10326 resultaten.
Zo zielig sprak zij
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
513 Het kind kwam huilend aangelopen,
tranen liepen over d'r wangen,
het duurde even, voor ze vertellen kon
waarom die waterval ineens tevoorschijn kwam.
Lopend met een vlindernetje was ze
heel begrijpelijk pogingen gaan doen
er een te vangen, tot er een lieveheersbeestje
in haar netje bleef hangen.
Wat nu te doen goede raad was duur…
Niet vreemd
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
900 niet anders willen zijn
niet raar, niet bijzonder
niet leven bij het wonder
niet meer alleen
op een lege bank
in het overvolle park
niet een dwaling
een eenzelvige gestalte
frêle hangend in de mist
niet verloren
in een geschapen wereld
die niemand kent
niet de grijze droom
tussen de blozende slaap
maar weten wie je bent…
Het verlies doet pijn
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
995 Achter je kist aanlopend weet ik:
je bent beter af de stoet volgt
en toch voelt het als een straf,
dat je me afgenomen bent.
Doodstil lig je, stil is ook de stoet,
alsof men voelt, dat praten niet kan
en moet, nu.
Dan ineens klinkt er een loepzuivere vogel
met het allerhoogste lied en DAN weet ik:
je bent er lijfelijk niet maar je…
Kom, neem nu mijn hoofd in uw lieve handen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.308 Sonnettenkrans
I.
Kom, neem nu mijn hoofd in uw lieve handen.
O, lievling, ik heb u zo lief…zo lief..
Zie, hoe ik mijn monde naar de uwe hief,
Voel, hoe mijn lippen verlangend branden…
O, ik wil alles zijn u ten gerief…
Ik wil uw levensbanen bloem-omranden…
O, lievling, wienik lijf en ziel verpandde,
Mijn lievling, ik heb u zo lief… zo lief…
Moeder bij der wiege.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
985 ‘Ons zijvertrek is alree door de zonne verguld,
Hier zijn we nog zacht in schemer en schaduw gehuld,
Mijn zoontje rust in zijner wiege zo stil,
Dat ik het lieveke liefst nog niet wekken wil.
Vandaag is mijn dromerke jarig. Een keurig tooitje
Omgeve en siere mooi zijn schommelend kooitje.
Bij zijne ontwaken zal met de geurende rozen
Om…
waar de tijd stil lijkt te staan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
894 daar waar zij stil lijkt te staan
doet de tijd van het jaar
ons even halteren
wijlen wij terug
naar voornemens en wensen
die vervliegend vervagen
in ons theater van tijd
daar waar zij stil lijkt te staan
spiegelt de tijd van weleer
ons het weten tot begrijpen
dat grenzen niet kunnen bestaan
dat wij alleen kunnen sprankelen
tot stallende…
Het klinkt zo mooi
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
808 Als reactie op een gedichtje van Egbert Jan:
Ik ben KLAAR met vergeven
Ook ben ik KLAAR met vergeten
Ben net iets te hard getrapt.
Men zegt: vergeven en vergeten
Maar ik ben er KLAAR mee en daarom
Blijft mijn hart en deur gesloten!
Je HOEFT namelijk niet alles te nemen
Je MAG niet over je laten lopen
En als je gevoel zegt; STOP:
Dan…
Mijmering
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.199 't Wordt stil - en als een stille droom
Komt de avond om mij heen, -
En zachtjes ga ik dromend aan
De weefstoel van 't verleên.
En zachtjes tel 'k de dagen weer,
Die door mijn vingers gleên -
En dromend zie 'k het dampend dal
Door de' avondschemering heen: -
Daar is dezelfde heuvel waar
De zon vroeger verdween -
Daar zijn dezelfde…
Kindsoldaten
gedicht
3.3 met 3 stemmen
7.326 Kindsoldaten,
Ze leven als ratten in een met
schubben bedekte beerput.
Ze hebben de liefde verloren
zijn silhouetten van onvoorwaardelijkheid.
Ze dragen dode ogen en
geweren vanaf hun dertiende.
Ze zijn een perpetuele plaag.
Sparta en Azteken.
Lodewijk en Napoleon.
Pruisische blindheid.
Nationaal Socialisme en Rode Khmers.
