7277 resultaten.
Een laatste vaarwel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
598 De vogels vliegen verder
ze nemen mijn zomer mee
ik zie ze in de verte verdwijnen
vervagen over de zee
ik zwaai ze na en zucht heel diep
ze komen vast wel weerom
tot het einde van mijn winter
zijn hun stemmen hier nu stom
De wolken drijven verder
met hun donkergrijze last
ik duik dieper weg in mijn jas
en hou je stevig vast
de schelpen…
San Pedro
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.269 ik wist van de zee
niet meer dan de golfjes op het strand
maar ik kuste mijn moeder
en verliet het vaste land
waar de zee zich bewoog
daar ging ik heen en weer
en we aten spaghetti
of we aten spaghetti
en vervloekten Scarlettie*
en de haven van Venetië
nog meer
in San Pedro zijn de nachten
warmer dan aan boord
op de vraag naar wat liefde…
IJsvogel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
641 zachtjes in teder beminnen
waar de wind
zoute letters rondstrooit
en tonen ruisend weerklinken
aan de rand van het avondrood
hoopvolle woorden versterven
naast begraven gedachten
nog voor het geschonden duister
roepen zij allen haar naam…
Viswedstrijd
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
774 De visser haalt zijn hengel op
staat op het punt weer uit te gooien
hij is te laat, de vis zwemt weg
de sluis door, naar de open zee…
Schaduwtuin
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
653 sporen lopen door het zand
in korrelige lijnen
van links naar rechts
en omgekeerd
tot zee ze laat verdwijnen
toch klopt ze op de open poort
storm laat haar lang wachten
tot ooit de vloed weer liggen gaat
verdwenen in gedachten
de beklijving van
het hemellichaam
loopt ze beslist eens bijster
want geborduurde vlinderlijfjes
bedekken…
Quasi una Fantasia
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
900 zijn sprankelende tonen
weerklonken in het zingen van de zee
tot we stilstonden
en zelfs het water zweeg
nee, zei hij
de maan verdween
in tintelende golven
droegen tere loopjes ons
zwevend in de sterrennacht
er was een droom…
Waar?
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
2.056 Leeg is het strand
de laatste golven opgerold
ingepakt door vroege schemer
stil is het land
waar het morgenlicht samensmolt
met jouw kleuren en ik neem er
iets van mee
waar is de zee?…
kijken hemels naar elkaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
719 ik steel zon
om samen in
het paradijs te zijn
creëer een strand
wat palmen bij de hand
die wuiven naar de zee
in het dansen door
de golven neem ik zomer
zon en jou weer uitgelaten mee
we kijken hemels naar elkaar
vergeten uren in ontmoeten
Adam wil zijn Eva als een paar
zo droom ik jou in
ultraviolet mijn lijf ligt…
GEOLOGIE
poëzie
4.5 met 8 stemmen
5.174 dat het lood zinkt
dat het lood zoekt
dat het zinkend zoekt
en zinkt zoekend
zoekend zijn eigen zoeken
en al maar door
zinkt
en al maar door
zoekt
diepe zeeën
blauwe zeeën
diepe blauwe zeeën
diepblauwe zeeën
zinken
zoeken
naar de omgekeerde sterren
tweemaal blauw
en tweemaal bodemloos
Wanneer vindt het blauwe lood
in de blauwe zee…
voeten kleien in het vasteland
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
687 je droogt niet op
in zout als je mij
met golven streelt
klooft mijn plooien
niet maar deelt
je rolt en overkuift
spat schuim tegen
mijn lijf als ik
je wil trotseren en loopt
terug in wederom proberen
maar ik duik in je
onder en verwonder
me over je soepele
tegenstand mijn voeten
kleien in het vasteland
we drogen op…
belooft het zachte wiegen
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
674 ik houd me vast aan duinen
voeten stevig in het zand
zoek voorbij het grijze einde
vloed rolt golven op het strand
de zee is wit opdringerig
het water somber koud
branding laat het donker zingen
de melodie is stervensoud
ze belooft het zachte wiegen
rust en stilte in de dood
verlossing van het vele liegen
een ontsnapping uit de…
Meeuwige rust
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.841 een schrale zon, een wind met blos,
strandwandelaars in dikke jas
ober : 2 koffies + 1 Calvados !
