2308 resultaten.
met mijn laatste adem
hartenkreet
4.6 met 60 stemmen
2.024 Als ik weet dat ik ga sterven
sterven door extreme kou,
zal ik met mijn laatste adem
zeggen dat ik van je hou.…
IJsland
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.929 Door sneeuw en ijs geschuurd,
gescheurd door scherpe kou,
bezocht door eenzaamheid,
het binnenland.
Omkranst door de beschaving;
een pas aangelegde ringweg
door bussen vol bewonderaars bereden.
Mooi ben je
maar ik raak je niet meer aan.…
Gestold leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
473 ik heb je nooit
ijsbloemen gegeven
als restant van
het veel te snel
gestold leven
vaak was het
de kou die
trager leven gaf
waar warmte ooit
standaard was
ook het gebrek
aan samen gaf te
weinig kansen om
elkaar eens goed
door te warmen
geef mij je hand die
ik niet meer laat gaan
dan open ik mijn hart
die warmte is basis
voor…
ZO KOUD
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
2.786 'Is deze kou nu alles wat er blijft?'
'Of zou er nog iets zijn dat om ons heen zal waren?'
'Het leven moet toch meer zijn dan dit koude lijf?'
Die avond zat ik in de tuin
zomaar wat voor me uit te staren.
Totdat ik, in de schuur, de rollator ontwaarde
waarmee zij door de kamer schoof.
Van raam naar raam, van haar trots beroofd.…
Ijsde doorzichtigheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 wind schoonde
de noordoosterhoek
droogde overtollig vocht
in scherpend zicht
winter helderde
hoog in het diepe blauw
waar kou nog
amper condenseerde
het wit van wolkjes
verdween en in de
legitieme uitstraling
verscheen de eerste vorst
hij ijsde zijn
doorzichtigheid
dicht bij de grond waar
dauw zijn druppels vond…
Niets is eenvoudig
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.320 De kou die van buiten straalt
wordt verwarmd door het hart,
de kou die binnen huisd
leeft misschien met veel smart.
Duidelijker kan ik het niet maken
en beschrijven ook al niet.
Maar als dit je kan raken
ben jij degene die de inhoud
van dit gedichtje ziet.…
Kristallen
netgedicht
4.3 met 146 stemmen
482 sierlijk dansen
de kristallen
op vlaagjes wind
voorbij mijn
raam waar
een enkeling
helaas zijn
einde vindt
in een
krampachtig
smelten
zie ik later
de druppels
glanzend naar
beneden snellen
op weg naar laag
wit laat
de bui zijn
sporen na
op weer een
maagdelijke aard
je hoort knispers
knappen als kou
langs kristallen…
Strak geschilderd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
470 tussen je
warm bloeiende
bloemen vond
ik soms de prijs
die wij betalen
voor doorzichtigheid
waar leven
sprankelt in
balans is kou
de andere kant
van het altijd
groen tropische land
er bestaan geen
ruikers ijsbloemen
geplukt uit permafrost
soms schildert
strenge vorst buiten
ze strak op onze ruiten
samengaan
belemmert groei…
Straalbezopen
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
2.696 Ze zeurde d'r man aan z'n hoofd,
dat ze altijd verging van de kou.
Om eraf te zijn heeft-ie z'n vrouw
een centrale verwarming beloofd.…
Brandend avondvuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.834 Ver weg
begraven in noordelijk duister
schopt 'n Inuït nukkig om zich heen
en doolt depressief richting
winterblues
Ondertussen laait een
brandend avondvuur hoog op en
rinkelen de naalden
van 'n gloeiende spar
die verwoed
schudt en bidt
om ééntonige vrieskou
Aan de overkant van 't dorpsplein
glimlacht 'n klein meisje bij zo'n…
In stil bewegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 vandaag ontbrak
de warmte die
altijd verbinding bracht
in optrekkende kou
was blauw het licht dat
alles overheersend was
kilheid spiegelde
nog net geen vorst op
zwaar beslagen ramen
muts en das
ontnamen mensen wat
toch zo herkenbaar was
rode wangen en een
fris gezicht dat guurte kent
uit noordooster tegenwind
diep weggedoken…
overstappen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.525 geen trein op het spoor
wachten geblazen - ijsberen
op een gepekeld perron
aan de horizon die zachte
oranje baan waarvoor twijgen
zwarte franje vormen
de morgenster staat erboven
wachten loont vanmorgen
de zon komt op, de metro aan…
Dreigend failliet Icesave
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
840 ‘We staan in de kou,’
vertelde zijn vrouw,
‘ons hele tegoed is bevroren.’…
koud
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.046 sta ik op een afgedankt perron
uit de verkeerde richting
komt een trein: niet instappen
het scherm zegt niet wanneer
er weer een komt
bij het instappen
verspreidt zich warmte
en inkt op papier
zeer wringt zich naar buiten
bij een ooghoek
zout, zeewaterzeer…
Mijn gevallen geluk
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
724 Nu de bladeren weer losgelaten zijn,
De kleur van rood en geel zijn intree doet
Lijkt ook mijn zomergeluk te zijn gevallen
Op de straat waar ik het rood ontmoet
Ook op mijn wangen trouwens
Maar dan van kou en wind
Niet van geluk, mij eens verhitte
Als de winter wordt geboren
Hoop ik te zijn als sneeuw
Mooi en wit en zuiver
Wanneer ongetreden…
winterse taferelen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
718 als kerstbomen verlicht,
de flats, de lofts
huizen en appartementen
zonder sneeuw of ijs
al is de tijd correct
ligt de stad verlicht
het einde af te wachten
van alweer een zeer vroom jaar
schoorstenen walmen
westerse warmte voorbij
is de tijd van zonnebaden
en jagen op de maagden
gebeurt opnieuw op feestjes
met heet gestookte wijn…
Liefde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.699 het jaar
Het gaat ze nooit vervelen
bij weer en wind niet, ze
maken nooit een bezwaar
Je glimlach lijkt onbreekbaar
in de ijzige, koude wind
onveranderlijk als golven, tja
zolang je bij elkaar
het geluk maar vindt
We zijn de enige die het weer
trotseren, want het strand is verlaten
anderen zullen zeggen: lopen ze daar in de ijzige kou…
HET WINTERSPOOK
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.519 De deuren van de Oosten gaan,
nog nauwlijks, even open
en toe, gelijk, de laatste keer,
des vege wimpers doen,
die henengaat in ‘t eeuwige. Ach,
‘t is avond nog eer ‘t noen
kan worden! Is geen dageraad,
geen dag ons meer te hopen?
