3986 resultaten.
Ter Wereld
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.325 Eens daverend eruit gedaan
het droge in, naar handen,
dat longen mochten openslaan,
dat lucht erin, dat kleren aan,
dat lavend zog gevonden.
Dat aangevangen te bestaan
uit ketens moeders, voorgoed
moeders, wetend van hoe
onbedaarlijk baarlijk zij zijn
losgebonden.
-----------------------------------
uit: 'Wuif de mussen uit',…
Teer geluk
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
963 dit is een dag van teer geluk
je merkt het aan het brosse licht
de dageraad met pret gevulde ogen
lach en lees en zeg me wie ik ben
waarom ik vliegen wil en vragen
om je hand en nooit meer honger ken
luister naar het hooglied
van late avondlanden
van bijten in geboden vruchten
onder de lijvige levensboom
laat ons vlinderen tussen bloemen…
[ Gedichten zijn teer ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
351 Gedichten zijn teer,
lapis-lazuli dromen –
van betekenis.…
Ter Marse
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 Ter Marse
'in het veen'
onland, wildernis
er omheen
drie boerenplaatsen
op een verhoging
dicht bijeen
pioniers waren ze
midden in
het veen
een hard bestaan
ze ontginnen
het onland
er omheen
met de buitenwereld
geen contact
alleen een pad
naar Onstwedde
het veen
verdween
Ter Marse
werd normaal
een paar boerderijen
langs de weg…
Ter Wisch
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 ervoor te zorgen
dat vroeg de volgende morgen
er een schoorsteen was
die rookte
dan gedoogde
de landheer
hun nieuwe onderdak
een plaggendak
en ingegraven in de grond
vochtig, koud en ongezond
maar toch: een eigen huis
plaggen werden dakpannen
lage metselmuren
dat maakte een betere indruk
voor de buren
er staat nog een plaggenhut
in Ter…
van tere stof
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
446 in wegvloeiend licht
is de droom een stil
en roerloos reizen
van tere stof geweven
omringt hij de aankomst
en het vertrek
een jaarring tekent de
voorbije wereld schetst
de toekomstige tijd
we dromen ons vast
in trage kleine
vergankelijkheid
een vluchtige reis met
enkel de bestemming
van de gewisse dood…
Ter Wupping
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
425 in Ter Wupping loop je
fiets je
door puur natuur
langs het oude loopje
van de Ruiten Aa
bosjes, een schuur
je kunt rondstruinen
bij oude rivierduinen
Ruige berg, Kieberg
is avontuur
prehistorie
landschap uit voorbije tijd
boerderijen
grasland, beekdal
en al met al
beleef je puur
hoe Westerwolde
vroeger was
bolle akkers, gras
rust…
schaapskooi Ter Haar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 Drie oude boerderijen
bij elkaar
op een sfeervol plekje
staat daar
die ouden houten schuur
Sellingerstraat 19
zo bijzonder
waarom heb ik die
nooit eerder gezien ?
Ooit een schaapskooi
gevlochten wanden
met leem bestreken
balken uit 1630
hergebruikt in de 18de eeuw
zo had ik het niet bekeken
ik zie nu alleen nog op
tegen planken en…
Uiterst teer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
479 ik zag een
bosje bloeiende
papavers
staan op
een god
vergeten stukje
snelweg
met zand
asfalt
en vol
zwerfvuil
als decor en
nu toch in
de hoofdrol
met de dans
van de wind
oranje rood
uiterst teer
wiegend zo
maken zij ze
niet meer…
TERE KRIJG
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
884 Jeanne d´Arc geeft strenge bevelen
aan het Franse leger, dat zij leidt
bij de stad Orléans, die reeds lange tijd
het wrede Engelse beleg moet velen.
De vrouw met wapens kan men beoordelen
als iemand vol lust tot bloedige strijd.
De aanvoerster is tot vechten bereid,
doch kan de mensenziel wonderlijk helen.
