Alle inzendingen over venijn

482 resultaten.

Sorteren op:

Geen hoekstenen

netgedicht
1.0 met 155 stemmen aantal keer bekeken 523
er zijn geen hoekstenen meer in onze samenleving het is gedaan met rechte lijnen die elkaar kruisen waar het venijn niet voor elkaar zal buigen geen fundamenten maar draagvlakken die de samenhang versterken en met rond verbinden waar de natuur het samen gaan propageert wil de mens zijn grote blauwe voetstap in hoofdletters…

spot

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 699
wrang is de spot in het licht van de ochtendzon waar mijn god blijft het avontuur is al wat blinkt helder klinkt schijn venijn en apenzuur lachen moet moet niet lach niet als het moet koester in de lach je diepte van verdriet onverdiept gaat het niet zet de spot op jezelf bespot de gedachte aan het zelf zelfspot is om het even je…

Dat sierlijk rankt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
ik ken het breekpunt van glas dat sierlijk rankt op slanke voet maar meer nog de verleiding van warme schijn het vloeibare geluk maakt alles stuk want verlangen heeft een dorst die nooit te lessen is ook als het ach en wee al moeizaam wordt geslist aangeschoten zijn herbergt groot venijn juist op de roze wolk knapt het glas…

Een laatste sneer

netgedicht
4.3 met 54 stemmen aantal keer bekeken 416
ze weet ze feilloos te vinden mensen die met schrapen de wereld steeds hoekiger maken waarvan woorden de verbondenheid verstoren in het vriendelijk en respectvol omgaan met elkaar een laatste sneer dan verdwijnen nooit iets positiefs in het onverwacht verschijnen als surprise ook hun afscheid opmerking glijdt vaak vol venijn…
wil melker17 augustus 2020Lees meer >

Hun schepping voorbij

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 485
de beitel spleet zag scherpte aan vallende scherven steen venijnige bassen zongen in hameren het donker breken van tijd hoge tonen ketsten in lijden hun schepping voorbij jij verafgoodde god in het pogen zijn volmaaktheid te evenaren liet eva herrijzen maar zij was geknakt door die ene fataal brekende klap…
wil melker3 november 2015Lees meer >

vreselijk die knutten

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.091
vrouwtjes ongehoord zoals die prikken nooit zoemen ze zwijgen ontiegelijk gemeen zoals dat geteisem boort ze zijn zo duivels klein dat ik uitvergroot pas echt waarneem hoe harig vol venijn die monsters me bedreigen waarachtig van kop tot teen maar op één ding ingesteld en dat is mijn bloed zuigen niks natuur dat is geweld…

Goed en kwaad gewist

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 598
het licht is gebroken de poorten van hel geopend goed en kwaad gewist nu sist en schuifelt gebroed met opgekropt gemoed voorbij de apocalyps gemist gist angst en pijn als venijn in het bestaan radeloze ogen breken in onvermogen om verder te gaan de klok is blijven staan toen de mensheid aarde de das heeft omgedaan…

Zijn ware aard

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
ik wil oogsten maar de velden zijn leeg in schraalheid nog restanten venijnig stuift de droge wind het zand op duinenrijen het groen dat welig tierde is al decennia lang aan het verdwijnen als het oog van een orkaan is de woestijn ontstaan zijn strijd woedt op de flanken als het stof is neergedaald toont het eindelijk zijn…
wil melker21 september 2012Lees meer >

BELANGRIJKHEID EN POTENTIE!

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 621
Importantie wordt gedragen op de vleugels van potentie van de kracht van ieders bestaan: 'zie mij eens gaan' 'zie mij eens staan' Als die kracht,in feite “die tijdelijke macht” intrinsiek afzwakt worden het veelal vleugels van chagrijn en venijn zich vijandig, zwetend, wetend, verhullend waartoe de mens in feite naartoe wordt…
Jean Fermate26 september 2013Lees meer >

