1861 resultaten.
Tot in het diepste rilt
poëzie
1.0 met 1 stemmen
1.822 Tot in het diepste rilt
Mijn merg, mijn gebeente, als Gij u
Als stip vertoont slechts, Poëzie.
En bleek verwacht ik u in stilt.…
Uit voorzorg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
517 Soms denk ik wel eens dat mijn liefde
voor woordgetover voortkomt uit de angst
voor de snel naderende dementie.
Ik wil coûte que coûte nog zoveel mogelijk
mooie woordcombinaties verzinnen en publiceren
voordat het licht definitief uit gaat.
Zo van, dát pak je niet meer van mij af!
En ook voordat ik mij geheel op klankpoëzie
ga richten,…
In het café
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
594 Zij schreed dubbelzinnig
rondborstig door de flink
bezochte kroeg, waar ik na
jaren weer eens binnenwandelde.
De kroegbaas van jaren her was
vervangen door een jonger exemplaar,
die overigens net zo lodderig uit
zijn whisky-ogen keek.
Ik bestelde de ene bier na de andere
en uit nostalgische gevoelens wist
ik zonder ophef te veroorzaken…
Waarom schrijvers schrijven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
550 Letters zijn eenzaam.
Woorden symbolen.
Dode talen dood.
Taal is een uitgestoken hand.
De hand van een schrijver.
Schrijvers geven zinnen zin.
Verhalen komen door hen tot leven.
Schrijvers sterven eenzaam.
Verhalen blijven.…
Novel cure
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
599 Mens, bewoner van het laagland
Strikt zich houdend aan de klok
Geldwolf, sporter, beeldbuiskok
Kaars ben je die te snel opbrandt
Arm, je spreek- en redeneertrant
Oppervlakkig of vol wrok
Mens, bewoner van het laagland
Die zich onnadenkend voortplant
Nooit naar Toverbergen trok
Kerven telde in zijn stok
Niet kwam tot tijdloze stilstand
Mens…
Kopland ( of het cadavre exquis )
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Als Kopland zingt van het trage land
en lieflijk dicht van bomen en dieren,
dan voel ik me vaak met hem verwant
wanneer ik slenter langs droeve rivieren.
Of neem dan verlaten huizen,
een oog dat valt op behangpapier,
gekruld door tijd en tochtige kieren
een muur die fluistert van kindervertier.
Een bank onder een appelboom,
hoogzomer nu…
Poëzie is…
gedicht
2.5 met 2 stemmen
2.543 Poëzie is
als je het hart opent
met een zilveren sleuteltje
dat ook op een fietsslot past
Het doet er niet toe wat de dichter
beweren wil als het maar waar is
voor tachtig of honderd procent
Soms worden de woorden zwaar
als van goud, en blijven niet drijven
En soms is een zeepbel genoeg
om het barsten der aarde te zien
We moeten…
Oude vriend
gedicht
3.2 met 12 stemmen
3.778 Ze vallen meestal tegen als je ze herleest,
de boeken, die je ooit (figuurlijk) hebt verslonden,
want wat je daar ook vroeger mooi aan hebt gevonden,
dat blijkt dan op zijn hoogst inmiddels mooi gewéést.
En toch... Je pakt wel eens een bandje uit een kast,
blaast er het stof af en al bij de eerste zinnen
wandel je lang vergeten paradijzen…
het geheim
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
702 hoe vaak heb ik vergeefs getracht
mijn denken te verwoorden
met lege zinnen zonder kracht
die in hun kiem versmoorden
hoe zeldzaam is een goed gedicht
dat helder aan de hemel staat
zoals een ster die door haar licht
het duister met gemak verslaat
ik blijf op zoek naar het geheim
dat mij voorgoed zal tonen
hoe ik het huis van mijn gerijm…
Spreek
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
680 Spreek vrijwillig over God,
maar misbruik nooit zijn naam,
Nog zie 'k in gedachten
die spreuk overal staan!
Echter de knapen van vandaag
hebben die spreuk nooit gezien
want nog niet eerder kwam
zijn naam voorbij op oneerbare wijze.
