5765 resultaten.
Jouw wilde bloemen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 jij bent op zoek
naar wilde bloemen
geen gewone op een rij
in vorm licht afwijkend
de kleur niet met
een standaard vergelijkbaar
eindelijk heb jij
er een gevonden
tussen afval en grof puin
je koestert haar
met alle liefde in
je doorsnee bordertuin
zij slaat niet aan
heeft de geest gegeven
kon niet meer als zwerver leven…
Paarde(n)bloem
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
803 ik ben een paardebloem
en verguld met mijn familie
het weidegras
ik worstel tussen stenen
of kom boven in uw gazon
in mij vloeit melk en honing
geel gekroond zetel ik
wereldwijd als kruidenkoning
ik ben een aandachtstrekker
voor de wetenschapper
mijn grijze haar verwaait
zwevende zaden
worden alom verspreid
men zal weten van het teken…
Een wilde bloem (liedje)
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
569 watten is gepropt
waarin je zoekt
naar de gewone dingen
die door totale chaos
blijven weggestopt
droog je tranen
veeg het haar
uit je gezicht en
open weer je blik
je zwabbert door de dagen
zonder doel en wat houvast
geen schouder of een arm
die voor even op jou past
maar in het overleven
zie jij de ware held
een kleine wilde bloem…
nu moet ik gaan: de bloemen sterven
gedicht
3.2 met 13 stemmen
40.591 nu moet ik gaan: de bloemen sterven,
martinus, en het donkert al.
als ik je weer ontmoeten zal,
zal ik mijn naam in jouw huid kerven.
dan zal ik zingen van de zwarte dag
en van de schaduw die wij moesten delen
en van de vloek die sprong in onze kelen
en van het mes dat in jouw handen lag.…
Die langs mijn bloemen gaat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Lauwe lentelucht
Die geurt naar liefde
En levenslust,
Die in 't voorbijgaan
Mij op de wangen kust -
Vogels in mijn tuin
Zingen hun hoogste lied,
Hommel die voorbijkomt
En zoemend langs mijn
Bloemen gaat, en in
Bijentaal vertelt waar
Het om gaat -
't Wordt zomer,
Vroeg dan wel laat!…
Plantte bloemen in het zand
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
613 de zon verbrandde
koele regen
het licht verschraalde
stoffig kleur
de wind verstoof
langs vele einders
de vleugjes van
hun vage geur
droogte schrompelde
de jonge bladeren
bracht de plant
weer tot woestijn
mijn bloemen
en hun schoonheid
mochten er
niet langer zijn
wel stenen
die ik keerde
hun schaduwzijde…
Samen bloemen kopen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
591 Breng geen bloemen,
wanneer mijn kist
nog boven aarde staat.
Laat geen muziek klinken,
wanneer mijn dode lichaam,
naar de grond toe gaat.
Wie uitvaart ben niet ik,
maar onze illusie,
dat eeuwig leven bestaat.
Sta alleen maar even stil.
