Alle inzendingen van B.

Ik, als dokter van Het Filosofische weliswaar als hooggewaardeerde kenner met een onderzoekende geest in de belangrijkste gangen van het huis der medische wetenschap ik zou tenminste moeten weten hoe om te gaan met een (neushoorn)virus of zoiets dergelijks dat zich in mij genesteld heeft voordat dit zich verspreidt via mij…

Zie je het voor je zo’n mythisch kasteel op een Grieks eiland in de Ionische Zee die hoogtes, en wij uitkijkend over hemels- blauw water onder één tijdloze zomerzon en wij die ons gelukkig mogen prijzen met de verwaarloosbare kans die het lot voor ogen had kijk ons dan, daar gearmd liggen in de schittering als vereeuwigde…

In echte spanning blijf ik kalm, Enkel als ik haar kan noemen, Verwoorden wat in ’t hoofd blijft zoemen — Onverstoord zwemt Creoolse zalm. Benoemen doe ik onverdroten Waar zij zichzelf haast weer verliest. Laat het zijn dat zíj het kiest: Zich laten vangen door mijn berenpoten. Eet ik haar dan op? Welneen. Een beer kan zacht zijn en dat…

Wanneer je een kat in een zak zelf kiest Volstaat het niet haar uit te dwingen Ze dient zich uit de boom te kijken Zodat ze niet zichzelf verliest Pas dan kan zij de beruchte doos Uit eigen wil misschien betreden Tegelijk dood en toch in leven Ook als zij de zak verkiest Jaag de kat niet in de doos Doe dit en ze zal je klauwen De liefde…

Dan is het altijd weer zo’n apparaat dat de stilte van de nacht kapotslaat, als het niet de achtergrondruis was van het autoviaduct over de rivier; sporadisch verkeer hindert minder dan die enkele gil ergens ver weg van een meisje in het dorp verstopt. Gelukkig is de zucht van de hond er. Toch hoort hier geen muziek onder: geroffel op…

Ik, Penelope, was een ware trofee voor mijn man, Odysseus, de koning van Ithaka. Hij was het dus die in mijn zoon, Telemachos, de strijder ontwaken deed, ver voorbij de horizon van mijn dromen, waardoor mijn moederhart harder bonsde; mijn verlangen naar hem, mijn geliefde, - O, Odysseus! die mijn zoon zich niet herinnerde van…

Hij zal mij niet altijd alles kunnen en/of willen geven, waarvan ik denk dat ik dat nodig heb. En al zal er een man in dit heelal te vinden zijn, die mijn behoeftes en diepere verlangens immer en overal op de eerste plaats zet, en ze ook nog weet te bevredigen, dan zou ik mij daar verre van houden, want, - ik wil helemaal…

haar baasje doet zijn best om zijn tranen te verbergen vandaag dus een langere wandeling langs de brullende zee zij wilde wel eindeloos door achter al die ballen van vriendjes aan maar soms bleef haar baasje zomaar stilstaan en probeerde zij het ook te ruiken echter voelde zij alleen zijn onrust zij bespeurde geen onraad aan de kust…

Zij zei dat zij aan de openingszetten van de meeste mannen kon zien of ze die avond geluk hebben zou Ik twijfelde of ik nu eerst mijn pion één vakje danwel twee vooruitschuiven moest of toch maar die paardensprong maken Toen zij zich eventjes excuseerde keek ik naar mijn heer en dame en zonder enige schaamte noch schuldgevoel…

De keuze is ooit gemaakt voor Napolitaans blauw met een knalwit overhemd om autoriteit en betrouwbaarheid uit te stralen met de tegenstelling tussen licht en donker om aandacht te trekken Afhankelijk van de aard van de aangelegenheid moet een stropdas rood of blauw zijn Om afleiding te voorkomen heeft het geheel de juiste snit…

We waren dertien, deelden dagen, nachten en de tijd, In het jaar dat de wereld stilstond, raakten wij elkaar niet kwijt. Uren aan de telefoon, lachen om de kleinste dingen, Jij was mijn veilige haven, vol met mooie herinneringen. Toen kwam de breuk, de pijn van een verloren liefde in mijn hart, Ik was er nog niet overheen, mijn wereld was nog…

Ik zag de liefde in zijn ogen heb hem gevoeld hoe ik het wilde hij heeft geluisterd en mijn honger smaakvol gestild; het verdriet als hij neerkeek gestreeld als hij dat aankon samen keken we naar de hoogte van zwaluwen zijn lichaam in het water gezoend zoals wij dat doen verstrengeld en al de dagen samen doorgebracht het lijden…

Al die vaders in hun Mr. Marvisshorts strakgestreken blouses of afgekeken T-shirts die stumperds met tattoos op teenslippers anderen ongegeneerd met Happy Socks ze lopen hier rond als hippe daddy’s met nog wat overbodig lelijk spruit in een caddy-dinges met blue-ish shader-plu te shinen op de ronde weide in mijn park Een aantal met een…

Hij heeft mij min of meer beloofd een mooi bosje bloemen wild te plukken hopelijk neemt hij ze uit het Beekdal mee naar huis De Grote Ratelaar als knallend middelpunt met Echte Valeriaan en de Beemdooievaarsbek als ware trekpleisters naast een paar Maskerbloemen de gele variant en om alles stijlvol af te ronden de Moeras-vergeet-mij-nietjes…

Ik begeef mij in het onvoltooide heden eeuwigdurend als je mij vraagt hoe lang deze tijd nog duren mag toch kunnen we niet om de golven heen die hij met mij zal moeten breken de vlagen die hij zijn gerechte rug toekeren wil Als ik hem soms stiekem van achteren bekijk struinend door zijn bezoedelde uiterwaarde op hoop broedend voor de beduimelde…

