Alle inzendingen over lightverse

zijn adem ligt hoe zal ik 't zeggen in zijn gedichten heel dicht bij maar ja, zijn stem is niet te horen daar waar hij pauzes neemt kom je tot rust maar als hij haar dan teder kust of in zijn armen neemt heb je het virtueel altijd verloren…

Ik schrijf een kort gedicht Het moet niet zwaar zijn, maar licht. De woorden moeten als wolken langs de blauwe lucht varen en met een zucht tot bedaren en stilstand weten te komen.…

Ze is slechts een ster, gespeeld spel in avontuur, waardoor ik was verrast, recht boven mij en puur op mijn gezicht gekrast op een licht tussen alle graven komt langzaam dichterbij, schilder de ruimtes waar ik oversta met een droge kwast, lees een verlichte gang in haar onvermoeide ogen en word ik onder mededogen begraven, steelt…

Voor 't eerst zag Kees op 't honkbalveld de vent. Hij heette Bert. Ze bleken op elkaar gesteld, zodat het vriendschap werd. Die groeide razendsnel: algauw kwam Bert bij hem dineren. Hij papte aan met Kees z'n vrouw. Het leek wel provoceren. Door haar werd tijdens dolle pret geschaterd om z'n mopjes. De lol werd voortgezet in bed en Bert…

In de hondsdagen, ruimschoots voor de herfst zijn de etenswaren op hun bederfst.…

Het is een vreselijk hondenweer. Ik sta voor een beslagen ruit, en denk: "vooruit, het moet maar weer." En laat mezelf uit.…

Ze miste steeds d'r echtgenoot en vreesde voor de man z'n dood. D'r eega leefde echter wel: hij werd betrapt op overspel. Ze miste steeds d'r echtgenoot en wenste, dat ze beter schoot.…

Ik kan het geluk maar niet vinden. Misschien moet ik grijpen naar een andere taal en ligt mijn geluk unter der Linden.…

Het is moeilijk vechten tegen brave wil en stank uit het rijke hemelwater, om tenslotte tegen klare drank en een afgedankte kater, de rug te moeten rechten als de kruik dan leeg is, wankel in gestelde stromen vaart het droes van kleine ziel, op de tere vleugels van een bodemloze boodschap, waarin zo vaak de inhoud beschreven…

stiekem is m’n as verstrooid op het Camperduinse strand ik lig er korrelig en breed bij zandkorrels de as van rotsen zijn thans m’n naaste familie ze vertellen over de dinosauri helaas hun kennis der historie kan ik niet overdragen, daar de bovenwereld niet de taal van zand en as verstaat m’n vrouw ligt op het strand met ‘n…

M'n nichtje uit Dover belt plots bij me aan. 'Ik wip even over,' geeft zij te verstaan. 'Die krijtwitte rotsen zie ik al zo vaak. Het is om te kotsen, maar hier is het raak! Hier kan ik weer leven. Ik ben in m'n sas, ook al zie ik maar even de Gooise matras.' Ze is in d'r hum en omhelst me heel vet. In de tijd van een mum ligt ze…

deze dichter is een zwichter hij doet water bij de wijn dan lijkt het vers veel lichter en doet het niet zo'n pijn…

Hij had een flinke dosis tolerantie. Conflicten meed de man te allen tijde. Hij raakte in discussie met twee meiden, die hij ontmoette op kampeervakantie. Hij zag, dat zij hun tent op wilden zetten juist op de mooie plek die hij beoogde, wat zijn vakantievreugde niet verhoogde, terwijl ze ook z'n uitzicht nog beletten. Hij wist het hun heel…

* Bij gelegenheid van Heinz Polzer's 90e jaardag - Negentigjarigheid? Reden tot drinkgelag! Whiskey! Martini! Champagne! Een toast! Ik geef gehoor aan mijn Felicitatiedrang En zeg bij dezen: Van harte & proost!…

ik ben een dame van allooi ’t zij hoog of laag of middenklasse ik kan in elk gezelschap passen met dames en vooral ook heren ik kan ook elk terrein bestrijken met blik of woord of daad ook bij beloften heb ik baat die kan ik later honoreren het komt daarbij geregeld voor dat mijn aanwezigheid op een partijtje wordt onderbroken door een…

mijn "zeg maar" menselijke geest een grote bron van tegenstrijdig denken heeft veel te vaak van "zoiets van" dan moet het tegendeel worden bewezen en dus, na levenslange overweging over het echte in dit leven denk ik weer voor de zoveelste keer ik weet het nu toch wel heel zeker…

Aanschouw de paarden die over planken en vloedlicht galopperen, in een voorgeschreven tracé, met goede luim beklede manen, bereden en bezeten door met lak gelaarsde heren, gezeten op hun van hout gelooide zadels, om zich in overdaad te laten eren, een cliché van plichtmatigheid, een verhuld bedrog, met verwijzing naar passiviteit, geen…

