Netgedichten over huwelijk

Ineens moet ik aan Rembrandt denken en zijn streling van het dierbaar licht de inval waar ik telkens weer voor zwicht hoe hij schoonheid weet te schenken ik tracht te evenaren in beweging aan de luxaflex bij jouw fraaie silhouet als schaduw op ons witte liefdesbed waarboven ik zo af en toch nog spring jouw bruidsboeket bloeit er o zo mooi…

Och, Erica, die - dominant - besluit met Jaap te trouwen, beseft niet, dat de huw'lijksband haar danig kan benauwen. De vrouw zegt 'ja' door liefde blind. Ze denkt, dat Jaap een droom is. Als echtgenote ondervindt ze echter, dat-ie sloom is. Ze wenst gevrij en roept 'm toe: 'Kom in de sponde, Jaap!' De man gehoorzaamt, maar is moe en…

In de stad liep een lang getrouwd stel. Hij werd gek van z'n vrouw d'r gezemel en ervoer d'r geklaag als een hel. Toen ontwaarde hij Bistro 'De Hemel'. De man kreeg een prima idee en hij zei haar: 'Hier gaan we naar binnen.' Wat mokkend ging zij met 'm mee. 'Och, misschien', dacht-ie, 'komt ze bij zinnen.' Het einde zou dit…

De geit was met een bok getrouwd. Ze hadden beiden al een jaar intens genoten van elkaar. Ineens vond zij de bok heel stout. Hij liet een spoor na van z'n daad van overspel in 't hondenhok en werd daardoor een zondebok. Zo maakte hij z'n eega kwaad. Hij zei d'r nog: 'Vergeef me, geit; je bent nog altijd mijn idool.' De geit nam echter…

De twee waren tien jaar getrouwd. Ze hadden een feestje gebouwd. Het hoogtepunt van deze pret beleefden ze samen in bed. Hij zei: 'Wat ben jij toch een schat; ik heb het haast nooit zo gehad.' 'Ik ook niet,' zei zij, 'in geen tijden.' Onmiddellijk wilden ze scheiden. Die wens leek bijzonder onzinnig. Beminden z' elkaar dan niet innig?…

onberispelijk vullen de echtelieden het tweepersoons bed zij heeft een wespentaille en hij een paardenmiddel…

Een wijfjesmus ging naar Hongkong op d'r huwelijksreis met een tong. Ze heeft, op het bruidsbed gelegen, voor 'n muskus een tongzoen gekregen. Van het een kwam het ander. Nu is ze de moeder van vliegende vissen.…

De ringen van trouw op deze huwelijksdag als symboliek gegeven zijn als de jaarringen van jullie levensboom geworteld in Gods liefde met elkaar verweven. Zolang de trouw door liefde wordt gevoed is jullie levensboom gezond en groeit hij goed. De ringen van Gods trouw, die jullie jaarringen omgeven vormen draagkracht voor de mooiste…

Hij haat Tamarinde uit Leiden en wenst om zichzelf te verblijden te trouwen met haar, want dan kan-ie zowaar officieel van het takkewijf scheiden.…

en zo sprak zij tot hem van wat waarachtig waar was hij stamelde wat woorden vragend kwam ze niet verder de leegte van z'n stilte veraadde een echo van onbegrip en zo vervreemden ze verder het scheiden was onvermijdelijk haar kronkelend pad liep omhoog dat van hem was van steen met een voorziene bestemming aan het einde van een rechte…

hij wist dat een kopje koffie zou uitmonden in een band voor het leven gepaard aan het voederen der eendjes hij stelde derhalve de uitnodiging dienaangaande nog even uit…

De klokken hollen met laarzen over het blad van deze dag schudden de bruidssuiker met emmers uit hun bolle buiken het altaar is de sponde waarin nu alles mag de priester lipt zijn zegen, zwaait met de witte vlag bruid zijn is een bevalling zo te zien het ja-woord ligt in stuitligging onder de witte sluier klampt zich vast aan de…

Na het werk Al het wel en wee Samen aan tafel Wij met ons twee. Dan zeg ik Ga je mee, ga met me mee Samen cirkelen over zee.…

ze kijken samen ’s ochtends al tv en zo verglijden starend lange dagen hij zwijgt vooral en roert terneergeslagen vaak eindeloos in kopjes slappe thee zij lijkt, vergrijsd, verzoend met pais en vree toch voelt ze diep van binnen soms iets knagen een onbestemd gevoel van onbehagen al maakt berusting schuchter haar entree hij slikt manmoedig…

Mijn ridder op het witte paard, Reed op een oude motor. Een touw in zijn manchesterbroek, Een jas met een gescheurde mouw... Maar... zijn ogen waren blauw. Ik was nog dodelijk verlegen, Ik was nog eigenlijk een kind. Hij maakte maar een grapje, Over een koe, die naar ons staren zou. Wat waren zijn ogen blauw. Hij zei: "Ik kom je halen…

