350 resultaten.
Liedje
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
682 Over de bergen, waar ben ik vergeten,
Woonde het kind dat geen pap wilde eten.
Wie was haar moeder? Een wolvin.
Ging zij uit jagen? Alle dagen.
Ving zij het korhoen? Vele malen.
Wie vertellen dat? Oude verhalen.
Wie waren haar makkers? Regenvlagen.
Had zij een huisdier? Ja, een spin.
Hing zij zijn spinnenweb vol met robijnen?
Dat deed de…
Minpuntje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
909 Vorstelijk middelpunt.
Koningin Beatrix:
Intelligentie
Bescheidenheid, chic.
“Maar waarom kiest u zo’n
Oncharismatische
Hofhouding, Majesteit?”
Is mijn kritiek.…
Van elk verlies
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.901 De verloren tand onder het kussen, het hoopvolle
hoofd in ondiepe slaap er krachtig opgedrukt.
Alles kan ontsnappen.
Van elk verlies moet iets goeds komen, dat is beloofd.
Dat het vertrouwen en de aangeboren hoop
lang bij ons mogen blijven.
Sommige dingen weten we liever niet.
Er is de ernstige oudertaak dingen niet aan te leren.
Zelfs geen…
Die lichtvoetig dansen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
502 sprookjes lijken alleen nog
te leven in oudere geesten terwijl
de decors hetzelfde zijn gebleven
donkere delen van het bos
hoog struikgewas met open plek
het vijvertje met oevers mos
sterren en een volle maan
fee en elven die lichtvoetig dansen
de droomprins op het witte paard
maar de kinderen zijn los gegaan
in stemmen die relaties…
Paniek
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.095 Dan zie je dichters wijze dingen schrijven
Over de dood, de Ander en meer kwalen,
Over de liefde en dat soort spookverhalen -
Maar niets daarvan komt bij jou bovendrijven.
Misschien is daar die schim van onderlijven
Of trekt een lichte geur van slijm voorbij -
Maar daar lijkt het dan toch wel bij te blijven.
Er komt geen geest uit al die…
Het mystieke
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 ik ben geen
sprookjesverteller
van huis uit
ik kies de stilte
droom mijn wereld
die binnenin ontluikt
natuurlijk tuig ik
de kastelen op met koning
en wat prinsen aan het hof
maar hun gebakken lucht
slaat aan en laat het
mystieke voor altijd gaan
ik wil spelen
de ergste confrontaties
tussen groepen liefdevol helen
in een wereld…
De wereld van hiernaast
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 in het diepe rood
van ondergaande zon
buitelen kleine gnomen
met veel plezier in de
toppen van de bomen
kobolden springen
op de grond waar
het eerste licht
van de nieuwe maan
traag tevoorschijn komt
op de open plek
van het donkere bos
dansen elven en feeën
op het zachte mos
hun openingsrituelen
oplichtend tussen
vage lage struiken…
Sprookjesland
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
533 Ik wil dromen
aan de realiteit ontkomen
ik wil de prins zijn
Sneeuwwitje kussen
de zeven dwergen zien
en met hen dineren
als je mij daar spot zou je zweren
dat ik behoor tot die heren
ik ben meester van mijn dromen
het ontbreekt mij niet aan realiteitszin
maar het kwaad komt er niet in.…
Het creatief moment
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
507 ik ken de sprookjes in al
hun grimmige liefelijkheid
boterzachte emoties met
vaak een harde realiteit
dan beleef ik liever dromen
waarin ook onmogelijkheden
op een heel bijzondere
manier naar boven komen
in spannende complexiteit
geven techniek en krachten
uit de diepst menselijke lagen
hun onvermoede energieën prijs
wat nooit oplosbaar…
Gedachtenrood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 zacht liep ik
achter je lach
wist dat jij op
mij had gewacht
de paden kleurden
zich gedachtenrood
