8981 resultaten.
Tweede vader
gedicht
3.0 met 44 stemmen
22.201 Hij was nooit ver. Nooit ver genoeg
dat wij ons buiten waagden zonder christendom.
Van Heere Heere zingend liepen wij door zijn jachtgebied,
keken niet op of om. Naderend tot zijn water
voelden wij zijn ogen die de sterren konden doven.…
de wereld
netgedicht
4.4 met 39 stemmen
12.778 de wegen van de wereld zijn soms wel ver
niet zo ver is de weg naar ons
een brug die men dan bouwde
werd gevoed door met de plons
de werelden vertrouwde
een vlucht van zwanen zwierend
de schemering omlijst
hetgeen je zag die nacht
mooier alles dan het lijkt
maar wat wat wacht
in het bos ruikt het kabouterig
smeulende geuren dringen binnen…
In tere schaduw zilverblauw
poëzie
4.1 met 27 stemmen
3.271 In tere schaduw zilverblauw
sloegen witte wieken en een gerucht
voer om; er werd een grote zucht
gewekt, een wensen, dat ver weg wou.…
Zacht begrijpen
hartenkreet
2.4 met 13 stemmen
1.329 Ik wandel door de leegte
en alleen de wolken
zijn mijn gezel
Ver, heel ver
hoor ik een zilveren lach
de stem van de jeugd…
denk ik toch…
of is het verbeelding
misschien…
het smachten
van mijn eigen, stil verlangen…
Zacht raak ik de schors aan
van een oude beuk, eindeloos hoog
die zijn schaduw werpt
over mij en mijn mijmeringen
Wees…
"Ik Verloor M'n Hart"
hartenkreet
4.0 met 31 stemmen
1.412 'k ben nu te ver
Van je afgedwaald
Ben té verliefd
En moet dus kiezen
Ben bang dat jíj
Mij gaat verliezen ...…
Verlangen blijft...
netgedicht
4.6 met 40 stemmen
1.789 Verlangen roept en draagt ons wachten,
verlangen slaat en zalft elk mens,
tot ver voorbij het diepst betrachten,
doorbreekt het zelfs de laatste grens.…
o vroege morgen
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
634 o vroege morgen laat mensen wandelen
ver over de velden in verse morgen
maak wakker die lome poppen
kom nader duidelijk zichtbaar
maak los in ontmoeting van omhelzingen
verhul je in tastbare grijpbaarheid
laat ze voeden in zachte geluiden
en in boodschappen van nieuw licht
laat ze proeven van je vocale snaren
geboeid…
Ga maar slapen
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.970 ga maar slapen
doe je ogen even dicht
laat de wereld zachtjes rusten
zet je zorgen uit het zicht
proef de vrijheid van niet wezen
als je in je dromen zakt
om een andere kant te lezen
waar de zon je ziel weer pakt
waar de wind je mee laat rijden
op de vleugels van je geest
ver verwijderd van het lijden
zo ver
van al wat is geweest…
Toeval
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
842 Zon valt op de gevel
een zoveel duizenste tegel
verlicht door een ster aan de hemel
Wij verven de wolken blauw
zingen op die steiger
dansen door tot de dauw
De zomer komt eraan
een groot feest
hier ver vandaan
Dans dan mens
en laat je gaan
ver weg
o maan o maan
waar komen wij vandaan
waar gaan wij naar toe
toe
het toeval bestaat…
Regendans
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
601 Pluvius, oh Pluvius
voed toch ons gewas
daal zachtkens neder
in druppels van glas
wij dansen en zingen
slaan de trom en mediteren
tooien ons met turkooizen veren
Pluvius, oh Pluvius
bescherm ons gewas
daal zachtkens neder
in druppels van glas
wij dansten en zongen
sloegen de trom en mediteerden
tooiden ons met turkooizen veren…
dichten
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
583 Zingend vliegend over het woud en over
de zee, van noord naar zuid en andersom,
als je je veren goed draagt kom je heel ver!
En je kunt er gewoon voor blijven zitten-…
Afhaaldag veiling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
886 De Renaissancetafel
van de veiling
gelaagd in stof
ver weggemoffeld
schuilgaand onder
sterk verschoten Perzen
staat na een lange rit
onder een grijze huif
te wachten op de
uitgestoken handen
van wie herstellen zal
in eer en glorie.…
Onder de vulkaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 naast de waarheid
waar ik koortsachtig naar zocht
zo ver naast alles
iemand die liegt
weet wat de waarheid is
spreek je de waarheid
merk je niet dat je liegt
dat is literatuur
nou ja,zogenaamd dan…
Restanten Blij
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
570 je bent hier maar zweeft ver weg
Droom je ook van mij?…
Schoonheid van het zijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
311 De schoonheid van het zijn
Is soms ver te zoeken,
Is hier ver vandaan,
Verscholen in donkre hoeken.