Luister naar het fluisteren
van de kerkhofbomen.…
Bloemen in doorzichtig glas
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
675 geborgen in de grijze morgen
wit de wereld zich opnieuw
vlokken stillen in hun spel dragen traagheid
dwarrelen nog wel voordat de grond ze rusten laat
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt in…
Zwarte bloemen op je graf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 Donkere regenwolken en kille duisternis
na alle tegenslagen die't bestaan je gaf
Verdwaalde jij in louter aardse wildernis
daarom zet ik zwarte bloemen op je graf
Moegestreden en ook compleet versleten
rust jij onder het kil monument van steen
Wie jij was, het werd gisteren al vergeten
het hindert je niet, al dat hout om je heen
Donderslagen…
Rusten witte bloemen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
811 hoorde slagen
donker in een lichte lucht
de toren kleurde rood
zag de zon langs grote
wijzer kruipen naar de goot
de kleine leek al dood
het mechaniek
rammelde veelvuldig in
het traag seconden tellen
de raderen weten
al een eeuwigheid hoe
zij de tijd bij kunnen stellen
toch is de klok altijd
gevreesd ook nu weer rusten
witte bloemen…
Bloemen over giftig water
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
717 strooi maar bloemen
over giftig water
prijs de vissen
uit de zee
de rekening komt later
het betalen
maken wij niet mee
we spelen God
met genen uit de schepping
klonen zelfs
schaduwen uit licht
juichen iets te vaak ontdekking
maar het inzicht
wordt nog steeds gemist
ik doe maar net
of alles heel gewoon is
verzet me wel
maar zonder…
De bloemen had ik net weggegooid
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.725 ze kwamen niet uit, pas met
de stank van hun stengels kwam
een oude bekende
zonder sleutel het huis binnen
hij zei niets maar mijn vingers
gingen stinken alsof hij mij
een hand had gegeven, nu ik
niet meer alleen rook naar mezelf
was er hoop: als er stank bestaat
bestaat er ook niet-stank - roos en
lelie, boterbloem - zelfs een vertrouwde…
een graf vol bloemen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.168 je groeide dwars door muren
schopte tegen normen aan
wist dat het niet lang zou duren
want niemand nam iets van je aan
je graaide naar aandacht
kreeg niet wat leven bood
versteende langzaam zonder warmte
bloeide bloemen voor de dood…
bloemen die we bloeiden
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.322 zeg me wie je bent
je ogen sluimerden verlangen
ik bleef er jaren hangen
maar heb je nooit gekend
je vocht om eindelijk
jezelf weer te vinden
was drempelloos in openen
en zult je nooit meer binden
je hebt mijn tuin gezien
de bloemen die we bloeiden
er zijn er meer misschien waar
jij ook in zou kunnen groeien
Kom zeg me wie je bent…
je blauwt in wilde bloemen
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
1.069 ik zie je op de vlakte
een stipje in het wijde land
je blauwt in wilde bloemen
zoekt stenen naar je hand
in het ronde van verweren
strijk je langs de eeuwen heen
voelt het hoekige proberen
om de tijd nog even te trotseren
maar water en de wind
geven het kind der schepping
niet de kans zich te bezeren
door een noodgedwongen leren
zo…
verliezen in roodwit hun bloem
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.011 weer loop ik op
het maagdelijk groen
de dodenakkers bloeien
verliezen in roodwit hun bloem
op de uitgestrekte velden
ze glooien in de ochtendzon
de naam op marmeren stenen
gebeiteld is hun laatste woord
niemand weet meer van de moord
op deze vaderlandse helden
in het fluisteren van de wind
hoor ik vaag nog de sirenes
angst en pijn zijn…
bloemen groeiend uit vergetelheid
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.254 ik heb op wolken gelopen
mijn lichaam in de zon
sterren voor het grijpen
geluk dat niet op kon
je gaf me lente met
de smaak van eeuwigheid
er bloeiden bloemen
groeiend uit vergetelheid
we zomerden in warmte
met lange dagen zon
donker koelde onze huid
verliefde krekels zongen luid
we deelden in de oogst
van bontgekleurde herfstdagen…
De bloem die Liefde heet
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
544 Geuren en kleuren
stuk voor stuk meesterwerken
de taal van een bloem
In tuin van mijn breekbare-en-kwetsbare
bloeit er slechts een bloem die ik met zachtheid behandel
