Netgedichten over lightverse

We konden al een tijdje gissen: Wie zou de nieuwe dichter zijn? Wie zou de komende termijn Geen nationaal gebeuren missen? Wat zou toch het publiek beslissen? Het aantal kanshebbers was klein. De strijd was hard en vol venijn En ging gepaard met kissebissen. Toch was die strijd in wezen schijn: Niet lang bleef in het ongewisse Wie winnaar…

U hebt gelijk met uw kritiek, dat dit gedicht beslist door dwingend rijm en dwangmetriek te veel aan inhoud mist. Begrijp me: deze handicap bezorgt me juist veel pret, omdat ik ook een hekel heb aan tennis zonder net. Ik vroog de zwilte mazelaar en draug de twijle druit. Dan schrookt m'n dwark gezakelaar voorover in het struit. Verkrazeld…

De vrouwen delen graag met hem de sponde, omdat ze hem beschouwen als adonis. De man, die goed voorzien van man'lijk schoon is, wordt door hen aangegaapt met open monden. Hij ziet d'r roodgelipte open mond, waarmee ze hem geboeid ligt aan te staren. Z'n ogen zijn lichtblauw gelijk de hare. Het haar van allebei is glanzend blond. De aanblik…

De blonde boerin zaaide graan en met spraakwater ging ze 't besproeien. Ze nam als vanzelfsprekend aan, dat ze spreekkoren zou laten groeien. De oogst die ze binnen kon halen en snel naar de molenaar bracht, overdonderde hem bij het malen door iets dat-ie niet had verwacht. Hij zei d'r: 'Ik hoorde steeds: "Au!" net alsof men verging…

Je bloes die half open staat het kippenvel in jouw straatje van Vermeer en de houten bank In de tuin van een zomer waarin jij op mijn schoot lankmoedig heerste met warmte en geuren uit de huid en de haren Bij elke kus de lippen als een krent samenkneep voordat jouw tong flitsend uitschoot mijn wezen diep beroerde Wij wachten samen…

zij is de allerzwartste nacht die op jouw witte schoonheid wacht maar jou niet meer laat praten zij voert je zoetjes achter haar jij houdt je kiezen op elkaar en hebt niets in de gaten jij smult en zij smelt met je mee hoe vullend is een droptoffee…

je blik was hemels in het blauw dauwde verlangen bleef glinsterend aan je wimpers hangen die ik kuste maar die niet mijn zinnen susten je lippen glommen vochtig rood in een eerste openen gaven zacht een glimlach bloot als welkomsgroet een openheid die ik niet eerder had ontmoet je stem was als het ruisen van de wind de hoge…

Het kruimeldiefje kon ternauwernood z'n vrouw en vele spruiten onderhouden. De man ontbeerde, wat 'm zeer berouwde, gereedschap voor het winnen van z'n brood. Hij dacht: 'De hulplijn geeft me vast een kans: wellicht bestaan er zeer sociale lieden die inbraakinstrumenten kunnen bieden, al zijn die hoogstwaarschijnlijk tweedehands.' Nadat-ie…

Hij hinkt op twee gedachten. Ze zijn in tegenspraak: hij wil het leed verzachten, maar houdt van leedvermaak. Z'n levensgrote tweestrijd blijft tergend onbeslist. De man, die gaarne meelijdt, is sadomasochist. Hij wil om tijd te doden gaan moorden om de lust in serie. 't Is verboden. Dit maakt 'm ongerust. Z'n dwanggedachten bieden…

Geslagen was de heks d'r laatste uurtje. De stapel hout, waarop ze stond, moest branden. Een lucifer bleek echter niet voorhanden en daarom vroeg de beul 'r om een vuurtje. Ze zei: 'Helaas, ik ben gestopt met roken. Wat naar, dat jij je werk nu niet kunt doen.' Ter compensatie gaf ze hem een zoen. De beul, die bloosde, bleef van vuur verstoken…

De uienboer is van de kaart, want alleszins beklagenswaard. Sinds vele jaren woont-ie al bij Wenen in een tranendal. Hij kon in mei naar Mokum sporen. - Een uitje naar de Schreierstoren. De boer was hevig aangedaan. Zo trok het uitje menig traan. Z'n zoldering - 't is om te janken - bestaat geheel uit treurwilgplanken door huilebalken…

Hij was student en vreesde om te sjezen. Tentamens deed-ie daarom al geen jaren. Dit kon z'n ouders geenszins zorgen baren. Z'n broer en zuster waren beiden wezen. Hij mocht niet op z'n kamer van z'n ploert. Door huurschuld, die de pan uit was gerezen, werd hem na rijp beraad de deur gewezen. Hij stond op straat en voelde zich beroerd.…

We zweten zoals de wereld zinkt je bent niet meer te remmen je kreunt allerlei namen en ik denk ze allemaal te heten het kan me ook niet schelen ik schrijf ze op de ramen in de condens van duizend stemmen die ik later ben vergeten…

Je trekt conclusies als een sluier dicht het lichteloze ad rem metrum in je stem splijt alles wat ik dacht te willen zeggen in een onverschillig staren Ik zoek het wonder der machteloosheid zelden op het verwart me, ik kan er niks mee al die sluiers die een schijnsel doen verzwakken maar jij Jij kijkt de watts nog uit een zaklamp Placht…

