat…
Verkwikkend
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
707 zee
hoe je speelt
met mijn zintuigen
dromen tot leven wekt
toefjes balsem
vleiend schikt op
mijn moegestreden hoofd
vurigheid van de horizon
als een rode blos legt
op mijn matte wangen
meeuwen rond laat vleugelen
ze mijn fantasie laat dragen
mijn oprecht verlangen
zee
hoe je speelt
het water laat tieren
schelpen reikt…
Uitvogelen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 hoe ervaar ik nu dat stille
in het kwetsbare brons
het druppelt melancholie
laat zich als een glasbel
in wat woorden pakken
spat uiteen op schriele takken
het gezwam rond stammen
en op het oude bankje
ontnemen me voor even
mijn mengelmoes van zorgen
ik weet me te herpakken
want ik zie hoe de vogel
op de bodem voedsel zoekt…
Blikveld
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
591 het is mij om het even
of het pad stokt
een muur breed en lang
ik zal hem breken
te lang, te vaak
al uitgeweken
zonder obstakels
kies ik de vele kleuren
de weelderige bladeren
zet mijn stappen merkbaar
mijn natuurlijke gang
zal tot leven komen
in de werkelijkheid
heb ik mijn eigen dromen…
Papaver Rhoeas
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
511 ik ben een rode klaproos
ontkiem na lange duisternis
op plaatsen waar geen liefde is
als een Papaver Rhoeas
herrijs ik tussen steen en as
ik bloei op alles wat ooit was.…
applaus
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
528 de redactie beslist
we breien allemaal
een klein applaus gedicht
verwerkt in een mooi verhaal
zal het ons wel lukken
de jury wat op te winden
de vruchten te plukken
door juiste woorden te vinden
dan wacht er een oorkonde
dat is zeker… niks flauws
want winnen in een eervolle ronde
verdient een welgemeend applaus!
Johny Donovan,2017…
Terugroepen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
678 hij zingt een lied
dit niet vergeten
nog weten
als de schaduw
weer eens roept
meedragen als
aantekening
in een dagboek
blijvend op zoek
naar zijn melodie
door niets
laten onderbreken
deze verwondering
die ik hier als mens
hoor en zie…
Einde van het pad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 Starend naar wolken en blauwe lucht
Naar zon en schaduw
En zien het verschil tussen leven en dood
Waar verdriet zich verschanst
Achter kransen van kleurrijke bloemen
Tussen velden vol witte kruisen.
En recht lopen paden naar de horizon
Die het veld verdelen in vieren
Terzijde de namen in strak gelid
Zwijgend en toch veelzeggend
Wijzend naar…
Waakzaam
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
483 een brandend vuur
de zee, vooral de zee
draagt wensenbootjes mee
een strand verlaten
de einder wacht
het licht zo puur
een fonkelmaan
in stille gloed
waakt over de nacht.…
Verrassing
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
512 misschien, ook ik
een nieuw begin
het kloppend hart
vindt zijn kracht
in de stilte
het ongeschonden leven
de vreugde, het licht
zo vol elan
de beeltenis trekt
het vinnige uit de pijn
geen verloren moment
meer laten zijn!…
Doorsnee
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
586 de hemel huilt
tranen met tuiten
tuinvogels fluiten
bij dit verkwikkend bad
waterdruppels glanzen
op een gevallen blad
de wind wakkert aan
en neuriet wat
stilletjes wat verlaten
op een droge plek
in een streepje zonlicht
schuilt een kat
-
zo welkom
dit iets in het niets
ervaren dat dit het is
wat ik zo lief had…
Herfst
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
612 ik wil jouw kleuren in mij voelen
verwondering in je ogen zien
voortrazend vuur in regen koelen
jouw strijd aanschouwen bovendien
ik wil de bladeren met je delen
rapen wat jou speels verliet
stormwind ervaren, mij nooit vervelen
genieten van wat 't verval mij biedt
samen verkreukelen, vergaan, vergelen
elkaar verliezen in bevrijdend…
Eenzaam gevoel
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
954 (voor jou)
het zit in je
een teruggetrokkenheid
stilletjes verborgen
voor de buitenwereld
och misschien,
misschien weet je morgen
in dat volle vertrek
met keuvelende mensen
wel boven het gewemel
het gedruis uit te stijgen
draag je het hart
wat meer op de tong
zal je niet meer aarzelen
of onderschat zwijgen…
Medicijn
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
673 ik zie het bollende zeil
als een leven van vrijheid
niets dat nog meer jaagt
enkel de spelende wind
een streepje zilver legt zich
over mijn rozige wangen
glanzend de vreugde
die ik op het water hervind
de zere plek verstrooit zich
geleidelijk als een luchtbel
die de zeeboezem verlaat
ogen voor verstoring blind
wolken drijven weg…
Treffer
