4677 resultaten.
Het smalle koord
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 de windvlaag
van de tijd
doet mij en jou beseffen
dat wij met alle streven naar geluk
en ondanks vaste tred
zó kwetsbaar zijn
voor dreigend
onheil
de rode draad
door ons zo achteloos
geworpen
die je bij 't ruwe weer
vertrouwen geven moet
blijkt vaak en eens te meer
slechts uitgetekend
in ons hoofd
en vastigheden
als een huis zo…
How beautiful are the feet of them
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.254 kom, hoor de voetstappen
van hen
die aan de vrede bouwen
rustig en vastberaden
gaan ze
doelbewust
maken ze verschil
hoe goed is hun
goed-nieuws-gesprek
hoor die voetstappen
brengen
wonderschoon klinkende
toekomstmuziek…
Voor de schone schijn en de paus
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
922 Geen toekomst voor hun beiden
hij moest gaan
keek even nog om
droeg haar wanhoop in zijn ogen
zij zijn kindje in haar schoot
september 1967…
rode krijtjes poezie
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
626 ik zag je dichter het was eind mei
in voorjaarswarme poëzie rijpten je woorden
uit je mond voorbij de zonsondergang
je liet alles dragen in de eenvoud van stilte
je liet je hart fluisteren in de eindeloze
gratie van aantrekkingskracht,wendbaar in toekomst
vederzacht in warm perspectief
zelfs jouw straat staat vol beschreven met liefde
in…
Paradijs.
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
839 Als ik 's zomers in mijn tuintje zit,
zie ik het paradijs,
de bloemen kleuren mijn horizon
en boven mij de lucht
Daar kan je heel veel sprookjes zien,
een monster, of gezicht
na een tijd vervaagd de schim
een wolk op de vlucht
De vogels brengen hun jongen groot,
wat hebben ze het druk
dus zette ik wat water neer
ze drinken en ze baden zich…
na de barbecue
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
772 het leek, zei je met zoveel woorden
alsof ik in het landschap
opgegaan zou zijn
verbaasd als je nu bent
over het frisse groen
je hoorde mij met zoveel woorden
maar luisterde slechts
naar een toekomstlied
terwijl ik van dichtbij
de mooiste melodie liet horen
het leven bij mijn dag
is niet meer dan verwachten
dat na het rozen water geven…
los van de toekomst
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
505 bij je weg
strijkt het avondrood beduusd
onze plooiende verhalen
langs een peinzend landschap
ontwaken onaffe dromen
zij wagen het
uit te komen
op de meest innige houding
voor de nacht…
Het pad
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
553 Op zoek naar een nieuwe bestemming
om alles van het verleden achter te laten
verder te gaan met de blik gericht naar de
nieuwe toekomst waar alles dan alleen nog
maar herinnering zal zijn.…
op het leven
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
631 ik weet je in het ongewisse
zoals er zoveel schimmig is
of grillig in de tijd
de aarde onbetrouwbaar is
vergankelijk de lieve vrede
wazig voorzienigheid
alles willen weten maakt onzeker
achter mijn vraag ligt
altijd weer een vraag
verzoen mij daarom vaag
met je afwezigheid
vertrouw maar op het leven…
Dromen wij nog?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
776 jij die zo vaak op mij
Frans, Spaans, Fries, priesters
en wat dies meer zij
blijft nu – ik voel je, man –
als een paal achter me staan
er is iets goed misgegaan:
alle tegenwerking ten spijt
clashte uit een zee van verwijt
een vis tegen mijn damwand aan
en veegde me van het veld
de toekomst kijkt ons blozend aan:
een wieg, een kar op…
Wereldkinderen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
718 Mijn kinderen gaan misschien nergens heen
maar zij komen uit alle uithoeken vandaan.
Alle mensen zijn zo verschillend en toch één,
zij kunnen in vrije gedachte overal heen gaan.
Langs de grenzen van het stille avondwater
gaan schepen over een spiegel naar de horizon.