Birma, Eritrea…
Op de kerkhove.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.149 Speel, kinderen, huppel lustig ende blij
Over der doden sode,
U lachet dat jonge jaargetij,
Mi sietet ter nauwer node.
Speel, kinderen, laat u niet storen die vreugd,
Huppel ende dans maar wakker,
U groeit ende bloeit die lieve jeugd
Tot op de godesakker.
Sijt gi later eens moedegespeeld,
Hebt gi genoeg der lusten,
Dan komt een…
Van een deugzaam man.
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.452 Hier lig ik in mijns moeders schoot
Een vriend der vromen totter dood.
Mijn naam, mijn stam, mijn ouderdom.
Ik bidde (op zo goed weerom)
Dat men mij daarmee niet en kwel.
Het zwijgen past de doden wel.
-----------------------------------
mijns moeders schoot - moeder aarde
op zo goed weerom - op belofte van wederkerigheid…
Geloof
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
506 Sinds ik het niet meer belijd
leef ik er meer naar dan ooit!…
Huil niet, Majorca
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.169 Huil niet, Majorca,
Want je vader zal komen en zal je slaan
En zijn hand zal rood op je lichaam staan.
Hoor je de honden,
De honden, Majorca,
Heel in de verte blaffen gaan?
Hoor je de dronkenmanspraat in de wind?
Je dronken vader komt er aan.
De weg is te smal en het meer is diep:
Hoorde je, hoe hij mijn naam daar riep?
‘Maria…
Café
poëzie
4.0 met 3 stemmen
960 Rinus deelt vlug de kaarten op
en bromt met zijn verhitte kop
een lang-versleten lied;
de kaarten kleven met de randen
aan doorgerookte vissershanden,
in spanning, wie er biedt.
En achter, als een mistig baken
staat zwaar het licht op 't groene laken
en ballen, die elkander raken
of niet.
Een uitgemergeld ambtenaar
zit op een krukje bij…
ZONDAG
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.188 Het sintelschuttingpad is grauw,
Is ’t zon, is ’t regen?
Ik weet: het bord van Nelle’s tee
Ligt halverwege;
Voor fietsers is slechts tegenwond,
De zwarte stoet, die wegen vindt,
Om kwart voor negen.
De gloeipeer bungelt aan een touw,
Is ’t vandaag, is ’t morgen?
Het loon draait in de draaiboor mee:
Ik ben geborgen ;
En tussen het ratelend…
Ouder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
663 Haar milder gezicht vergeet soms het nu,
vertrouwder met het verleden
Verloren ondeugd in zacht grijze ogen,
stiltes eeuwig vermeden
Voorzichtige glimlach vertelt wie zij was,
beminde vriendelijkheid
De waas in haar weten is nog maar pas,
herinneringen raken kwijt
Sproetjes van tijd op sierlijke handen,
ooit een passende ring
Haar…
Duizenden namen zijn er gewist
gedicht
4.0 met 7 stemmen
7.928 Ze zijn daar, de heertjes van het banket.
Ze pakken alle mannen mee en voeren kogels aan het volk,
verpakken dromen in vuilzakken en legen huizen.
Vliegtuigen brullen niet meer
en de kale stad biedt geen rust
enkel het gesis van lijden.
O mijn brandend vaderland.
Een radeloze trektocht werd het zonder begin of einde.
Angstige soldaten op…
Zeg het maar
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.108 Zeg het maar,
dat ik te dom ben om met je te praten,
dat je me liever naar huis zou laten;
thuis bij het aanrecht en thuis bij de wieg.
Zeg het maar, dat ik niet lieg,
je wist dat het komen zou, vroeger of later.…
DRAAIKOLKEN
poëzie
4.0 met 3 stemmen
934 Draaikolken van dit leven,
zuig mij naar de dood.
Zie hoe tere bloesem
in een vrouwenschoot
welken moet door woorden
of een valse grijns.
Sleep mij naar het einde,
vraag mij geen accijns
voor goedkoop genoegen.
