Alle inzendingen over haiku

Het voorhoofd rimpelt rond zijn kokette mondje vormt zich verachting…

Rimpelloos staart het Lange brede water langs Grazige weide…

Lijkt wel eindeloos te zweven zonder vliegen de wind doet het werk…

Toch nog onverwacht die bemoedigende steun voor de kabouter…

Scholletjes bakken was nog te pijnlijk voor haar.. kleine zeemeermin…

Er dreef een poedel voorbij de kale kimmen van het alpenland.…

opwaaiende kilt onthult iets ongehoords een echt Schots klokkenspel ~~~~~ wat hoort echt bij de kilt door Schotten gewild een fraaie doedelzak…

Gelukkig ben ik nog altijd sarcastisch Het is hier fantastisch Prettig weekend allemaal…

Bij het inspringen zag ik de berggeit vooraan in de kantlijn staan.…

zij maait het gras en verticuteert tegelijk - op haar naaldhakken…

bergen vormen pas hindernissen als je ze wil gaan beklimmen…

Koren schoof buigend langs de einder opgesteld onlangs gewassen.…

Na zonsondergang klinkt zang van nachtegalen door het braamstruweel...…

bakken vol water op druppeltjes wijze die vallen heel gestaag!…

Een blinkend harnas verhindert niet het gebaar dat eeuwen trotseert.…

In de kroeg hervond hij zich iets aangeschoten in stilstaand zwijgen trofeeën jachtig starre blikken wisselend opzettelijk wild het was zijn natuur in dierlijke zin verstard tot een ornament.…

Soms lijkt het niet meer dan slechts wezenloos kijken naar de buitenkant dat instinctieve waarin zich alles afspeelt terwijl je wachtend het alledaagse zou willen veranderen in een sprookjesboek…

Verbondenheid is als bij mummificatie ingewikkeld zat de gevallene in de koningstombe niest in zijn stofmasker.…

kenmerk van elk ‘waar’ geloof is dat het altijd oorlog oplevert ~~~~ een beetje godsdienst leeft van de discrepantie tussen woord en daad ~~~~ je kunt mensen veel leren geloven het er naar leven vaak niet…

hij speelt marimba eentonig want hij bespeelt het slechts op z’n spechts…

Bekrompen zielen loven de Heer geestdriftig, doen Onze Vader anderzijds vaak onrecht aan door hun enghartig denken.…

op zijn zestigste, ontdekt hij de poëzie, alsook het leven…

hij drinkt want hij wil vergeten – nu vergeet hij waarom hij toch drinkt…

Strijd om een visje: drie meeuwen tonen ballet in water en lucht.…

Ik heb besloten Om maar te accepteren Dat mensen dood gaan Ik heb besloten Om zelfs te accepteren Dat dieren dood gaan Maar ik verdom het Om ooit te accepteren Dat de aarde sterft Moeder Aarde zal Steeds opnieuw leven baren Mens, dier, boom en plant Want er is een wet Van behoud van energie Van oneindigheid Die ons…

Even de stilte. Na een rumoerige dag. Is men daaraan toe.…

De amaryllis ontplooit haar pracht in tweevoud De bijen slapen…

eerste sneeuwtapijt - vogelvoetstapjes zijn naar het zuiden gericht…

vuurwerk wat is het toch mooi je komt na afloop weer ogen tekort…

Schering en inslag, waaraan niet ontkomen, deels een levensklucht. Ziel van loof ontdaan, bossen die er niet meer staan, zo raak ik mijn stem kwijt. Bloed in zwart op wit, als aders zich openen, kleur delft het onderspit. Grens van prikkeldraad de willekeur van angsten verkort de levensloop. Wij komen van ver, om weinig…