meanderend in gras
dat spontaan verschoot
uit het ruisen van
bomen kwamen vage
stromen bladmuziek die
neerdaalden als lentelied
ik zag de sprookjes
al van ver en wist dat
jij de sleutel had om ze
hun ziel terug te geven
hand in…
Langs de sprookjeskant
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
478 haar schalkse ogen
dwaalden steeds vaker
langs de sprookjeskant
ongeziene feeën en
kabouters liepen daar
gewoon hand in hand
in een overkoepelende
dimensie scheen de
zon zijn twee halo’s
er waren mensen
maar hun aanwezigheid
was op gasten niveau
zij domineerden niet
maar schouwden toe met
bewondering hoe alles ging
leken…
Lichaamstalen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
463 ik heb eindelijk
een sprookje gedroomd
met veel liefde en
natuurlijk een happy end
waarbij het meisje
lief en hulpvaardig was
van gewone afkomst maar
toch iets koninklijks had
de jongen prees vooral
zijn domme kracht lachte
hard om de stomste grappen
op een slijmerige manier
de contrasten zijn al
neergezet en de spelers
trappen…
Een sprookje
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
457 ik heb een
lieve tic
beleef af
en toe een
regenererend
ogenblik
wordt de
realiteit
te eng in
maatschappelijke
verbanden weet
ik mij gevangen
dan lacht
een sprookje
haar lieve
uitnodiging
pak ik als
begin haar hand
in softe kleuren
ontwikkelt zich
ons gebeuren
woorden zingen
hun eigen lied
niets dat ons gebiedt
de…
Punt gemutst
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
400 ze wenkt
naar de zon
haar lach
kleurt fel
de corona van
het avondrood
strijkt elegant
naast mij neer
in een wolkje
bloemenparfum
bezempje nog
strak in de hand
zij is mijn
punt gemutst
heksje al
levenslang alert
bij volle maan
en evenementen
maar de stelen
staan achter slot
takkenbossen worden
stug door verdroging
zo…
Alleen pluizen
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
424 voorzichtig de
bezem opzij
knapte wat
takjes om meer
snelheid te maken
jouw blote
voetengaan
liet geen
sporen na in
het zachtste
tapijt ooit
alleen pluizen die
wilden verhuizen
haakten aan
omdat heksen
alleen voor
vruchtbaar gaan
jij hebt mij
het bos laten zien
van mijn dromen
ik voelde mij klein
geloofde meteen
weer in sprookjes…
Magisch mystieke figuren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
392 wij hebben samen
de sprookjes
doorgenomen
ze teruggezet
naar dromen
om er meer
creativiteit in
te laten komen
in het lezen
en weer beleven
wordt de wereld
ruimer in zijn
mogelijkheden
toch verdichtten
relaties tot
een knus geheel
waarin warmte
en vertrouwen
een fundament was
waar je ongezien
op kon bouwen
zonder ingrijpende…
De stem van leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
366 soms spelen
je vingers
gedachteloos
met de kleine
mannetjes die
ons vroeger
gezelschap hielden
in dromen die
de stilte herriepen
met een zacht
verteld verhaal
ik weet dat zij
ons meenamen
naar de plaatsen
waar zij tezamen
kwamen met het
leven in het bos
nog zijn zij er als
ik jouw vingers
zie spelen en er in
de kamer een
vage…
EFTELINGEEKHOORN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
470 Te midden van roerig sprookjesgebeuren
rent onze kleine roodbruine kameraad
heen en weer, duikt bij mensen op, en gaat,
gewenkt door boomkruin en verre geuren.
Het diertje klimt, wil ijverig speuren
naar eikels en noten voor wintervoorraad,
daalt weer, waagt zich op plein en wandelstraat,
proeft kabouterkookkunst naast eethuisdeuren.
Tijdens…
GRIMM
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
507 Beide beoefenaars der woordkunst horen
sprookjes, geven ze herboren aangezicht,
dat de schone Duitse taal mag bekoren.
