5051 resultaten.
Twee zeeën
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.524 Sofies zee is heel groot
want zij is nog zo klein
pas twee.
Samen lopen we er op af
ze aarzelt
kom maar zeg ik
ga maar mee
ze is echt bang en zegt
ik ben verdwaald opa
haar manier van verwerken
Mijn zee is ook heel groot
want ook ik voel me zo klein
pas achtenvijftig.
Ik aarzel niet
het lijkt wel
of de zee mij roept
kom maar
ga maar…
En bestaat niet
gedicht
2.9 met 15 stemmen
10.050 Zoals die pad, verstopt
tussen de lelies: op-
gesprongen, pissend, op het geluid van je schaar.
Een kleine, grauwe. Stil
tegen de grond en stiller
tegen de muur daarna, gevlucht voor je hand
of daarvan de schaduw. Kloppend tegen beton
weggedrukt hard te worden, onopvallend
hard als het hardste gevaar.
---------------------------------…
Een stil boeket van pijn
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
628 je kent mijn woord
het spreekt
soms lieg ik even
om de waarheid
te bewegen niet zo
hard voor jou te zijn
je hebt mij
bloemen laten zien
een stil boeket
van pijn
geleden door
de ziekte die je sloopt
je ogen vragen
wie ik ben
mijn hand
voor jou
achter mijn rug
gebroken rozen
de kleuren
heb ik zelf
ook niet…
Liefde
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.507 Even stopt de storm
van het dagelijks leven.
Even is er geen haast
geen zin om door te gaan.
Even staat alles stil
behalve mijn hart.
Lang ben ik alleen.
Lang zal ik alleen zijn.
Lange tijd zal ik verlangen.
slechts verlangen.
Zelfverminking, krankzinnigheid.
Zelfmedelijden en totale schijt
aan de wereld om je heen.
Zelf sla je je er…
Kindsoldaat
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.511 Inmiddels ben ik ouder
en heeft war child mij noodzakelijk geholpen
Maar de gedachten van moord en mishandelen
op mijn leeftijd maken mij mensloos
zoveel angst en schuldgevoel
ik word er ziek van.
Ik heb wel hulp gehad, maar andere leeftijdgenoten
zijn er nog steeds mee bezig
schiet kindsoldaten te hulp
daar hebben ze wat aan....…
In de vorens van sarcasme
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
591 Het mag toch niet zo wezen
dat ik mij voortploeg
in de vorens van sarcasme
en verdwaalde utopieën
benevel met dorstigheden
al hecht ik wel waarde
aan de draai wanneer ik moet keren
als de sluithoek van de zon
me donkert in de fijnste mazen
en de afdrukken in mijn huid
de grenzen bepalen
van mijn menselijke mogelijkheden
doch mijn stiel…
De jongen wachtte op de dingen die komen zouden.
gedicht
3.2 met 68 stemmen
12.217 De jongen wachtte op de dingen die komen zouden.
Zijn vader zette de kachel op tafel, zijn moeder
bracht huisraad naar boven. Toen begon het wachten.
Het wachten op het water. Het kwam als een groot grijs
monster dat zich breed uitrolde over het bouwterrein
over het braakland naar het huis waar hij woonde.
Hij hoorde de kelder vollopen, de…
Schone schijn ?
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.711 Al jaren zijn ze uit elkaar
gegroeid… waarom doen
ze nog alsof?
Al wat hen vroeger ooit
verbond
voorbij.
Ze slapen al jaren niet meer
bij elkaar
Hij ziet het niet als ze een ander
kapsel heeft.
En wat hij doet interesseert haar
niet.
Ze dansen de dans der passie al
zo lang niet meer
Ze blijven bij elkaar en ik vraag
me af: waarom…
bloemen in haar haar
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
555 ze lijkt wel een spraakwaterval
nu ze de angst kwijt is
eerst klopte haar hart in haar keel
maar nu ze dapper overwonnen heeft
kan ze loslaten
ze zegt…..jouw liefde maakt me mooier
jouw warmte doet me glimlachen
in de morgen
jouw vertrouwen in mij
draagt me door de moeilijkere uren
de echo van je stem
heeft me verlost
van eeuwig durende…
De dichter in het vers
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
676 Hoe kan ik de luister in jouw stem
behoeden voor mijn vers die slechts
bovenwinds te horen valt en echobloemen
laat verwelken want mijn stem is ademloos
zoniet jouw gewelfde silhouet, met een
ietwat Rubens en het strakke van een buikdanseres
mijn lief, jij bent mijn loods
die mij tot ver
in jouw haven brengt
en me laat aanmeren tot het…
Weggaan van hier!
