Alle inzendingen over rust,land

15018 resultaten.

Sorteren op:

Laat

gedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 11.762
Vertraag. Vertraag. Vertraag je stap. Stap trager dan je hartslag vraagt. Verlangzaam. Verlangzaam. Verlangzaam je verlangen. En verdwijn met mate. Neem niet je tijd En laat de tijd je nemen - Laat. ------------------------------------------ uit: 'Laat alle deuren op een kier', 2004.…

Hem ontgaat niets

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 514
Het zien van zerken geeft velen rust en godlof soms een woord. Ter nagedachtenis en tot verwerken van de dood, wetend van die sterfelijkheid schept men er vrede binnen eigen perken. Ook hoge hoeders van de hoffelijkheid, de bomen, die sinds jaar en dag hier staan zo groots en treffend boven stoffelijkheid.…

Huisvlijt

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
Ze breit een huis uit blauw mohair weeft van dun zilverdraad een raam dat schittert in de najaarszon. Van hennep haakt ze strak een deur met witte steken opgesierd als droeg hij fier een kraag van Brussels kant. En uit de rode schoorsteen blazen grijze watten wolken stil omhoog terwijl zij rustig voortborduurt. Met zuiverzijden kruisjes…

VEILIGHEID

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Kikkergekwaak klinkt dapper in de zoele nacht: vér van die eenden!…

Ledigheid

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 646
In het uitgestorven bos een bankje door schaduw bezet geen stap te veel voor hem vandaag zijn gedachten verliezend naar niets dat ooit was rust, eindelijk rust hij stond er nooit bij stil er loopt wat haast in wandelschoenen zijn verlopen dag voorbij…

Mijn liefde

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 729
Er blijven dingen die onbesproken zijn klein, maar al zou ik ze zingen ze doen evenveel pijn. Woorden, uit een zin zeggen vaak veel over liefde en haat jouw gevoel, of ik die win? Zinnen, wat je verlicht raken vaak je hart geven, dat gevoel maar ook de smart zinnen maken op papier met veel liefde, warmte zo op mijn eigen manier…

Sonnet van het lovende bed

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
Verend uitgestrekt neder liggen oorsprong van het zalige lieven kussen het dubbelspel gerieven de muze zich niet laat verliggen neem het geheel tussen de flanken tot de baldakijn erboven schikt zuiver eenden dons een plaats inpikt dubbeldekse matrassen spranken vooral het hoog liggende hoofdeind kan tegen een flinke slag of stoot het hemelbed…

Grote Onbekende Dienaar 2

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
Grote Onbekende Dienaar. Dank je wel voor deze nacht. Mijn onrust heb je meegenomen. Berusting heb je meegebracht. Grote Wonderlijke Dienaar, ik wil je helpen voortbestaan, door je eenvoudigweg te dienen, en daarmee dankbaar dóór te gaan.…

Het is weer stil aan zee

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 487
op het water en zo af en toe dan gaat er in de verte nog een schip voorbij dit voortvarend leven is het beeld voor mij gisteren scheen zo fel de zon dat zelfs mijn tuin het niet meer harden kon nu valt de regen mij niet tegen zie ik de grond al ademend bewegen hier leer ik in alle overgave heel bewust mijn eigen goede vrede en totale rust…

Herinnering

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 925
Het is vandaag een dag die ademt in haar sfeer herinnert aan de lach een glimlach van weleer De dagen zijn verstreken in het ritme van de tijd wat na de laatste tikken haar ter rusten leidt Vergeten doen we niet natuurlijk is er verdriet maar ook dankbaarheid voor de nu afgelopen tijd…

Voor niets gaat de zon op...

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
Rust werkt als een bron. Genieten van geurige koffie. Zo maar zitten in de vroege zon. Haastige gedachten sloom zien verschijnen. Glimlachen, wanneer ze nutteloos weer gaan. Overdag geniet ik van rustig werken, 's nachts slaap ik met de maan. Morgen gaat de zon gewoon weer op. Gewoon? Voor niets!…

Asbestemming/5 februari 2007

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 708
Rust hier maar uit mama op deze zachte aarde die zachter voor je zal zijn dan je leven ooit kon zijn of geweest is nu zwarte, kale stammen ten hemel reiken nu vroege tulpen aarzelend hun bloemen tonen nu een nieuw seizoen begint regen zal je dorst lessen de eik zal je beschutten rust hier maar uit mama op deze zachte aarde.....…
I.Broeckx20 oktober 2015Lees meer >

Eiland

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
Als kind droomde ik van een eiland afgebakend en klein ooit zou dat mijn wereld zijn mijn eigen creatie warm en veilig zelf gekozen isolatie mijn eigen ik...heilig Na jaren van dwalen ben ik weer aanbeland bij mijn innerlijk kind terug op mijn eiland wetende dat ik hier mijn rust wel vind…

wachtruimte

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
zo’n blaadje cirkels schrijvend aan een draad, gesponnen door november het lijkt een stil gebed welhaast smekend, als het zonlicht brekend in de oude nerven scherven vol verkleuring zet ach, het leven schenkt opnieuw het wacht onder de vracht van afgestorven hoop de samenloop van toen en ooit is weggegooid in lege glascontainers…
switi lobi19 november 2015Lees meer >

