2435 resultaten.
de Tjamme
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 natuur is niet
in te dammen
is te bevrijden
door fietsers, wandelaars
met een wijde boog
er omheen te leiden
zij maken hun ronde
waar in oude tijden
de Tjamme als rivier
tot hier
door de Dollard
was teruggedrongen
hooglandrunderen grazen
rondom een plas
waar ooit
de zee-oever was
tussen Beerta
en Finsterwolde
voorheen rolde de rivier…
Les Baux en Provence
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.064 De karakteristieke witte rotsen
van Les Alpilles
glimmend na de regenbui
een magere zonnestraal
breekt door de wolken
dampend gebleekt kalksteen
met resten van
een oud middeleeuws fort
om me heen
rotsen, wijngaarden,akkers en
kleurrijke woningen
in de verte stralen enkele
gele bloemen op de rand van
een door bauxiet
okerbruin…
boedapest - újpestri Rakpart
gedicht
3.3 met 7 stemmen
3.555 Zo'n late namiddag, licht van mist
en druilerig onder de bomen -
haar hand raakt wanneer zij afdaalt naar de rivier
de leuning niet, maar terloops toch
een enkel blad van de zich rond de spijlen
slingerende, welige klimop
misschien neuriet zij ondertussen iets
als 'Trauriger Sonntag', dat zigeunerstrijkjes vandaag de dag
dikwijls spelen…
Moeras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 De eskimo's in het inuit
de taal van hun gebied
hebben tientallen woorden
voor ijs en sneeuw
omdat dat zo
tot hun dagelijks leven behoorde
in Westerwolde was
een groot aantal woorden
voor moeras
omdat dit
de dagelijkse omgeving was.
Mussel, Pallert, Poldert
zijn er een paar
Oerde, Morige
echt waar
en dan zijn daar
namen met 'moer'…
Stippelberg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
508 het bos kent alle
uitgewaaide geheimen
zijn schaduw verbergt
hoop en spijt
een stille heuvel
een loslopende hond
een dode boom
met ingekerfd verlangen…
Bergmeer
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.060 Wie op de spiegel drijft weet niet, wat hij moet denken
Of onder boven is, nu boven onder schijnt,
Want heel de gladde wand, die in het meer verdwijnt,
Staat met zijn dennenlast in ’t zonnelicht te wenken.
En waar de wateren de groene kegels drenken,
Volgt ’t oog, diep in het nat, de duidelijke lijn
Van uitgestoken tak in water-zonneschijn,…
Egypte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Egypte heeft van zuid naar noord
het stroomdal van de Nijl
water, leven, vruchtbaarheid
door kurkdroge woestenij
Westerwolde zuid naar noord
dal van de Ruiten Aa
daar zit landbouw, leven, vlijt
tussen hoogveenwoestenij.
Pyramiden zijn er niet
wel grafkuilen uit Steentijd
farao's hebben we niet
de hoofdelingen Addinga
waren autoriteit…
Kant
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
569 Wandelend door Vlaanderen
met de meizon op mijn huid
geniet ik
aan alle kanten
zie ik het fluitenkruid
als fijn Brussels kant geklost
alleen een Kunstenaar is
tot zo’n kunstwerk in staat
dit kostbaar sieraad
dat helemaal niets kost
noem ik voortaan kantbloemen
(voor Martine Verhavert)…
Riviergezicht....