Lach niet om mijn leed,
als gij ’t innigst leven
zelf met voeten treedt
is voor U een wonder…
IN DOEKEN EN EEN TOEFJE BONT
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.313 in doeken en een toefje bont
duffeltjes aan met lappen en scheuren,
schamel en schunnig, verschoten kleuren,
op weg de handen in de broek,
de hoofden neer, de schouders zoek
en om de neuzen onuitsprekelijk,
gedoken musjes bij mekaar,
de kleumenskou aanstekelijk
en lippenmonden droef en wekelijk
klos klos
huiverend langs de open dijken
schokkende…
Nee zeggen en dat volhouden?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
832 'k Ben een beste nee-zegster
al zeg 'k het zelf
maar volhouden da'k nee zeg,
dat gaat dus niet vanzelf!
Ik kan makkelijk nee zeggen
kost me geen moeite, o nee
maar NEE volhouden uileggen?
lukt me niet voor twee.
Stel 'n vraag, voor je bent uitgepraat
zeg ik al volmondig NEE
alleen het volhouden zo negatief
lukt me niet, dus inderdaad:…
Spiketotal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
538 Wat heerlijk je weer te ontmoeten, blij en oh zo fijn
Vet knuffelend begroeten, je bent toch weer zo mooi.
Haastig dicht naast elkaar op de sofa, zin je op te vreten
Je mag schuilen in mijn schoot, ik lust je rouw ook bloot.
Bruine en olijfgroene kijkers treffen en raken
Lijfjes zo dicht verbonden, totale overgave raak!
Elke seconde betekent…
Haat
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
840 Pijn kan vaak helend werken, slechts amper te bemerken
Verwerking hoeft al is het zo beenhard.
Wat zo fel opgekropt heb is van geduurende jaren
Kan ik alleen laten varen.
Niet sofort er de brui aan te geven, zou erg dom zijn.
Jullie halen me steeds weer boven water, theater?
Denk ik niet... ik kan steeds een verstandje meer gebruiken, mee…
elkaar verstaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.197 in hoop op beter en mooier
steeds weer opnieuw
haast jaarlijks zich de wereld
alsof nadien geen tijd meer is
naar de ontmoeting van oud en nieuw
die liever wij vertragen
om tijd te nemen
voor terugblik en bezinning
stil staan willen wij
bij de vrienden in het leven
die ons en wij vieren
ervaren willen wij
de stilte die valt
door wie vertrokken…
de oude bok en zijn groen blaadje
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
788 wat begon als vederlicht
groeide uit tot zwaargewicht
want door te flirten met passie
veel gesjoemel te weinig actie
een kamer huren was een optie
voor het uitgesteld orgie
aardbeien en champagne
waren ooggetuige van deze campagne
de trappen op naar niveau twee
een oude kamer met wc
een groot tapijt bedekt de vloer
een raam met uitzicht…
Er is niet iets
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
601 Er is niet iets
wat jij niet weet
van mij
Ik mag mens zijn
met alle gebreken
in mij
Ik hoef niet bang te zijn
dat jij verraadt
wat ís
door mij…
vertrouwen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.324 spreken met je hart
zwijgen met je mond
je bent een geval apart
sterk en heel gezond
maar meestal averechts
zijn jouw gedachten wel
bizar, zeker niets slechts
dat begreep ik echter snel
dus schenk ik je het vertrouwen
ontgoochel me alsjeblieft niet
ik wil het niet berouwen
zo besparen we veel verdriet
ik hou van jou mijn zoon
mijn…
Hoe belangrijk liefde is
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
633 Is 'houden van' belangrijk?
is liefde 'heel gewoon'?
Is voor elkaar klaarstaan
een utopie?
Is haat dan onderdeel
van 'houden van'
dan is geen mens echt gelukkig
omdat men net zo goed,
houden- als haten kan?!…
De vuurtoren
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.454 schets van ontwaken
Ik ben wakker aan 't worden als een toren aan zee -
De lieflijke lamp van mijn dromen
Verbleekt in de weifelende dag.
Vannacht hebben beelden van licht
Gedraaid door een duistere wereld
Over de grillige zee;
Nu sta ik pal in de lucht
Met rode en witte strepen
Als een vissersjong in een trui.
En de wind…
Leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
839 Het werd je gegeven
groot mysterie
van het "zijn"
Wat is Dood
net zo groot
als het geheim
van Leven
Is het loslaten
van het aardse
iets wat je niet kent
Ben je pas écht dood
wanneer je vergeten bent
..........…