Alle inzendingen over kou

2308 resultaten.

Sorteren op:

lichtkoepel

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 491
het strand droeg parelmoer en water… onder een oppervlak van kou liep liefde mee warme truien elders als een extra jas de ganzenpas van twee hand in hand en zijn glimlach smolt rond wat ik kon vertellen blij, ontvangen door een hart dat meerdaags gaf en bovenal het kindergraf dat licht verstuurde uit haar dood dankbaarheid was groot…
switi lobi30 december 2012Lees meer >

Winterzon

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 791
De winterzon breekt de kou in kwetsbaarheid en ademt warm een zachte blauwe horizon tot ver in de kindertijd. Vreemd hoe alles wankelt door de seizoenen van de tijd maar er nog nooit een vuur is geweest dat deze warmte heeft gedoofd.…

Sneeuwnoten

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 728
het hoofd buig ik nu buiten in de kou en voel de kleine glinsterende vlokken neerdalen met schroom alsof ze zich bedenken zich weifelend neer leggen op mijn ruige trui even kunnen ze bestaan mijn warmte zal ze smelten dra zoals Mozart´s noten neerdalen in mijn gehoor even blijven liggen en dan gaan teloor gesmolten in mijn oor druppelend…
KeesJan Plomp17 februari 2013Lees meer >

water

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
bodemloos naar het einde van deze rit zelfs het sterven wordt door jou begeleid in nissen waar schaduw en rijkdom zich vermommen tot een strak gelaat, er is geen leven in de wolk waarin je drijft, doch jouw trots zijn de eonen waar altruïsme als een verboden eenheid ontheemden ontzielt en geschriften vernietigt met een gebaar van kou…
elze27 juli 2013Lees meer >

binnen buiten

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 435
de ruit beslaat niet meer elke keer als kou in windvlagen, scherp vertekenend langs muren schuurt een dweil ligt werkeloos in het geheugen en de tijd duurt voort… om een oog, om een tand daar hoort de rauwe weerzin van het lot alsnog de kreten, van een plot die meerdaags buiten oevers treedt vandaag gaat over morgen, morgen kijkt terug…

Zijn langzaam verdwijnen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.319
zacht gleed zijn hand uit de mijne ik voelde de kou zijn langzaam verdwijnen verbonden als kind voel ik nog zijn knuisten pas later gebruikte hij soms ook zijn vuisten maar in de strijd om bestaan heeft hij zich nooit laten gaan relativeerde en blies dan wat pluizen het laatste gevecht heeft hij niet kunnen winnen het onzichtbaar…
wil melker28 september 2009Lees meer >

Kleuren in hun bladmagie

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 555
het vroege licht ze knispert met bevroren vingers een witte lach als vergezicht klokken luiden weemoedig tonen gedachten dromen in nostalgie de wind is bezig luchten op te schonen bomen kleuren in hun bladmagie ik zie de zomer in zijn vruchten het rijpe rood de kleur van hooi de eerste vogels gaan al vluchten voordat de kou…
wil melker25 augustus 2009Lees meer >

Vlucht naar vlindertuinen

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 597
ben vanochtend opgestaan en wilde naar de zon was opgetogen toen ik zag hoe licht van donker won mijn vleugels zijn nog rauw van kou vannacht en onvervuld verlangen warmte moet mij nog behangen met de kleur van onverwacht wiek van bloem naar druppel dauw een koud ontbijtje en dan gauw mijn vlucht naar vlindertuinen uren dollen en naar…

Licht in zomerjurken

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 766
ze strakte blauw de zon en wind vlaagt licht in zomerjurken bollend nog in kou de kantjes afgezet in rijpend ijs verflinteren met lentewarmte die beschut al snel gaat glinsteren pril groen nog langs het slanke been gelaarsd in bont en leer de speelse draai op hakkenhoge tenen de winter in de rug nog steeds op zicht ja dans maar…
wil melker1 februari 2009Lees meer >

Periodiciteit

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 445
Leven en dood ziekte en lijden hebben hun plaats binnen de periodiciteit zoveel wat we ervaren heeft twee polen zoals dag en nacht donker en licht hitte en kou zo raakt eb de vloed ook nooit kwijt we kunnen het eenvoudigweg niet verklaren het ligt verscholen in wat wij steeds waarnemen als het keren van het tij…
Cor van Vliet26 september 2015Lees meer >