Wanneer 't nieuws laat weten dat:
15 jarigen 't lezen slecht behappen
begin ik al dat vloeken ineens:
Veel…
Robot Poëzie
gedicht
3.6 met 11 stemmen
3.651 Poëzie, wrede machine
Stem zonder stem, boom
Zonder schaduw: gigantische
Tor, schorpioen poëzie
Gepantserde robot van taal—
Leer ons met schavende woorden
Het woekerend vlees van de botten schillen
Leer ons met nijpende woorden
De vingers van ’t blatend gevoel afknellen
Leer ons met strakke suizende woorden
De stemmige zielsbarrière doorbreken…
Alle ikken vrij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
532 Ik probeer een gedicht te schrijven,
dat nooit eerder werd geschreven.
Ik zoek woorden die zelfsprekend zijn.
Ik tracht verzen te schrijven,
die alle misverstanden verstaan.
Ik wil zinnen maken die uitzinnig zijn.
Ik wil uitdrukken dat niets alles is.
Dood de moeder van het leven.
Dat onmogelijk mogelijk is.
Tijd tijdloos.
Stilte vader…
vorm en inhoud
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
598 een gedicht hoeft niet altijd te rijmen
maar het maakt het wel veel beter
wie slechts woorden aan elkaar kan lijmen
loopt op schoenen zonder veter
loze vormen zonder inhoud
zijn vandaag de dag de norm
maar wie met een moker beeldhouwt
levert inhoud zonder vorm…
Walvisvaarders
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
692 (voor Jules Deelder)
Tijdens een tv-programma zag ik hoe de roots
van Jules Deelder werden blootgelegd en ik
verbaasde me aangenaam over het zeer heugelijke
feit dat de meestal in het zwart geklede Jules,
de nachtburgemeester van Rotjeknor, tenslotte
zijn stoere masker afzette en ons getuige liet
zijn van het fantastische feit dat hij als…
Machtloos lied
poëzie
5.0 met 2 stemmen
949 Waar zal ik vluchten voor het Leven?
Waar zal ik vluchten voor de Dood?
O, Lied, wat kunt gij machtger geven
Dan een rozenhut voor stormende nood.…
Italianisanten 1 (1620 – 1720)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Wie kent ze nog; Italianisanten
Díe eeuwen terug een reisje ondernamen
Om zich als landschapsschilder te bekwamen
Rond Rome van het licht te watertanden
Zich sterkend door een broederschap te vormen
Die haaks stond op het oude Lucasgilde
Dat enkel ouderwetse leden wilde
De Bentvuegels hadden hun eigen normen
Indien een kunstenaar zich…
Dichten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
478 Dichten is even stilstaan
bij wat er echt toe doet
je terugtrekken van de waan
dat alles alleen maar moet
en met een opgeruimde lach
bemerken dat het ook anders mag
elk moment heeft genoeg aan een traan
een overstromend gemoed dat zwijgen doet
of de opfleurende warmte van een glimlach.
Dichten is de kloof verkleinen
die ons scheidt van…
Mijn poëzieboom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 er hangen gedichten
als fleurige linten
in mijn poëzieboom
zwarte draden zie ik
die droevig zwaaien
in mist van melancholie
tinkelende klanken hoor ik
met lichte humortonen
zij sprankelen zo blij
mijn poëzieboom ontvangt
in stilte wat zich aandient
vanuit geworteld zijn…
DE DICHTER
poëzie
3.7 met 3 stemmen
935 Toen ik nog daar was, twistten om mijn ziel,
En voerden, met het zwaard gewapend, strijd,
Twee machten, die ik in de handen vie!,
De worm zo noemde ik ze en de oneindigheid.
Maar zie nu naast mijn grafstee opgericht,
Tezaam gebeiteld uit het kuis albast,
En warm besprenkeld door het weemlend licht,
De beide knapen bij hun kus verrast.…
Italianisanten (2)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
559 Hij was sociaal gezien van zekere waarde
Op Broederschap Bentvueghels kon je steunen
Of even op een mannenschouder leunen
Al was je inwijding geen fijnbesnaarde
God Bachus liep er rond in keizerskleren
Het uitvaagsel van toen kon zich dan laven
Het danste dronken richting kerk en graven
Om de Santa Constanza te onteren
De paus trachtte de…
Dat Je Sterven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 Dat je sterven in september komen moest.
