Netgedichten over religie

daar was de dag dat ik mijn ziel liet gaan en zei, ga maar ik ben van aarde jij van wind verzamel afgevallen blad bolsters van tamme kastanjes esdoornvleugeltjes beukennootjes de geur van dennenhars van pasgevallen regen maar bovenal zoek naar de stem die jou tot leven riep en kom dan weer bij mij dan spelen wij nog samen…

zonder woorden bouwt god hoge wolkentorens tot een luchtkasteel…

De gloed van de wervelende Hollandse wolkenvelden maakt een afdruk in mijn ziel. Ik zie oude meesters in de verte nog steeds bezig het landschap te verfijnen; Vanuit hun hemelse ateliers met door God ontworpen kwastjes schilderen zij het leven!…

Uw blij gelaat, noch uw lach is mij tot last, noch uw vermogen tot dank aan uw god, maar uw regels staan daarin zo vast dat ik moet vrezen voor mijn eigen lot. De koetsier spoort de paarden aan onder de dreiging van een hagelstorm; de geesten verschijnen bij volle maan en stellen vermetel hun boek als norm. Daar had ik u werkelijk bij de…

In een wereld vol gedachten zag ik geen schaduwen meer, gingen ondoorziene krachten als wilde beesten tekeer; geduld werd schandelijke schuld. De beelden schrompelden ineen, stille gaten werden gevuld met jammerklachten steen en been. Waar bleef nu de schimmenjager met zijn zekere pijl en boog, die trots de vangst toonde, mager, maar…

Strijk naast mij neer Waak over mij Draag mijn gedachten Laat me in stilte Overzien Hervinden Wat verloren is gegaan…

O Allah. Maak licht in mijn hart en licht in mijn ogen en licht in mijn oren en licht aan mijn rechterzijde en licht aan mijn linkerzijde en licht boven mij en licht beneden mij en licht vóór mij en licht achter mij. Maak voor mij licht!…

Luister naar het gemor van de rozen, tel de verlepte knoppen erbij op, zie hoe de leugens de tuin doen blozen, onthoofd de tuinman met zijn groene kop. Het ijzeren beeld zat vastgeroest in de weelderig bloeiende tuin. De boom heeft het geheim opgehoest onder de zwaarbemeste kruin. De dood van de tuinman was heel terecht; een oude vete werd…

Vader, U schiep veel ongrijpbare dingen zoals de wind die ik hoor zingen als ik hem wil pakken, lukt dat me niet toch zingt hij gewoon maar zijn lied Zo is het ook met het zonnegloren als ik erin loop, voel ik me herboren maar wil ik het pakken dan lukt dat niet ik hoop dan dat niemand het ziet En ook de tijd, Heer, ongrijpbaar als wat…

de nieuwe herder (Schaam je daarom, jij weldenkend mens) jij heet het te zijn jij, die woorden gebaart met onzin overlaadt en dan het recht opeist ze ook nog eens te voeren ja, jij bent het allicht met niemand over ook maar iets eens, jij, die zich verschuilt achter de psalmen van een boek dat niets dan lijden heeft gebracht in de eeuwen…

Op de harde eikenhouten banken, waar ik onze Lieve Heer mocht danken voor het boze woord van de dominee, kreeg ik net genoeg pepermuntjes mee om een frisse smaak in dit bang geloof te behouden voor mijn laatste bede, toen ik de griezelig diepe kloof tussen leven en dood had overschreden en mij meldde aan de gouden hemelpoort met mijn naam…

Je komt en gaat en vult de leegte met groter licht en duisternis en hier en nu en al wat is geheimenis - maar alles trilt en ongewild zal 'k blijven hier in duisternis.…

wanneer de stilte van de tuin zich nestelt tussen mijn twee oren gelijk vleugels van een duif ontmoet ik je op de weg waar waarheid en leven bomen zijn vereer ik je met de mirre van mijn diepste binnenkant -nog luiert het licht op struikenbladeren terwijl het beeld van de avondlucht bibberend blijft hangen- vereer ik je met de…

'hoewel ik hem persoonlijk niet mis omdat toen ik voor hem open stond niemand zei dat hij ook echt bestond ben ik thans reuze blij dat hij er is met regelmaat te gast in mijn poëzie staat hij continu gereed voor het geval ik serieus aan het werk in een gat val of in mijn cryptogram geen heil meer zie ook op reis vertrouw ik hem ten volle…

Vuur, licht en gloed die horizonten branden doet, die aansteekt met nieuwe hoop, die ieders leven houdt ten doop, Vuur, tongen vol moed, verslindende hartstocht, liefdesverhaal, dat ieder hoort in eigen taal. Vuur hoog en heilig, niemand nog veilig maar uitgestuurd voorgoed op weg naar heil en vrede.…

Langzaam voel ik dat Uw werk als warmte in mij doordringt. U laat voelen en ook horen dat het leven mij omringt. In mij voel ik de Levensbron die mijn leven laat leven. Uw hand voel ik in mijn hand U laat mijn leven zweven. Ik vrees het leven niet meer want U loopt met mij mee. Het is vertrouwd en eigen Ik ben gelukkig Uw kind weer.…