Ik mis je meer

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.009
opnieuw zullen er bladeren groeien de bomen vol groen en statig staan bloemen kleurrijker weer bloeien jonge lammeren de wei ingaan een lucht zo wolkeloos en blauw de zon die laat haar stralen schijnen en ik denk enkel maar aan jou geen warmte laat de kou verdwijnen dit prille geluk drukt mij op de feiten dat jouw sterven niet te keren…
Dianah22 januari 2016Lees meer >

Opstaan

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
Een teder streven in een wankele nacht bracht nat dat werd weggeslikt, stond in regenstormen te verduren, kou te lijden, hopend op verharding van haar striemen. Sloeg zich bont en blauw aan de scherpte van de dag, struikelde en stond zo vaak weer op, gaf het een naam: dat het lijden niet zo heten mag.…

Joepie....lente

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 811
Maar al staan die bloempjes mooi te wezen in 't groene gras ik zou nu toch werkelijk willen: dat het ietsie warmer was: Want al heb ik de verwarming aan, ik verrek van de kou, dus ZON, Kom op nou!…

In ultra violet

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 741
kaats de zon weerbarst haar stralen laat me maar mijn bruin gaan halen in het ultra violet ja op mijn eigen bed ik zag je tussen wolken met schaduwen de hele straat bevolken je nam de mensen in warmte met je mee kou en wind volgden gedwee maar nu de lente komt en jij weer schalks lijkt te kijken naar het blauw dat niet zal wijken…

Zwart afgevlagd

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 932
sirenes janken witte jassen hollen gele koffers met blauw licht ogen dwingen mensen kijken slikken stikkend in een laatste adem benauwder geel dan blauw een kou die nijpend wordt rust bloedt bindend echo’s doven stilt het licht een lege straat keert grijze kar zwart afgevlagd er is weer haast zij weten hoe de laatste…
wil melker1 december 2006Lees meer >

hijskraan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 764
Daar staat een hoge hijskraan Hij heeft niet zo'n leuke baan Wel een heel mooi uitzicht Zijn blik is over de stad gericht Zijn hele leven in hitte en kou Meestal op een grote bouw Zijn hele leven erg zwaar tillen Dat zou ikzelf nooit willen Nooit zal je aan hem merken Dat hij geen zin heeft om te werken Maar soms dan wordt het hem…

jij bent de regenvrouw

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 780
ze valt voor mij of ik door haar we vallen met elkaar zij in mijn haar haar sluiers waaieren en wassen weerspiegelen zich in grote plassen verdichten zich in kou haar schoonheid als een witte deken of kristaldoorzichtig zwaargewichten dragend op bevroren beken jij bent de regenvrouw die met mij wandelt langs de regenbogen je…
wil melker11 oktober 2006Lees meer >

Zo simpel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
Deze maand mei ben ik blij want de kou is voorbij de lekkere lange zomer nabij weer warm, zonnig en zwoel de merel zingt vol gevoel bij mijn schuine raam 's nachts klein kikkergeluid uit 't minuscuul vijvertje de was buiten aan lijnen de zon die in de middag binnen komt schijnen het lokken van tuin en van duin het groen nog steeds pril…

vervlieg de dagen die mij resten

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 641
ik ben vanochtend opgestaan wilde naar de zon was opgetogen toen ik zag hoe licht van donker won mijn vleugels zijn nog rauw van kou vannacht en onvervuld verlangen warmte moet mijn vleugels nog behangen met de kleur van onverwacht ik wiek van bloem naar druppel dauw een koud ontbijtje en dan gauw mijn vlucht naar vlindertuinen uren…

wit verschiet naar roze

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 767
ze keken al mijn kleuren grauw lucht droeg minder vluchten wind verkoelde snel tot kou geen zon in spiegeling donker rimpelden de poelen ik had er ook geen zin meer in maar in jouw hand bloei ik weer op schoon het vuil van vleugels je kijkt me aan fluistert zacht dat kon niet door de beugels ik schaam me wit verschiet naar roze…
wil melker15 november 2005Lees meer >

