3533 resultaten.
Totaal van het pad (zonder…)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
345 ‘Wij verstikken onszelf door verkeerd aangeleerde
maniertjes. En als wij dit groepsgewijs doen, noemen
we het cultuur, en moet het beschermd worden voor
invloeden van buitenaf; vooruitschrijdend inzicht is
niet aan ons besteed, wij wentelen liever nog dieper
in de eeuwige stront van anderen en uiteindelijk ook
in dat van onszelf. Waarom…
Begraafplaats
gedicht
3.8 met 43 stemmen
34.173 De mannetjes die hier wat werken
doen alles maar op hun gemak,
ze harken de paden en perken
en scheren de sierheesters strak.
Ze weten van elk van de zerken
het nummer, de rij en het vak;
ze zouden het zeker bemerken
wanneer er een dode ontbrak.
Dat zal ook wel nooit meer gebeuren.…
torens trillen krom
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
687 de zomer komt
het land verkennen
uit een koele zee
blauwe lucht en
zoele winden nemen
al haar geuren mee
ze zindert
richting horizon
kleurt weide geel
torens trillen krom
de warme lucht
wordt hen te veel
vogelkoren zijn verstomd
mensen worden mat
siësta biedt serene rust
er is niemand meer op pad
zon zal blijven stoven
tot…
Afstand
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.488 weergekeerd
Emoties vervagen
Maar het verlangen blijft
Om je iets te vragen
Naar jouw gevoel van liefde
Nu en van toen, die nacht
Ik heb je alles gegeven
En nog meer aan je gedacht
Nu lijkt het zover weg
Die intensiteit van toen
Ik zou je graag ik je ogen kijken
Of deze woorden iets met je doen
Maar afstand houden is jouw weg
Is dit het pad…
Zoektocht naar het geluk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
854 Zoektocht naar geluk
Een pad om te vermijden
Alles wat hij aanraakt gaat er stuk
En iedereen die hem kent, moet lijden
Geluk is niet om naar te zoeken
Het kan er alleen maar zijn
Laat hem gewikkeld in die doeken
Laat hem ervaren die stekende pijn
Alleen dan zal hij begrijpen
Het zoeken naar geluk is slecht
Hij moet zijn messen slijpen
En…
Eigen-Wijsheid
hartenkreet
3.3 met 20 stemmen
4.841 Kijk, de avondlucht is bijna rood
ben je mal, de lucht is blauw
hoor je de kikkers in de sloot
dat zijn padden, gekke vrouw.
Mannequins zijn dun, niet mager
een kleine kilo is bijna twee pond
'n valse kraai zingt hoger, niet lager
zijn "wijsheid" snoert haar de mond.…
Summer in the city
gedicht
4.2 met 79 stemmen
7.333 De stenen heg hoeft niet geknipt
het pad wordt nooit gewied.
er is zo weinig onderhoud
ga zitten en geniet!
En zie je daar mijn glasfontein
waar duiven van graniet
als tuimelaars aan ’t spelen zijn
samen met een parkiet?
Wat zeg je nou, iets minder zon?
Tja..., ’t is en blijft een klein balkon.…
Wonderlijke dwaling
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
897 Al stijgende in het genoten vooruitzicht
Met passie voor gevleugelde geheimen
In het schijnsel der maan
Waar de toekomst ligt
Verlichtende antwoorden staan
Een bol van liefde
Waar soms duister in boort
Het verborgene
Wat het verleden verstoort
Diepe paden verlicht
Het geweten sust
Dat echoot in gedachten
Een verlegen glimlach
Het…
Kijk eens om je heen..
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.507 Ik zoek mezelf,
moet mijn eigen pad zien te vinden nou,
Ik zoek mezelf,
laat me wennen aan een wereld zonder jou.
