2779 resultaten.
JANUSKOP
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.142 De pracht van de boterbloemenwei
met zuringaccenten en het wit
van ontloken madeliefjes maakt
weemoed wakker, verleden dichtbij.
Er op uit het veld in, heerlijk vrij
na gedwongen schoolgang, op zoek
naar avontuur in afgedamde sloot
of klaverveld met voorjaarstoeierij.
De kleine voederbieten afveegbaar
aan broek of bloes, voor vee bestemd…
Lente
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.139 Even buiten de stad
ontdek ik
het is feest
overal hangt jeugdig groen
en kleuren kwistig kleuren alles bont
wat lange tijd slechts kleurloos is geweest
het lijkt een vlucht
mijn afscheid van de stad
de hemel in van 't aardse paradijs
waar aarde ruikt
en 't jonge blad zich vouwt in 't licht
ik aarzel niet
maar spring er in…
VOETBAL (2)
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
1.741 nog steeds heeft elk formaat bal
een magische aantrekkingskracht
is hoog houden bijna een must
effect draaien pijlsnel volbracht
het spel is door mijn jaren heen
een rode draad met constanten
als geschonden schoenneuzen
kapotte knieën zweetvlekvarianten
het oefenen met links eindeloos
geduld onwaarschijnlijk groot
tweebenigheid een handelsmerk…
Kinderkersttijd
netgedicht
4.1 met 36 stemmen
3.152 als Kerstmis nadert
herinner ik me weer
die tijd van lang geleden
de jaren van weleer
koude, korte, donkere dagen
voor het eindelijk Kerstmis werd
en vlak voor kerst werd dan de boom
door mijn vader opgezet
die kerstboom stond bij ons in huis
vlakbij de warme haard
heel stevig op een houten kruis
mam schonk chocola met koek erbij
en…
Passage
gedicht
3.6 met 16 stemmen
10.033 In het voorbijgaan zette je
met krijt geheime tekens:
driehoeken, andrieskruisen,
gevleugelde pijlen, ogen.
Ongemerkt bleef weinig.
Eén teken stond jaren later
nog onder een raam, gered
door de vensterbank - een golflijn,
getrokken zonder te bukken.
Zo klein was je toen zag je nu.
--------------------------------
Uit: 'Gedichten 1938…
verjongd
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.788 lang gearriveerd
in het leven
de wereld bereisd
met weelde omgeven
zij keek me uitnodigend aan,
grote verlichtende kijkers
zogen me naar
haar stralende bloesem
elke beweging die zij maakte
schokte mijn bestaan
zonder te vragen
greep ik haar hand
raakte verward
in al mijn lagen
zwom ik nu
in verwarmd drijfzand
of herstelde mijn jeugd…
Kinderpijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.104 Terugkijkend naar mijn kindertijd
voel ik nog zoveel pijn
om wie ik niet kon wezen
en toch graag wilde zijn
Die pijn kan pas verdwijnen
door zonder enig verweer
tegen mij te zeggen
je hebt gelijk, en dat spijt mij zeer…
Zelfstandigheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
489 er wordt ons
alle vrijheid
beloofd in het
immens groot
keuzeland
jij bepaalt
je doelgebied
waar de
verbindingen
al zijn gelegd
er is dan nog
een kleinigheid
dat niemand je
ooit heeft gezegd
leer jezelf kennen
weet dat dat het
fundament van je
keuze zal worden
het houvast in
beslissing zal zijn
zeker waar
leiding lang…
DROPSMAAK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.348 je doet enkele scheuten melk
in een schone hoestdrankfles
voegt toe: twee hooguit drie
zoute dropjes en vult dit aan
met koud water uit de kraan
doet de kurk erop gaat er op uit
naar gemaaid land of boerderij
af en toe fles flink schuddend
dan als de kleur het toelaat
neem je een keurend slokje
langzaam proevend doorslikken
met enige…
Moerheim 1944
gedicht
3.0 met 55 stemmen
19.872 Onder het rabarberblad vandaan,
gebukt gelopen tot op de vijverrrand,
de moestuin met de drukte
van schoffel en vallende slakjes
achter me - dan was ik ver van huis.
