518 resultaten.
Lost
hartenkreet
2.2 met 12 stemmen
1.868 Het zou zo mooi moeten zijn
Waarom voel ik dat dan niet
Het zou me moeten raken
Mijn hart blij moeten maken
Waarom komt het als verdriet
Waarom huilen
Als lachen zou moeten
Waarom schuilen
Als ik iedereen kan begroeten
Waarom troost, zelfbeklag en pijn
Terwijl het zo anders moet kunnen zijn
Zo gaat het al een tijd
Genieten van het leven…
depri
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
527 storm
waait wind
frisse lucht
zuurstof
alsof het gratis is
mijn ik is vacuüm…
Onwetend
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.444 Er zijn tijden
Vraag mij niet wanneer
Dan voelt het leven zwaar
In die momenten
Weet ik het niet meer
Ben ik het fijne even kwijt
Niet zo snel het antwoord klaar
Twijfels in het heden en verleden
Anders zo normaal normaal
Onzeker over zekerheden
Zaken die vanzelfsprekend leken
Waar ik nu zomaar om maal
Roepen zoveel vragen op
Heb ik goed…
mijn lief
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.166 Mijn lief ik zie je lijden,
je lijf schreeuwt een protest.
Je licht is uit je ogen,
en je houding zegt de rest.
Ik wil je zo graag helpen,
maar je laat me dat niet doen.
En ik weet dit is jouw weg,
je zult het zelf moeten doen.
Liefde vraagt soms afstand,
ook al kost me dat veel moed.
Dit is jouw weg,
en ik weet even niet,
wat ik kan doen…
Vandaag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
579 Vandaag voel ik me goed,
geniet weer van het leven,
kom geen problemen tegen,
er stroomt iets door mijn bloed.
Vandaag voel ik me goed,
de wereld lacht mij tegen,
de somberheid ontstegen,
een dag in vreugd begroet.
Vandaag voel ik me goed,
zo wandelend in de regen,
‘k voel het als een zegen,
al is ‘t jammer voor m ‘n goeie goed.
Vandaag…
Onpeilbaar
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.408 Er zijn van die dagen
Dan maakt het mij niet uit
Hoe ik mijn lot zal dragen
Waar ik mijn ogen sluit
Dagen van vervreemding
Altijd op de loer
Waarin ik desinteresse toon
Niets boeit mij, geen moer
Het kleine beetje zelfrespect
Dat ik moeizaam had verkregen
Is ongemerkt weggelekt
Dat kom ik dan niet tegen
Ondanks dat draag ik dit lot
Je hoort…
Zilveren tranen
netgedicht
4.5 met 53 stemmen
1.763 Jij kon zoveel
geheimen bewaren
achter de glimlach
verborgen verdriet
ogen staren,
de spiegel van morgen
herbergt een schaduw
die niemand nog ziet
uit liefde voor leven
werd angst geboren
niets meer te geven
hoop ging verloren
toen jij als vogel,
moegevlogen, zoekend
naar die bron van licht
in grijze mist verdween...
de…
Zwart.
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
2.107 zwart is de kleur van de nacht
die ons laat verslapen
in zijn duistere macht
zwart is de kleur van de dood
die ons doet verlaten
in het bloedende rood
zwart is de kleur van het niets
de melancholie die je bedwelmt
en onttrekt aan het iets
zwart is de kleur van mijn jas
die mijn geest beschermt
in een stoffelijk harnas…
21 januari.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
603 Geef het volk brood en spelen.
Geef het bier.
Geef het youtube.