Twee professoren van letteronderricht
kennen een levensmorgen, die blijft gloren:
pas ontwaakt, steeds verkennend kinderlicht.…
EFTELINGS WELKOM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 Voorbij de spitse daken
die de grote poort zijn
tot het schone Sprookjesrijk
staan onder een kleine koepel
het olijke meisje Roodkapje
en prinses Doornroosje
geven al wie hier komt
glimlachend de wenk
om het aanzien van de tuin
der mateloze tovermacht
in zich te bewaren
vol blije herinnering
de beide jongedames
worden liefdevol…
LAAG EN BEKOORLIJK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 De Oosterse tuin
van de Efteling heeft een
boompje vol bloemen:
kleine wit-roze waaiers
schenken geurige koelte.…
SPROOKJE???
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
1.758 Je zoende mij,
ik werd wakker
je nam mijn hand,
ik de jouwe
Het sprookje eindigde
Het leven begon
Jij vroeg, ik antwoordde
jij nam, ik gaf
Jij moest, ik wou
Jij eiste, ik vroeg
Nu is het genoeg
Ik antwoord niet meer,
geef niets meer,
wil niets meer
Sprookjes bestaan niet
Je deed me zoveel verdriet
Dat ook het echte leven,
voor mij haar…
Het ademloos moment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
576 heb de muren
met sprookjes bekleed
de vloer danst muziek
onze passen geven
in nemen het zweven
ogen drinken
pure emoties
proosten met liefde
op het ademloos moment
dat ons vuurwerk kent
als de wereld applaudisseert
zijn wij de maan voorbij
op weg naar de sterren
sterven woorden in een stilte
die ons nooit is geleerd…
verkleedpartij
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
685 alsof een onbevoegde
de wereld ontgrendelde
uit een eerste beweging
lome lijnen laat oplossen
uit een breuk van oude huiden
en haar kleuren laat stollen
als een ware illusie
in de nieuwe dageraad
waarin ik mijzelf zag
gestrikt in een verkleedpartij
in de grillen van leven
ik vergat de sprookjes
© Klaes 21-03-08…
In eigen hand
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
2.002 Er zijn honderd mooie sprookjes,
Maar de onze is net voorbij.…
Nieuwe sensaties
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
581 Hij probeert de bloedzuigers
op een dwaalspoor te brengen
geruchten over zijn leven
doen er eigenlijk niets toe
hij ademt zilveren sprookjes
in de achtertuin van zijn geweten
roostert er koperen visjes
en knoopt zijn veters stevig
hier moet ergens het kikkerpad zijn
in naakt gevulde droomwindkussen
hervindt hij zijn verhaal, tot morgen…
IK WAS DE PRINS
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
665 ooit was ik de prins
op het witte paard
die sprookjes uit
kon laten komen
ook al was het maar
in onze dromen
jij weet wel dat ik je die
illusie nooit heb ontnomen
en dus ga ik je
vannacht weer zoeken
daar in dat kasteel
of die verlaten stins
en ik zal je vinden en
kussen tot het ochtendlicht
je ontvoeren naar daarginds
daar…
Wereld vol schijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
208 Ze lachen met een glimlach,
hun ogen koud en sluw,
op zoek naar wie gelooft
in sprookjes, steeds opnieuw.
Ze strooien mooie praatjes,
hun waarheid is uniek.
Maar nergens tiert het sterker
vooral in politiek...…
Tover nooit uit dozen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
732 heb niet
met magie gespeeld
tover nooit uit dozen
ben ooit een
goochelaar geweest
blijf in mystiek geloven
alle sprookjes
kwamen boven van
goede fee tot boze geest
samen hebben we genoten
aan de rand van het bos de
oude vos is er nog steeds
steelt in plots bewegen
de magie van het ogenblik helaas
onze mystiek wordt niet gegeten…
Vol lieve lust
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
945 je sneed door het water
kliefde de golven
vol lieve lust
patrijspoorten open
de zon was geen sloper
roodkoper heeft je gekust
bruinde met vrienden
op het spierwitte dek
feestte de avond niets was te gek
maar in rustiger tij
kwam je altijd bij mij
benieuwd naar mijn dromen
ik vertel je geen sprookjes
maar realiteit en godzijdank…