7277 resultaten.
zee-rozen-strik
netgedicht
3.3 met 73 stemmen
8.145 het beeld
dat met mij
naar zee staart
en schelpjes raapt
draagt jouw naam;
anders dan de mijne
het begon met zon en licht
op woorden, het eerste
waarin soms wat verdriet zat
zoals de oprechte wind met
een lichaam rond manen
het bracht ons samen
ver weg, van het laatste
nog onbestaand
in de golving van méér
en duizend…
Parasolde lunch
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
829 ik at schaduw
toen jij zon en zee
koos als ontbijt
gegarneerd met stilte
de lege stoelen
kaatsten eenzaamheid
parasolde lunch
temidden van de
zonverbrande lijven
nam drankjes die
de hitte en wat kou
toch niet konden verdrijven
donkerde jouw tafel
met de zomerzotheid van
je aangeschoten vrienden
ik had het wel gehad
eindigde…
" Ontmoeting "
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.046 Hoor hoe de zee ademhaalt
De meeuwen alsmaar krijsen
De wind het zand laat sissen
Mijn stem vervliegt...
Voel het striemen van het zand
Voor je gezicht verschijnt een hand
Ik ben bijna aangeland...…
zet het blauw
gedicht
3.2 met 44 stemmen
12.437 zet het blauw
van de zee
tegen het
blauw van de
hemel veeg
er het wit van een zeil
in en de
wind steekt op
----------------------------
uit: 'In druk', 1965.…
Lof aan God
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.862 De wereld-zaal waarin de wolken hangen,
onder de sterren-krans en de maan,
onder de blonde zijde der zon,
wijl de zee dampt in haar vat
en de bomen groen op de aarde staan,
is van U, mijn God, bewegende glorie;
glans en luistervolle pracht,
de wonderbare tooi van uw victorie,
uw praal, uw levens-macht !…
de golf
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.097 diep van binnen zit zeer
opgeslagen, zeer diep
diepzeezeer
ratten zitten in een cirkel
om een schaal met melk
na verloop van tijd: een trilling
een week gevoel, een kleine wee
die zich voortplant, een golf wordt
een eindeloze golf
om in te verzuipen
sluit de ogen
ga onder, slaap
word wakker in het zand
met de zon op je lichaam…
zon kaatst koper door patrijzen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
799 het dek blinkt relingen alom
zon kaatst koper door patrijzen
lager wal keert boeg en romp
een waterspiegel toont afgrijzen
opgetuigd met zeemanskunst
het scheepje zonder lading
matrozen paraderend op het dek
niet wetend dat de bodem lekt
de kapitein in loondienst
van de tijd en heersende moraal
jaagt eigentijdse passagiers van
boord…
Daar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
660 duizend mijl in zee
leeft een man zichzelf
breedspreken kan hij niet
noch op grote voet
zon is in zijn hoofd
warm en lange tenen
mijmert wat niet is
geen boek te lezen
schrijft hij lucht
woord op woord
reeds vele delen zijn
inkt droogt niet…
Daar
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
878 duizend mijl in zee
leeft een man zichzelf
breedspreken kan hij niet
noch op grote voet
zon is in zijn hoofd
warm en lange tenen
mijmert wat niet is
geen boek te lezen
schrijft hij lucht
woord op woord
reeds vele delen zijn
inkt droogt niet…
de horizonner
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
849 zijn zilte geheugen
geblakerd in de luwte
ploetert zich voort
door duizenden
mulle indrukken
die gewatergolfd wegspoelen
naar de vergetelheid
van ongeschreven regels
de vloedlijnen achterlaten
aan de moede voeten
van de horizonner
die in het ondergaande
bloedrood zijn geboorte
tracht te herbeleven
ziet hij het tij
genadeloos keren
en…
jantje
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.551 jantje zat op een trapje
vier treden hoog
hij lachte naar zijn zusje
die aan een rietje zoog
zij danste de kwik kwek
met een blozend toetje
maar in een grote plas
kreeg ze een nat voetje
jantje glee naar benee
en vroeg aan sofietje
ikke sal de see opdrinke
geef mij da rietje…
Het kan alleen nog vriezen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
824 Hij is het water dat me dorstig maakt
een verrassende golf waarin ik onder ga
de fluistertoon die mijn mond
laat spreken waar ik nooit aan dacht
Hij is het brood waarin ik honger
een rode wind die mij zacht streelt
de slaap die me wakend maakt
het wollige ‘s nachts dat met me speelt
Hij is het lief dat mijn bloedt bekruipt
de kus in mijn…
Voor mijn 63ste verjaardag - 2 dec. 1924
poëzie
3.9 met 32 stemmen
8.079 't Verga me als hem, die op de zwarte zee
De ganse nacht gekampt heeft met de golven,
Dan wetend 't eindlijk naderen van 't land,
Bij 't eerste licht, dat over zee-vlak gleê
De schuimpracht ziet, waaronder hij bedolven
Dra vredig aanspoelt aan 't gewenste strand.…
we golfden de zee
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
859 ik zag in je ogen
de twinkeling van lach
ontmoette je lippen
hoorde zacht de
muziek van ons beiden
ik nam je hand
we dansten charmant
maar je streelden
mijn snaren en
oogstte mijn land
ik liet me wiegen
op jouw melodie
jij nam me mee
we golfden de zee
tot de kusten ons braken
nooit zal ik
je verlaten
jij speelt mijn…
je keek niet om
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.343 ik dacht aan de zee en
dat kleine bootje waarover
we spraken, weet je nog
we vonden geen woorden
je proefde het zilt van
mijn lippen, ik de jouwe
je tedere groet verloor zich
in de ruisende branding
ik stond daar
je keek niet om…
Golven
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
969 Dan is er even tijd voor rust,
totdat de zee het zand weer kust.…
het grijze sombert stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
754 ik was weer aan het strand
zag de hand van wind
in het afslaan van de duinen
het zand is hard en koud
meeuwen troosten zich met mist
die winter verre van ons houdt
het grijze sombert stilte
de golven rollen kilte
schuim wiegt wit en traag
de korte dag vandaag
maar als ik terugloop
zie ik de konijnen struinen
in het watertje van zon…
Leeg..