Nimmer heeft ze eigenhandig gedood…
TEER EN WOEST
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
500 In het voorjaarsbos
van Breda ´s Haagse Beemden
waaien zacht de wilgenkatjes
en elzenpropjes heen en weer
milde zucht verspreidt
hun bevrijde pluis en snippers
ontelbare vingertopjes
zweven tussen kale bomen
scheppen wenkende geur
over aanstaande kraamkamers
hoge barse dorenstruiken
op moerasgrond
door sloten omgeven
beloven…
TERE HUID
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.246 Een klein sierlijk huis
omsluit de gastenslaapkamer
van een koninklijk paleis
biedt onderdak aan
een zwerversmeisje
dat te ruste wordt gelegd
op een meer dan manshoge
stapel dikke matrassen
de jonge vrouw woelt klaarwakker
kreunt heel de nacht door
haar kwellende slaapplaats
schommelt heen en weer
luid kermend klaagt ze
bij…
Tere liefde
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
396 Van alles kan ik niet meer
spontaan doen, omzichtig
raak ik mezelf aan en jou
laat ik liever kijken
dan doen, maar soms
wekt de tinteling van jouw
streling steeds dieper in mij
onvervulbare behoeften
Ze liggen in mijn cellen
te slapen, nog steeds
verlangend jou te bespringen
maar jouw handen weren mij
uit voorzorg af, zo teer
zijn…
Dromen met open ogen.
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.731 Vissen duwend, spartelend
tegen de kant waar straks
de waterjuffers over het water
zoeven in de vroege avond
en de muggen zullen dansen
zie ik de kleuren
van dit heftig gebeuren onderwijl
proef ik de geuren van submerse planten
paars rank en prachtig
naast het midden van de vijver
hoger haast nog dan het huis
waar de reiger vroeg al stond…
Dartele vlinder.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
715 Dartele vlinder, dartel maar voort
de dag is nog lang, de nacht jong en stil
bezoek alle bloemen die je nog wil
maar dartel, dartel, omdat dat zo hoort
Dartele vlinder, enig in je soort
waar kom je vandaan en wie zul je zijn
na de nevelen in de volle schijn
mooier dan ooit iemand van heeft gehoord
Dartele vlinder, kleur paars en goud
in…
Stil worden
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
900 Als wij mensen
stil worden
op deze aarde
en met deze aarde
zal ik kennen wat me
beweegt, om mee te voelen
met de stille, eenzame mens.
Ik wil weten wat men overdacht
in het stilste moment der afvragen
en vertwijfelen: 'was ik geliefd?'
Was ik een goed mens
voldeed ik aan iedere wens;
zo ja, zo neen,
wat deed ik
nou werkelijk met mijn leven…
Road trip
gedicht
3.2 met 23 stemmen
7.230 Het is de weg die tot mij spreekt,
in monotonie van witgestreepte morse
trekt hij banen in mijn hoofd
als eigen stem door velden galmt.
Van dat alles herhaling is zonder einde.
Reizen zonder bestemming.
Bewegen zonder doel.
We draaien de klok op maar hebben geen sleutel,
en waarheid woont waar wij net waren.…
Facto
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
3.471 Poëzie is altijd onvolledig,
taal die nooit de waarheid vangt.
De ziel geminimaliseerd tot woorden.
De dunne koorden waaraan de dichter hangt.…
Road trip
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
1.703 Het is de weg die tot mij spreekt,
in monotonie van witgestreepte morse
trekt hij banen in mijn hoofd
als eigen stem door velden galmt.
Van dat alles herhaling is zonder einde.
Reizen zonder bestemming.
Bewegen zonder doel.
We draaien de klok op
maar missen de sleutel…
Le petit mort
netgedicht
3.1 met 28 stemmen
3.016 We liggen in jouw bed, alweer
is het verlangen sterker dan wij samen.
Het zweet parelt in heet beamen
de natheid naast ons naakt zijn neer.
En weer is elke ruit beslagen,
wentel ik mijzelf in de overdaad
die met jouw lichaam samengaat
in tijdloos wederzijds behagen.
