2801 resultaten.
Stilte
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.155 Stilte in de straat
stilte plakt op de muur
op de glimmende steentjes
in de stoel met de kussens
op de marmeren tafel
onder de autobanden zelfs
stil is de vochtige volle maan
de spaken van de fiets
de druppel in de kolk
de dichte jalouzieën
de stilte geurt in geel en groen
de stilte zoemt de stilte suist
de stilte houdt de adem in…
stille wens
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
739 een stoffige
plooi van de tijd
vind me dan weer in de luwte van
die ene boom
waar klaproos en boterbloem het
weidse wuivend met ons deelden
waarover we spraken of zwegen
zich fluisterend herinneren laat
nu de wind er nog speels door
het lover waait
en rond die boom nog liefde ruist
in tere tinten groen en rood en geel…
Soms woon ik nergens
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.035 De zonnebloemen spreken
van vertrouwen dat geel groeit
en dagelijks de zon verbleken doet.
Ik groet
de nieuwe morgen en je stille lach
omdat alweer een dag
ik nergens woon en toch echt thuis ben.…
Met franjes in oranje
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
544 het gaas gespannen
grofmazig voor
de dikke wol
die we samen sponnen
ieder in een eigen kleur
aan het patroon begonnen
jij geel en bruin
ik groen en blauw met lussen
namen we het niet zo nauw
samen hebben we
het afgekant versierd
met franjes in oranje
ons eerst tapijt nog zijn
de kleuren niet vervaagd verkeerde
lussen hebben…
De droefrode maan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
624 was niet
de droefrode maan
die langzaam
boven de bergen verscheen
niet het zachte ruisen
van oude platanen
die rust en stilte
van schemer beaamden
het waren jouw ogen
die glansden van zomer
op het dorpse terras waar
onze lach de spanning verbrak
we dansten en lachten
in een nacht zonder einde
vrijden ludiek de muziek
langs het geel…
Je zachte geur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
545 jij bloeide
naast me in het gras
het gele hart
omkranst met witte blaadjes
een wilde bloem
vlak naast het pad
waar toeval jou
ontkiemend wortels gaf
ik streelde je
pas later heeft
je zachte geur me
naar je naam verwezen
voor mij
ben jij uniek gebleven
nog kom ik graag jouw bloem
is nu een weelderige haag…
Oh Lori
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
566 Hoe iemand de gele bloesem
in de mond stak en kauwde
ze sterk smakend vond.
Natuurlijk was jij bereid te delen
jij en wij, tong tegen tong
de smaak van lindebloesem in de mond.…
Een tuin vol wilde rozen
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
772 Ik symboliseer, spiegel
onze liefde aan
een tuin vol wilde rozen,
rode, witte en gele rozen,
met op elke hoek een fontein
en in het midden een bassin.
In de vroege ochtendzon tot
het laatste avondrood
zullen in jouw aanblik,
mijn wangen hevig blozen
en alles zal volledig zijn,
vervuld en verzadigd.…
laat je borsten onderzoeken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 Het verkeer stokte
hortend en stotend wrong het
zich dwars door het dorp
in de oktoberzon
blokletterde een spandoek
rood op wit
aan de voeten van een
levensgrote Christus
aan zijn kruis
tegen de kerkmuur aan
laat je borsten onderzoeken
ik was onthutst
de kerk vernieuwd
een monument beschermd
de Christus verkleurd
geel-wit verweerd…
kleurrijke tulpen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
700 De Nederlandse aarde
gevuld met kleurrijke tulpen
er fluistert zachtjes een wind
tussen de molens z'n wieken
vlinders genieten van de zoete nectar
gele tulpen zijn net zonneschijn
vel rode tulpen wekken vurigheid
maar witte tulpen schijnen
als een licht vanuit duisternis
de Nederlandse aarde
gevuld met kleurrijke tulpen…
Weer rode appels
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
735 Hij tuurt naar
langzame takken in de wind
het blad kleurt aarzelend geel
en denkt, al weer een nieuw seizoen.
Bij de buren openbaart de
herfst zich rood in appelbomen.
