voeg je netgedicht toe

Netgedichten over psychologie

4410 resultaten.

Sorteren op:

voldragen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 474
in elke handpalm draagt haar vreugdetraan een stille zaailing, klein op weg door witgewassen leed zo glimlacht tijd wat milder in haar opgevangen hart en kruislings legt ze zacht haar banden over hard geworden nacht het deert niet meer dat ergens daar een kind haar foute kanten ziet, het wrijft de onschuld uit haar grijze haren…
switi lobi6 februari 2015Lees meer >

hier en daar

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
ze vlogen binnen wolken schaduwspreeuwen voor de zon zo ver het blikveld kon bestrijken werd het kijken, naar een gapend zwart gelag vanuit die onbestemde sfeer ging elk keeltje zwaar tekeer blue monday krijste hard en zwaar: misbaar tot op het juk althans zo leek het me, maar hier hier schommelden gedachten op het wit van dit…
switi lobi5 februari 2015Lees meer >

Beperkt houdbaar

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
we zijn het allemaal angst kruipt als er een datum aan wordt opgehangen iedere minuut beleven we nog intenser dan ooit te voor het grote onwetende tegemoet gemis is al ingezet wisselen we tranen uit bedenken honderdmaal laatste woorden tot ze langzaam niet meer gehoord kunnen worden…
LadyLove5 februari 2015Lees meer >

Even opgetild

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 699
Warum ist das Licht gegeben Dem Mühseligen, Vraagt Brahms zich af In de gedragen klanken Van zijn Opus - Verrassend is dat niet, Muziek wekt mensen tot leven Waar zij in hun gedachten Al gestorven waren - Wat muziek vermag Is ook aan dichterlijke Woorden gegeven: Dat sprekende gedicht Dat op die stomme muur Is aangebracht…

Het gaat wel, voor een ogenblik

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 539
Terwijl wij net jullie Aan de eeuwigheid Hebben prijsgegeven Vragen bekende onbekenden Hoe het nu met ons gaat, Zo midden in ons verdriet - 't Gaat wel, voor een ogenblik, Is het enige dat ons op Dit moment te binnen schiet…

er zij schaduw

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 619
of men wil of niet vaak blaast wind stof door het hart het bevuilt verlangen houdt het licht apart en maakt ogen dof, gevoelens blind soms ben ik stuurloos en weet niet waarom dan kiest de dag zijn eigen plan dat het verstand verre van volgen kan en mij verstookt van een enige lach of kieren dicht naar buiten met een duister gezag…

Déja vu aan het biljart

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Voor mijn vader Terwijl jij nadenkt Of je over rood of Wit wilt spelen, Schud ik de tijd Uit mijn mouw En kijk ik veertig Jaar of zo naar voren, Zie ik haar, dan nog Niet geboren, op dat Tafeltje in het kleine Kerkje dat in de mist Verborgen ligt Met gekruiste benen Gedichten lezen, die mij Regel voor regel raken, met…

hypomanie

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
toen zag ik jou, aan elke hand een kind, jouw lichaam krachtig, jachtig in de wind van frisse zomers wijdbeens zeker stond je daar het schoolplein vloeide terug tot waar ik enkel nog jouw blik ontving ik brak in zachter lachen uit en luidkeels klopte toen mijn hart jij zag mij ook, je keek en streek een kind wat door zijn haar, het…
switi lobi2 februari 2015Lees meer >

Een lege tijd om in te leven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 598
Tijd volgepropt met zinnige En vooral onzinnige dingen - Veel geratel over van alles En vooral over helemaal niets - Mens, waar bazel je over? Als je niks beters te melden hebt Hou dan gewoon je mond! Geen tijd meer over om van te leven, Druk met alles, druk met niks, Geef mij die lege tijd dan maar Waar ik mateloos naar verlang…