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
608 We keken
uit
over de stroom
die nauwelijks stroomde
De reling
voelde al warm aan
't was de rivier
die ons raakte
Het was
een dag
zonder wind
zelfs geen briesje
Het water
rimpelde en plooide
ontroerd door roeiers
die hun ruggen bogen
voor de brug
die ons droeg
op goede voet
met onze schoenen
Die dag
leek omgevlogen
als…
landbouwhaven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
607 achter boerderijen weggedoken
slingert de afgedankte buitendijk
als groene sliert plots onderbroken
door een vreemde kale plek
waar zweet en vloek
getijden deden springen
waar groei van graan en biet
de boeren deden zingen
waar hun vruchten zwaar
door handen van de knecht
van wal in schip gedragen
afgevoerd naar silo en fabriek…
Topotijdreis.nl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 website want
een precieze kaart
van Nederland
zoom in op je stad
en zie wat
er anders wordt
jaar na jaar
van 1815 tot nu
beetje bij beetje
komt het veen afgraven
voor elkaar
cartografen
tekenen elke meter
nieuw ontgonnen
akker in
losse kanalen
zwellen uit tot
bloedvatenstelsel
natuur overwonnen
op de kaart
in 1850 kwam
bij Sellingen…
Watervallen te Coo
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
503 Aan de bron van het leven
wordt kracht aan het water
gegeven, dat te Coo van
vijftien meter naar beneden
valt; met regelmaat te Spa
iets van een triomf uitschalt
als door het water van
de waterval gezondheid aan
de mensheid kan worden beleden.
Van de waterval naar de bottel.
De thermische bron kent zijn
medische wortel, die kracht
toevoegt…
Als de avond is gevallen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
638 De dag is te ruste gegaan op het talud vandaag
het zijn de mooie herinneringen die ik meedraag.
Het naambordje siert nog steeds de muur
glinstert na in de zon in dit avonduur.
Wie hier allemaal zijn geweest en door de deur zijn gegaan
het zijn na vandaag herinneringen die ook weer vergaan.…
plaats vergaan
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
455 ik liep in de fuik van laat avondlicht en
hield je hand vast
ontleedde een bloem, zag om naar
waar we net nog liepen
met zo weinig geluid, alsof niemand
wist wie wij waren
zonder wetenschap van uitdrukkelijk
achterblijven
zowel bomen, bladeren als vuilnisbak
bestonden rond dezelfde tijd
een vogel floot nog even als teder besluit…
Lijkenpad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
393 het is me wat
een oud lijkenpad
werd herontdekt
een voetpad dat
zich vanaf Laude
door het land
via Ter Borg
tot de Sellinger kerk
uitstrekt
dorpelingen, boeren
vervoeren de kist
met de overledene
over dat pad
niemand wist nog
hoe het liep
herontdekt
en met respect
voor het verleden
zal Staatsbosbeheer
het lijkenpad weer
in eer herstellen…
Voor de bomen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
640 In Den Haag houden ze van ‘t kappen van bomen
op het Plein zouden de bomen te veel dromen
Langs de grachten en de straten en zelfs in een bos
is een boom maar een boom en dus altijd de klos
Immers mensen willen scoren en de beste blijken
dus is hun pad bezaaid met houten, stramme lijken
Van parken maakt men multifunctionele plekken
waar mensen…
Wandeling
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
261 In Munnekeburen
kon ik uren turen
naar witte wolken in een sloot
naar het koolzaad dat ontsproot
de paarden-boterbloemen in de berm,
het verse groen weer aan de struiken,
afgelegen van verkeer de huizen
alleen met boot of lopend aan te komen
Ik waande me,
zo stil en fris de lucht,
in de bergen even
En dan de ooievaars,
die er zweefden…
Tijdenskanaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 het hoogveen
verdween
hield het water
niet meer vast
Westerwolde
was in last
de Ruiten Aa kon
het water niet aan
overstromingen komen
en gaan
akkers staan blank
oogsten verrot
de streek verarmt
gaat kapot
tot
het afwateringskanaal
geheel en totaal
de oplossing bracht
de nieuwe kans
van Ter Apel
tot Nieuweschans
kwam het Ruiten Aa-kanaal…
Het slaan van de trom.....
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
683 Het zijn
hier niet
de kleuren
die 't 'm doen
Het gaat
hier niet
om 't jaargetij
om 't seizoen
Het gaat
om 't lied
ritme en maat
de harmonie van stemmen
Niet te vergeten
de grote trom
hij is volleerd
in zijn ijver....
niet te remmen.…
Wie weet?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Daverend tikt onze klok seconden,
over het landschap van de tafel.
Ik hoor geluiden in mijn oren,
die ik overdag nooit hoor.
Ik zie schimmige beelden,
die ik in het felle licht niet zie.
Gedachten die mijn geest bereiken,
zullen overdag niet meer bestaan.