't Lokt hem naar buiten
de fris ijle lucht verspreidt
een spoor van kruidige geuren
zo spreekt de herfst van tijdelijkheid
ook in zijn leven.…
Van duizend madelieven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
526 ieder jaar weer
word ik verliefd
op jouw lentemuziek
die klinkt in je stem
waarvan de kristallen tonen
verwaaien in warme wind
speels fonkelt
de melodie van je ogen
in kleuren die alles beloven
zacht dirigeert lichaamstaal
het bloeien van onze bloemen
naar de voorjaarsfinale
weer luidt het geel wit
van duizend madelieven
jou in…
In een glimlach met dromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
571 woorden stokten
gevoelens wrokten
langzaam van binnenuit
stemmen kleurden
naar een hoger timbre
met een blikkerig geluid
de zon scheen vaal
warmte leek met een
wolkende wind te verdwijnen
door mistige flarden
jankte het blauw gele licht
in een plotseling verschijnen
de schreeuw is gekomen
een genadige spuit gaf
rust in een glimlach…
Heimwee naar een tijd voor mij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
452 Door schimmen van optimisme omringd
en de triestheid van gele tegels
ik mis de schijn van nieuw en fris
en de rust van duidelijke regels
weer even beleef ik
de schoonheid van de na-oorlog
nog voor het dromen werd bedrogen
eerst een plaat, dan klak naar beneden
de naald danst er zachtjes op
en de muziek kraakt door het stof van de radio-versterker…
Een herfstig gedichtje.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.066 hoog reikende hoofden schudden rond
in een bekoorlijke symfonie van zacht geruis
twijgen laten hun zomerlast vallen of
liggen reeds stuiptrekkend
voor dood op de grond
kleurende bladeren tonen
gedragen door de wind terstond
in bruin, geel en groen aan afhangende takken
vogels vliegen weg in het besef dat
er weer een seizoen aan zijn einde…
De deur van hout
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
594 ik zag gezichten
in niet begrijpen
een vage groet
ging langs mij heen
ik was alleen
ogen bolden
tolden om en om
een akelige lach
die gele tanden zag
in een scheve mond
voelde een hand
in sprakeloos raken
proefde ik toch een
angstig misverstand
en komende paniek
ik was het niet
en wilde weg
de deur van hout
voelde vertrouwd…
Plaats
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
570 Weet je hoe het eens was
hoe groen was niet dat gras
eikenbomen die tot de hemel reikten
paddestoelen oneindig veel
dat alles was ons deel
weet je de zon was gewoon geel
de sterren flikkerden in de nacht
en de maan helder als glas
weet je dat als ik naar je kijk
hoeveel het me spijt
dat jij part noch deel had aan dat verleden
dat jij…
Vol speelse helden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
475 we hebben
de witjes gezien
op gele velden
een zomers palet
vol speelse helden
in naamloos fladderen
vrijwel niet
te volgen in het
kleine doelloos vlagen
van een warme wind
die al die duizenden
moeiteloos kan dragen
daar waar thermiek
de kop opsteekt krijgen
zij eindelijk de hoogte
die hen doet verdwijnen
in het ijle wolkenwit…
Nachtspiegels
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
577 zacht kabbelt
water in zijn
oneindige stroom
murmelen golfjes
het eeuwige liedje
van de verloren droom
waar in samenspel
van wind en maan
nachtspiegels ontstaan
in geel weerkaatst
op rimpelloos zwart
vollemaans pracht
maar overdag
als winterzon glimt op
de strak bevroren plas
dan zingt het ijs
en klinkt plezier helaas
nog…
Vroeger
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
594 Als vroeger is verdwaald
bijten de herinneringen
als zuur
gemis laat sporen zien
waar herkenning zich verschuilt
tussen de flarden van de tijd
zelfs het geliefde tuintje
verdwijnt
in de kille asem het verlies
de gele trossen van de treurwilg
hangen zwaar
en de laatste bloesems tooien
zich tegen beter weten in
terwijl de herinnering…
