3361 resultaten.
De repetitie: California dreaming (koor 4)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
528 Hun geest raakte verward.
Ze zongen alles hard.
Eén snikte er, één zweeg.
Het podium liep leeg.
O pijnlijke perikelen
voor Bas en Klaas en Lykele!…
In mijn herinnering.
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
616 Sommige zijn nog steeds scherp
andere werden vager raakte ik
langzaam kwijt in de tijd.
Beelden van fijne herinneringen
van verdriet en pijn voel
dan ook weer het eenzaam zijn.
Een mensen leven is net een film
vol van emotie, waar dingen in
gebeuren die je moet aanvaarden.…
Spring in 't veld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.719 wil
haar verstand houdt zich van de domme
haar hart houdt het verlangen stil
De onleesbare liefde wacht op haar
het kan iedere dag worden ingestraald
in de jungle van hartstocht ligt het klaar
tot het zichzelf langzaam vertaalt
Hier dartelt een spring in 't veld
een beetje drijvend op impulsiviteit
terecht, want voor hetzelfde geld
raakt…
laat me niet alleen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
562 het kraakt
jij gilt
en ziet hen
keer op keer
hun lege ogen staren je aan
ze blijven je achtervolgen
je blijft alleen achter
hongerig en moe
niemand om voor je te zorgen
armen sleuren je krachtig mee
je probeert je nog te verzetten
maar niets doet er nu nog toe
niets zal jou nu nog beletten
langzaam sluit je je ogen
niets raakt…
Levend water,
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
513 Steeds weer als je mij
met ziel en ogen raakt,
ik onder de deken uit de
nachtelijke nevel ontwaak,
word ik licht en doorzichtig
als druppels dauw uit
de mediterranen in de
palmen van je handen.…
Schone schijn
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
906 Doe maar leuk
Doe maar stoer
Laat een ieder in de waan
Laat geloven
Maak aannemelijk
Dat jou niets is aangedaan
Hou het luchtig
Met een glimlach
Camoufleer al je verdriet
Denk je echt
Dat wordt geloofd
Dat jou niets raakt
Je ermee weg kan
Dat is toch raar
Dat klopt toch niet
Doe maar leuk
Doe maar stoer
Speel maar door
Al was het slechts…
Sraks
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
579 Als op een dag
de moord in mijn handen slaat
de hond najaagt
over straat
worst van de slager
niet meer veilig is
rondkleumt de bakker
zijn warme melkbrood
niet meer slijten kan
de straat uitgestorven raakt
de bom gevallen is
moord zichtbaar in
scheef gezakte raamkozijnen
laat ritme licht
en liefde overblijven
muziek weerklinkt
wat vriendelijk…
Loss
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
576 Het lente akkoord raakt ons allen hard. Facebook moet
voor de aanstaande beursgang wegens overweldigende
belangstelling extra aandelen uitgeven. 100 miljard is de verwachte waarde van het bedrijf.…
handjes samen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
671 het middenschip brak uit in luid applaus
binnenin een glimlach bloeide lof
om vrouwenstemmen die hun tongen zachter maakten
want we raakten niet alleen
onszelf
ik zag ontroering in een oog
uit een mond zong de beleving van
een warmgezongen lied
een wit-met-roze groet vertelde liefde
zij vergat de zomer niet
en alle mensen zweefden…
Buiten schot
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 je blijft niet buiten schot
als rijkdom
de ultieme vrijheid geeft
voor idealen schieten ze iedereen kapot
het is de eenling
ziek of gefixeerd en
groepen die geweld niet schuwen
om ons hun ideeën door de strot te duwen
raakt onze maatschappij
haar openheid nu kwijt
omdat ook de naaste buren
onopgemerkte extremisten kunnen zijn
of…
Met droge ogen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
994 Mijn verzen kan
Ik met droge ogen
Voordragen, zo mooi
Als het publiek het
Maar wil, ik doe
Heus mijn best ze
Zo mooi te lezen
Dat de woorden van
Mijn gedicht als
Sieraden achterblijven
Bij de mens die luistert -
Een uitzondering ken ik
Slechts - die ene regel
Die mijn vader en mijn
Moeder raakt brengt mij
In mijn weemoed…
'Kort dag'.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 In vergetelheid raakt de daad,
iedere daad die men begaat.