Elke morgen besproei ik menig blaadje met enige dauwdruppels opdat
ze zal groeien met de zon mee tegelijk opent ze haar hart om te delen met eenieder.…
de bloemen bloeien dood
netgedicht
3.2 met 133 stemmen
51.458 de bloemen bloeien dood
verschieten in de mooiste kleuren
vlammen op in rood
vervliegen in de wildste geuren
eenmalig springt het zaad
voor even het seizoen ontstegen
een korte sluimering
dan kiemt het volgend leven
ik loop de cirkel
aan de binnenkant
maar zij spiraalt omdat
ineens de ronding faalt
ik nader wat mij is gegeven
ben…
bloemen liegen lente
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
891 je stoel is leeg
gisteren ligt in
kruimels op tafel
bloemen liegen lente
bloeien uit voorbij
je kraakt in de vloer
zucht bij het
sluiten van gordijnen
laat jezelf verdwijnen
als ik je nodig heb
je leest vragen
in mijn ogen
ziet het onvermogen
om met jou te leven
ik kan je niet meer geven
je hebt vandaag
mijn beeld gebroken…
je bloeit bloemen op het feest
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.164 met
onbescheiden wensen
je glimlacht zon
straalt warmte
van het feest rondom
beweegt je
soepel tussen handen
die je willen raken
ziet tongen langs de
lippen gaan in de hoop
je ooit te kunnen smaken
spanning groeit
heel langzaam in
het heffen van het glas
met speelse
woorden weer je
iedereen heel netjes af
je bloeit bloemen…
zie bloemen van ijs
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
839 ik sluier
de kou van je huid
zie bloemen van ijs
ze bloeiden
seizoenen vergetend
hij nam je onwetend
zijn handen
bevroren je jeugd
verloren je lente
kleuren ontdooien
als ik je kus, onderkoeld
valt de lust neer als ijzel
we verliezen elkaar
in de winter van stilte
erven de nachtelijke kilte…
bloeide bloemen voor de dood
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.316 groeide dwars door muren
schopte tegen normen aan
wist dat het niet lang zou duren
want niemand nam iets van je aan
je graaide naar het beetje
aandacht dat het leven je nog bood
versteende langzaam zonder warmte
bloeide bloemen voor de dood…
Bloemen Haiku 2024
netgedicht
5.0 met 463 stemmen
713 De roos in de knop
Verlangen om te bloeien
Het hart gaat open
Madeliefjes klein
Lieflijk in het groene gras
Vrij om te groeien
Heilige Lotus
Na lange tijd in modder
Mooier dan ooit tevoren
Gele paardebloem
Witte elfjes met wensen
Brengen ons geluk
Het zomert bloemen
Langs de weg en het water
Natuur kleurenpracht…
Laatste gele bloemen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
444 Ik stuur mijn
laatste gele bloemen—
Ik ben slechts een raam,
maar zelfs glas kan huilen.
Neem deze bloemen—
laat ze mijn laatste afscheid niet zijn.…
Ga nu maar
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
2.409 Dartel fladder je van bloem tot bloem,
gulzig slurpend van de zoete nectar
tot je languit achterovertuimelt
en je bolle buik de hemel raakt.
Zalig zachtjes dommel je in
en wieg je dronken heen en weer
op golven van zorgeloze harmonie
geverfd in frisse zomerkleuren.…
Een geweldige spin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
490 de gemeente
was zacht en
begrijpend
warm in aandacht
en vol hoop op
een toekomst
met bloemen
zij kende de
seizoenen van
winterse kou
en schraalheid
tekort voedsel
het bidden op
onbedekte knieën
toch bloeide
ook de lach als lente
bloemen bracht
de verlosser weer
in verrijzenis terug
met zijn overal heen
reizende discipelen…
Zij zag mij en groette
gedicht
3.5 met 22 stemmen
8.217 Zij zag mij en groette
alsof het de gewoonste zaak van de wereld
was, alsof zij bloemen plukte
alsof zij al eeuwen lang achter een boom had gewacht
----------------------------------------------
uit: 'Terug naar de apotheek', 2005.…
De honingmuis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
705 Helemaal vrij,
van bloem tot bloem.
De een is zoet,
de ander minder.
Niks wat hij moet,
geen enkel hinder.
Poef bij de muis,
die was niet meer thuis.
Poef bij de bij,
die werd even minder vrij.
Allemaal geurtjes,
allemaal kleurtjes.
Oh help!
het is toch niet waar,
delen wij nu een lichaam met elkaar?!…
Zij zag mij en groette
gedicht
4.2 met 6 stemmen
3.203 Zij zag mij en groette
alsof het de gewoonste zaak van de wereld
was, alsof zij bloemen plukte
alsof zij al eeuwenlang achter een boom had gewacht
-----------------------------------------
uit: 'Terug naar de apotheker', 2005.…