Mijn mooie vergezichten

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.898
uit te halen Zucht van opluchting bij gebrek aan gemis Het valt nauwelijks te vertalen Nog steeds in diepe gedachten verzonken Maar de sleur is er zeker uit Was te lang naar ongeluk aan het lonken Nu sta ik op en verdeel de buit Niet langer is regen mijn zonnenschijn Of de stad vol lege gezichten En ik geniet niet meer oprecht van het venijn…
Maartje7 september 2001Lees meer >

stapel koppen voor de weg omhoog

netgedicht
2.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 2.899
koppen voor de weg omhoog zet voeten in oogkassen zonder zicht kaken grijnzen onder het gewicht schreeuw en vloek hoek genadeloos graai botten bij elkaar beklim het paradijs versterf de dood met oud en grijs schop en trap om uit de rotzooi in de hemel aan te komen dromend daar alleen te zijn, de beste op het hoogste stapeltje venijn…
wil melker7 december 2002Lees meer >

lip op lip

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 684
na wang op wang komt lip op lip een ander intens bezig zijn neuzen zitten in de weg bloed stuwt vol venijn een spel van golven op kusten gespeeld waar mensen rivieren zijn en passie wordt gedeeld zacht vermengen zielen in een dansend aureool één speelt de eerste, de ander tweede viool…
Wim Niesten27 december 2003Lees meer >

Hoe ver moeten wij gaan

gedicht
1.8 met 31 stemmen aantal keer bekeken 7.667
Waar is dan rust; waar kruipt de slang niet meer naar de dichtstbijzijnde, de weerloze; waar ligt zij stil, zonder haar venijn? Voorbij het boze oog. Voorbij de zwarte vrouwen van de evenaar huilt de hyena nog. --------------------------------- uit: 'Van eenheid de breuk', 1991.…

VERGEZICHTEN.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
uit te halen Zucht van opluchting bij gebrek aan gemis Het valt nauwelijks te vertalen Nog steeds in diepe gedachten gezonken Maar de sleur is er zeker uit Was te lang naar ongeluk aan het lonken Nu sta ik op en verdeel de buit Niet langer is regen mijn zonneschijn Of de stad vol lege gezichten En ik geniet niet meer oprecht van het venijn…
vogh20 februari 2006Lees meer >

Te Laat

netgedicht
3.6 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.431
Het is nog niet over fluistert zij Ik heb je liefde nog altijd nodig We hebben nog die kans Haar hand streelt vragend mijn dij Rillend onderga ik dit alles Verstard kijk ik haar aan Zie haar vreemd liefde bedrijven Gepassioneerd is zij vreemd gegaan En terwijl mijn lendenen verstijven Doet geilheid verdoven mijn venijn Dring ik diep verdwaasd…
Ivan Grud19 september 2007Lees meer >

Bij het verscheuren van een nooit verstuurde brief

hartenkreet
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.198
De letters staan er nog, maar samen met het zinsverband verdwijnen resten van 't venijn geruisloos in de prullenmand. 't Geheel is nu niet meer dan de bekende som der delen; begin nou alsjeblieft niet weer zo vreselijk op te spelen!…

Met gebalde vuist

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
weer vlagt het doek strak in de heersende wind de echo’s van duizenden kelen zijn gelukkig verdwenen stenen beelden met gebalde vuist vormen nog het decor van wat teloor is gegaan maar aan de grenzen van het plein speelt venijn alweer de dubbelrol van lotgenoot en vriend te zijn niet confronterend toch gedwongen en met pijn weer…
wil melker2 september 2014Lees meer >

Ik ben alleen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
De regen tikt zacht Ik staar naar buiten Zoek naar jouw vlagen In de forse bries De klok beweegt traag Tijd doet pijn Zonder jou Wil ik hier Niet meer zijn De ijskast leeg Mijn kleren in het rond Blikjes op de tafel en Blikjes op de grond Nu jij hier weg bent Heeft schone schijn Zijn venijn verloren Ik ben alleen Met niemand…
Beninga5 februari 2026Lees meer >

EEN ANTISLAM VERS

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 882
Al dichten dichters vaak met erg veel venijn. Ze uiten hun verzen, vaak lyrisch, soms banaal. Maar het gaat om de essentie, het spelen met de taal. Met taal als kanaal, kan men zijn spinsels kwijt. Maar moet er dan zo nodig een beste zijn door strijd?…

