15018 resultaten.
Laat
gedicht
3.8 met 13 stemmen
11.762 Vertraag.
Vertraag.
Vertraag je stap.
Stap trager dan je hartslag vraagt.
Verlangzaam.
Verlangzaam.
Verlangzaam je verlangen.
En verdwijn met mate.
Neem niet je tijd
En laat de tijd je nemen -
Laat.
------------------------------------------
uit: 'Laat alle deuren op een kier', 2004.…
Hem ontgaat niets
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
514 Het zien van zerken
geeft velen rust en godlof soms een woord.
Ter nagedachtenis en tot verwerken
van de dood, wetend van die sterfelijkheid
schept men er vrede binnen eigen perken.
Ook hoge hoeders van de hoffelijkheid,
de bomen, die sinds jaar en dag hier staan
zo groots en treffend boven stoffelijkheid.…
Huisvlijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 Ze breit een huis uit blauw mohair
weeft van dun zilverdraad een raam
dat schittert in de najaarszon.
Van hennep haakt ze strak een deur
met witte steken opgesierd als droeg
hij fier een kraag van Brussels kant.
En uit de rode schoorsteen blazen
grijze watten wolken stil omhoog
terwijl zij rustig voortborduurt.
Met zuiverzijden kruisjes…
VEILIGHEID
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
523 Kikkergekwaak klinkt
dapper in de zoele nacht:
vér van die eenden!…
Ledigheid
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
646 In het uitgestorven bos
een bankje door schaduw bezet
geen stap te veel voor hem vandaag
zijn gedachten verliezend
naar niets dat ooit was
rust, eindelijk rust
hij stond er nooit bij stil
er loopt wat haast
in wandelschoenen
zijn verlopen dag voorbij…
Mijn liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
729 Er blijven dingen
die onbesproken zijn
klein, maar al zou ik ze zingen
ze doen evenveel pijn.
Woorden, uit een zin
zeggen vaak veel
over liefde en haat
jouw gevoel, of ik die win?
Zinnen, wat je verlicht
raken vaak je hart
geven, dat gevoel
maar ook de smart
zinnen maken op papier
met veel liefde, warmte
zo op mijn eigen manier…
Sonnet van het lovende bed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
499 Verend uitgestrekt neder liggen
oorsprong van het zalige lieven
kussen het dubbelspel gerieven
de muze zich niet laat verliggen
neem het geheel tussen de flanken
tot de baldakijn erboven schikt
zuiver eenden dons een plaats inpikt
dubbeldekse matrassen spranken
vooral het hoog liggende hoofdeind
kan tegen een flinke slag of stoot
het hemelbed…
Grote Onbekende Dienaar 2
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
461 Grote Onbekende Dienaar.
Dank je wel voor deze nacht.
Mijn onrust heb je meegenomen.
Berusting heb je meegebracht.
Grote Wonderlijke Dienaar,
ik wil je helpen voortbestaan,
door je eenvoudigweg te dienen,
en daarmee dankbaar dóór te gaan.…
Het is weer stil aan zee
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
487 op het water
en zo af en toe dan gaat er
in de verte nog een schip voorbij
dit voortvarend leven is het beeld voor mij
gisteren scheen zo fel de zon
dat zelfs mijn tuin het niet meer harden kon
nu valt de regen mij niet tegen
zie ik de grond al ademend bewegen
hier leer ik in alle overgave heel bewust
mijn eigen goede vrede en totale rust…
Herinnering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
925 Het is vandaag een dag
die ademt in haar sfeer
herinnert aan de lach
een glimlach van weleer
De dagen zijn verstreken
in het ritme van de tijd
wat na de laatste tikken
haar ter rusten leidt
Vergeten doen we niet
natuurlijk is er verdriet
maar ook dankbaarheid
voor de nu afgelopen tijd…
Bezinning (Senryu)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 De kern van mijn brein
is gedachteloos met jou
en ervaart stilte…
Twee zwanen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
442 Twee zwanen rusten
overdag op een fietspad
ongeroerd totdat…
Voor niets gaat de zon op...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 Rust werkt als een bron.
Genieten van geurige koffie.
Zo maar zitten in de vroege zon.
Haastige gedachten sloom zien verschijnen.
Glimlachen, wanneer ze nutteloos weer gaan.
Overdag geniet ik van rustig werken,
's nachts slaap ik met de maan.
Morgen gaat de zon gewoon weer op.
Gewoon? Voor niets!…
Asbestemming/5 februari 2007
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
708 Rust hier maar uit mama
op deze zachte aarde
die zachter voor je zal zijn
dan je leven ooit kon zijn
of geweest is
nu zwarte, kale stammen ten hemel reiken
nu vroege tulpen aarzelend hun bloemen tonen
nu een nieuw seizoen begint
regen zal je dorst lessen
de eik zal je beschutten
rust hier maar uit mama
op deze zachte aarde.....…
Eiland
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
595 Als kind droomde ik
van een eiland
afgebakend en klein
ooit zou dat
mijn wereld zijn
mijn eigen creatie
warm en veilig
zelf gekozen isolatie
mijn eigen ik...heilig
Na jaren van dwalen
ben ik weer aanbeland
bij mijn innerlijk kind
terug op mijn eiland
wetende dat ik hier
mijn rust wel vind…
wachtruimte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
443 zo’n blaadje
cirkels schrijvend
aan een draad, gesponnen door
november
het lijkt een stil gebed
welhaast smekend, als het
zonlicht brekend in de oude nerven
scherven vol verkleuring
zet
ach, het leven schenkt opnieuw
het wacht onder de vracht
van afgestorven hoop
de samenloop van toen en ooit
is weggegooid
in lege glascontainers…
In ons Huis van Zen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
464 Mijn oude kater,
is een meester.