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.411 Blik op oneindig,
eindeloze zee,
de wind met harde vlagen,
neemt mijn gedachte mee.
Minuten worden uren,
van elke gedachte ontdaan,
hoofd leeg gemaakt,
ik kan er weer tegen aan...…
Geelt de duinen weer
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
657 je geelt
de duinen weer
ik zoek de bloemen
die je raakten op de
foto's die we maakten
van ons paradijs
ik loop
de route na waar
jij in diepe dalen
het konijnbewegen
feilloos achterhaalde
mij het jonge leven wees
in de warmte
waar wij dwaalden
gaf geel de richting aan
maar niemand weet waarom
wij draalden op de plaats
die liefde…
Schuim in overslag
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
744 ik nam het water
golfde je zacht toe
je spatte schuim
in overslag en gaf
toen langzaam toe
je liet je gaan
en drijven op het
zout van vele tranen
we bleven samen toen
vloed het eb liet staan
hebben zon genoten
zagen boten buitengaats in
alle richtingen verdwijnen
stuurloos voelde ik
je helemaal de mijne…
Je koude lijf
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
711 je rotst
en brandingt
veel te vroeg
je koude lijf golft
al de warme kusten
zag het schuim
waarin je overslagen
rusten toen zij de
hete stranden kusten
met de afgelopen winterkou
de onverlaat die
nog een pootje baadt
trekt zich snel weer terug
de kilte is door tijdgebrek
van lentes zon nog niet gevlucht…
Glimmend Goud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 hij brouwt vanalles,
uit de zoute zee
hij kent de kleur
en weet de waarde
van het kleine beetje
Glimmend Goud op aarde…
wat ik zou willen....
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
947 wel een gebogen arm om me heen
en dan staren in de verte van de zee.…
De smaak van overgaaf
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
783 voor mij verglijdt
de horizon en jij
in lagen trillend wit
mijn kleur verschiet
de lust vergiet
in heftig samenzijn
uiteengespat in
dol vergeten hoe het was
de smaak van overgaaf
de hitte is nu weggeëbd
ik kleum van kou
verschiet tot grauw
en weer verglijden
horizon en jij
gescheiden zijn we vrij…
Je bloeide geel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
678 zag je gezicht
blij in de duinen
pakte je hand toen
ik jouw liefde wist
je bloeide geel
ik liep de sporen
van elkaar bekoren
je gaafde heel
bent zelf gekomen
heb je niet genomen
want samen
waren we zoveel…
De oude zeeman
poëzie
3.9 met 10 stemmen
4.321 Wanneer ik op de duinen stond,
Vóór vele - vele jaren,
En ginds in zee een zeiltje zag,
De haven uitgevaren;
Dan kwam de lust naar verre reis
Mijn jeugdig hert bedriegen,
En 'k wenste wel de meeuw te zijn
Om heen te mogen vliegen.…
lanzarote
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.245 wandelen
hand in hand
langs het strand
eindeloos
de horizon als doel
miljoenen lavakorrels
rollebollen
in de wind
zachtjes klotst
de branding
het geluid kietelt
mijn oren
het wordt vloed
een rode gloed
de lucht bloedt
hartverscheurend
twee meeuwen
vliegen schreeuwend
de zonsondergang
tegemoet
vakantie
een bewuste vlucht…
La mer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
573 De uitgestrekte vlakte,
van een oeverloos gelaat.
De rimpels in het zand,
een ruw zeeklimaat.
Een zilte landtong,
waait de wind.
Een golf,
kust, bemint.
Laag water,
eb in dit geval.
Poseidon
komt aan wal.…
Rust
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.012 Je weet dat ik ongedurig ben,
de kalme golven van de zee
namen ooit mijn ongeduld met zich mee.
“We zien elkaar morgen, oké?”
Ik leg me er bij neer,
ook al doet ieder woord zeer.
Er is geen windkracht
die mijn onrust kan beschrijven.
Dat zal dan altijd wel zo blijven.…
Haiku I
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
764 golven schuimen rood
als de avondzon verdrinkt
een westenwind huilt…