Een sprankje

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 459
de vloer leek al even niet meer zo stabiel als voorheen maar men zag het niet de lucht kleurde onheilspellender tot dan toe maar men begreep het niet ik struikelde en viel in een diep diep gat en schreeuwde luidkeels maar men hoorde mij niet belandde op het punt van totale overgave tot die ene stem ik reikte hem de hand…
LadyLove1 februari 2015Lees meer >

van volle leegte

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 498
mijn holle buik droeg niets meer dan de angst om hem alsnog te gaan verliezen schreef met duizend rimpels al mijn angst in al mijn zorg ik vloog met harde vleugels langs het einde van de nacht, liet waken onbedacht veel scherper zijn, want pijn strekt uit tot aan voorbij de dageraad, die woordeloos doch ingesproken opstaat uit de…
switi lobi30 januari 2015Lees meer >

Dan is er het beeld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
Als woorden niets meer zeggen, Louter stuiten op een muur Van betonnen onbegrip, Dan is er het beeld Dat laat zien hoe het was, Hoe ik het heb beleefd, Dat opluchting geeft en Een onbelemmerde ademhaling Mogelijk maakt, Zodat ik in mijn beelden, De trauma's van de wrede tijd Geleidelijk verwerken kan…

Gewogen beslissing

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 671
Waarin jij mij En ik jou herkende, In de gewogen beslissing Van het moment - De tijd die zich niet Langer alleen voor jou Of voor mij uitstrekte, Maar voor ons samen, Tijd die we gingen delen, En liefde die ons verbond In de tijd, zo lang Die ons gegeven is…

ansicht ge(oor)loofd

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 451
Westerbork, mei ‘43 dag lieve, ik stuur dit even snel bericht je, dat het goed gaat dat de bel nabij jouw deur verlangend naar mijn vingers reikt als ik terugkeer uit dit oord nog even snel een enkel woord, ik zie je dra mijn lief en kus je dan ik druk mijn hart aan die van jou mijn schat ik zie je gauw breng mijn groeten aan…
switi lobi27 januari 2015Lees meer >

Onbeheerd achtergelaten

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 465
Tijd hebben we alleen Maar voor elkaar als we Op het strand heel even Bij elkaar zijn - Tot een gesprek komt Het niet echt, besloten Wordt om de vriendschap Die immers voor altijd is Door middel van een selfie Voor de eeuwigheid vast te leggen - De geestelijke bagage Waarin wij onszelf herkennen En door anderen herkend worden…

Vis op het droge

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
Uitpuilende ogen, Wanhopig spartelend In onnavolgbare kronkels, Lippen die in het duister Tasten op zoek naar Uitsluitend levend water dat De dood nog voorkomen kan - Hier ligt een mens Als een vis zieltogend Op het droge, En geen visser die hem De genadeklap durft te geven…

De ruimte die je achterliet

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 519
De wrede tijd Heeft jou uit De volheid van mijn Woonkamer getrokken, Kamer gevuld met Tekens van leven: Schoteltjes met banket En gebak waarmee we Onbewust ons leven vierden, Drukte die daag'lijks over Mijn vingers kroop - Nu woon ik in de Lege ruimte die je Achterliet, ramen en Deuren houd ik gesloten, Doe ze alleen…

nestwarmte

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 510
rond kale takken treurt nog grijs, de winter versplintert licht op koude muren zien de buren slechts een armlengte rood want binnen huist de broze dag als kleinood aan de wand voor deze kant geen kaarsvlam, die mijn vergezicht vertaalt het haalt niet, bij de zomer ach het haalt niet bij de liefde, die mijn binnenkant bepaalt…
switi lobi24 januari 2015Lees meer >

Onmin

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 504
naarmate de tijd verdaagt verdooft zij ook de oorzaak die vaak dubbel is gelaagd als het denken dan uitgeput vertraagt begint de eenvoud aan zijn werk; het snoeien in een verwilderd rozenperk maar eer het hart zich weer opent moet men zich ook ontdoen van opgestapeld ijs ervaren wij meestal het noodzakelijk ontdooien als…