Huis aan de vaart
waar ingekwarteerde vijand
laarzen draagt - maar banger was ik
voor de kleur van kikkers in de kleur
van plompeblad en kleine pad, die
in zijn bruine pak over…
MR. TAMBOURINE MAN
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.162 een blonde fee kwam op mijn pad het
was in ’t Fryske Grou in “Oer ’t Hout”
waar eens per week op zondagavond
de rondleiding de benen in beweging
bracht ik was gepromoveerd tot gids
’t ken net gekoppeld aan sa ist mooi
weer de avondzon keek toe blonde E.
had het met haar vriend geheel gehad
de volgende dagen gingen als een droom
voorbij…
O, opnieuw daar te zijn
gedicht
3.5 met 13 stemmen
7.927 O, opnieuw daar te zijn
waar ik ooit
in de nevelen, in de nevel
van het jonge jongensjarenland.
O op dat strand, aan dat randland
tussen de onzichtbaar aanrollende golven
en het onzichtbare land, daar ieveranst
tussen Breskens en Cadzand.
En dan dat monotone. Dat zo monotone zich
bovenwinds herhalende van die misthoorn
in de nevelen, in…
Programma
gedicht
3.2 met 42 stemmen
19.998 Geef mij dan maar het favoriete
snoepgoed uit mijn jeugd. De
toverbal. Je zuigt en zuigt
maar, telkens komen er andere
kleuren te voorschijn en voor
je 't weet, heb je helemaal
niets meer. Dát is het, vind
ik. Zoiets. Ongeveer.
------------------------------
uit: 'Hanestaart', 1990.…
speel in mijn hoofd
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
810 je speelt in mijn hoofd
tussen flarden gedachten
bomen wiegen een lach
in dromend verwachten
van lente die vliegt
vleugels gespreid
de winter verliest zijn
terrein en verdwijnt
voor even bevrijd
de wereld ontvlucht
zon boven donkere lucht
die jaagt op de tijd
speel in mijn hoofd
dans de muziek voor
eigen publiek ik zing…
Kronenburger park
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
450 De wijs...
van het lied
komt me
over de lippen
De sfeer
van de zondagmiddag
neemt er
even z'n keer
Ik slenter over
het ingesleten wandelpad
neurie 'n strofe:
'kijk goed rond in ons paradijs'.…
Urre!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
948 De eerste vlieger ging niet op.
Bakker Bel moedigde ons aan, maar te
vergeefs. Het was warm, wind- en radiostil.
Buiten het dorp woedde een koude oorlog.
De tweede vlieger ging niet op.
Bakker Bel moedigde ons aan, maar te
vergeefs. Het was warm, wind- en radiostil.
Buiten het dorp woedde een koude oorlog.
De derde vlieger ging op als een…
kleine zoon
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
2.083 blijf jij maar klein
mijn lieve zoon
leef je dromen
geniet gewoon
groei maar niet
als je dat kan
naar een verdrietige
volwassen man
blijf jij maar klein
mijn lieve zoon
chauffeur de auto’s
beklim de kraan
maar blijf ver weg
van dit
bestaan
blijf jij maar klein
mijn lieve zoon
er wachten eendjes
aan de kant
die eten allemaal
uit…
Spijt
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
2.680 Antennedraden tegen het plafond
dood als een pier de kristalontvanger
ijsbloemen op het zolderraam -
ik tel de tijd afkomstig van de toren
en moeder maar soebatten op de drempel
om een groet voor de nacht.
Ik sla mijn ogen niet op
ik sla met stomheid.
Soms komt spijt
een halve eeuw vertraagd.
31 januari 2002
ZONNELEEN De episoden…
Schermde schimmig
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
467 de passen
waren afgemeten
alsof het gaan
structureel verbonden
was met ons bestaan
voor zwierigheid kul
en vreemde strapatzen
bleek er geen ruimte te zijn
hun vertoon schermde
schimmig en incidenteel
ontsproten aan
losbandige geesten die
keten belangrijker vonden
dan orde en rust in ons al
zo saaie burgermansleven
het was niet…
Handgeschreven inkt
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
500 ik heb de opstanden
meegemaakt die
voortkwamen uit de
taalarmoede van de
laatste twitter jeugd
kristalnachten gezien
van sprekende boeken
die hun inhoud in
stralende decors etaleerden
aan de vele analfabeten
geheime bijeenkomsten
bijgewoond in afbladderende
cultuurparadijzen waar
echte schrijvers nog signeerden
met handgeschreven…
kind voor een raam
gedicht
3.6 met 42 stemmen
23.349 Een kind voor een raam kijkt naar een korte trein.
Zo ben ik ook geweest, al zag
ik langere treinen over de lijn
glijden uit de opening van de dag.