In een nacht vol sterren.
Nieuwe maan, een zucht, een woord.
Op kouse'voeten in een wijde boog-
Langs het bed waar ik zo vaak
In je ziel, ons peinzen en ons minnen,
Je dijen, je borsten en je haren
De roze peluw en vers linnen.
Kon adem halen en het venster sloot-
Je voeten zoenen en je tenen tellen…
Zelfbedrog
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
533 Ik ben bijna zover dat al
dat geschrijf me niets meer
kan schelen, nog even en
ik ben vrij van dat nare
gedoe om sporen na te laten,
terwijl dat nergens op slaat.
Mijn diepste zieleroerselen
worden door onkundige pooiers
genadeloos om zeep geholpen.
Fossielen dekken de lading niet
en aan nieuwe hiërogliefen hebben
wij ook niets. Ik…
Dromen van de boekenkast
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
489 Fantasie van zuchtend landschap
zonder zweet van verwarring
argeloze creatieve heimwee
toen het zomerde in de stad
weer alleen in het verleden
in de stralen van de zon
met wuivende bomen
muziek van natuur
beschaving in stilte
opnieuw vervreemdende
erotiserende schoonheid
langs niet bestaande wegen
en onwerkelijke geschiedenissen…
Om echt te lezen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.102 Om echt te lezen
moet je alle lichten uit doen,
woorden houden van duisterheid
zoals het beeld houdt van de donkere kamer.
Onder hen beiden zouden ze zonder geluid
te maken de wereld kunnen vervangen.
----------------------------
uit: 'De gedichten',1998.…
Sprakeloos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
508 Wat leeft groeit spontaan.
Een blad valt,
zoals alle bladeren vallen.
Zaden kiemen.
Een mens wordt geboren,
zoals alle mensen geboren worden.
Zoals deze kreupele woorden zeggen,
zijn daar bepaald geen woorden voor.
Gedichten verwijzen alleen maar,
naar de werkelijke werkelijkheid.
Ware dichters zijn sprakeloos.…
Credo
gedicht
3.3 met 10 stemmen
8.685 ik geloof in een rivier
die stroomt van zee naar de bergen
ik vraag van poëzie niet meer
dan die rivier in kaart te brengen
ik wil geen water uit de rotsen slaan
maar ik wil water naar de rotsen dragen
droge zwarte rots
wordt blauwe waterrots
maar de kranten willen het anders
willen droog en zwart van koppen staan
werpen dammen op en dwingen…
Leesgenot
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
501 Tijdens het lezen van een luchtige roman van
de verleidelijke Lisa St Aubin de Terán knabbel
ik van Duyvis borrelnoten en nip ik van het bier.
Ergens voel ik mij diep schuldig, omdat ik niet
voor zwaardere kost heb gekozen, maar de boog
kan niet altijd gespannen staan en een jointje
hier en daar verzacht de stressmodus. Dus lees
ik gerustgesteld…
Keizersgracht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
523 Oek de Jong had zijn voordeur wijd open staan
en ik keek lange tijd naar zijn marmeren gang.
Het was zomerhitte en hij wilde natuurlijk de
boel flink later doorluchten, ook met het oog
op zijn nieuwste roman, die anders maar stikte.
In de verte hoorde ik stommelgeluiden en naast
zijn huis waren de goudkleurige bordjes van zijn
edele buurman…
Twee torens
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
644 Het lijkt wel een aflevering van The Lord of the Rings,
maar binnen afzienbare tijd zijn de twee woontorens,
genaamd Leo Vroman en Georgine Sanders een feit.
Dan staan deze Goudse grootheden voor lange tijd
vereeuwigd in de Goudse moerasgrond, pal naast een
filiaal van de Plus en de Lidl. Dat is weer minder.
Een literair huwelijk op betonnen…
Kleinood
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
635 Ik kan soms nachtenlang genieten van een
boekwerkje als 'Leda' van Paul Eluard
in de vertaling van Hans Lodeizen.
Het is dan niet zozeer de Franse bard,
maar meer de Hollandse, die mij de
gekozen vertaalwoorden doet prijzen.
Het is alsof ik dichter bij Hans kom
en bij de redacteur Hans Polak,
de woorden trekken minzaam krom,
worden…