Een deprimerende dag.…
Zwarte mist
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.017 Ik word vanmorgen maar
Moeilijk wakker - mijn
Ik wil wel, maar mijn
Hoofd wil niet in deze
Wereld van graniet
Waar elke warmte wordt
Tenietgedaan en waar elke
Sprankeling van hoop als
Een zacht veertje wordt
Weggeblazen alsof het er
Nooit geweest is - heb ik
Me nu daadwerkelijk vergist,
Of komt het doordat mijn
Hoofd vol zit…
Niet meer tot leven te wekken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
822 Dood was ik
Niet meer tot leven te wekken
Doodverklaard door mensen in mijn bestaan
Dood was ik
In mijn eigen gedachten -
Zo kon ik onmogelijk verdergaan
Licht, leven en liefde
Werden mij aangereikt
Door goede mensen in het UCP
Door de dood heen
Het leven teruggevonden
Dank! bijzondere mensen in het UMCG…
Zonder dat er sprake was van een lange reis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.018 Mijn leven lang nooit anders
Meegemaakt dan dat zichtbare en
Onzichtbare figuren mij in
In al mijn bewegingen hebben
Geschaduwd - nooit alleen,
Nooit met rust gelaten
Maar deze keer ben ik
Werkelijk alleen en is
Er niemand voor, achter,
Of naast mij - ik ben alleen
En hoef alleen maar mijzelf
Te verantwoorden zonder eeuwige
Inmenging…
Dorst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Hersens die langzaam
Het vocht verliezen
Waarop ze leven
Cellen die verdorren
Waar ik bij sta
Denken dat opdroogt
Als een modderpoel
In de hete zomer
Wat over blijft zijn
Gedachten op hun
Allerdorst - en in
Mij groeit het verlangen
Naar gerechtigheid, het
Recht waar ik naar dorst…
Zijn of niet zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Zijn of niet zijn,
Woorden die
Ten diepste
Hamlets ziel
Hebben gedragen
Op het kruispunt
Van zijn leven,
Krijgen een andere
Dimensie als ik
Besluit er niet
Meer te willen zijn
Omdat het zijn voor
Mij heeft afgedaan,
Mijn leven genoeg
Is weggekeken door
Hen die mijn
Leven nooit hebben
Zien zitten…
Tussen de buien door
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Weet toch hoe
Het hier is -
Soms wat zon,
Meestal wat
Bewolking en
Zoals zo vaak
Hier en daar
Een bui -
Vaak hier,
Soms daar,
En toch de oerdrift
Om te overleven,
Om tussen mijn buien
Door iets van
Dit leven te maken…
Waar je het over hebt
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
391 Gegrepen door
De orkaan die
Depressie heet,
Die mijn denken
Al meer dan drie
Jaar heeft stilgelegd,
Geen aandacht meer
Voor beeld en geluid
Niet de kracht meer
Om de regels van
Een boek te lezen,
Verlammende inbreuk
Op de mens die ik ben,
Die ik was
En die ik werd
Is in de razernij
Van deze wereld
Verworden tot een…
Dus ik ben
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
483 Levenslang onder
Druk van haast
En alles wat
Daar op leek -
Geen tijd om
Te beseffen
Dat ik leef -
Wat heerlijk
Dat het nu anders
Is, en ik geniet
Van elke stap
Die ik zet,
Niet in de haast,
Niet onder stress,
Maar gewoon voelen
Dat ik loop,
Stap voor stap,
En dat ik bij elke
Voetbeweging zie
Dat ik leef:…
In zich begraven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Naar binnen gekeerd
Toen de druk te
Hoog was geworden,
Te zwaar ook vooral,
Geen uiting naar
Buiten meer die nog
Redding kon bieden
Het ik dat reddeloos
Verloren leek
En ging schuilen in
De krochten van wat
Stoffelijke resten
Genoemd worden - ik
In mijzelf begraven…
Ontsnappen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
675 Misschien komt ooit wel dat moment
Waarop je jezelf ineens niet meer kent
Dat je even niet meer weet wat je wil
En heel je leven ligt in een keer stil
Wanhoop en angst walsen over je heen
Je vraagt je af wanneer geluk verdween
Want het geluk dooft steeds sneller uit
En wanneer je dan 's avonds je ogen sluit
Vraag je je af waarvoor je het nog…
Slaapwandelaarster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Dodelijke gedachten
Zijn het die me
Beheersen in de
Uren die ik slaap,
Ben mezelf niet bewust
Van het leven om me heen
En weet al helemaal niet
Meer of ik nog leef
Of reeds de grens naar het
Eeuwig durend donker
Gepasseerd ben -