Daar ginds rekent men af met de mensenhater
die niet terugkeerde toen het…
Gebeurtenissen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
657 Gebeurtenissen in het nu
worden de herinneringen
van de toekomst…
Rudimenten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 laten we bij het begin beginnen
als voorbeeld
om niet vroegtijdig te eindigen
ik heb nog een dagdeel liggen
zwervend door kou
door de zwijnenstal van omgewoelde tijd
het oogt verloren
zo tussen de snoeren van verlengd respijt
tussen stukjes toekomend ongeboren
ik ben degene die de regen verwaait
die bladeren verstijft in windstilte…
dieper dan je denkt
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
580 Is de toekomst die op je wacht.…
Geen toekomst, geen weg terug
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
540 Onmacht
pijn
geïsoleerd
stoer zijn
Wereld draait door
sta er niet bij stil
door ziekten overmand
voor alles een pil
Gevoelens
geen toekomst
geen weg terug
heden is de vondst
Zelf oplossen
zelf blijven gaan
zelf in paniek
zelf weer opstaan
Blijven lachen
toon positiviteit
hoe moeilijk ook
je moet het nare gevoel toch kwijt…
Onderste stenen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 dit verleden is herleesbaar,
van omkeerbare waarde
met kalmte die moeiteloos
handhaaft, het kabaal dat
tot stilte maant, de netten
die zijn binnengehaald
zonder de vlakte van het
water te verstoren, in kringen
die vluchten voor de steen,
hopeloos voor herhaling vatbaar…
Blessuretijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
387 de dagen zullen zich niet hertellen
daarvoor ontbreekt het aan jaren
we zouden elkaar nog vertellen
welk verleden we konden sparen
dan is het moment reeds daar
en zijn we ontdaan van onze last
door spijt is alles vloeibaar
herinnering vervlogen op de tast
de laatste droom doodgebloed
nu lopen we uit de pas
is toekomst voorgoed…
Herkansing
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 weer
terug
reclame; nee
huis aan huisbladen; nee
hervonden drukwerk; ik weet het niet
vergeeld, getergd, bestoft
wat is nog toe te voegen
aan wat bestaat
likt ergens een tweede huid
zilt, zoet, opnieuw
elke keer als ik alle plooien proef
en voor lief neem…
Onbepaald
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
389 wie belt er op dit late uur
de oorlog is hier al vandaan
morgen woont niemand meer
voorbij het laatste huis
later zijn de ramen toegedekt
op een zeker moment
valt toekomst steeds verder
in de straat, nu zonder mij
ooit, achter de tijd
in een open veld…
Toekomend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
454 ik hou een slag om de arm
om het verleden voor te zijn
en het heden te herroepen
voordat de tijd gebeiteld is
er gaan stemmen op om alle
woorden te herschrijven
alle klokken te verzetten, een
voorbije smart te zwachtelen
ik ben gaande te voltooien
indien, dan, in ochtendlicht
wanneer het uur zal stollen…
Rijbewijs-Stembewijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 De toekomst wacht!
Het mondialisme!
Dichters zullen blijven dichten.
Nationalisten zullen zwichten.…
het verschiet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
559 ik verlies de blik in je ogen
ze dwalen ook verder af
niet dat ze naar de einder worden gezogen
ze hellen eerder over naar de nacht
helder daglicht schijnt bedrogen
de warmte van de zon trekt verder
de herfst is thans uitzonderlijk stil
gevoel ebt weg, is minder zacht
en het strand verdubbelt het zand
de zee droogt langzaam uit
meeuwen…
Hoe ze dat steeds weer doet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
617 De toekomst, die loopt voor mij uit,
ik hol erachteraan,
maar telkens als ik bij haar kom
is zij alweer vergaan.
Die toekomst stapt ook naar mij toe,
ze wandelt dichterbij,
maar van zodra ze mij bereikt
is zij helaas voorbij.…
Wat je toekomst brengen zal...
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
752 Wat je toekomst brengen zal,
kan ik niet voorspellen,
maar dat wat ik voor je wens,
wou ik graag vertellen.…
De stad van de toekomst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
648 Ooit toonden ze beelden
over de stad van de toekomst.
Doorgaans bots je dan op plaatjes met
blauwe luchten,
lachende gezichten,
jonge gezinnen.
Weelderig groen tussen de huizenrijen.
Zij lieten voetgangerszones zien
waarin ouderen zich soms
wankelend voortbewogen.
Er liep zelfs iemand achter een rollator,
zomaar op straat.…
inwaarts
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
547 vanaf het moment dat we begonnen
onherroepelijk te zijn zal onze
passie vroeg of laat neigen naar
huisgenoot, gaat kindertijd verloren
in een gewichtige positie, zal de bakker
onbelegd brood aansmeren, gaan
klinkers in de straat wijken voor
betreden paden, is er geen weg terug
geen ogenblik meer om onbehouwen
emmers met een onschuldige…
wachtkamer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 dit moet de plek zijn geweest
waar we wachtten op een
nevenschikkende zon
waar we meenden ouders te zien,
straat en plein zich ontvouwden
tot lonkende hemelpoorten
aan de oever van iets onbetreden,
het eindeloos begin zonder
te weten wat we later wisten
waar we ons middenrif lieten begaan
met ademteugen vol morgenstond,
de dood in verre…
bucketlist
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
407 de regen wast onze huid
het hart tikt, huilt
verschuilt zich in pijnbomen
we doen nog één keer boodschappen
kopen wat we nodig hebben voor ons maal
we leggen de laatste hand aan het werk
en meren af langs
elkaars tanende lijven…
[ Het leven komt aan ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
358 Het leven komt aan
op de seconden vóór je --
de kleine toekomst.…
je hoofd in de strop
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
930 je eigen geluk
fladder maar
zonder problemen
eens zal je komen
totaal van je stuk
je vleugels kapot
je hoofd in de strop
van je dromen
strijk dan neer
op de hand
die je eens
heeft gestreeld
vertel je verhalen
hoe alles verveelt
en je nergens
je ziel kan vertalen
ik wacht met
wijsheid van jaren
om morgen met jou
de toekomst…