Onbeduidend

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 599
bij het wakker worden voelen lakens beduidend anders dan de nacht ervoor muren zijn vol gekalkt met ogenschijnlijke leugens slaapdronken stap ik een leven in dat niet het mijne is toch passen de schoenen die ik in alle haast aanschiet om deze waanzin te ontvluchten…
LadyLove23 januari 2015Lees meer >

zij

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 797
zij die ik niet ben kijkt me aan ze kust me niet noch de kinderen in mijn open buik en hoe meer ik verander, mijn gebeden in de rivier verdrink, eerdere gedachten aan ontwortelde bomen bind de schemer vasthoud alsof ik daardoor de terugkeer kan vermijden ze is slechts een getij aangespoeld door de zon ik kijk haar aan het meisje…

aurora

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 525
het wiegt en weegt haast niets als meeuwen, langs hun kustlijn op thermiek, de zonnewende nog in oorsprong licht een mooi gezicht tekent zich af, langs Noordelijke lijnen breekt haar kleur in golven, volle-manig rond haar aangevroren graf haar haren en haar lach, vertekenen in rood de stille dood van oude winters…
switi lobi22 januari 2015Lees meer >

Botjes

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 534
Voortbrengsels van mijzelf Zijn het, de gedichten die Als botjes bekleed Zijn met vel - Uitsluitend mijn eigen vel, Waarvan teint, blos en Gevoeligheid helemaal Van mezelf zijn, zo hard Komen ze bij jou binnen, Omdat ze honderd procent Echt zijn, Zonder dat ik er ook maar Iets hoef bij te verzinnen…

Eigen-aardig

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 559
Ik heb een man gezien heel dichtbij misschien anders dan verwacht als ik wist wie hij was ik heb een man gezien hij zag mij niet dat hij dat liet merken zijn ogen keken dwars door mij heen ik heb een man gezien nooit zal ik hem vergeten ik wist niets van mijn bestaan voordat ik zag dat hij zichzelf zocht…

leven

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
als een dichtvriezende rivier ontloop je vergeefs het meesleurende niets dat onder je door stroomt en toch je gaat ze te lijf de pijnlijke groei de spartelende worsteling met angst en agonie ruk je je los je wordt die je bent met onvermijdelijke moed en dan dichterbij de dood de omgekeerde bloei: leeg genoeg om vol te lopen…
J.Bakx21 januari 2015Lees meer >

Opname

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 476
Legio beelden worden Door een vleesgeworden Camera in mij opgenomen, Net als de werkzame stoffen Van wat medicatie heet, Ontelbare gedachten worden In dit brein geboren, Er in genomen voor de eeuwigheid, Om te voorkomen dat ze Een voor een naar buiten komen, Doch de opslagruimte is beperkt, En als de hogedrukkraan open knalt…

Al tastend

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 540
tast u ook wel eens in het duister of minstens zoekend in een vreemde schaduw ik luister dan zo scherp mogelijk naar elk woord, soms maakt het me schuw immers ik zie geen ogen of zij zich al dan niet op mij willen richten of zomaar kijken in de nacht ik word dan meegezogen in ondenkbare gedachten het voelt soms, als teder zacht…

In steen geschreven

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
Die al zo lang Zijn eigen ik is Kwijt geweest, zoekt naarstig Naar wie hij geweest is, Wie hij geweest zou kunnen zijn, Naar waar hij gewoond heeft; Een steen kiest hij uit Om in contact te komen Met de materie, in haar Te vinden waaruit hij bestaat: Hij pakt de steen, legt zijn Hand op haar, en voor hij Begonnen is met het…

het eerste restje sneeuw

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
zo halfweg de winter al op weg in voorjaar, bloemen bloeien onder ijskoud toe bedekken in de bekkens van de nacht vervielen druppels zacht tot vlinders ijs; het grijs geweten van een oude man die krachtloos wetend wat hij kan vergeten en opnieuw op weg in bijtend zout zijn voorland op mag meten…
switi lobi19 januari 2015Lees meer >

Beethoven drinkt thee in Bonn

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 460
Beethoven prijst de klokken van Bonn Om hun denderend zwenken, en hij weet Waar hij het over heeft: Terwijl de kolkende zaterdagdrukte Van wat toen nog de Duitse hoofdstad was Zich eindelijk te rusten begeeft, En anonieme mensen weer gewoon Mensen worden met misschien wel Een heel gewone naam die tot dusver Nog nooit iemand was opgevallen…
Meer laden...