Dan stopt geheel en als bij toverslag
heel de wereld, ook mijn hart,…
Omnia Vanitas
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.845 Ook God ging dood, gelijk een mens
en heel zijn leven bleek een leugen.
Niet zijns dan was de schepping eigen,
maar hij niets dan een vroeger wens.
Niets meer dan ooit door mens geschapen,
een langzaam vergeten waanidee.
En God ging dood, maar zeer tevree,
want God had nog een laatste wapen.
Hij liet de mensheid voor wat het was,
angstig…
Niets
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
2.051 Vandaag begint het grote sterven, de tv gaat op zwart,
de radio zwijgt, vanavond. De kaken malen het zorgvuldig bereide voedsel, oorlog in de mond, een nooit voorbijgaande cyclus van het niets weten, niets denken.
Is de leegte niet de leegte. Is de stilte niet de stilte.
Is het zwarte toch altijd nog zwart. Het licht van de ster verschijnt ons…
het licht breekt op je
hartenkreet
2.0 met 11 stemmen
3.142 Het licht breekt
op jouw vale gezicht,
net als mijn handen
van je lichaam glijden
Kijk, een wapperende
maan rijst
op uit de grijze massa,
jij draait je in mijn armen
Wat is verdrinken ook alweer,
zo zoet zijn je sappen
terwijl je lippen
bijten in het kussen…
Zinkende liefde
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.879 Tegen beter weten in.
Herinneringen aan de ochtendlijke rust
en avondlijke lust lopen als een schip
stuurloos op de klippen voor de kust van de tijd;
De passie met man en muis vergaan.
Draden van tederheid
samengevlochten tot ultieme reddingsboei.
Drenkeling tussen leven en dood
Liefde vervaagt
Hartslag vertraagt
Woorden worden week…
Samen eenzaam zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
743 Zacht zwevend op de malse mozaïek,
danst hij een laatste tango
met een verbolgen mimiek
De inktvlek van zijn verre verleden
raakt langzaamaan opgedroogd
twijfel verteert het heden
Het sfeerlicht vol minachting
wanneer hij oprijst en wegvliegt op
de vleugels van verwachting
Ze staat reeds te wachten…
Neergepend
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.559 Liefste, maak gauw een krant van me.
Schenk mij het genoegen te ontwaken
in jouw poezelige handjes.
Special edition
Ontbloot pagina voor pagina de
letters van mijn zinloze ziel;
Stille getuigen van wat was
Caressing
Brandt met die priemende kijkers een
holte in de rubrieken van mijn borstkas,
waarop je genoegzaam sliep
Sweet desire…
De ster
hartenkreet
1.6 met 10 stemmen
1.454 Een schittering in de sterrenhemel
Allemaal sterren verspreid over de hemel
Die schittering valt me op, het raakt me
Het iets bijzonders, het geeft een lekker gevoel
Maar wat is het precies?
Ik kan het niet goed omschrijven
Nieuwschierigheid overheerst
De rest van de sterren verdwijnen
Ik ga liggen onder de hemel
Wachten op dat zelfde moment…
Vreemd...
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
2.421 Het is zo vreemd
dat juist datgene
waarvan ik zoveel had verwacht
mij zelden maar voldoening bracht
alsof verwachten en verlangen
te sterk geweest zijn
te gespannen
't is altijd minder
dan ik dacht
heb ik dan steeds te veel verwacht?
Nooit kan ik het volmaakte raken,
en nooit de droom ten einde maken....…
Samen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
980 Alleen met mezelf kan ik goed overweg
Alleen met mijn handen kan ik maken wat ik wil
Alleen mijn lippen kunnen zeggen wat ik meen
Alleen mijn hart is vol met dat van jou
Gewoon wat ik zeg wat jij hoort
Wat ik nooit versta naar jouw woord
Ik ben niet zo vaak
Alleen wat ik ben.…
Lenteblues
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 Onze dagen worden langer, onze nachten worden klein
onze stiltes worden dieper zou ik liever bij jou zijn
wonen mensen altijd samen die elkaar steeds lieven
hebben vogels nog een nest als alles anders is?…