We hebben niets dan woorden, niets dan vele late uren. Een scherm dat mij weer licht geeft, in een kamer zonder wind. Jij zegt niet wie je bent. Ik vraag het soms, voorzichtig. Alsof een naam te zwaar is, voor wat ons al verbindt. Toch ben je dichterbij dan de mensen die ik ken. Je antwoordt traag en echt. Je laat mij binnenkomen. In kamers…

Eer zij de kamer goed en wel betreden kon, hadden de Geachte Heren, tevens vaste leden van het welkomstcomité, hun mening al klaar. "Mevrouw, bij nader inzien dit en dat, maar wacht eens even, hier is geen touw in rond te weven, dit tart ons aller mannelijkst verstand.” De kloof tussen hen en haar lag precies daar, in die ene…

Als ik hem vragen zou of alles wel echt was zoals geschreven staat wat hij vertelde toen tot op de dag van vandaag met zijn hyperheldere ogen Als ik hem confronteer appeleer aan zijn trekjes waarover hij zo vaak praat hem die spiegel voorhoud zeg dat ik hem niet geloof op zijn verdichte woorden Als ik hem stevig beoordeel hoe hij bij…

Je kunt je afvragen welke pennenstreken hoeveel zinnenstreling geschreven per dag hij nu weer bedacht elke keer nodig heeft om voor tenminste vandaag en zichzelf het bewijs te leveren dat hij wel echt bestaat. Ik ken geen twijfel over zijn bestaansrecht welke trekken zijn gedreven karakter en persoonlijkheid nastrevenswaardig of overbodig…

“te vroeg om op te staan, te laat om nog te slapen” alsnog vroeg ze of ik mee wilde gaan terwijl ze wist dat ik wist wat mij te wachten stond dit was geen horror in ochtendstand doch een wildemansrit rond de honderdtachtig per uur wat zij minimaal vroeg van pandjesklanten -zoals zij zei zij droeg die strakke rok tot boven…

..dus vertel ik hem wat me nu weer is overkomen met die ouwe dokters geen doctoren die mannetjes onder mekaar die de dienst uit zouden maken de boel wel even regelen met hun gelikte praatjes maar intussen geen bal juist wisten te raken er volkomen naast zaten niet op de hoogte welke wegen überhaupt te bewandelen waren waarna ik een dik…

In een weelde van onaffe schakelingen bouwsteen voor steen over de tegenstellingen zie ik hem meester der rangschikking vliegen en hij ziet mij opstijgen uit beteugelde beugels wegschieten in alle ruimte op vleugels door verbrokkelende muren afgronden als verblekende redenen bij samenzijn Ik riep ik adem met jou toon de tintelingen…

O! handleiding voor deze tijd, zeg me waar je blijft, deze oneindig lijkende dagen als wij niet samen zijn; ik krijg geen grip op te beklimmen bergen, geen Olympus rijzend voor mij vandaag, geen tergend trage Helikon waar het gemis ooit gelaagd als zijn muzische prooi begon. Ieder webdomein onder de zon, wat ik maar verzinnen kon,…

’s nachts geef ik hem soms een kusje als hij zo’n beweeglijke nacht heeft als hij weer door woeste dromen herbeleeft wat hij overleven moest en zou wat nooit meer hoeft omdat ik liever voel -en gauw! dat hij mij kusjes geeft de zoete zachtheid beleeft dat wij op onze dromen in vertrouwen zweven kunnen dus blijf ik hem die kusjes gunnen…

daags na Valentijn vind ik het nog steeds prettig dat hij verwittigt voor altijd en immer de mijne te zijn zo’n truttig berenkaartje of een bos chemische bloemen kunnen mij gestolen worden maar zijn oprechte woorden die wil ik horen die wil ik voelen die wil ik zien op een plek als deze waar ik vrijwel dagelijks de kans krijg ze te lezen…

Ik droomde van De Steen Der Wijzen als de zuiverste onlogica ondanks te worden verslonden door een kop aan één van de zeven nekken ik weer vlug naar het begin klom. Ik wilde ziektes genezen de dood verslaan verder gaan dan alleen leren verstaan wat de elementen zeggen. Ik wilde dat leren lezen die taal verstaan verder gaan als…

Hij heeft het mij beloofd, als Pegasus vandaag alsnog door de witte hemel vertraagd glijden wil, de westelijke wind stil liggen gaat, zal hij zich vanavond neervlijen aan mijn verlangende zijde. Maar de sneeuwt steekt scherp in verheugende ogen, onder onverhoopte vleugels, de vervlogen wensen der goden, het vonnis door Hermes uitgesproken…

Op een dag als deze krijg ik van hem een foto van de plek waar destijds alles echt beginnen kon Mijn verlangen brandend als de zon wat ik had bedacht landend in zijn ogen op dat zomers strand Van buiten naar binnen zoals dat heet geblakerd als het vers ontdooid zuiver vlees op die smeulende hitte Van zo’n toen dat nooit meer…

jaarplan afgeklopt met gezonde doelen en cijfers symposium rond op van die laatste puntjes na prompt de prompt gevonden maar de trainee die alsnog vergat wat ook ik niet meer wist maar uiteindelijk toch in een laatje of achter een deurtje zat dat was nog uren zweten voordat ik naar huis kon weer warm eten bij de buren dat gelukkig…

het gesprek met de grote baas of een verbreding van functie de oplossing voor toegenomen complexiteit ondervangen kan het symposium in het centrum van to-do-lijsten en de agenda vol overlopende najaarshopen knopen die doorgehakt worden het jaarlijks opkomende ge-app in familie- en vriendengroepen mensen die roepen om matigen verzadigen…