inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Rusten witte bloemen

hoorde slagen
donker in een lichte lucht
de toren kleurde rood

zag de zon langs grote
wijzer kruipen naar de goot
de kleine leek al dood

het mechaniek
rammelde veelvuldig in
het traag seconden tellen

de raderen weten
al een eeuwigheid hoe
zij de tijd bij kunnen stellen

toch is de klok altijd
gevreesd ook nu weer rusten
witte bloemen op wat is geweest


Zie ook: http://home.deds.nl/~wilmelkerrafels/

Schrijver: wil melker, 19 jan. 2008


Geplaatst in de categorie: liefde

4,2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 497

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)