en liefst dan binnen, achter glas
honden ravotten langs de branding
en apporteren stok of bal
een baggerboot bevecht verzanding
een peuter kotert in een kwal
tegen het mistig zeedecor
schuiven traag zeilen van canvas
en wappert fier hun tricolor…
Voor anker
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
709 witborrelend zog
bruist weg in het ijle
verstervend in schuim
onder windstille zeilen
gekraak en geklots
een zeezilte streling
wiegende lichtjes
een meeuw op de reling
goudgeel gegangmaakt
door rimpelend klater
rijzen de sterren
uit ’t donkerend water…
Nacht facet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
715 Je warmt het zand ik til het hoog
de zee ontstaat bulderend
als de nacht haar deken slaat
meeuwen in hun slaap
zuiverheid smaakt naakt
ik lief jou bij het opengaan…
Ouderdom
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.071 Lopend over de naad waar schim
en kille siddering samenkomen
krijsen de zilvermeeuwen langs de kim
pikken de echo’s van de dromen
terwijl afgebladderde lokeenden
en drenkelingen de zee
uit worden geduwd
en de laatste waarheden
tevergeefs beademd worden
Mompelend schopt de oude man
het wrakhout voor zich uit
een lege fles met een verlaten…
Blote voeten op het zand
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.998 Op blote voeten proef ik jou
het zout dringt door in mijn huid
de branding weet wat ik zeggen zou
het is goed zo, het was jouw besluit
zo mijmer ik naast het zandkasteel
wachtend op het kerende tij
de zee geeft en neemt zoveel
breng hem toch terug naar mij…
Kapel Mercy-center Madison (U.S.A.)
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
870 Zaal vol stilte
maar voelbare aanwezigheid
waar de zee ruist
en de golven breken
en waar het brood
als sprekend teken
de band is die alles vereent.
Vogelenzang en eeuwig water,
altijd weer ebbe en vloed
maar diep besef van de Ene
die allen in allen begroet.…
[licht]
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
837 een schuif gaat open
trillend licht het water
schubben van een vis
Lapidair 24.3 130606…
oorsprong
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
1.533 een baan van licht
en golven worden zilver -
schubben van een vis
er is sprake van ruisen
regelmaat en oorsprong
zl 040606…
vuurtoren
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.923 je licht schijnt over de zee
de golven nemen je op
dan weer zwart eng gewoon
ik kan er niet tegenop
maar zonder jouw licht
heeft mijn leven geen zin
mijn ogen volgen je stralen
ik voel je diep binnenin....…
onvoltooide liefde
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
667 Met huilen heeft ze nooit gelogen
De zee die nam haar met haar tranen mee…
was koud aan onze voeten
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
574 alle volheid kwam
want dat was echt
de zomerzon die ons
verbond in samen blijven
heeft in het zand op
strand door wind van zee onze
liefdessporen laten schrijven…
ogen diepten vergezichten
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
526 wandelen op strand
ogen diepten
vergezichten
je vingers lagen
in mijn hand
we raapten schelpen
langs de vloedlijn
golven zongen
een verlopen lied
je hoefde me
niets meer te zeggen
keek intens verliefd
we zijn naar
huis gelopen
vlinders wolkten
met ons mee
we hebben van
elkaar genoten
verkoeling kwam
alleen van zee…
Zee van verloren rivieren
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
2.731 Witte koppen slaan
als een bres in de branding
de dood in het zout.
Je zingt als een lorelei
ontvoerd uit het zoete land.
*
Muziek: Nina Hagen,'Seemann'…
mijn stenen bruiden
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
585 ik weet mijn stenen bruiden
koketterend met basalt
de lustigste van allen
is vastgezet in warm asfalt
ze lokken zee
in eb nog heel verlegen
golven samen nieuw gebied
dat met vloed meer kansen biedt
daar ruist de branding
weer het nieuwe lied
van komen en van gaan onder
springtij bij een volle maan
uitgeteld na lange uren
spat…
borsten bruinen tepels donker
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
680 springen over golven
hete voeten van het strand
spetters koelen de verbranding
schonen ook het plakkend zand
borsten bruinen tepels donker
lokkend naar de zon gericht
warmte zindert langs de duinen
zeewind koestert het verhit gezicht
mensen staan te juichen
de branding is het zomerfeest
zij zijn winnaars in het schuim
voor even weer…
Portret
gedicht
4.1 met 9 stemmen
5.250 Ik ben een ziener als een witte olifant,
ik zie het vasteland al uitgestorven
en zit aan zee met slechts de laatst verworven
stenen en schelpen glijdend door mijn hand
Ik voel met mens noch ding een enkle band,
omdat 'k geen hartstocht ooit ben nagezworven.…
krakkemikkige dame
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
654 met zand, water en
een spade
warm geworden
door de zon
of je hand
scheppend op
het misplaatste strand
werd jouw enigheid
geboren
maar je armen
kozen voor zee
en zich steeds
weer krommende
lijnen
eindes bestonden
slechts uit stof…
GARNALEN-VISSERS
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.226 ’t Wriemelend net ten leste uit de zee,
Zó, dat borst en dijen zichtbaar rekken.
Blonde jeugd staat bij de volle manden:
Over ’t meisje staart de jongen heen;
Kijkers fonkelen onder brede randen,
En men fluistert: visserlief, nog één!…
Te Scheveningen
poëzie
2.6 met 13 stemmen
2.143 Ik tuurde en zag eindlijk de pink ook,
Zij wiegde op de deining der zee.
De manschap kon 'k ras onderscheiden,
Ze maakten het anker al reê.
Doch voor het nog uit werd geworpen,
Daar plaste al een jongen naar boord,
Zijn broertje, te paard op zijn schouders,
Die droeg hij in zee met zich voort.…