droom

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
mooiste kleuren droeg of het groenste blad ja, de viooltjes spraken vannacht de huiskamer vol met eennachts spreuken en onderlinge verwensingen anderzijds werden ze aan schouder gedragen en van snaar tot snaar ontheven van een spectaculair melodieus ontheven gezang de strijkstok vertraagde in de hand van de meester op het moment dat de kou…
elze25 maart 2019Lees meer >

wortelt meer in trouw

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 741
je draagt de jaren als een koningin maar een troonsafstand zit er al spoedig in naden zijn wat sleets herstelt op een paar plaatsen een ophaal is er steeds, maar niemand heeft iets in de gaten je kleedpalet is langzaamaan veranderd het lichte groen en blauw wordt voller zonder kou je groeit in aardekleuren wortelt meer in trouw…

de strop zou adem blijken

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 750
hoog in de lucht zie ik je glanzen vleugels gespreid een horizon rijker je ogen waren leger dan de put waaruit je klom vanaf de bodem je handen raakten muren voeten klommen gleden weg, ontvelden in het pijn verdrijven wanhoop was je touw de strop zou adem blijken verstijfd van kou wilde je het leven grijpen je bent herboren…
wil melker7 augustus 2005Lees meer >

de vlucht van duizend rozen

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.026
ze keken al mijn kleuren grauw de lucht droeg minder vluchten de wind verkoelde snel tot kou er was geen zon in spiegeling donker rimpelden de poelen ik had er ook geen zin meer in maar in jouw hand bloei ik weer op en schoon het vuil van vleugels je kijkt me aan en fluistert zacht dit kan niet door de beugels ik schaam me en het…
wil melker6 oktober 2004Lees meer >

dood in een voortvluchtig rood

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.002
ik ga vandaag de lucht inpakken wolken, blauw, de regen ik kan er niet meer tegen gewoon in zinnen buien om mee te beginnen witte wolken schrijf ik af grijze moeten zich nog legen blauw stop ik in beelden ondoorzichtig door de kou de ondergaande zon gaat dood in een voortvluchtig rood dan komt er ruimte in het zwart dat op zal lossen…
wil melker2 februari 2004Lees meer >

gevangen in schaars rood

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 905
ik ben al zwart je handen hebben mij verstard, het kind gevangen in schaars rood je maakte mij zo bloot met passies die me brandden je kleedde me met leugens omdat jij de waarheid brak je spookte in mijn spel dreigde met hel als ik ooit met een ander sprak geef mij de zon het donkerblauwe fris dan breekt het ijs verwarmt de kou…

maar de wind was leeg

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.651
ik zag de laatste vogels vliegen in een schemering die bleef nog was er zacht gefluister maar de wind was leeg ze vlogen witte vegen tegen kwijnend hemelsblauw raakten roze kleuren voor ze doken in de nachtelijke kou het schreeuwen is gestorven met hun echo's in het niet mij rest nog slechts de stilte in een mateloos…

jij bent het decor

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.408
ik schrijf in de lucht die je ademt gebruikt wolkt wit in de kou een ijsbloem smelt op de ruiten schoonheid ontdooiend door jou jij bent het decor waarin ik moet spelen de planken en koorts het fluweel dat ik weer mag strelen als het doek open gaat jij regelt licht donkert verleden speelt de rol van vandaag peinst over toekomst…
wil melker11 september 2003Lees meer >

Gebeeldhouwd

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 417
je zit nog akelig rechtop met een strakke ongedurigheid die kou uitstraalt gebeeldhouwd vinden ze jouw gezicht waarin de lijnen door de tijd zijn gegrift je bewegen volgt de metronomische tik van je leeftijd waardoor alles op protocol wordt verricht je lach klinkt hoog en wat verdroogd waar ooit zachtheid schaduwde spant…
wil melker18 december 2021Lees meer >

een zachte waterval die klatert

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.242
je woorden zijn een zoete rust een zachte waterval die klatert en me kust je stroomt verkoelend langs mijn lijf, met zinnen maak je je verlangen aan me wijs we vloeien naar elkaar kolken als we mengen in het tederste gebaar zal extase ons verzengen je glimlacht me weer warm als de kou verkilt en de liefde in het ogen blikken…