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.360 Soms wil ik hier niet meer zijn
Vluchten
Weglopen van alle problemen
Die elke keer opnieuw verschenen
Waarom ik
Waarom verdien ik dit
Kon ik maar iemand aanwijzen die daarover beslist
Ik wil weggaan van hier
Weggaan op zoek naar plezier
Daar heb ik behoefte aan
Dat heb ik nodig in mijn ongelukkige bestaan
Ik stijg nu op
Hopelijk naar een…
Storm
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
603 Een vernietigende storm
en stukjes gebroken hoop
vervagen in de wind
Scherven gevoel
onzekerheid
de chaos verblindt
Maar de warmte van ontferming
lijmt de stukjes aan elkaar
uitzonderlijke inzet
maakt die storm
bestuurbaar…
Vluchten is voorbij
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
623 ik ben geweest
jij hebt gebeden
we hebben zij
aan zij gestreden
voor leven als ons recht
het vluchten is voorbij
de laatste ochtend
gaat mij raken.
brandend zal de zon
mijn vleugels schaken
ik ben gestrand
eeuwig zal de wind
mijn kleuren dragen
ribbels over liefde
schrijven in het zand…
Waterkinderen
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
820 Bijna tien jaren kwam ze elke week naar de
tempel. Soms bleef ze een uur soms langer
Nooit vergat ze iets mee te nemen. Al was het
zoals vandaag alleen maar een knuffel.
Alsof ze op een kinderfeestje ging.
Ze overdacht daar hoe haar kindje er uit had
kunnen zien en schuldgevoelens overvielen haar
iedere keer. Hadden ze het kindje maar gehouden…
Merel
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.031 Ze stond te trillen op haar benen
Haar oog kleurde langzaam blauw
Collega’s probeerden haar moed in
te spreken en haar te troosten.
Maar dit had niet mogen gebeuren
Het was haar eigen stomme schuld
Ze was altijd lief en open naar haar
groep patiënten.
Ze had zoveel geduld.
Nu was ze onvoorzichtig geweest en
had het meisje de rug toegekeerd…
Geboortedorp
gedicht
2.5 met 48 stemmen
11.843 De aarde had niet groter hoeven worden
dan een zandbak.
En alles kwam goed
omdat vader het zei.
Het venster op de wereld
was gewoon zwartwit
en de wereld kwam tot ons
over twee bedaarde kanalen.
Op die avonden sneeuwde het zachtwarm
ook buiten de beeldbuis.
De gordijnen lieten geen ongerechtigheid door.
Wanneer ik uit dromen opsnikte
het…
Lief dagboek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 alle woorden fluistert de wind
zijn al eens gezegd
alle zinnen zijn al eens
uitgesproken
ze luistert met een glimlach
in haar ogen
haar hart schrijft
de melodie
van angst en hoop en vertrouwen
strijkt even met haar hand
door haar verwarde krullen
pakt dan een pen
schrijft haar zinnen op papier
wil ze aan jou toevertrouwen…
Lief dagboek
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
589 alle woorden fluistert de wind
zijn al eens gezegd
alle zinnen zijn al eens
uitgesproken
ze luistert met een glimlach
in haar ogen
haar hart schrijft
de melodie
van angst en hoop en vertrouwen
strijkt even met haar hand
door haar verwarde krullen
pakt dan een pen
schrijft haar zinnen op papier
wil ze aan jou toevertrouwen…
Meisje, er is iets
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.609 meisje
waarom duik je in elkaar
je verlegenheid weet beter
als ik je angsten evenaar
Wil je dat ik je zo niet zie?
wil je liever even niets
maar meisje, ik weet het
er is iets…
Iets
gedicht
2.8 met 32 stemmen
14.723 De grot waarin ik ben
maakt me mijn hart bewust
mijn zinnen zijn verlamd de lust
is dood niets wat ik nog ken.
Een zacht geruis bezingt mijn oor
mijn mond is droog mijn ogen blind
geen oorsprong die ik zoek of vinden
moet de duisternis is door en door.