In duisternis of zonneschijn.
Alles wat men doet of laat gaat
vaak gepaard met ongebreideld
verlangen.
Bang en vol twijfel of met juist
een dosis vertrouwen wil men iets
opbouwen,
gericht op iets dat men voor
ogen heeft.…
Nieuw zicht op de oude haven
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
938 Haar gezicht raakt aan haar blikken gewend,
verweerd en allesbehalve eenkennig
verzuchten de schaduwen hun daglicht,
blinken tranen het roestbruin zacht.
Strak gespannen, lippen vastberaden
om de plooien, de netten van het ongemak
in onmogelijke samenhang te steunen..…
Tranen met ’uiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.291 Wij huilen tranen omdat iets ons raakt
het is een teken dat het hart ontwaakt
Het kan zowel bij blijheid als verdriet
bij het laatste voelen we ons een vergiet
zodra de delta van onze stromen
door gebrek aan water zich in gaat tomen
volgt een dorst naar wat eens was
door verbondenheid waren we zo in onze sas
zelfs de zon kan ons…
Stof van duizend jaren vroom
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
568 donker klinken
bassen in gewelven
een bariton licht op
raakt namen van
de graven in muren
van spelonken verderop
alten mengen
zonlicht met gebeden
kleuren glas in lood
een enkele sopraan
klimt toon voor toon
langs bogen en pilaren
veegt stof van
duizend jaren vroom
in een ijle solo schoon
ik ben een bas
er is gereserveerd…
Harmonieus
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
575 Het zacht
klingelend geluid
van oesterschelpen
dicht tegen
elkaar hangend
de wind speels vangend,
doet mijn ogen sluiten
en raakt een snaar
Ik ruik weer even
de zilte zee
in mijn tuin
Heb een stukje
van haar mee genomen
Een schat
vanaf het wad,
nu slingerend verbonden
tussen druivenrank en bes
Een pareltje op zich…
Mijn zon
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
696 Waar is de zon, die mij zal verwarmen
waar is de zon, die elke dag schijnt
waar is die zon, die mij doet verblijden
waar is die zon, die nooit meer verdwijnt
Ik ben op zoek naar die zon
de zon die mij blij maakt
de zon die mij vrij doet zijn
de zon die mij voor altijd raakt
Want wat moet ik zonder zon
zo koud als het dan is
zo kil mijn…
De wereld leeft
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
522 De wind van zee
De zoute lucht
De zon schijnt
Water verdampt
Een wolk verschijnt
De wolk raakt vol
Regen valt
de natuur bloeit
Door water val
De zon gaat schijnen
De wolk verdwijnt
De wolk verdampt
De maan komt op
De zon verdwijnt
Het is nacht
De wereld rust
De wereld slaapt
Tot de zon weer schijnt
En hij ontwaakt
De wereld…
Vertegenwoordiger in troost
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
584 Een gedicht dat raakt,
Een vers dat schuurt,
Brengt bij de lezer
Die vertroosting zoekt
Het gevoel op gang
Dat al zo lang volkomen
Op slot zat, zijn ik
Was immers sinds hij
Zich heugen kon gevoelloos,
Uitgesleten door de taaie
Werkelijkheid van de dag,
Van alle dagen die achter
Hem lagen - en de tranen
Die jaren lang niet…
Ook dichters sterven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
749 Wederom een dichter van subliem formaat,
overleden toch iets wat je raakt.
Al zal 'k nooit zijn hoogte aantippen,
'k ben een van hen, zoals velen met mij.