Met ogen, die verstrakken in een staren Als alles raast en kolkt en kookt en spat ‘t Weerbarstig kuifje slecht gekleurde haren Gaat elke week de idioot naar ‘t bad -Vrees niets, kindlief, al heeft hij naakte benen: Voor zoveel botten, spieren, zweet, ruim baan! O, als ik troosten kon, dan kon ik wenen Gelijk een spelend kind, in zoete waan,…

Beneden is de grote oceaan. Er wordt gevlogen in een Jumbo Jet. De stoelen zijn haast allemaal bezet. De captain kondigt door de speakers aan: 'Dit is een korte mededeling slechts. 't Is niet m'n doel om nu paniek te zaaien. De linkervleugel staat in lichterlaaie, wat óók 't geval is met de vleugel rechts. U ziet het uit de hoogte niet zo…

Al spoedig trouwt ze met een advocaat. Ze denkt, dat hij de man is van d'r dromen, doch overspoeld door al z'n woordenstromen blijft zij vergeefs verlangen naar de daad. Het gaat maar door. De vrouw voelt zich genomen. Hij kletst van 's morgens vroeg tot 's avonds laat en zelfs bij haar in bed. Ten einde raad verzint ze iets om toch nog…

...waar ik graag kom sinds jij een bord met felle kleuren langs mijn hoofd tegen de muur op smeet en alles wild ging geuren Net als een bed een mens opeet nam zweet het van ons over het druppelde in stukjes pijn en geluk langs mijn haren op je wangen uit je knieholten in mijn handen het scheurde uit mijn hart in jouw armen en jij voelde…

Ik reed naar huis bij ondergaande zon en stopte voor een liftende blondine. Ze zei 'Ik heb een Ford, maar geen benzine; wees lief en breng me naar een tankstation.' In deze missie had ik echt wel zin, want door d'r schoonheid was ik in m'n nopjes. Ze lachte bovendien om al m'n mopjes. Een leeg benzineblik lag achterin. 't Was nogal…

Ze heette Erica en was een mooi en stevig wicht. Een schietvergunning had ze ras. Ze was zeer doelgericht. De grote kermis vond de griet een prachtig volksvermaak. De schiettent was d'r favoriet. Ze schoot veelvuldig raak. - En op een wedstrijd schoot ze prijs. Ze was de allerbeste en won de felbegeerde reis naar 't verre, wilde Westen…

je raapte op grootte schelpen van het zand woog ze in je hand bekeek de tijd in lagen kleuren droegen groei vertelden over jaren hoe het diertje leefde de lijnen rondden bloei ik vond de grootste jij de mooist gekleurde ik keek je aan, omhelsde je de zee getuigde het gebeuren golven juichten wit en de branding brulde, maar de schelpen…

'Ik heb als koe een leven en dood,' zo klaagt het beest, 'die slechts bestaan uit geven: eerst melk; daarna de geest. Dan weefsels en organen. Men snijdt mij door mijn ziel door zich mijn baas te wanen. Ik schreef geen codicil.'…

'Ik zeg u in vertrouwen: Ik hou van allemaal, van mannen en van vrouwen,' zo sprak de kannibaal.…

op zondag in het dwangbuis van de kerk twee jeugdigen als vissen op het droge verketterd door verblinde demagogen en angstig voor de zwaarte van het zwerk de leraar met die lange monologen verbood ze om te lezen in een werk met op het kaft twee blije vinkenogen ze moesten naar de burcht van Bloem en Perk ze droegen stil hun last, ze waren…

wat moeten toch de vlinders in gedichten ze fladderen als goede feeën rond een huichelachtig lachje rond de mond die zweverige, valse lichtgewichten ze mijden laf depressies en het front en weten van geen zorgen, van geen plichten je kunt ze nooit van arbeidsdrang betichten ze existeren slechts als vagebond wellicht is er een zweem van jaloezie…

De eunuch gaf een hintje: “Ik wil zo graag een kindje!” Zijn vrouw zei “Mooie prater, Wat sla je weer een flater!” -------------------------------------- © Jan Bontje 2002/2003/2004…

ik zag je staan, een sprankelend verschijnen je brak het licht en filterde in kristallijne kleur het zonneschijnen ik proefde je in dorst die niet te lessen was mijn lippen vochtig omdat ik jou niets meer te zeggen had je gleed naar binnen in een passen dat de maat gemeten had je smaak was zo apart dat ik je nooit vergat we paarden…

Geen mens ter wereld drijft ons ooit uiteen want wij zijn ondanks alles eensgezind. Door dik en dun, wij blijven immer één, geen mens ter wereld drijft ons ooit uiteen. Mijn psychiater spreekt van schizofreen, maar ik verklaar, wát hij ook van mij vindt: geen mens ter wereld drijft ons ooit uiteen want wij zijn ondanks alles eensgezind.…

Geklaagd wordt, dat het vol wordt in de Staat der Nederlanden, daar uitheemse stromen het dichtbevolkte landje binnenkomen. Een hoge druk beheerst het leefklimaat. Door zeer bezorgde vaderlandse lieden wordt aan klimaatexperts om raad gevraagd. Men antwoordt: 'Niemand, die er straks nog klaagt: klimaatverandering zal uitkomst bieden.'…

ik barstte uit het keurslijf van sonnetten de lettergrepen waren eensklaps vrij en dansten vrolijk in een woordenbrij verlost van alle regeltjes en wetten geen veertien zoutpilaren op een rij geen metrum dat mij ooit nog zou beletten mijn woorden en mijn zinnen te verzetten ik voelde mij een veulen in de wei de volta ging verloren in de…