Een klank is het die tot me komt
geen woord geen lettergreep
een toon die niets betekent…
Vox Populi
gedicht
2.5 met 45 stemmen
11.405 Steeds minder wordt de fantasie
fantastisch, steeds kleiner
de wereld, korter
de reisduur, de voetbalbroeken.
Narcissen verdrogen en worden
door tulpen vervangen, de kat
werpt tussen ontsproten bintjes
negen jongen waar geen blik voor is.
Elke dag poets ik zorgvuldig
mijn schoenen en gebit terwijl er
verrekt, gecrepeerd en gemoord wordt…
spoken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
568 wat maakt mij zo bang vanavond,
het is de aankomende nacht,
de stilte die wacht, de terreur
van zich opdringende gedachten.
hoe licht ik 't ook is in m'n kamer,
om t donker te bestrijden buiten,
hoe hard ik ook de muziek zet,
de stilte blijft. Ik zet de deur naar
de gang toe open, kijk in het trap-
portaal. Geesten vechten beneden…
Van divers allooi
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
460 samen sponnen
zij het web
van werk en thuis
nog hechtten zij in
verre draden familie
vrienden aan het kruis
waarvan de mazen
kleiner dan de prooi vangsten
garandeerden van divers allooi
maar haar trekdraad bleef
de gouden ring want angst
voor echtbreuk zat er altijd in…
Van divers allooi
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
540 samen sponnen
zij het web
van werk en thuis
nog hechtten zij in
verre draden familie
vrienden aan het kruis
waarvan de mazen
kleiner dan de prooi vangsten
garandeerden van divers allooi
maar haar trekdraad bleef
de gouden ring want angst
voor echtbreuk zat er altijd in…
twijfel
hartenkreet
2.7 met 17 stemmen
3.065 twijfel
heb ik keer op keer
soms doet dat nog wel zeer
is alles nu goed
of toch niet
een fase nu van
twijfel met verdriet
waar ik al zo lang mee worstel
hopende immer dat niemand `t ziet
leef ik gestadig wel voort
bijna zoals `t hoort
zonder dat ik echt geniet
zoals iemand die alles
omzich heen voelt en ziet
voel ik mij tòch nog gevangen…
Kind in Haïti
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
1.798 Ik ben dicht bij mijn mama
Want daar houd ik altijd van
Mama is bezig met het eten maken
Ik hang om haar middel en kijk hoe ze het doet
Ik hoef niets te zeggen
Bij mama zijn is al genoeg
Mama neuriet zachtjes een liedje
Het voelt veilig bij mijn mama
Ik kijk mijn mama aan en ze glimlacht
Ik voel mij warm en ik lach terug
Dan ineens een…
Als primus inter pares
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
562 hij groef en
spitte alles om
op zoek naar
aandacht en waardering
voelde zich
de koning op
zijn vakgebied
als primus inter pares
maar medebroeders
had hij niet in
volgen en begrijpen
schold ze uit voor eigenwijzen
aan een handvol dwepelingen
en verdwaalden baarde hij
zijn kennis en wat kunde dat was
de aandacht die de wereld hem…
De muur
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.435 dan wordt het stil, je weet, nu komt het schot
de doodsangst valt te lezen in je ogen
een beul vertoont geen spoor van mededogen
te sterven als een strijder lijkt je lot
je voelt je als een schurk op het schavot
de hand beschermt een kruis, het hoofd gebogen
een droevig beeld van leed en onvermogen
wanhopig richt je nog het woord tot God…
"Ons Levenspad"
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.347 Soms, héél soms
moet je me
even terugroepen...
Me wijzen welk pad
ik ook al weer koos.
M'n hand vastpakken
en me zacht
toefluisteren:
"dít is ons levenspad"
en we hoeven het
niet af te rennen.
"We bewandelen het sámen
stapje voor stapje,
jouw hand in de mijne
en onze blik
in dezelfde richting!"…
Vergeetboek
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
588 applaus handen
stukgeslagen verlangen
vult hun dagen
naar het zinloos
van het leven
zo vluchtig
neergeschreven
op maagdelijk wit
tusen de lijnen
punten komma's
accentueren wat
liefde moet ontberen
in het doolhof
van frustraties
waarom niet een lach
proberen humor stickers
open wonden sluiten
vegeefs de schrijvers
doorgeefluik van angsten…