Ontdek zelf,
de wereld om ons heen,
Ontdek zelf,
wij zijn niet iedereen...!!!…
Doolhof
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.033 Op mijn zoektocht naar het heden
dwaal ik af in het verleden
naar die ene stap die onverlet
mij op een dwaalspoor heeft gezet
Zoveel paden en zoveel wegen
Zoveel kruisingen kom ik tegen
En alles schijnt mij onbekend
'Van waar kwam ik toen toch aangerend'
Omzwervingen waren er velen
die nu wéér mijn oogmerk stelen
om het voor elkaar te…
Mensen die er zijn...
hartenkreet
2.4 met 11 stemmen
1.150 Mensen die er zijn om te helpen,
mensen die jou de wereld willen tonen,
mensen die het goede pad wijzen,
veranderen
in mensen die je krenken,
die geen greintje respect voor je hebben,
die geen zicht op je kunnen hebben,
die je overslaan
zonder één beetje objectiviteit.…
Zij belager was
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.291 Wij waren dreigend onheil samen
Te krom geschopt om recht te doen
Bij afscheid droeg ze kamerjassen
Eerst zat ze in haar ondergoed
Nooit wetend of we vrienden waren
Verfoeilijk was het rechte pad
Ons levensdoel, elkaar verlaten
Zat dieper dan de splinter zat
Voortdurend bracht haar blik teweeg
de vraag of zij belager was
Dat afgunst zat…
Panter
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
790 Bleke maan
beschijn mijn zangerige
zanderige pad
hoor haar zingen,
de muze
van dit gelaat.…
Wandelaar
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.295 regendruppels dansen
op mijn zomerjas
bemodderde voeten
stappen in een plas
fietser kijkt chagrijnig
naar man op zijn pad
hond blaft naar eend
kater zoekt kat
visser ziet alleen zijn dobber
jongen roept meisje na:
trut, fiets maar gauw verder!…
Curieuze Connectie
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
3.642 Vriendschap voor het leven
Pratende met jou
Kwam ik mijzelf tegen
Woorden schieten tekort
Als ik je wil bedanken
Voor jouw aanwezigheid
Hoe vreemd
Is de manier
Waarop wij eeuwig
Op elkanders pad verschijnen
Onbewust de dagen tellende
Tot ons wederzien
Tastend in het duister
En onze eigen persoon hervinden
In ons samenzijn
Hoe…
ziek en zeer
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.661 Als je het soms niet meer ziet zitten
Al zit je soms in een dip
Dat zal je moeten incasseren
Dat valt ook niet te leren
Dat komt zomaar op je pad
Je heb deze ziekte ook nog nooit gehad
Vecht terug naar betere tijden
Je heb de kracht in je om daar toch voor te strijden
Die kracht zit in je geest
Dat is bij jou zo je hele…
Brak en was alleen
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
931 jij hebt
stenen geraapt
grote en veel kleine
keien die zomaar
op je pad verschijnen
het patroon
was je geleerd
jij hebt het geprobeerd
maar het klopte niet
met hun en eigen lijnen
je stapelde
bouwde muren om je heen
kon op het laatst
geen kant meer heen
brak en was alleen
maar in de kleur
wist jij jouw hart
en ziel toch mee…
Geloof
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.527 het luchtledig zoeken
tastend in het duister
ontembaar verlangen
paden onbegaanbaar
je struikelt
je valt
terug in de waanzin van toen
je nog ergens goed voor was
naar ’t scheen
gebroken en getekend werd
eenzaam niet alleen
druk de waanzin uit
dan blaas ik de rook
en gooi de asbak leeg
omdat ik geloof
in eind en nieuw begin
in jou…
het verstolen witte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
676 ik rook de zomer
en de hemel was dichtbij
wij samen op een plaid
nog groener dan de wei
de foto van het pad met
rust en stilte van een bosrand
liet zien hoe ik je toen aanbad
het bloot was rood verbrand
een sprietje gras, een madelief
met nonchalanche op de lippen
ik was macho
en een hartendief jij hoefde
maar te kikken ik…
het verstolen witte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
734 ik rook de zomer
en de hemel was dichtbij
wij samen op een plaid
nog groener dan de wei
de foto van het pad met