( Voor Wendy ) handen vol hartjes strooi ik op de golven van de tijd ik schrijf je dromen toe wensen van vreugde alles wat je hart verblijdt lange mooie zomers vlindervleugeldansjes liefdesbloemenkransjes goudspiegelingen weerkaatsend op de dag van het kant en wit satijn dat het gegeven wonder zal blijven groeien van het…

Hij vindt de dame welgeschapen en zij is gek op zijn salaris, zodat voor haar er geen bezwaar is om samen met de man te slapen. Vlak voor de daad laat zij hem weten: 'Ik wil, dat jij je jawoord zegt.' Ze treden spoedig in de echt, waarna ze tevens samen eten. Dan stellen zij elkaar teleur, geteisterd door de huw'lijkssleur. Ze scheiden…

Vandaag is het een speciale dag, want er is weer eens een bruiloft en deze keer is het een leuke datum, namelijk acht-negen-tien. Zie de tranen vloeien van geluk, want het glimt vandaag weer even als parels van verbondenheid waarin ook de twee tortelduifjes worden losgelaten op zoek naar het geluk in hun nieuwe leven, want de liefde spat…

Over 12 jaar samen. Met name, Zijn R en B 12 jaar samen. Want het is huwelijk en gezamenlijk waar ze zich in bekwamen. Het eerste dozijn In het samenzijn.…

Als U met ons bent alle dagen en gezegd hebt Ik ben die Ik ben en zal zijn die Ik zijn zal als U in Uw Woord ons zoveel kracht geeft tot geloven wie zal dan ons brandend hart nog kunnen doven?…

Het is vandaag een bijzondere dag en daarom dit gedicht . . jaar geleden verscheen een huwelijksbericht. De bruid, zij kreeg een nieuwe naam naast een vertrouwd gezicht, zie nu dit bruidspaar stralen, op jullie valt het licht van deze mooie feestdag, gezegend door de Heer zijn jullie nog steeds samen, een hele eer!…

Mijn leven is gespeend van ieder avontuur en niet zo interessant Al jarenlang dezelfde man van 8 tot 5 dezelfde gang en nauwelijks vrienden Een doorsnee flat in nieuwbouwwijk Het dagelijks voeren van de poezen de was, de strijk En als ik wil heb jij nu juist geen zin of tijd Hoe kan een mens met zoveel niets gelukkig zijn…

Mijn vrouw is voor de bakker thuis de plaat op tijd gepoetst voor nonnevot goudbruin in de gloei Mijn vrouw gaat uit voor de bakker vlaai met pruim of toch oogmeloen luchtjes bakvers uit potjes room Mijn vrouw blijft voor de bakker of hij nu kneedt zemelt of droog spuit…

In een lang en goed huwelijk toont lichaamstaal de stemming, we weten van elkaar wat we voelen, geen heftig gesprek, het meeste is wel gezegd, we zijn onszelf, gaan ons weegs, er heerst harmonie en vree; rekening voor het goede leven, emotioneel en financieel wordt voldaan door de partner die het langst leeft, wie het eerst sterft betaalt…

Ik wil aan U mijn liefde geven omdat ik zo veel van U houd. Uw Woord heeft mij hiertoe gedreven, daarin beloofde U ons trouw. ‘k Verheug me op Uw komst en juich, zing voor U en getuig. O Heer, hoe vurig is mijn liefde, ‘k verlang naar U als bruid, ik smacht, heel vaak al heb ik uitgekeken en tevergeefs op U gewacht, de wolken dikwijls nagestaard…

Soms zijn er woorden scherp en vol venijn lijkt de band even verbroken omdat wij onszelf niet zijn dan groeit er een kloof die niet te overbruggen lijkt er valt een stil onbehagen omdat de een voor de ander niet wijkt dan lijkt het bijna of wij elkaar niet verstaan allebei een andere taal spreken wij alleen verder zullen gaan dan toch…

streel zachte krullen speels warme handen doen twee olijke kijkers stralend glanzen liefde geeft blozende wangen zelfs na twaalf en een half jaar doet hartstocht nog immer branden zij is de bruid hij is de gom twee kleine meisjes volgen dansend 18-12-’97 18-06-2010…

je draagt de wereld op je hand de zon van oost naar west het licht van noord naar zuid de schaduw is je vreemd je bloei der jaren toont een trotse zomerbruid gracieus is je spiegeling een dans tussen werkelijkheid en nog onbekende dromen op dekentjes van dauw laat je tinkelsterren in liefde samen komen ik wens jou duizend blaadjes…

ze heffen het glas op de toekomst een bruid lacht naar een bruidegom met een koekjessigaar in zijn mond haar wijn is ook niet echt de rest is puur als het goud in hun ringen er valt een zonnestraal op haar tiara de vader snuit niet voor de laatste keer zijn neus die dag ’t is feest maar toch de dochter ze heeft zijn zegen die van de…

Breuk Neen, jij bent niet mijn privé bezit maar nonchalant zoals altijd beschouw jij mij als jouw openbaar pronkstuk. Al sta je daar zo dwaas te pronken, weet dan wel dat jij ook jou onschuld hebt verloren.…