Dit kan gezongen worden op de melodie van: "Zo lang er mensen zijn op aarde..." Zend Gij uw Geest naar al uw mensen, stort in hun hart een gloed van vuur, dan kunnen wij uw eigen wensen vervullen gaan, o Heer, dit uur. Dan zal uw vrede overstromen en heilzaam zijn voor al wat leeft, dan zullen ook de oude dromen weer leven gaan, en deelt…

Als ik nu toch eens God was met dat zooitje om mij heen dan ging ik dat veranderen ik begon het liefst meteen. Maar waar moest ik beginnen ik had misschien wel haast ik moest het goed bedenken want ik zat er al eens naast. Waar moest ik dan gaan starten in welk werelddeel er zijn ook zoveel rampen het zijn er veel te veel.…

ontdaan van elke katholieke franje, geen goud of zilver, geen marmer, zuiver geloof in ruwe, stugge stof, omsloten door ruw sisal koord geen paus of priester, kardinaal, geen beeld, reliek of kathedraal, maar slechts dat pure, zuivere woord wijn en brood en in stil gebed luisteren naar heldere klokken, tijdens de daagse ommegang, door…

was het zowaar de geest vanboven of meer een vonkje vanbinnen uit dat zo hartstochtelijk werd ontstoken als een fris en sprankelend geluid was het omdat het Pinksteren werd dat ik mijn zang zo graag liet horen bij de eerste pluk me liet bekoren zo vurig en bevlogen werd gewekt…

wat heeft het een voeten in de aarde plaatsvervanging na wederopstanding van Jezus de Christus - bij opstijging in wolken aan het gezicht ontrokken - uit zittend surplus in stenen gebouwen uit rotsen gehouwen door één op één na hoogste eerwaarde…

Hardvochtige vrouw, spreek nog eens zacht over de kinderen in je handen en de avonden dat je stenen gooide in de zee. Hoe de hekken om je pijnboomtuin open gingen en de gekken stopten met spreken. Toen jouw binnensmonds gefluister mompelde naar samenhang. Leeg de houten huizen. Niemand heeft gewacht. Het dak weggeslagen boven afgekloven stenen…

Zo langzamerhand voel je toch het einde naderen. Het bloed vloeit langzaam door de aderen De gang wordt trager en mensen lopen je voorbij. Hoe kan dat nu, je loopt toch net als zij? Ach, daar moet je niet op letten; God heeft voor elke leeftijd zo zijn eigen wetten. Een troost heb je, dit te weten: God is getrouw…

Alexander, je moeder heeft haar god beloofd om na jouw geboorte een lam te slachten, elk jaar opnieuw, om jouw komst te vieren. Dit doet me denken aan een oud en ver geloof. Zoals Sarah uit de bijbel wachtte zij lange jaren, verlangend naar een zoon voor haar stoere man, naar een zoon als uiterst bewijs van eeuwige liefde. Zo gaat dat,…

dat je niet weg kunt lopen van god, hij heeft het alziend oog dat zich graag amuseert met een vegetarisch diëet en dat je hem tegenkomt in alle werken van de natuur dus ook elk levend wezen in de donder en in het vuur de dood is maar een deur naar een nieuw begin een olifant of een mug helaas komt niemand terug…

denken heeft soms nodig ondergedompeld te worden in hoger weten om het lagere te vergeten niet te verweren als een droge spons denken moet soms baden in overrompelende liefdemeren om te herleven in een plons hemelse genade.…

oh heer en meester vergeeft mij mijn zonden ik bega gekweld zij die kwellen een groot schuldig geweten ik onderga daden mijn ondeugd onheilsgebaren beslecht uw paden ik loop genadeloos vlam ik vuur mijn vingers tot blaren beklemd de dag des oordeels ik neem verantwoording geteisterd mijn ziel want toegestaan mijn voordeel…

Als ik er doorheen zit dan bid ik tot de Heer Heer helpt u nu even ik kan niet verder meer. Ik red het nu niet verder geheel op eigen kracht toon mij uw veelzijdigheid een beetje van uw macht. Laat mij hier niet zonder uw steun en hulp staan zonder dat u ingrijpt kan ik dit al niet aan.…

Soms is het o zo sterk om je anders voor te doen als dat je bent. Dat masker dat je dan draagt versmelt bijna met je echte zelf Niemand ziet nog wie jij echt bent, ook al hebben ze zo hun vermoeden Maar iemand ziet erdoorheen, recht in je hart en ziel Doorvorst de rol die jij vermoeid en afgeleefd speelt voor de wereld waarin je leeft En…

Kom bij mij langs En treedt mijn kamer binnen Geef mij je hand en loop met mij wat rond Het is een kamer vol herinneringen Die vlek daar op het kleed is nog van de hond Dat theeblad op de tafel met die stenen kommen is nog van het vaderlijk huis Ik heb er heel wat thee uit gedronken met mijn moeder;want, ach, die moeders…