3975 resultaten.
Laten we
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.151 Laten we dicht bij huis blijven
vrijuit bij elkaar blijven
elkaar de ruimte gunnen
op de vierkante centimeter
elkaar mijlenver uiteen
dicht op de huid dragen
elkaar in het hart sluiten
zonder de deur te grendelen
Laten we ontdekkingsreizen
nieuwe verhalen vinden
en de oude opschrijven
aan de keukentafel thuis…
terracotta
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
813 ik ben niet wit
noch zwart
ik ben aarde
en bruin
tinten van noten
gekraakt op mijn buik
ik ben bomen,
het hout, het zand
aan mijn voeten
verwaaid tot wind
en stormende vogels
diep en donker
de afgesneden huid
verder dan dagen
ontraadseld
ik ben ik
traag gevonden
de vrouw in het schors
van beschilderde zonden
waarom…
Hun witte banen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 ze strakten
hun witte banen
met vleugels
en motoren
pas later kwamen
gedachten en
spanningen erbij
als uitlaat van
hun geestelijke
activiteiten in
krullende wolkjes
nog lang in het
zog van hun vaart
tot zij verwaaiden
uiteen geblazen
door de maalstroom
van wind op grote
hoogte die langs de
aluminium huid hun
vertaalde woorden…
Geen honger.
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
1.767 Minnevuur, middaguur,
driezitsbank
en de boterhammen bleven staan
Passionele woorden,
vurige kussen
en de middagzon zag het aan
Vingers zochten, streelden
lief wild eerst heen en weer,
werden later op
klamme huid
meer en meer
brutaal eenrichtingsverkeer
en de tijd vloog veel te snel
Voor de spiegel, later
gekraste initialen
in mijn…
Bos
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
813 Toch wil ik bestaan
aan de faliekant
van je huid
Toch wil ik zijn
in de twijgen
rondom
waar jij ademt
Vooral wil ik
zijn de goudval
tussen de takken,
vooral die…
De liefde geurt naar evenveel
gedicht
2.2 met 150 stemmen
37.685 Wat wij zelden horen
het rillen van de huid
het geuren van de
liefde als een blank
boeket camelia
naar méér nog of
in elk geval
naar evenveel.
-----------------------------------------------
uit: 'Als in een zwijgend laken', 1984.…
verkleedpartij
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
685 alsof een onbevoegde
de wereld ontgrendelde
uit een eerste beweging
lome lijnen laat oplossen
uit een breuk van oude huiden
en haar kleuren laat stollen
als een ware illusie
in de nieuwe dageraad
waarin ik mijzelf zag
gestrikt in een verkleedpartij
in de grillen van leven
ik vergat de sprookjes
© Klaes 21-03-08…
Schuim
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
1.404 onthaast mij
huiswaarts,
opstandig,
over te lange
dijken, vind
geen troost op
de brede torso
van de morgen,
houden blokken
stand,spattend
schuim tatoeëert
het ruige corso
van de zee,
vermaalt mijn
zicht tot broze
vlokken, blaast
de natte
westenwind,
mij de zatte
lokken droog,
te veel geluid
om mij heen,
in deze huid…
Om-armen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
625 Je naakte lichaam
koestert mijn gedachten
met woorden van weleer
die glinstering in je ogen
verlangen op mijn huid.
Tergend langzaam
is dit tafereel
loslaten van oud zeer
begrijpend lezen
het accepteren
van twee armen
die alles liefhebben
van dit bestaan.…
MOOI MEISJE
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.636 je bent mooi
zo zeldzaam mooi
het haar - zwart als de nacht
staalblauwe ogen smeken om liefde
je huid - zacht als het fijnste zijde
altijd moet ik naar je kijken
wil ik je aanraken
verlang ik naar je lichaam
wil ik met je vrijen
dag na dag – week na week – maand na maand
volgend jaar
ieder jaar
alle jaren van mijn leven
alleen met jou…
"Taal der Liefde"
hartenkreet
3.2 met 63 stemmen
6.960 In gedachten
voel ik je handen
al over m'n huid gaan...