Zag ogen vragen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
hij beet ik hoorde botjes kraken zag ogen vragen om nog meer uiteengerukt tot een behapbaar stuk werd zij verdeeld onder de dragers in snelle mars trok de kolonne dwars door het land stilte kreeg de overhand uit alle richtingen kwamen de stromen naar de hoge heuvels van hun dromen zij zijn klein maar boordevol venijn mijn termieten…
wil melker24 september 2014Lees meer >

LAIS CCCXVII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
meewarig de zwijgende dolfijnen gebaren: weinig vin en veel venijn. en zout legt de zon van de zee op zijn huid, en roepende scheepshoorn, zeemeeuwgeluid. wonden die gutsen, golven die lonken gieten twijfel in een vaststaand besluit: het moet hier uit, dit schip is gezonken.…

Hun hoge hoed

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 687
zij waren spelers in dezelfde scene het spel kenden zij ondertussen wel alleen de intonatie en het stemgeluid verraadden deze avond de kwaliteit van hun huid hun blikken troffen niet elkaar daarvoor waren zij al veel te lang een paar de ogen bespeelden het publiek deelden met hen leed en lief maar toch met happy end het venijn…

Rebellerende tonen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 586
er is iets dat me al tijden vreselijk irriteert eerst vaag en onbewust heb het nooit gesust dacht ermee te kunnen leven maar het heeft nu stem gekregen sist indringend venijn spreekt tegen wat goed zou moeten zijn het lijkt luider te worden door rebellerende tonen is tegendraads en opstandig in attaqueren van het gewone…

Gebroken hartjes

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.781
Mensen zeggen soms schelden doet geen pijn, maar een geest voelt zeker wel venijn. Spirit kan worden gebroken, soms door een enkele zin. Een wond is dan geschapen en bloedt dan binnen in. Hartjes kunnen helen maar soms wordt een geest nooit echt meer dezelfde, als hoe hij is geweest.…
ErikaB8 augustus 2009Lees meer >

De Stotter-tik

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 754
De sssssstotter-tik is een venijn, ssssssteedssssss alssssss ik ietssssss tik, blijf ik hangen op die verrekte ssssss. Vingerssssss zoeken woorden, waarin de ssssss niet issssss. Maakt het lassssss moeilijk te verwoorden op papier, dat ik ssssssprekend niet sssssstotter, maar alleen hier.…
Marije Geerts20 november 2015Lees meer >

Stedelijk

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.341
Allerlei groen venijn - distels en chichorei, hondroos en varkensgras - loopt in ruigten te hoop tegen bouwplan en waterpas, koop en verkoop. Het land biedt weerstand aan de sleutel in de hand. Bouwrijp weiland is een contradictio in terminis.…

Stem

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.438
Stemmen zeggen veel hoe karakters zijn oprecht en functioneel, overheersend of vol venijn. Ik word verliefd, verlegen van een aangename stem maar het valt vaak tegen als je ontmoet, haar of hem. Uiterlijk is niet belangrijk meer als je elkaar hebt aangehoord het komt hier dus op neer 't is de stem die mij bekoort.…

VERWEER

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 967
het onderschatte fenomeen wrok schiet lukraak zijn pijlen af raakt mijn hoofd het venijnige gif dringt door tot in de kleinste hersencellen doordrenkt de positieve impulsen verlamt goede bedoelingen sterkt kwade gedachten werpt begrip en invoelingsvermogen verre van mij de erosie van de toekomst start als de geblakerde resten van het gemankeerde…

Winterse gedachten

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 541
nog sneeuwt het winterse gedachten haalt felle hagel venijnig zijn gram maar verdrinkt in de milde regen wij schaatsen op het ijs dat niet kwam ik zie lente in je ogen kleuren als je zacht ontluikend lacht de zon klimt iedere dag iets hoger in het subtiel verkorten van de nacht toch zal ochtendvorst de ruiten rijpen gelukkig…
wil melker27 februari 2016Lees meer >

samen zijn wij niet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 655
voor hun vragen heb ik geen tijd want het is geen belangstelling maar venijnige nieuwsgierigheid voor het eerst, zijn wij niet samen neen, samen zijn wij niet. en mensen huilen voor mij, want ik toon totaal geen verdriet. ( schande )…
fairouz13 augustus 2013Lees meer >