In ons Huis van Zen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 464
Mijn oude kater, is een meester. Hij leeft in een wereld, die ik, zonder het te weten, verlaten moest. Mijn oude kater, is een meester. Wat hij doet, doet hij met aandacht. Hij kijkt, hij ruikt, hij proeft. Hij keurt en wikt en weegt. Mijn oude kater, is een meester. Hij betreedt ruimten, die voor mij gesloten blijven. Hij kent de…

Hemelboog

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 463
Het water brandt sprak de filosoof neem dat maar niet letterlijk zei de psycholoog Hij liep er gewoon overheen prevelde de theoloog maar wij verdrinken toch echt sipte de misantroop ja, als het zo doorgaat wel oreerde de ecoloog eigen volk dan laatst schreeuwde de demagoog appartementen met uitzicht kwijlde de planoloog En ik, ik zat daar aan…
geeraardt16 december 2015Lees meer >

Stille weemoed

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 483
ik wist dat de kou weer zou komen zag de ganzen op hun vlucht in je ogen dromen met stille weemoed vlogen wij mee naar het zuiden langs de zee je was iets kwijt lachte in berusting ik voelde vage spijt de wereld was intens verlokkelijk met opgefokte haast wij werden opgeslokt alleen in de vakanties was rust altijd de baas…
wil melker10 januari 2016Lees meer >

Nihilisme, toegepast...

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 558
Nihilisme zal me altijd vreemd zijn want ik zat, zit en zal boordevol gedachten, gedichten, ideeen blijven dat zie je niet direct aan mijn buitenkant wel als ik praat, teveel, te lang, te druk maar niet meer aan mijn interieur daarvoor kies ik nu het primaire met af en toe een secondair boeket met als basis een gelijmde gebroken vaas…

Ons bed

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 866
Zonder ons bed, wordt ons leventje onleefbaar. Zonder warm holletje, kan niemand overleven. Geen mens. Geen beer. Geen eend. Voor het eerst open ik mijn ogen. Zojuist werd ik opnieuw geboren. Het donzen kussen is mijn moeder. Haar koesterende liefde voel ik weer. Heerlijk gaap ik en strek mijn lichaam uit. Ik voel mij als een uitgeslapen…

Voor even toch vaarwel

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 613
Dag lieve mensen allemaal, 'k vertel met pijn u dit verhaal: voorlopig zal ik zwijgen. Er komt nog nauwelijks commentaar, en ja, dat valt me soms wel zwaar: ik wil reacties krijgen, dus...even wachten of dit helpt of dat u mij weer overstelpt met allerlei berichten. Ik zie nu al verbaasd' gezichten, maar....'k kom wel terug hier op gedichten…
Adeleyd2 februari 2016Lees meer >

Momenten.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
Momenten van rust vervliedend en ongrijpbaar als water dat stroomt.…
martin valk2 februari 2016Lees meer >

Wolken maken

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 497
Wie samen wolken blazen, scheppen rust en ruimte. Wie diepe rust beleven, beseffen wat vrede is, en wat gelukzaligheid.…

Vroeger

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 558
, die heerlijke rust…
Utopia23 maart 2016Lees meer >

Mijn trouwe smartphone

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 833
Steeds geef ik, hem of haar, rust die zij of hij verdient. Hoor, een merel zingt!…

het berusten

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 546
er stroomde veel water heel veel water dat de scherpe randjes behoorlijk heeft afgevlakt te lange winters temperde het felle vuur in mijn bloed berusting zette zich vast in mijn aderen de krachtige hopen van weleer waarmee ik dikwijls de zorgen als rotte vruchten van mij afwierp zijn geworden tot keiharde keutels die mij soms…

Dagelijks

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 605
Wereld vol geluid gun u zelf rust en stilte klank die bij u past.…

Het zout der aarde

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 561
ik rook ziltige lucht proefde het zout der aarde zag in de duinen wat verlaten eieren van vogels op de vlucht zand knarste in losse gedachten die zich niet lieten ordenen tot een vriendelijk geheel alles werd me te veel maar zee spoelde de bitterheid weg door monologen van talloze golven kwam ik langzaam tot rust heb het strand…

Vrucht van leven

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 945
Jij doet iets met mij, Je geeft me rust. Een heerlijk gevoel van zalig in m'n kern zijn. De pit van een avocado, die symboliseert m'n wezen.. De boterzachte romigheid er rond mijn vrouwelijkheid. Voor jou om te ontdekken, te savoureren. Knijp in m'n vel, voel of ik receptief ben, lepel al mijn heerlijkheid eruit.…