Er is alleen nog
jij en ik.
Eén woord van jouw lippen
en een siddering
trekt plagend door mijn lijf.
In gedachten
voel ik al genietend
hoe ik de liefde met je bedrijf.
De wereld is even vergeten,
jij en ik,
in dít moment
één!…
zwijg mij de dagen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
602 het is kwart over
niet alles is daglicht
of het beleven van huid in de nacht
met een glimlach
tussen
niet alles schrijft een gedicht
of de winter weg
is het dan geweest
wat ik met morgen bedoelde; een wenk van jou
in een vreemde stilte, hier en daar rond hals
en hart
ontluister mij maar en mijn gelaat
het meisje is weg…
de blik van het huis
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
656 spreek met mij
in deze defecte dimensie, ik ben nog niet
heengegaan
geef me poëzie
die dromen bouwt, volle manen, vredig
in slaap
veilig
wanneer de torenklok
zijn wijzers terugdraagt naar het kind
in het ongelijke lijfje, abrupt wakker
met vingertoppen
die de ruwe huid herhalen, als tekens van toen
en hetzelfde gebed
geloof…
Rembrandtcyclus 12: anno 1648: ik schilder Hendrickje Stoffels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 Ik streel je perzikroze huid
met opgetrokken kleed
in liefdevol gegoten water
vergeef mij lief
want Saskia haar beeld
waadt er tussenin
voert mij terug naar het begin
waar liefde ons ontlook
en ik niet vergeten kan
veertjes strelen langs mijn slapen
tillen hoog op naar het licht
voel mij door hun warmte dragen
mijn wereld lijkt een…
Dit warm decor
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
591 ik volg het licht
op jouw gezicht als jij
de avondlucht trotseert
met wisselende intensiteit
vlammen schaduwen
speels rond je vormen
de matheid
van je fraaie huid
voorkomt weerkaatsen
in diep donker vragen
oogt je sterrenblik
een lach glimt tanden wit
dit warm decor
heb ik zo lief omdat het
uitzicht op de hemel biedt…
In een pikante styling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
886 door een overvloed
aan zon
zijn de kleren uitgegaan
het wit
staat aangedaan
onwennig in het volle licht
niet bloot
maar in bedekte termen
zijn borst en schoot verhuld
opgeleukt
in een pikante styling
lacht het laatste restje deugd
zand schuurt met textiel
de tere rode huid en eindelijk
gaat ook het één na laatste bolwerk uit…
Hemelse sferen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 zoals altijd de gewone
pigmenten gebruikt
maar toch kaatst je huid
exotische kleuren
heb het licht
prismatisch onderzocht
haar straling in frequentie
klopt tot in essentie
jij bent het
die in reageren
licht anders laat breken
door hemelse sferen
ik aanbad je al
voordat jij op het doek zou staan
heb jou gekozen om de
goddelijke…
VOOR MORGEN
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.073 Als je morgen doodgaat
je glimlach lijkt verstomd
je ogen zo verdomd
onzichtbaar, je gelaat
een dichtgeslagen boek
waar ik jouw zinnen zoek
in huid van perkament
je blikken afgewend
naar verder dan het hier
waar ik niet reiken kan
zo zal ik deel daarvan
en immer jou nabij
in wat jij schreef en zei
je lach een ornament
voor morgen…
zo bloot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
662 loop vrij
uit beton
uit stof
uit huis
loop vrij
door de velden
het massief
verdwijnt
zo zonder angst
als de zon
loop vrij
door de velden
zo bloot
de zon
op je huid
hoor de muziek
zoals de eerste keer
zo jong
opnieuw
de zegen
wind, zon en regen
uit beton
uit stof
uit huis
loop vrij…
Onze harten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
859 Onze harten kloppen in hetzelfde ritme
Het klinkt niet lomp
Ik ben gesmolten en
verstop mezelf onder jouw huid
Voel jij mijn aanwezigheid?
...ook jouw hart?
De regen vertelt ons liefdesverhaal
Vrees jij voor de liefde?
