6648 resultaten.
Alles rustig aan het front
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
743 Muren ter scheiding
Bergen in huis
Geen enkele tijding
In de keuken incluis.
Deuren gesloten
Ook van ons hart
Woorden gesproken
Maar niet over smart.
Oorlog in stilte
Stommetje spelen
Steeds sterker de kilte
Wat kan het schelen.
Wegen uiteen
Waarheen weet geen hond
Met harten van steen
Alles rustig aan het front.
13 november…
MOOI MEISJE
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.168 was plots niet mooi genoeg
En wat zat daar ..een plooi
dit was wat ze zich afvroeg
De haren werden afgeknipt
daarna verdween haar bril
Al ‘t moois was al ontglipt
en elk zag ’t groot verschil
Geen jongen van haar klas
schonk haar nog eerbetoon
Daar ze niet fraai meer was
gleed ze rap van haar troon
Heel gewoon werd ze toen
het eenzaam…
Zorg
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.020 Stemmen verstommen, eenzaamheid
slaat toe...
Men staart voor zich uit,
energie neemt af, men wordt moe,
gevoelig voor elk geluid...…
de weg omlaag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
568 eenzaam slentert ze door
donkere en verlaten straten
met hangende schouders en
een hart vol pijn.
afgesloten van de wereld
en immuun voor aanrakingen
aan morgen denkt ze niet
voor haar is vandaag lang genoeg
geen enkel doel voor ogen
en niet wetend wat ze wil
brengen haar emoties haar
daar waar ze nooit wilde komen…
Oude man op roltrap
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
565 Terwijl ik naar boven glijd
kijk ik naar beneden
diep in mijn verleden.
Mijn jeugd is helder,
lichtvlekken weet ik
mijn rug beschijnen
en almaar meer verdwijnen
in een grimmig grijs,
terwijl ik somber stijg.…
Niemand
hartenkreet
4.4 met 21 stemmen
1.787 Nu word je dan op handen gedragen
en door bloemenpracht omringd
Nu de mensen eindelijk zwijgen
Horen ze je naam die door de ruimte klinkt
Nu eens gaat de aandacht naar jou
En luistert men ademloos naar wie je bent
Ik zie tranen van verdriet, of is het van berouw
Dat niemand jou ooit écht heeft gekend?
Ja en nu ineens leiden ze je de weg…
AAN ENE BEEK
poëzie
3.4 met 15 stemmen
2.690 'k Ontwaak en alles is verdwenen,
En 'k sidder in mijne eenzaamheid.
Vol zielrust, maar weemoedig tevens,
Volg ik uw rolling na en ween;
En al de vreugd en smart mijns levens
Vliên zachtjes met uw golfjes heen.…
Einde
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
641 ik zit kapot en stuk, verloren en verlaten
verbeten op een kruk de wereld zwaar te haten
de klok staat stil, de poes is dood
het huis is kil, geen kruimel brood
van het leven buiten hoor ik slechts af en toe wat flarden
het leven hier vindt ook zijn weg
de stank is niet te harden
muizen knagen aan de vloeren
luizen bijten in mijn kop
ik zie…
Weer reiken mij de grauwe dagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Weer reiken mij de
grauwe dagen
de vraag aan van het waarom
waartoe
hoezo
tijd glijdt als
zand tussen mijn handen
Ik voel hoe het knarst
tussen mijn
tanden
als ik iets zeg
braak ik een nutteloze
woordenbrij
Ik raak aan niemands wezen
en niemand raakt aan mij…
terras
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 je praat met iemand
en dan nog met iemand
en nog weer met iemand anders
op het terras overkapt door wolken
en dan opeens een vrouw uit Canada
ze is een Indiaan zegt zij en dat zie je dan
en daarna is er nog de geluidstechnicus
van de Melkweg waarmee je praat en lacht
maar dan gaat iedereen weg en zijn
alle stoelen leeg terwijl jij…
De ziel en de zee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 Je nam mijn ziel mee naar de zee
ik voel me zo leeg
welke spreuk heb je uitgesproken
ken ik jouw geheim
waarmee je in mij bent gedoken
het is hierop waar ik al lange tijd
geen antwoord kreeg
daarom voel ik mij zo leeg.…
alleen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
952 daar sta ik
eenzaam
op het lege plein
de harde wind verdooft
mijn oren
en mijn zielenpijn
alweer vallen
de bladeren
zo snel gaat de tijd
mijn leven zo langzaam
groen en geel de bladeren
en ik geteisterd door venijn…
In de wilde wilgen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
694 somber als hij was
wilde hij zijn hoofd
in de wilgen hangen
maar iets weerhield hem
waren het de treurige blikken
van de andere wilgen rondom
die nog somberder leken dan hij
of het afwachtende roodborstje
op de picknicktafel vlakbij
die met zijn kraaloogjes
verlangend hoopte
op wat verdwaalde kruimels
de horizon verkruimelde
in kleine…
Verliefd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
741 Hij is alleen
loopt langs het strand
en schrijft met zijn teen
haar naam in het zand...…
Voltooid maar niet gevonden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
786 Een schaduw van stof en nietigheid
in gedachten
zonder een verlossende ontmoeting
of een gebaar dat de trieste sporen uitwist
van het wachten
dat ze niet meer vroeg
of wilde dragen
met haar lichaam dat alleen nog sprak
in een taal van een onzichtbare koude pijn
en een stille wanhoop van
omkerende momenten
en een wakend…
Onzichtbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 Het zicht ontroofd
de muziek gedempt
Eenzaamheid
hangt als een klamme deken
om mij heen
Voetstappen verlaten
verdwijnen in de mist
bewimpelen onuitgesproken woorden
In dit van god verlaten land
loop ik in de wolken
met mijn gehele zijn
Versluierd voor elkeen
slechts vergezeld
door fragiele flarden
als stille getuigen…
De trein vertrok
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
844 De trein vertrok
en liet mij achter
met een gat in mijn hart
ik rende nog over het perron
maar natuurlijk was ik trager
jij snelde vooruit
en ik bleef daar uiteindelijk
stil.…
kerstavond 2012 zonder jou.....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.388 De boodschappen in huis,
De koelkast vol
Kaarsen wachten ,
Niet samen de Kerst verwelkomen,
samen toosten op een fijne Kerst ….