Is dit wel mijn eigen huis?…
De Lethe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 De Lethe
heeft een verhaal
tussen de grens
en het Tijdenskanaal
een taartpunt
steeds smaller
tot aan Wymeersterbrug
en stug
weerstand biedend
met een flèche en redoute
schansen in het land
dat zich verdedigen moet
tegen oosterburen
smokkelaars turen
of hun pad door het moeras
naar Dunebroek veilig was
er zijn grote huizen
die staan…
Vlagtwedde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Vlagtwedde
ik weet het niet
wat je ziet
zijn rechte gevels
buitenkanten
breuken, barsten
hartstochten, illusies
vechtscheidingen
burenruzies
verleden
weggedrukt
je ziet ze niet.
Vlagtwedde
parel van Westerwolde
zeggen ze
mensen in zichzelf gekeerd
over straat gaan
auto's rijden aan
uit alle wegen
verkeer zit tegen
zon of regen…
dode hitte
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
513 de blauwe groenheid
van de zee
het schuim en geratel
tegen stenen torens van de stad
gewicht van luchtkastelen
tastzin van een grottenolm
het dunbezaaide lentepad
naar een paradijs
om er te verblijven
niet om te wonen…
boom
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
467 de boom die er staat
in het halfduister
en op de rand van de winter
een stem van hout die zegt
ik houd stand
ingesloten door zomerlicht
deelgenoot van sterrenwolk
alles in het dagelijkse ingebed
zelden het onvoorziene
dit lijkt dan ook
een kwestie van routine…
Ter Marse
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 Ter Marse
'in het veen'
onland, wildernis
er omheen
drie boerenplaatsen
op een verhoging
dicht bijeen
pioniers waren ze
midden in
het veen
een hard bestaan
ze ontginnen
het onland
er omheen
met de buitenwereld
geen contact
alleen een pad
naar Onstwedde
het veen
verdween
Ter Marse
werd normaal
een paar boerderijen
langs de weg…
Zicht op Breda
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
702 Op een oude ansichtkaart van rond 1910
zie ik paardentrams en een brigadier
op zijn fiets, met hoge hoed en cape.
Er valt een dame met een megahoed te zien
en houten karren leveren het eetplezier.
Het is logisch dat ik met de oudheid dweep,
terwijl ik op de kerktoren Breda beschouw,
de oude schoonheid vervangen door botte
architectuur, snelle…
Munnekemoer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 Munnekemoer
bij eerste beschouwing
lintbebouwing
aan weerskanten
van het kanaal
het was
een veenmoeras
van klooster Ter Apel
gingen monniken erheen
om turf te graven ?
iets om je af te vragen
ze hadden het Kloosterveen.
Munnekemoer
zo ver je kunt kijken
velden en weiden
en ergens daar door
stroomt de Runde
daarmee begon de
Ruiten…
Groene hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 Je fietst
door 'Het Groene Hart'
voor mijn part
wandel je er
De einder ver
en immer
het geruis
van snelverkeer
Maar de vogels
strijken neer
op plassen
op zomen van groen
Hun snavels
in beweging
nerveus
hun vleugelslag
Er ademhalen
'moet je doen'
je ogen
op steeltjes.…
Het heen en weer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 Nooit
krijgt hij
het heen en weer
de baas van 't veer
Hij kent
zijn pont,zijn schip
kortste route van
zijn vaart:
Van wal naar oever
van oever
naar wal, de oversteek
telkenmale weer
Hij kent
de mensen
onderweg
naar werk, huis
de ruis
van het water
van boeg
van 't schuimspoor
Hij gaat door
-het varen nimmer moe-
krijgt…
Droom
gedicht
2.7 met 6 stemmen
6.211 Ik woonde in een speelgoedstolp van glas.
Zo'n bol waarin het sneeuwen gaat in dikke
En trage vlokken, als een kind hem pas
Heeft omgedraaid. Dat was me even schrikken.
Het gras stak stil en hoog boven mij uit.
De lucht was blauw geverfd. Ik zag het tikken
Van iemands vinger, zonder één geluid.
Er waren sterretjes als speldenprikken.
Toen…