Het ligt evenwel voor ’t grijpen,
Dat ligt ook voor de hand,
Onbegrijplijk je ’t eer niet zag,
Gaat boven je verstand.…
Gluusje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
263 Samen ver, in die boot, met geluk als peddel groot, en een lach die ons
leidt, tegen de stroom van de tijd.
Op een eiland, zonder vrees, waar je hart ooit verloren is geweest, lag
het eerst nog in de sloot, nu gevormd tot zuiver goud.
Want wat er ook gebeurt, hoe ver of trouw,ik blijf voor altijd bij jou.…
Daar ligt dat water -- dat schitterende water
poëzie
3.6 met 24 stemmen
4.152 en ver, daar daar --
en nu ligt het weer schaterend uit te lachen
naar alle kanten, alsof ze wat zagen,
de lucht is boven wittig teer, rondom
valwolken en vèrgaande bomenrijen om,
niet heel ver is het àl gestoomde nevel,
molens en bomen even, even.…
Touch of freedom
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
1.012 Zie de palmboom
en dan omhoog
naar de blauwe lucht
om daar ver weg te zijn
steeds verder
steeds hoger
van het geraas
weg van oorlog
een steile stam
leidt tot de top
tot de vrede tussen takken
verstopt in de bladerkroon
waar het woeden
ver beneden
als krioelend woelende
rode mieren achterbleef
draag een bladerkrans
in de palm van mijn…
Echo
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
726 Het is zolang geleden,
maar ik besef…
ik hou nog steeds van haar
Een echo uit een ver verleden,
zo duidelijk en klaar,
geeft mij een blij gevoel.
Komt steeds mijn dagen kleuren,
brengt mij een levensdoel.…
Vrouw
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.201 Het meisje is ver weg
en stilaan werd ik een vrouw,
en ik vraag u vriend,
Wat is de ziel van ons leven?
En vriend dit verhaal is echt.
Ik zal je nooit vergeten.
Maar een toekomst lag in ons verleden.…
Door wind gedragen
netgedicht
3.3 met 22 stemmen
1.555 je rustige adem
gelijk een sierlijke vogel
danste de avond in
streelde wolken
in een hemel
alleen van ons
veren van klank
vlogen mij verder
dan ik ooit
zou dromen…
overvloedig
gedicht
3.0 met 306 stemmen
60.186 overvloedig
het middaglicht
een stilstaand geluk
van glas
schittert
in kleine scherven
ergens ver weg ligt
verdriet te sterven
-------------------------------------
uit: 'Verdraagzaam de tijd', 1992.…
struisvogel
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
733 de oren uitgeschakeld
geen rilling in de huid
het oog naar binnen toe
en wimpers neergeslagen
de lippen dichtgeknepen
geen tandenknarsen meer
alleen nog streling van het zand
zo ver van de wereld…
verdwijnen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.171 weg
ver weg
naar een strand
een eiland
een ster
overal
waar maar leegte heerst
en mijn eigen leegte
niet opvalt
zodat ik kan zijn
wat ik voel
en weet
wat ik ben:
alles
en tegelijkertijd
niets…
Liefde
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
1.519 Liefde is als een vallende waterval
Als de gouden stralen van de zon
Liefde is als een helder kristal
Als de verse grassprietjes van het gazon
Liefde is als de prachtigste vlinders
Liefde... is eindeloos…
Marylin
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
978 Voor het blonde meisje schreef ik
dat ze meer dan schaduw was
meer dan een kus of nabijheid
van een een troostende aanwezigheid
Wat kon zij anders doen dan
mij achterlaten in een ver land
met vage herinneringen aan
hoe het ooit tussen mij en haar begon…
ongenadig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
616 De dominee
De priester
De imam
Prediken voor eigen kerk
Liefde lijkt ver weg
Stammen strijden voor stemmen
Religie, ja en amen
Het leven is hard…
Birma spoort niet
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
675 Is de nacht vol
dwaze geruchten
bij het ochtendgloren
zingen gevleugelde mannetjes
opgetogen hun lied
Ver weg groeit het aantal wezen
en bamboeratten die razend kezen…
Schreeuwende stilte
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.228 Hoe ver kan dichtbij zijn?
Eenzaam dwarrelend
Schreeuwende stilte
Mijn ziel wacht; onrustig geduldig…
Op geel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
831 Ach, die zelfvoldaanheid
in het verbreiden van
en geen begrenzing
in het ver verschiet.
Je was niet, kwam niet en
nooit bleef je (ook niet
in m’n dromen)
In geel ben je ontegenzeggelijk bij me
als een heldere gedachte,
die mij steeds ontschiet.…