(naar een oud kinderliedje) de Keizerstraat, ik kom er nu en dan mijn vaste kroeg heeft er een filiaal daar vroeg een jongedame mij brutaal: meneertje, zeg, ken jij de mosselman? mijn kennis, en vooral ten aanzien van het mosselwezen is echt optimaal ik knikte dus, bevestigde verbaal: ik ken de mosselman en ja, ik kan je zeggen dat hij…

De grootheid, ligt in woorden, helder geschreven, als tekst uitgesproken, wat zich eerder liet zaaien in ongebroken aarde om zich in gelijkenis te laten oogsten, ergens tussen het kiemgoed en opgebloeide eigenwaarde. Uit bundel: "Onbedorven kiemgoed".…

De grootheid ligt in woorden, helder opgeschreven, als tekst uitgesproken, wat zich eerder liet zaaien in ongebroken aarde, zich in gelijkenis te laten oogsten, ergens tussen het kiemgoed en opgebloeide eigenwaarde.…

alsof het bakstenen waren gooide de dichter met woorden schelden en vergelden het enige wat telde omdat hij geen roddelblad zelfs geen herfstblad voor de mond nam werd hij toegejuicht voor zijn nietsziende eerlijkheid zijn recht voor de raap voor de stoom uit zijn oren kreeg hij applaus en bis bis nogmaals maar elk eender…

Zin om over oceanen te rennen, wanneer de paarden van de regen zich mengen met al het getemde water van de meren, dan pas zal ik een ware vrijheid leren kennen. Als - in spot - uit de witte hemel een meeuw op mijn schouder wil landen en bezit neemt van mijn wezen - als rover - die z’n naam nog moet planten op nog niet ontdekte stranden,…

ik heb een oom woonachtig in Den Briel geheten Alva die maar blijft bazelen tot op het eind en nog daarna wij noemen hem derhalve omegaga…

De liefde heb ik vandaag met jou heruitgevonden. Samen met jou ging ik voorbij aan wel duizend zonden. Het bedrijven van onze liefde was veel meer dan het onderschrijven van onze verbintenis onzer beider lijven. Wij wisten het zelf eigenlijk al. Onze liefde blijft zolang bestaan als de zon, neen als het heelal.…

Ik gaf de dood een hand vannacht. Ik wilde mijn hand terug nemen, maar ik keek eens goed en in kwestie van een seconde lag er een dikke laag van beenderen en stof op mijn hele lichaam alsof het zo moest. Wie de dood een hand geeft is het nooit ter kennismaking alleen het is een eeuwige dans met hem.…

De kerel kreeg een hekel aan z'n baas en tevens aan z'n dominante wijf, al had ze best een niet onaardig lijf. Ooit hapte hij als visje in d'r aas. Hij is toen als de neten gaan verhuizen en liet de boel de boel. Hij vond algauw een nieuwe baas en ook een nieuwe vrouw, waarbij hij zich niet wéér erin liet luizen. Hij kon het met z'n nieuwe…

M'n nieuwe arts gaf gister toe: 'Heel vaak volgt op een amputatie algauw begraving of crematie.' Ik ben nog lang niet levensmoe. Ik dacht toch even aan m'n as. en bracht euthanasie ter sprake. Zou hij bezwaar ertegen maken? Hij zei, dat hij niet tegen was. Ik zei: 'Wanneer u adviseert: "Uw been moet echt geamputeerd, misschien wel tot…

Zij kokketeerde als volleerd in de regen haar parapluie hield immers het water wel tegen. Menig jongen, die school voor het buitje, reageerde instemmend met een zacht fluitje. Zij genoot zichtbaar en liet dit ook merken en begon elegant met haar heupen te werken. Maar opeens, een auto, een plas modder en hoe zij zich ook wendde, het middelpunt…

De schoonheid was slechts achttien jaren jong en slaagde voor de theorie in Assen. Er klonk gejubel: van de wereld was ze! Op aarde kwam ze na d'r vreugdesprong. Ze was een ambitieuze jongedame, die heel wat van de wereld wilde zien. Ze had voor theorie alvast een tien, maar was nu toe aan haar praktijkexamen. Vol zelfvertrouwen was ze aan…

Op de grote, stille heide zwierf de herder eenzaam rond, tot er eensklaps aan z'n zijde nog een tweede herder stond. 't Ging als bij een enorme bliksemschicht: het was liefde op allereerst gezicht. De zon scheen op de heide. De zon scheen op de heide, de hei-eide. Op de grote, stille heide werd de liefde ingeluid, toen de twee elkaar verblijdden…