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
585 een liedje onvervalst
ik hoor het telkens
het lijkt gedragen
door de wind
een koude berkentak
draagt een warm lijfje
kleurig het borstje
versierend het zwart
ik stel mijn hart
voor zijn tonen open
hak de lastige knoop
uit mijn levensloop
-
dit wijsje zo oprecht
raakt me meer dan……
verward.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
786 als ik aan je denk,
gaat mijn hart sneller kloppen,
ben verward,
ik kan het gevoel maar niet stoppen,
word warm van binnen,
zou je graag beminnen,
kan het niet geloven,
dit gevoel gaat mij te boven,
ik weet niet wat ik met mijn gevoelens moet,
erover praten doet me goed,
denk nog steeds aan die dag,
dat ik jou voor het eerst zag,
mijn eerste…
Beloftevol
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
595 enkel
nog het onkruid wieden
om de bloemen te vinden
verborgen in knoppen
in talrijke kleuren
duizelig worden van
nieuwe lentegeuren
een musje rond een steen
wat vlinders er omheen
beiden vleugels van vrijheid
om weg te kunnen vliegen
wil je met me zwijgen
woorden zijn te groot
een glimlach is genoeg
om de twijfel te dragen…
Kracht van liefde
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
603 geef me het woord
een woord
dat alles open maakt
mij het diepste raakt
van al
beloof me dat we
samen zoeken
naar de kracht
van de verbintenis
-
ook als niets
helemaal zeker is
is er een woord
dat tracht te raken
streeft om harten
open te maken…
liefde…
Zo wreed is de zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
465 zo wreed is de zee
als ze bulderend
haar woedende vloed
tot aan de dijken jaagt
waar ze stukslaat
als het klappen van de zweep
op sidderend vlees
van beurs lichaam
de zee neemt en verslindt
paait en behaagt
slokt op en ontlaadt
zo veel is de zee…
Honingbloesem
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
472 Het mag geen enkel nut hebben
dit leven, dit denken, dit schrijven
alleen dan wanneer er vrijheid
zonder woorden is.
Ik herinner me de liefde
uit een andere stad
waar je woont, ergens in de verte
en je weet dat mijn naakte ziel zich zorgen maakt
je spreekt voor onze waarheid
samen voor vrijheid zorgen
dronken vlinders op weg naar…
Rimpelloos in de holte van je hand
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
532 je zou oud kunnen worden
met ‘n kogelronde buik
waar geen jurk meer overheen past
met driedubbele kin en hangborsten
die tot je navel reiken
en dat dat dan niet erg is
omdat toch niemand meer kijkt
maar ‘t zou ook anders kunnen
langzaam en bijna ongemerkt
met een craquelé gezicht
of doorschijnend als het
gevallen blad van de Ginko…
Zomermiddag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 zomerhemel
de priemende zon en zwervende wolken
alles terug in de gedachten
ze zwemmen, en ze blijven zwemmen
de boeren, burgers en buitenlui
ze blijven zwemmen in het warme water
de zomerzon dwaalt boven het moerasveld
ergens op een zandweg ligt een verlaten hemdje
kraaien spelen met de wind, de zon laat
een glimlach zien
wat heb je aan emoties…
Verliefd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
615 Zou het liefste de havenboezem
willen volgen met mijn lucide dromen
mijn harde hoofd tegen jouw torso
jouw bonzende hart tegen mijn oren
Zo op en neer
als eb en vloed
heen en weer
alles mag, niets moet
wanneer we samen dauwdruppels
drinken, dronken van verliefdheid
wil de gulle liefde met je ervaren
diep in de kracht van mijn emoties…
Zomaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 zomaar wat woorden
neergesmeten op het papier
zomaar wat kleuren
gegooid op het schildersdoek
zomaar wat emoties
neergesmeten op de grond
zomaar wat gevoelens
gegooid tegen de muur
gewacht op de opluchting
die verborgen bleef
verborgen in de ziel
van de mens
die niet kan zeggen
wat in hem leeft
niet op papier
niet op het doek…
Eén keer in de maand
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.322 Eén keer in de maand
Weet ik me geen raad
Huilen doe ik zomaar
tranen staan al klaar
Bij liedjes of bij films op tv
dingen die men zegt
voel me niet okay
Ook boosheid uit zich dan te snel
emoties springen uit mijn vel
Elke keer rond deze tijd
ben ik mezelf behoorlijk kwijt
Ben ik echt niet in m'n sas
een keer in de maand
wenste ik…
De voordracht
netgedicht
2.8 met 19 stemmen
1.996 ik hoor wat scheuren
in jouw theater stem
die overigens warm
het luistervolk omarmt
ik zie je woorden spelen
de aandacht van de zaal
haal na haal
naar je toe
bewegen
ik zie de krop in de keel
bij menigeen verschijnen
en ik slik zelf
emoties door
ik hoor ook
het ritselen
van dorre bladeren
die je vertellen
dat hun bruine nerven…