'k Leef in een woning
Die niet meer is dan
Een kaartenhuisje
Overeind gehouden door
De broze…
Driedubbeldik
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
496 Kijk op mijn wekker
En zie dat het allang
Licht moet zijn -
De nacht is voorbij
Een nieuw etmaal
Nauwkeurig aangegeven
In deze zomertijd
En toch is het nog
Aardedonker binnen
Terwijl buiten de zon
Uitbundig schijnt
Mijn gordijnen driedubbeldik
Niet in staat ook maar
Een straaltje licht door te laten…
Verbroken Zegel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 depressie kan verworden
tot sluipmoordenaar
zij dringt ongevraagd binnen
in schijnbare veiligheid
waar wijkplaats zou zijn
het benauwende net
wordt aangetrokken rond
resten levensblijheid
duister groeit tot
morbide zwart, verstikkend
is de ademnood
angst gruwt met golven
hoeveel kan een mens verdragen
vóor hij het zegel verbreekt…
Auw
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
880 Als tranen schoon wassen dan was ik schoon
Als tranen diamanten waren dan was ik rijk
Als pijn succes was dan was ik daar
Als liefde bestond dan was ik klaar
Ik zie de zon schijnen
Ik vermoed de warmte op mijn huid
Ik neem het waar
Ik kijk er naar
Ik voel het niet
Eten hoeft niet meer
Slapen hoeft niet meer
Niets hoeft meer
Voor mijn…
als in een dictee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
479 ik kan het niet plaatsen, het gehucht
dat in mij woont me geselt met
lege kamers en onderverhuurde
stallen, de straat verzonken
in een diep gelegen spoor
het voedt de woorden in mijn mond,
beweegt als een kadaster uitgemeten
van hoek naar hoek, de lens bespiedt
mijn lichaam en leunt op het trefpunt
waar het stigma lange zinnen schrijft…
De metselaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
745 Muren die lijden
onder duizenden speldenprikken
van irreële gedachten.
Ik, de metselaar,
zwoegend voegend, niets herstellend.
Het verdampen van mijn krachten.
Ik voel de onmacht.
Schelle mineur noten verschijnen.
Een nieuw partituur ontvouwt zich.
De voegen barsten.
Hoge noten verzwakken mortel.
Triolen van bassen, krachtig…
Doodlopende weg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 Seconden van steen
Minuten van ijs
Uren zijn gemeen
De ochtend eigenwijs
Bevroren kwartieren
Dagen te lang
Niks meer te vieren
Onmetelijk bang
Pegels van eenzaamheid
Leegte die in haar port
Ze leidt niet, ze lijdt
Kracht verdort
Verkeerde afslag
Herfst met pech
Verbeten lach
Doodlopende weg…
waarom.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
664 ik kan jou niet verstaan,
want ik hoor jouw stem niet,
maar ook jouw leven is gegaan,
met vallen, opstaan en verdriet,
kijk naar buiten,
kijk daar, de zon,
oh en kijk, die vlieg op jouw ruiten,
ik wilde dat ik die even wezen kon,
dan zou ik kunnen horen mijn lief mens,
waarom, waarom jouw hart soms huilt,
dan wist ik jouw aller diepste…
Buona Sera Despair
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Lelijk Firenze
Hot spot van toeristen
‘t Hondje in het graffiti park
Naast de Boboli tuinen
Half-blind hobbelend
Achter het baasje
Was het mooiste wat ik kon
ontdekken.
Bij de open-air pizzeria
Waren alle tafels gereserveerd
Dus ik stapte weer op na de
Vongole te hebben aangestaard.
De volgende ober kon me Limoncello
Bezorgen bij…
Chronische depressie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Een beetje dronken ben ik wel
een beetje vervaagd van deze hel,
woorden snap ik niet meer
alles doet weer zoveel zeer.
Afgelopen maand was goed,
de dagen waren veel te zoet,
jij liet je gezicht niet zien,
ik dacht dat het kon blijven, misschien.
Maar ik kan mezelf niet helen,
wie kan het eigenlijk schelen?
Alles doet nog steeds pijn,…
virus
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
523 ik neem waar en ook niet
zover van mijn eigen ziel
het weinig scheppende gebaar
van de natuur bij de achilleshiel
kleuren zouden moeten fonkelen,
de lucht kan ruiken naar ontluiken
en lammetjes stelen toch genoegen?
doch velen zien echter doornestruiken
in het sombere landschap van onze schrijver
hij teert thans op het oud eelt van d'ijver…