Een kind voor een raam ben ik nog en ik tel
met héél klein vingertje de wielen
van andere dingen, zo snel
als zielen.
----------------------------------
uit: 'Verzameld werk', 1976.…
terug-ogenblik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
665 de verwondering op haar gelaat
schittert en straalt en verhaalt
over die verre tijd, lang geleden,
toen hij nog zelf het kleinste zag
herinnering aan gelukkig zijn
met schijnbaar onbelangrijk de
minieme stukjes van de puzzel
liefst zonder handleiding gebracht
vreugde na die creatieve seconde
waarin wat stuk was tot leven kwam
dankzij gebroken…
De Vlieger
gedicht
3.2 met 54 stemmen
28.450 Zijn zilveren staart sleept over de grond:
een gewonde vlinderrog. Boven het water-
oppervlak trekt een visser hem moeizaam op.
Het touw rukt aan de snede in mijn hand.
Om de illusie te beamen, springt hij nu
en dan in de lucht, leunt op een onzichtbaar kussen
dat ik betoveren wil en keert terug
naar zijn eigen striemen in het zand.
Mijn…
Spiegelplassen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.382 Om zijn eigen gezicht te wissen
roert een ernstig kijkend jochie
met een grote stok in een plas
vol halfvreemde spiegelbeelden
waarop een oude man verschijnt
rimpelingen op zijn voorhoofd
ogen tinkelend als watersterren
Vreemd moet je te vriend houden
vooral als het vaag bekend oogt
groet beleefd trek geen grimas
wie ben je anders dan…
De kleine dondersteen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
604 hij lacht
naar de wereld
trekt zijn eigen plan
het jeugdig
onbevangen is niet lang
aan hem blijven hangen
hij kent blikken
gebaren en gezichten
als een open boek
gevatheid en sturen
zijn voor hem een
voortborduren op zijn idee
iedereen gaat
gemakkelijk en in
vol vertrouwen mee
toch komt de
dubbele bodem
steeds meer in…
Stiltes zelfkant
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
532 ik zag ze
staan de
lange rijen
naast elkaar
de phone
in de hand
wachtend in
de weerschijn
van stiltes
zelfkant
communicatief
vrij gestoord
socialisatie
nog nooit
van gehoord
zag ze in bus
buiten en tram
volumeknop
op super
ad rem
zijn specialist
in afkortingen
van de tiktoktaal
in synchroon
bewegen op een
simpel patroon…
Pijn
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
3.140 Ik ben een stukje jeugd verloren:
ben als het ware opnieuw geboren,
maar nu zonder schaduw achter me,
want altijd was je daar voor me
Ik moet het nu alleen doen, en dat red ik best
Je bent nog bij mij; ik ben het grootste deel en jij de rest.…
Zuidelijke gastvrouw
gedicht
2.5 met 33 stemmen
19.439 zij snijdt nog brood
op de ouderwetse manier
zij neemt het bijna als een baby in haar armen
- zij moet een warm hart hebben - denk ik
een rilling van bijna betrapte herkenning
gaat door mij heen
ik word weer klein
en sta aan tafel
met de punt van het mes
maakt zij een kruis
van korst tot korst
het lemmet klieft
het grijs van golgotha…
De religies van toen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
458 ik heb gezien
hoe het oorlogspuin
ooit twee glooiende
heuvels hebben doen
groeien in kaal land
boerderijen langzaam
plaats maakten voor
nieuwe wijken met groen
hoge flats en scholen
kerken uit religies van toen
voor een kind was
de wereld een paradijs
de techniek gaf al zijn
geheimen prijs over
bouw en architectuur
ademloos hebben…
Spraakwaterval
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
432 praten gaat te snel
zijn spraakwaterval
verslist in klanken
waarbij klinkers hun
mooie volheid verliezen
het is geen
kabbelend beekje
dat lieflijk stroomt
langs meanderende
lichtgroene oevers
het hutst en blutst
spet en sputtert
in speelse kolkjes
die klaterend
rollen en dollen
in jeugdig
enthousiasme
is hij uitverteld
stilte…