Herman is niet meer, maar zeker als ik ben,
dichten doet ie boven ook,
daar hebben ze vast een engelen- pen!…
Een soort van noodzakelijkheid
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
534 Alles gedaan in een poging
Om de kolos die depressie heet
Te bestrijden, haar uit te hollen
Waar ik maar kan -
Toch is de beste medicatie
De noodzakelijkheid om een maal daags
Regels op te schrijven die
Vanuit het binnenste ik
Naar boven wellen -
Het blijft hard werken,
Het zweet loopt in dichtregels
Langs mijn gezicht ,
Het raakt…
VALS LICHT
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
652 Begaafd, vertaald in vele landen
Joost Zwagerman, kenner van kunst
Bij Magere Hein zeer in de gunst
Want hij nam zelf het heft in handen
Een onheilstijding, ingeslagen
Slaat diepe kraters in een ziel
Raakt menige Achilleshiel
Oudtestamentisch zijn de plagen
Die dan je teisteren en hoe
Je lijf genageld aan de grond
Je geest al los van wat…
riposteerde op de kling
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
591 scherp blikt
het staal nog warm
uit het foedraal
als jij me groet
het snijdt de
wind aan flarden
je masker op als
wij en garde gaan
jouw eerst touche
in onbeschermde flank
ik riposteerde op de kling
raakte onverhoeds je hand
je zwaaide groot
in alle houwen de
striemen door mijn vest
koesterde ik in vol vertrouwen
in rood gaf…
Opkomst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Mijn gesloten ogen isoleren haar
zo houd ik haar gezicht anoniem
tot het voelen van haar warme adem
raakt haar zachte lippen mijn illusie.
Alleen haar zachte vriendelijke stem
laat mijn verhaal schitteren via een dia
de kenmerken glanzen op melodie
met accenten door een dragende aria.…
Indian summer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
530 Indian summer
Deze herfst is heel apart
Je raakt door het weer een beetje verward
Zag iemand herfstbladeren vegen en verzamelen in een kruiwagen
Gekleed in een t-shirt en bermuda, in deze warme dagen
Aan de rand van het bos wordt je verrast door de ijscoman
Dat dat in november nog kan !…
in gedachtenis, Wim Brands
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
738 toch doet het telkens zeer
als een dichter de nacht opzoekt
om de ochtend te mijden,
heb zijn ogen
niet zien lijden
hij had wel iets dat mij raakte
en heb vaak zijn rug zien buigen
ook diepte in zijn woorden gehoord
die zijn lippen teder maakten
was het een mokerslag van de duivel
op een wellicht niet verwacht moment;
de muur…
lentelied
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
799 lentelied
als het gras mij groet
voel ik dat het moet
liggen met mijn lief
die mij minnen doet
als de wind met bloemen wuift
mij verandert in een bij
die altijd zoekt en zoemt
en zo ’t leven kruis bestuift
als de zon mijn geest verruimt
en mijn blik verdwaast
raakt mijn ziel zeer zoet gepluimd
vertraagt natuur mijn haast
als ik…
Spannend rood
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
855 je was al stam
toen ik je raakte
mijn benen amper het
jonge lijfje konden dragen
bloesemde in
wit en rood vruchtte
in bereikbaar loot
de eerste kers
ze waren zurig
spannend rood
omdat vader het
plukken ons verbood
hebt leven aangehoord
mijn handen op je bast
verkommerde in stilte
toen ik het huis uit was
je bent gekapt omdat…
Knisperend ritselend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
580 Ik zeg u dank, hoge platanen
Ook dit jaar is het uw tapijt
Weer dat verrast en zeer verblijdt
Al kan het nat zijn van uw tranen
U plengt die samen met de wolken
Ontroert mij, raakt mijn weemoed aan
Straks humus, zal het blad vergaan
Jong groen zal u daarna bevolken
De levenskracht die in u schuilt
Die zie ik aan met winterogen
Ik leef…
In memoriam Truus De Vocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
748 gelaat
de laatste wens vervuld
op tijd en niet te laat
en toch, geduld, geduld
In gedachten vind jij
onbekende woorden
in zin en regelmaat
vandaar dit kleine lied
Het hart slaat nu de maat
glimlach om wat jij ziet
jij hoorde zo graag zingen
jouw kleine wiegelied
Zo vrij als een vogel
heb jij nog gevlogen
lied van een zangvogel
raakt…