Een paar tranen
Wat is het stil ….
Kerstdag een is voorbij
Iedereen naar huis,
De geur van uitgeblazen kaarsen ,
Niet na praten over het feest… niet nog even samen een borrel nemen,
Niet even de armen…
ik ga maar
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
817 ik ga maar
moet jij gedacht hebben
en jij vond achter iedere kraam
ogen die zochten naar jou
de regen huilde met je mee
en de stille dood verliep in kou
verdwaald
vocht je jouw weg naar buiten
maar telkens die dove roep
terwijl de diepte verdween
en de aarde enkel
afmeren kende
het bracht je verder heen…
Als donkere wolken...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
897 Als donkere wolken samenpakken
zal ik er zijn, mijn vrind
dan zal ik met je zoeken
waar de zon zich dan bevindt.
Als donkere wolken samenpakken
dan ben je niet alleen,
ik kom je troosten, steunen
maar een antwoord heb ik geen.
Dan zullen die donkere wolken
verdwijnen in de nacht
en weet ik zeker dat je saam met
mij weer naar het leven…
Alleenkind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
802 haar want ze heeft ze al klaar
Om zich heen kijkend naar haar klasgenoten
Die gebogen zitten te zwoegen op de som
Zwetend werken en studeren, onverdroten
Zit zij zich te koest'ren in de zon
De bel gaat en allen stuiven het schoolplein op
Met tegenzin sjokt zij er achteraan
Zij roepen tartend naar haar: "studiebol" en "varkenskop"
Eenzaam…
Standbeeld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
757 Hij was het standbeeld in het park
bewonderd of uitgescholden
zijn hart was thuis
De mensen liepen hem voorbij
of keken hem strak aan
zijn hart zat in een kluis.
hij was het standbeeld in het park.…
TREIN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
759 Daverend schoot de trein voorbij
uur na uur elke dag alsmaar weer
Die trein, hij stopte nooit voor mij
desondanks hoopte ik ‘t elke keer
Denderend sneed één stuk metaal
als een kogel langs de stille nacht
Met eigen ritme, in zijn eigen taal
sprak hij dat hij mij had verwacht
Woedend hortte ‘t staal langs mij
krijsend nodigde zijn ijzer…
Lotsbeschikking
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
681 Ik keek op en je was er niet
ik wist niet waar ik kijken moest
ik verwachtte je te kunnen zien
al was het maar in de spiegel
maar je was er niet
ook niet in de ochtendkoffie.…
Immuun?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
626 waarom vloeit er nog inkt
harte vocht, in kanalen bedwongen
naar oceanen van papier
altijd weer die eendere golf
vervluchtigde monding
vergleden strandzand
wat me krimpen doet
mijn zinnen ontdoelt
afgedreven wrakhout
ergens aangespoeld
op tijdloze klippen
zonder ondervloed
verlaten, verwezen
mijn pen
leeg geschreven…
Monster
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
925 Mijn tranen kleuren zwart
duisternis overspoelt mijn gemoed
het verdriet zoekt zijn baan
vanuit mijn hart
ik laat het maar gaan
dit monster is toch niet te verslaan.…
verdwaald
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
623 de koude nachten zijn vervreemd
van het warme schijnsel
ze staren ijzig in de verte
verdwaald in het land van nimmer
verstrikt in poelen vol moeras
is het onbereikbaar immer
verder weg dan het ooit was…
Voorbij de huizenrij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 voorbij de huizenrij
blijf ik dralend staan
in ieder ervan had ik een bestaan
herinneringen verschimmen tot allerlei
vrees voor heldere kinderstemmen
die mijn ziel beroeren
en naar de avond voeren
tonen die in schemer zwemmen
een ommegang van gezang
met slepende tred
bij iedere doorgang
gevangen in het drijfnet
huizenrij mijn kruisgang…
Het gevoel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
756 Ik voel me zo verdomd alleen
ik voel me op een zijspoor gezet
ik voel dat het niet helemaal zo is
maar gevoelens hebben betekenis tot en met
Alleen in een vreemde wereld
alleen met een moeilijk verhaal
alleen, wie kan weten wat ik voel
wie verstaat mijn taal
Ik zou zo graag "normaal" willen zijn
zonder pillen, zonder pijn
leven zoals…
Mijn gouden roos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
775 Mijlen terug
achter vele zomers
golft langs afgelegen weg
over stille meersen
een zachte melodie
In het Huis ten Halve
net op de equinox
speelt de juke-box
wenkend naar de
Indian summer
"Mijn gouden roos september
een laatste zonnezoen-BB"
In klatergoud verloren
ga ik langzaam
de einder
tegemoet…