Gij ook, voor eeuwig, gaat gij, oog
des Hemels, nu verdwijnen?
Gaat ‘t duister worden…
Winters.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 kou kust de bomen
alvast voor het gewen
aan sneeuw en wind
verlangend naar de warmte
zal de winter
een deken leggen
op koude
verkleumde
struikgewassen…
Het ijspaleis
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
405 Van daar schijnt pril het morgenlicht
zou dan de prins toch komen
die koude van zijn kou verlicht
en dromen uit doet komen?
Die ridder nadert het kasteel
waar hij de sneeuw zal smelten
zijn warme gloed verandert veel
want komt er vuur in het paleis
begint er wat te koken
en slaan de vlammen in het ijs
dan is dat snel gebroken.…
Kansloos
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
710 Ik heb niet eens een winterjas,
of zo'n veel te grote fleecetrui
Ook geen geitenwollensokken,
die mijn oma heeft gebreid
Mijn maillot past niet meer
en mijn wanten zijn te klein
En die muts met die flappen
aan de zijkant, ben ik kwijt
Zeg nou eerlijk,
ik ben toch kansloos
Niet bestand tegen de kou
In m’n koude kleren
zit ik hier
Het biedt…
Winterse stramheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
446 zacht kleuren
de jaren die ik
In je ogen zie
de diepte van je lach
een huid vol
seizoenen waar
zomer nog bloeit en
oogst naar volrijp groeit
geen spoor van
winterse stramheid
van leden door kou
en gladheid van heden
je straalt een
vrolijk sportieve
ambiance die nog tot in
de late uurtjes kan dansen
klaar voor een echte
winter…
miste
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.265 Het mistte,
één dag kou
Het mistte,
één en al dauw
Ik miste
één dag jou…
Sneeuw
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
871 Het sneeuwt
Het sneeuwt in mijn hoofd
Een dikke, dichte sneeuw
Grijs aan alle kanten
Geen mensen
Geen geluiden
Alleen de sneeuw, de sneeuw en ik
Af en toe zie ik de sporen
Van iemand anders
Plotseling houden ze ergens op
Of ze gaan door maar ik verlies
ze uit het oog
ik weet niet waarheen maar ik loop
door
ik sluit mijn ogen
genoeg…
Witgevlokt.
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
762 elk dak mocht voelen
hoe de kou binnendrong.
elk dier en elk mens
mocht weten van de wattenlaag.
en ohja, zelfs ik
voelde de prikkels
van elke windvlaag
langs mijn oren
zo guur, zo fris
zo december.…
Klimmersverdriet
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.176 Ik huil, ik huil bij elke vlok
‘k Zit de stilte te ondergaan, de kilte
trekt door mijn voeten naar omhoog
Waarom ben je niet hier om
samen de sneeuw te eten die valt
om alle scherpe randen te lenigen.
Geluiden zijn er, maar niet echt storend, echter,
vlok na vlok dreunt neer en overstemd mijn gesnik …
Waarom.. waarom ben je niet hier….
Tranenvries…
Winter
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
806 De takken van de rozen werden staken,
de bottels zijn tot zwarte vellen verdroogd.
Sneeuw roetsjt omlaag langs de daken
en heeft zich op de tuintafel en stoelen gehoogd.
Ik voel hoe zijn omvamen mij warmte ontrooft
en in één adem om de pijn te bestrijden
een van zijn kwartliter bruiden belooft,
maar 't jachtinstinct houdt zich nog koest.…
mijn neef
hartenkreet
2.2 met 13 stemmen
2.523 denk je vaak
ik heb het gehad
komt er plots
iemand op je pad
waar je nooit
van zou denken
dat diegene
zoveel vreugde
kan schenken
met een warmte
speciaal voor jou
wat weg doet
smelten de
ijzige kou
waarmee je
jezelf
had omhuld
die maakt nu plaats voor
een warme gloed
die al het ijzige
smelten doet...…
Winterwandeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 Kom lief
laten ons hand in hand
voorbij de winter gaan
waar geen afgebeten dag
de leegte schrijnen zal
of gedachten vult met woorden
in het onbekende
rust wellicht de stilte
en herkenning van onszelf…
In een nevelige horizon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 ik heb kou en regen
aan de zee meegegeven
in een nevelige horizon
kwamen zij elkaar tegen
waar het grijs
langzaam klaarde
golven weer hun
eigen kleur vergaarden
en lichte plekken
op het harde zand
het strand een bijna
zomers aanzien gaven
alles bloeide open
als in een metamorfose
toen zon de wolken brak
en ons het paradijs terug…