De eerste leg
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
533 zij groende
met een lichte
zucht wat bomen
aan de horizon
in volle vlucht
narciste
groepen geel
met een handje
warme zon voor
zij het wisten
had in
het perk de
krokusbolletjes
al uitbundig
bloeiend bemerkt
waar zij pauzeerde
defileerden de
bonte vliegers
hun blijdschap over
haar vroege komst
de nesten af
en gereed voor…
avonduur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 met uitgestrekte arm
nodig mij de zon
op een lenteavond
tot niets te doen
zitten en genieten
mag kan en zal ik
van het allerbeste
wat de natuur brengt
zitten in mijn stoel
strijkt brom zoemend
zwart geel gestreept
een hommel neer
een vlinder fladdert
boven een violenkrans
in het struikgewas
zingen vogels luid
wat is het mooi…
Als het lente wordt...in de Jordaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
603 Als het lente wordt dan stuur ik jou
Vooral de groeten uit de Jordaan
En die tulpen, die gele, die rode
Die duizenden tulpen uit Amsterdam
Die komen er ook aan
En natuurlijk de Lente-uitnodiging
“Kom naar de Jordaan”:
Naar de binnentuinen
Vol natuurlijke pracht en praal
Maar waar bovenal
Als het lente wordt ook de daken
Gaan bloeien als…
Langzaam gaat de zon ten onder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
458 Wolken kleuren rood en geel.
Bliksem begeleidt de donder
bij een machtig tafereel.
Over alle stille bomen
waakt de grote gouden maan.
Vergezeld van mooie dromen
die als sterren blinken gaan.
Als het schouwspel over is,
dan pas valt de duisternis.
Alles wordt in het zwart gehuld
en de zon wacht vol geduld.…
niets dan dit
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
486 klamme muren
zijn het de bloedende handen
met tranen gewassen
de wisselende tekens
aan de lucht
is het de blinkende vogel
die verblindt
de nachtelijke uil met
uitgeslagen vleugels
zijn het zwervende schaduwen
in licht en donker
de parelmoeren wolken
van het voorjaar
is het het weifelende
blauw van de iris
het uitbundig geel…
Zomer Haiku
netgedicht
4.9 met 68 stemmen
657 Zomerse bloemen
Ze kleuren het landschap geel
Als kleine zonnen
Zomerse vruchten
Ze kleuren de struiken rood
Als kleine harten
De zomer brengt troost
Warmte na de regenbui
De koele stortbui
Tranen verdwijnen
Op zoek naar nieuwe wegen
In het groene gras
Het klavertje vier
Geeft hoop te blijven dromen
Het hart overwint…
Bloemen Haiku 2024
netgedicht
5.0 met 463 stemmen
713 De roos in de knop
Verlangen om te bloeien
Het hart gaat open
Madeliefjes klein
Lieflijk in het groene gras
Vrij om te groeien
Heilige Lotus
Na lange tijd in modder
Mooier dan ooit tevoren
Gele paardebloem
Witte elfjes met wensen
Brengen ons geluk
Het zomert bloemen
Langs de weg en het water
Natuur kleurenpracht…
jouw pokerface doorzag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.127 hand
trok schoppenaas
je veerde op maar je
emoties bleef je wel de baas
jouw pokerface doorzag
een veelluik van geluk
die ene kans, dan kon
je leven niet meer stuk
je zag de straten gaan
in full-house was het druk
maar niemand had
nog zoveel azen staan
voor een keer
winnaar in het spel
het leek je wel en stralend
gooide je de kaarten…
Een banaal paradijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
880 Mar niets, zelfs niet Hy-Breasail,
voor wie de kaarten maakte en ze las.
En weer een albatros of drie,
en nog een eiland aan de kim,
want eilanden zijn er ter zee genoeg.
Geen oceaan kan zwemmen zonder kijker,
geen zeeman drijven zonder schip,
en in de mist der zeeën,
de dode mannen aan de wal.…
Kafka goes (on holiday)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 Deze berg heeft
een klare kaart gebaard: excuseer,
we zijn volzet mijnheer.
Zijn ogen smoren weg, als aftakelende wielen
spuit lichte kiezel achter zijn banden op.
Als antwoord houdt hij voortaan zijn deur gesloten.…