Hij leeft in een wereld,
die ik, zonder het te weten,
verlaten moest.
Mijn oude kater,
is een meester.
Wat hij doet,
doet hij met aandacht.
Hij kijkt, hij ruikt, hij proeft.
Hij keurt en wikt en weegt.
Mijn oude kater,
is een meester.
Hij betreedt ruimten,
die voor mij gesloten blijven.
Hij kent de…
Hemelboog
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
463 Het water brandt sprak de filosoof
neem dat maar niet letterlijk zei de psycholoog
Hij liep er gewoon overheen prevelde de theoloog
maar wij verdrinken toch echt sipte de misantroop
ja, als het zo doorgaat wel oreerde de ecoloog
eigen volk dan laatst schreeuwde de demagoog
appartementen met uitzicht kwijlde de planoloog
En ik, ik zat daar aan…
Stille weemoed
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
483 ik wist
dat de kou
weer zou komen
zag de ganzen
op hun vlucht
in je ogen dromen
met stille weemoed
vlogen wij mee naar
het zuiden langs de zee
je was iets kwijt
lachte in berusting
ik voelde vage spijt
de wereld was
intens verlokkelijk
met opgefokte haast
wij werden opgeslokt
alleen in de vakanties
was rust altijd de baas…
Nihilisme, toegepast...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
558 Nihilisme zal me altijd vreemd zijn
want ik zat, zit en zal boordevol
gedachten, gedichten, ideeen blijven
dat zie je niet direct aan mijn buitenkant
wel als ik praat, teveel, te lang, te druk
maar niet meer aan mijn interieur
daarvoor kies ik nu het primaire
met af en toe een secondair boeket
met als basis een gelijmde gebroken vaas…
Ons bed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
866 Zonder ons bed,
wordt ons leventje onleefbaar.
Zonder warm holletje,
kan niemand overleven.
Geen mens. Geen beer. Geen eend.
Voor het eerst open ik mijn ogen.
Zojuist werd ik opnieuw geboren.
Het donzen kussen is mijn moeder.
Haar koesterende liefde voel ik weer.
Heerlijk gaap ik en strek mijn lichaam uit.
Ik voel mij als een uitgeslapen…
Voor even toch vaarwel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
613 Dag lieve mensen allemaal,
'k vertel met pijn u dit verhaal:
voorlopig zal ik zwijgen.
Er komt nog nauwelijks commentaar,
en ja, dat valt me soms wel zwaar:
ik wil reacties krijgen,
dus...even wachten of dit helpt
of dat u mij weer overstelpt
met allerlei berichten.
Ik zie nu al verbaasd' gezichten,
maar....'k kom wel terug hier op gedichten…
Momenten.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 Momenten van rust
vervliedend en ongrijpbaar
als water dat stroomt.…
Wolken maken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 Wie samen wolken blazen,
scheppen rust en ruimte.
Wie diepe rust beleven,
beseffen wat vrede is,
en wat gelukzaligheid.…
Vroeger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 , die heerlijke rust…
Mijn trouwe smartphone
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
833 Steeds geef ik, hem of haar,
rust die zij of hij verdient.
Hoor, een merel zingt!…
het berusten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
546 er stroomde veel water
heel veel water
dat de scherpe randjes
behoorlijk heeft afgevlakt
te lange winters
temperde het felle vuur
in mijn bloed
berusting zette zich
vast in mijn aderen
de krachtige hopen van weleer
waarmee ik dikwijls
de zorgen als rotte vruchten
van mij afwierp
zijn geworden tot keiharde
keutels die mij soms…
Dagelijks
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
605 Wereld vol geluid
gun u zelf rust en stilte
klank die bij u past.…
Het zout der aarde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
561 ik rook ziltige lucht
proefde het zout der aarde
zag in de duinen
wat verlaten eieren
van vogels op de vlucht
zand knarste
in losse gedachten die
zich niet lieten ordenen
tot een vriendelijk geheel
alles werd me te veel
maar zee spoelde
de bitterheid weg
door monologen
van talloze golven
kwam ik langzaam tot rust
heb het strand…
Vrucht van leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
945 Jij doet iets met mij,
Je geeft me rust.
Een heerlijk gevoel van zalig in m'n kern zijn.
De pit van een avocado,
die symboliseert m'n wezen..
De boterzachte romigheid er rond mijn vrouwelijkheid.
Voor jou om te ontdekken, te savoureren.
Knijp in m'n vel, voel of ik receptief ben, lepel al mijn heerlijkheid eruit.…