rust en stilte van een bosrand
liet zien hoe ik je toen aanbad
het bloot was rood verbrand
een sprietje gras, een madelief
met nonchalanche op de lippen
ik was macho
en een hartendief jij hoefde
maar te kikken ik…
nadert de hemel gestaag
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
869 we bergen en dalen
vertellen verhalen
van vroeger en toen
ineens wringt de schoen
je staat en kijkt in
mijn ogen weer zie ik
je blik en mijn onvermogen
te zeggen hoe het nu gaat
zacht neem ik je hand
in elkaar begeleiden
gaan we zonder te strijden
langs het kruispunt vandaag
de toekomst lijkt vaag
maar in samen de paden…
Gegronde wegen
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
611 van mijn diepst verstopte bergkam
waad ik door ontaarde rivieren
die de rug in alle koelte verlieten
ze leiden mij naar een warme bron
die zelfs ijsbloemen laat ontdooien
en even sta ik stil bij de tweesprongen
die ooit mijn loopbaan verscheurden
geen denkraam verstond het tikken
geen glas maakte wegen doorzichtig
toch was er maar één pad…
Zoontjes
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.358 Twee knuistjes, stevig in mijn handen
Mijn jongens en ik, samen op pad
Met hen op reis naar vreemde landen
Met méér lef dan ik in me had
Sámen stonden we echt veel sterker
Sámen konden we heel veel aan
Ik hún steun en zij de mijne
Alléén, had ik dit nooit gedaan.…
Uitgewiste droom
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.208 Ik zocht haar
langs een onbetreden pad
vond haar
bij de verborgen bron
Ik keek haar aan
had bloemen in de ogen
Ze plukte de grootste
Een sneeuwwitte vogel
vloog op
bij de klanken van
een betoverend koraal
Zij dronk van
het tijdloos water
ademde kristallen
in mijn bevende mond
Toen lachte ze
en zei :
Heb me niet lief
Ik besta…
Geluk voor twee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
693 in laaiende hitte
geven dennenappels op het pad
geur in het bos
en gloeiende liefde
meer nog dan wuivend gras
in de kleurende zomer
we kijken ons rijk
jonggeliefden
in de zwoele avond
onder hemelsbrede sterren
slapen in een wereld
alleen voor twee
vroeg in de morgen
de geluiden van buiten
ver van de stad
de scharrelende egel
bij…
Neem de Tijd...
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.150 Toegankelijk tot een ieder,
Die zijn pad volgt
en vaag z'n doel verbergt.
Vanuit mijn gedachte,
Tot deze deur gekomen,
Geopend door uzelve,
Zal blijken als in bloei...
U de sleutel tot uzelf heeft.…
De wereld een plaatje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
884 haan
het beest geslacht en gepluimd
met de nodige groene vulling
genieten van het goede leven
een mens onder de dieren
neemt wat hij maar wil
zonder rekenschap voor wat dan ook
de wereld een uitgedoofde vulkaan
slaapt de eeuwige rust
haar korsten getuigen nog
over lava op twee benen
die nog wel wil stromen over
haar allesvernielend pad…
Het tuinpad van mijn vader.
netgedicht
1.9 met 18 stemmen
1.157 Nog liever ga ik onbegane wegen,
zwervend zoeken naar mijn pad,
Vantevoren niet kunnen weten,
Onzekerheid bij elke stap.
Maar ik moet mijn vaders tuinpad gaan:
begin en eind van mijn bestaan.…
het regende
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.660 het regende
toen ik afdaalde
langs het pad
met wilde bramen
het was al lang geleden
dat wij hier kwamen
heb het lang gemeden
ik was hetzelf
die deze weg
als het ware vergat
ik ruik nog de zomer van toen
de zoemende muggen
en de stilte tussen ons beiden
je vertelde met
sprankelende blikken
over jouw onzichtbare dromen
ik dwaalde…
Vrouw zijn
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.311 Zij draagt haar
vrouw zijn fier
zij torst het soms
als Hercules de aarde
langs smalle paden
en diepe afgronden
haar vereelte voeten
stevig op de
aarde plantend
bij de zilverberk
waar verdriet haar
herinnert verwijlt zij,
het besluit
haar eigen weg
te gaan
hernieuwend
over putrand
staart zij naar
dat geheimzinnig wezen
meisje…