Het moment van zaligheid
Zal voorbijgaan
om nooit meer te keren
om in de leegte te leven…
Hoerig, want gratis is het niet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
746 De kunstenaar heeft haar uitvergroot
haar hoofd en aanhef van borsten
met volle bovenarmen ontbloot
op de huid een netwerk van craquelé
breidt zich naar de achtergrond uit
Wat zijn haar lippen mals en rood
Haar ogen daar kruipt triestheid van
Het haar is onnatuurlijk zwart
geverfd, misschien een pruik
pijn groeit als tumor in de buik
De…
Jij bent hun diva
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
602 je sminkt gezicht
met ogen en
je huid is naturel
lippen zijn de koren
naast het orkest
in lichaamstaal
kleedt je
met muziek uit
duizend instrumenten
gebaart het licht
en breekt met vingers
kleuren op decors
danst bevallig
wat emoties met
als partner het publiek
jij bent hun diva
in de grote kunst applaus
brengt jou het…
Blad
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.955 Zoals dit ene blad losraakt
vanuit de top van een beuk,
in volkomen windstilte vallend,
zich nog om en om wentelt
in de lage zon van november
met alle lente- en zomerdagen
en nachten onder bruinverkleurde
huid en ik het één meter boven
aarde met vlugge hand van
voorspelbare ondergang red.…
Innerlijke rust.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
582 Een behaaglijk gevoel nestelt zich
onder mijn huid.
Daar waar het leven steeds opnieuw
ontspruit.
Het bloed vers stromend door mijn
aderen, de wereld lacht mij toe,
vrede en welbehagen bekruipen mij
zomaar zonder reden en hoe...…
Men zoekt...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 Men zoekt het leven en misschien ook wel
de moederschoot, terwijl de huid prangt
om zich heen.
En in het hart doet het pijn als bij geen
een en zo balanceert men op de grens van
zijn en niet zijn.
Men zoekt zich zelf, wil weten wie hij is
in een wereld die hij nooit echt zal kennen.
En of men aan het leven zal wennen..?…
Veilig in hoog gesloten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
485 ik ben niet vrij
voel me veilig
in hoog gesloten
er zijn altijd haken
en vooral ogen die
verhinderen dat ik open
voel me bekeken
denk dat anderen
het vaak beter weten
toch heb ik
mijn witte huid dit
voorjaar aan de zon gegeven
zij warmt woordeloos
koestert oordeelloos wat
jarenlang verborgen was
ik heb mij ontbloot
het hoog…
Zout en zalig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 het kan nooit goed
maar die hitte
het niet kunnen pitten
in de zon kunnen zitten
alles verschroeiend
ontzettend vermoeiend
het is altijd wat
we zijn het weer gauw zat
alleen het zilte nat
houdt ons hoofd koel
het scheelt een hele boel
zo is een avond zwoel
met zand aan je voeten
zout op je huid
zo kun je weer vooruit
en mag de…
In letters en symbolen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.051 herinnering
tekent al vroeg
je huid
de buitenkant
in letters
en symbolen
zie de rijkdom
die er onderhuids
verscholen ligt
in ongesproken
woorden wist jouw
blik mij te bekoren
in zielscontact
je hand en warme lach
met alle toebehoren
wij zien de wereld niet
als prooi gaan nooit voor buit
maar delen slechts in liefde uit…
Van tijd tot tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 Wellicht dient het zich aan
zonder inhoud, vandaag
of morgen, op een andere
wijze wellicht, vroeg of laat,
bij wijze van tijd tot tijd
Wellicht is er niets, ook daarna
niet, wat blijft is een huid van
marsepein, een leeg harnas,
misschien iets van liefde,
een herinnering zo je wilt
Wellicht is er een vooraf, wat
het ook is, waar…
Denim Blues
gedicht
2.6 met 14 stemmen
8.824 Was mijn huid van sterk katoen
met platte spijkers in de heupen
en vijf knopen aan het kruis,
dan mochten ze me altijd aan:
niemand zou zo lekker zitten,
niemand zou ze beter staan.…